Original Title: Effective strategies for teaching chemistry
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

យុទ្ធសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការបង្រៀនគីមីវិទ្យា

ចំណងជើងដើម៖ Effective strategies for teaching chemistry

អ្នកនិពន្ធ៖ Yazachew Alemu Tenaw (Debre Markos College of Teacher Education, Chemistry Department, Ethiopia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Chemistry Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ មុខវិជ្ជាគីមីវិទ្យាមានភាពស្មុគស្មាញដោយសារតែវាទាក់ទងនឹងបាតុភូតអរូបី ដែលទាមទារឱ្យមានការកែទម្រង់វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបប្រពៃណី ដើម្បីជំរុញការចូលរួម និងធានាបាននូវការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅរបស់សិស្ស។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយរួមបញ្ចូលលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវកន្លងមក ការសង្កេតផ្ទាល់នៅក្នុងថ្នាក់រៀន និងការផ្លាស់ប្តូរមតិយោបល់ជាមួយសហការី ដើម្បីវាយតម្លៃយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀនឱ្យបានទូលំទូលាយ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Lecturing Method
វិធីសាស្ត្របង្រៀនតាមការធ្វើបទបង្ហាញបែបប្រពៃណី
គ្របដណ្តប់ខ្លឹមសារមេរៀនបានច្រើន និងជាវិធីសាស្ត្រដែលគ្រូភាគច្រើនធ្លាប់ស្គាល់ និងងាយស្រួលអនុវត្ត។ បង្កើតបរិយាកាសអសកម្មក្នុងថ្នាក់រៀន និងមិនអាចឆ្លើយតបទៅនឹងស្ទីលនៃការរៀនសូត្រចម្រុះរបស់សិស្សគ្រប់កម្រិត។ សាស្ត្រាចារ្យ និងអ្នកអប់រំកំពុងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ដោយសារវាគ្មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍សិស្ស។
Active Learning Pedagogy with ICT and Lab
ការបង្រៀនសកម្ម រួមបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យា (ICT) និងការពិសោធន៍
ជួយពង្រឹងការគិតស៊ីជម្រៅ ធ្វើឱ្យសិស្សមើលឃើញបាតុភូតអរូបីនៃគីមីវិទ្យាច្បាស់លាស់ និងបង្កើនការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីសិស្ស។ អាចនឹងកាត់បន្ថយបរិមាណខ្លឹមសារមេរៀនខ្លះៗ ហើយទាមទារពេលវេលារៀបចំ និងធនធានច្រើន (បច្ចេកវិទ្យា និងឧបករណ៍) ពីគ្រូបង្រៀន។ ផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងធំធេងដល់ការយល់ដឹងរបស់សិស្ស ទោះបីជាត្រូវលះបង់ការគ្របដណ្តប់ខ្លឹមសារមេរៀនមួយចំនួនក៏ដោយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀនសកម្មទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងឧបករណ៍ពិសោធន៍ជាមូលដ្ឋាន ថ្វីត្បិតតែមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ទំនើបបំផុតថ្លៃៗក៏ដោយ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្អែកលើបរិបទនៃការអប់រំនៅមហាវិទ្យាល័យ Debre Markos ក្នុងប្រទេសអេត្យូពី ដោយប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីការសង្កេតក្នុងថ្នាក់រៀន និងបទពិសោធន៍ផ្ទាល់របស់គ្រូ។ ទោះបីជាបរិបទភូមិសាស្ត្រខុសគ្នា ប៉ុន្តែបញ្ហាប្រឈមក្នុងការបង្រៀនគីមីវិទ្យានៅប្រទេសអេត្យូពីមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសលើបញ្ហាខ្វះខាតធនធានបន្ទប់ពិសោធន៍ និងការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបចាស់។ នេះធ្វើឱ្យការរកឃើញ និងយុទ្ធសាស្ត្រទាំងនេះមានតម្លៃអាចយកមកកែច្នៃប្រើប្រាស់សម្រាប់ការអប់រំនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្របង្រៀនគីមីវិទ្យាទាំងនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការលើកកម្ពស់ការអប់រំមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រ (STEM) នៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរពីការបង្រៀនបែបចម្លងទ្រឹស្តី ទៅជាការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា នឹងជួយផលិតធនធានមនុស្សកម្ពុជាដែលពូកែដោះស្រាយបញ្ហា និងមានសមត្ថភាពគិតស៊ីជម្រៅក្នុងការអភិវឌ្ឍជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. អនុវត្តកម្មវិធីក្លែងធ្វើបាតុភូតគីមីនិម្មិត: អ្នកស្រាវជ្រាវ ឬនិស្សិតគរុកោសល្យគួរតែសិក្សាពីរបៀបប្រើប្រាស់កម្មវិធី PhET Interactive Simulations របស់សាកលវិទ្យាល័យ Colorado ឬ ChemCollective ដើម្បីបង្កើតមេរៀនដែលបង្ហាញពីរូបភាពអរូបីនៃគីមីវិទ្យា (ឧ. ចលនាភាគល្អិត កម្រិតម៉ាក្រូស្កូប)។
  2. អភិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃចម្រុះ និងញឹកញាប់: រៀបចំប្រព័ន្ធវាយតម្លៃភាពរីកចម្រើនរបស់សិស្ស (Formative Assessments) ជាប្រចាំដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាដូចជា Kahoot!Google Forms សម្រាប់ការស្ទង់មតិខ្លីៗ ជាជាងការពឹងផ្អែកតែលើការប្រឡងសរសេរពាក់កណ្តាលឈប់សម្រាក។
  3. រចនាសម្ភារៈពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ធនធានក្នុងស្រុក: ផ្តួចផ្តើមបង្កើតគម្រោងកែច្នៃសម្ភារៈឧបទេស (Analogical models) ឬការរៀបចំការពិសោធន៍គីមីងាយៗដោយប្រើប្រាស់សារធាតុ និងសម្ភារៈប្រចាំថ្ងៃដែលអាចរកបានដោយងាយនៅកម្ពុជា ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើបរិក្ខារពិសោធន៍ថ្លៃៗ។
  4. ពង្រឹងជំនាញទន់ និងចិត្តសាស្ត្រគរុកោសល្យ: ចូលរួមវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ឬបង្កើតក្រុមពិភាក្សាស្តីពីការអនុវត្តអាកប្បកិរិយាវិជ្ជមាន ដូចជាការបង្ហាញភាពកក់ក្តៅ ការចេះទទួលស្គាល់កំហុស និងការមានមនោសញ្ចេតនា (Compassion) ដើម្បីបង្កើតបរិយាកាសថ្នាក់រៀនដែលមានសុវត្ថិភាពផ្នែកអារម្មណ៍ (Emotionally safe classroom) សម្រាប់សិស្សកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Active learning (ការរៀនសូត្រសកម្ម) វិធីសាស្ត្រគរុកោសល្យដែលតម្រូវឱ្យសិស្សចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការគិត ការពិភាក្សា ការរិះរក និងការដោះស្រាយបញ្ហា ជាជាងគ្រាន់តែអង្គុយស្តាប់គ្រូពន្យល់ដោយអសកម្ម។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយការធាក់កង់ផ្ទាល់ខ្លួនឯង ជាជាងការគ្រាន់តែអង្គុយមើលវីដេអូពីរបៀបជិះកង់។
Analogical models (គំរូពន្យល់ប្រៀបធៀប) ការប្រើប្រាស់វត្ថុ រូបភាព ឬគំនិតប្រចាំថ្ងៃដែលសិស្សធ្លាប់ស្គាល់ ដើម្បីយកមកពន្យល់ពីបាតុភូតអរូបី ឬដំណើរការគីមីដែលសិស្សមិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេបាន។ ដូចជាការប្រើប្រាស់គ្រាប់ឃ្លីតូចៗដើម្បីតំណាងឱ្យអាតូមដែលផ្សំគ្នាក្លាយជាម៉ូលេគុល។
Submicroscopic level (កម្រិតអនុមីក្រូទស្សន៍ ឬកម្រិតភាគល្អិតតូចៗ) កម្រិតនៃការសិក្សាគីមីវិទ្យាដែលពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលតូចខ្លាំងបំផុត (ដូចជា អាតូម អ៊ីយ៉ុង អេឡិចត្រុង និងម៉ូលេគុល) ដែលយើងមិនអាចមើលឃើញទាល់តែសោះ សូម្បីតែតាមរយៈមីក្រូទស្សន៍ធម្មតាក៏ដោយ។ ដូចជាការគិតទៅដល់គ្រាប់ខ្សាច់តូចៗរាប់លានគ្រាប់ដែលផ្សំគ្នាក្លាយជាដុំឥដ្ឋមួយដុំ។
Virtual laboratory (បន្ទប់ពិសោធន៍និម្មិត) កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ ឬគេហទំព័រដែលអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សធ្វើការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រតាមរយៈប្រព័ន្ធឌីជីថល ដោយមានសុវត្ថិភាព អាចធ្វើឡើងវិញបានច្រើនដង និងមិនត្រូវការសារធាតុគីមីពិតប្រាកដ។ ដូចជាការលេងហ្គេមក្លែងធ្វើការបើកបរយន្តហោះ (Flight Simulator) ដែលអ្នកអាចរៀនបើកបរដោយមិនបាច់ប្រថុយគ្រោះថ្នាក់ក្នុងយន្តហោះពិត។
Formative assessment (ការវាយតម្លៃអភិវឌ្ឍ ឬការវាយតម្លៃជាប្រចាំ) ការតាមដាន និងវាយតម្លៃការយល់ដឹងរបស់សិស្សជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងអំឡុងពេលរៀន (ឧទាហរណ៍៖ ការសួរសំណួរ ការធ្វើលំហាត់ខ្លីៗ) ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្វះខាត និងកែលម្អការបង្រៀនឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ដូចជាចុងភៅភ្លក់រសជាតិសម្លពេលកំពុងចម្អិននៅលើចង្ក្រាន ដើម្បីដឹងថាត្រូវថែមគ្រឿងអ្វីទៀតមុនពេលដួសដាក់ចាន។
Summative assessment (ការវាយតម្លៃសរុប) ការវាយតម្លៃចំណេះដឹងរបស់សិស្សនៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀន ជំពូក ឬឆមាស (ដូចជាការប្រឡងឆមាស ឬការប្រឡងបញ្ចប់ឆ្នាំ) ដើម្បីផ្តល់ពិន្ទុ ឬកំណត់កម្រិតចេះដឹងសរុប។ ដូចជាការភ្លក់ម្ហូបរបស់ភ្ញៀវនៅពេលដែលម្ហូបត្រូវបានលើកយកមកដាក់លើតុរួចរាល់ហើយ ដើម្បីវាយតម្លៃថាចុងភៅធ្វើឆ្ងាញ់ឬមិនឆ្ងាញ់។
Student-centered instruction (ការបង្រៀនដែលផ្តោតលើសិស្សជាមជ្ឈមណ្ឌល) វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលចាត់ទុកតម្រូវការ ចំណាប់អារម្មណ៍ និងការអនុវត្តផ្ទាល់របស់សិស្សជាចំណុចសំខាន់បំផុត ដោយគ្រូដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួល និងណែនាំផ្លូវ ជាជាងអ្នកផ្តួចផ្តើមនិយាយតែម្នាក់ឯង។ ដូចជាគ្រូបង្វឹកកីឡាបាល់ទាត់ដែលរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រឱ្យកីឡាកររត់ទាត់បាល់ដោយខ្លួនឯងនៅលើទីលាន ជាជាងគ្រូបង្វឹកចុះទៅទាត់បាល់ជំនួស។
Green chemistry (គីមីវិទ្យាបៃតង) ការរចនា និងការជ្រើសរើសការពិសោធន៍គីមីដែលកាត់បន្ថយ ឬលុបបំបាត់ការប្រើប្រាស់ និងការបង្កើតសារធាតុពុលគ្រោះថ្នាក់ ដើម្បីការពារបរិស្ថាន និងធានាសុវត្ថិភាពសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀន។ ដូចជាការជ្រើសរើសចម្អិនម្ហូបដោយប្រើប្រាស់តែបន្លែធម្មជាតិ និងមិនប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិក ដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពនិងធម្មជាតិ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖