Original Title: Effectiveness of online marking for essay-type assignments in management courses
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្តល់ពិន្ទុតាមប្រព័ន្ធអនឡាញសម្រាប់កិច្ចការស្រាវជ្រាវប្រភេទតែងសេចក្តីនៅក្នុងវគ្គសិក្សាគ្រប់គ្រង

ចំណងជើងដើម៖ Effectiveness of online marking for essay-type assignments in management courses

អ្នកនិពន្ធ៖ Heath Minogue Wilson (Griffith University), Kylie Blanchett Murdoch (Griffith University), Rose Cave Freeman (Griffith University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016, International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយលើបញ្ហានៃការយល់ឃើញខុសគ្នារវាងបុគ្គលិកសិក្សា និងនិស្សិតពាក់ព័ន្ធនឹងប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្តល់ពិន្ទុតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ (Online marking) សម្រាប់កិច្ចការប្រភេទតែងសេចក្តី (Essay-type assignments) ក្នុងវគ្គសិក្សាគ្រប់គ្រងថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យតាមរយៈការពិភាក្សាក្រុម ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យស៊ីជម្រៅពីអ្នកចូលរួមពាក់ព័ន្ធ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Online Marking
ការផ្តល់ពិន្ទុតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ
ចំណេញពេលវេលា កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ក្រដាស ងាយស្រួលរក្សាទុកកិច្ចការ និងអាចផ្តល់មតិកែលម្អបានលម្អិតច្បាស់លាស់តាមរយៈមុខងារស្តង់ដារ (Comment bank)។ និស្សិតអាចបញ្ជូនកិច្ចការបានពីគ្រប់ទីកន្លែងគ្រប់ពេលវេលា។ កាត់បន្ថយទំនាក់ទំនងផ្ទាល់រវាងសាស្ត្រាចារ្យនិងនិស្សិតដែលអាចធ្វើឱ្យបាត់បង់ភាពជិតស្និទ្ធ។ អាចប្រឈមនឹងបញ្ហាបច្ចេកទេសដូចជាការគាំងប្រព័ន្ធ (System crashes) ជាដើម។ និស្សិតទទួលបានបរិមាណមតិកែលម្អច្រើនជាងមុន និងជឿជាក់ថាវាជួយលើកកម្ពស់លទ្ធផលសិក្សារបស់ពួកគេ ខណៈដែលសាស្ត្រាចារ្យសាទរចំពោះភាពរហ័សនិងការសម្រួលបន្ទុកការងារ។
Paper-based Marking
ការផ្តល់ពិន្ទុលើក្រដាសប្រឡងផ្ទាល់
តម្រូវឱ្យនិស្សិតមកថ្នាក់រៀនដើម្បីប្រគល់និងទទួលកិច្ចការ ដែលជួយរក្សាវត្តមាន និងបង្កើតអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធរវាងសាស្ត្រាចារ្យ និងនិស្សិត។ អារម្មណ៍នៃការទទួលបានការកែតម្រូវហាក់មានភាពផ្ទាល់ខ្លួនជាង (Personal touch)។ យឺតយ៉ាវក្នុងការប្រមូលនិងប្រគល់ត្រឡប់ ខ្ជះខ្ជាយក្រដាស ពិបាកទុកដាក់ និងអាចមានបញ្ហាការសរសេរដៃពិបាកអាន។ ទំហំសម្រាប់សរសេរមតិកែលម្អនៅលើគែមក្រដាសមានកំណត់។ និស្សិតច្រើនត្អូញត្អែរពីការទទួលបានមតិកែលម្អទូទៅពេកមិនចំចំណុចខ្វះខាត និងពិបាកអានអក្សរសរសេរដៃរបស់សាស្ត្រាចារ្យ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់អំពីតួលេខនៃការចំណាយជាសាច់ប្រាក់ក៏ដោយ ការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ការផ្តល់ពិន្ទុតាមអនឡាញទាមទារនូវការវិនិយោគលើធនធានបច្ចេកវិទ្យា និងការបណ្តុះបណ្តាលជាមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Griffith University ក្នុងរដ្ឋ Queensland ប្រទេសអូស្ត្រាលី ដែលជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យារឹងមាំ។ ទិន្នន័យត្រូវបានប្រមូលពីសាស្ត្រាចារ្យ ១៩ នាក់ និងនិស្សិត ១៧ នាក់ ក្នុងមុខវិជ្ជាគ្រប់គ្រង។ សម្រាប់បរិបទប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនេះអាចមានភាពលម្អៀង ដោយសារសាកលវិទ្យាល័យមួយចំនួននៅខ្វះខាតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ហើយនិស្សិតមកពីតំបន់ជនបទអាចប្រឈមនឹងគម្លាតឌីជីថល (Digital divide)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមានភាពខុសគ្នានៃបរិបទបច្ចេកវិទ្យាក៏ដោយ ការផ្តល់ពិន្ទុតាមប្រព័ន្ធអនឡាញមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជាក្នុងការធ្វើទំនើបកម្មប្រព័ន្ធអប់រំ និងធានាគុណភាពនៃការវាយតម្លៃ។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកការផ្តល់ពិន្ទុតាមអនឡាញនឹងជួយជំរុញប្រសិទ្ធភាពរដ្ឋបាលនិងការសិក្សានៅកម្ពុជា ប្រសិនបើសាកលវិទ្យាល័យផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសបានគ្រប់គ្រាន់ដល់អ្នកប្រើប្រាស់គ្រប់រូប។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនិងជ្រើសរើសប្រព័ន្ធ: ធ្វើការស្ទង់មតិលើលទ្ធភាពប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិតរបស់និស្សិត និងជ្រើសរើសប្រព័ន្ធ LMS ដូចជា Google Classroom, Microsoft TeamsMoodle ដែលស័ក្តិសមនឹងថវិកានិងតម្រូវការរបស់សាកលវិទ្យាល័យ។
  2. រៀបចំការបណ្តុះបណ្តាល (Capacity Building): រៀបចំសិក្ខាសាលាជាក់ស្តែងសម្រាប់សាស្ត្រាចារ្យអំពីរបៀបប្រើប្រាស់មុខងារកែតម្រូវ (Annotation tools) ការដាក់ Rubric និងការផ្តល់មតិកែលម្អក្នុងប្រព័ន្ធ ព្រមទាំងបង្រៀននិស្សិតពីរបៀបបញ្ជូនកិច្ចការជាទម្រង់ PDFWord
  3. បង្កើតធនាគារមតិកែលម្អស្តង់ដារ (Comment Bank Formulation): គណៈកម្មការដេប៉ាតឺម៉ង់គួររួមគ្នាបង្កើតបញ្ជីមតិកែលម្អទូទៅពាក់ព័ន្ធនឹងវេយ្យាករណ៍ ការរៀបចំទម្រង់តែងសេចក្តី ឬការស្រាវជ្រាវ ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យសាស្ត្រាចារ្យអាចជ្រើសរើសប្រើប្រាស់បានលឿន (Quick marks) ដោយមិនបាច់វាយអក្សរដដែលៗ។
  4. អនុវត្តសាកល្បងនិងស្វែងរកមតិត្រឡប់ (Pilot Testing): អនុវត្តប្រព័ន្ធនេះជាសាកល្បងលើមុខវិជ្ជាមួយចំនួនតូចក្នុងឆមាសទី១សិន។ បន្ទាប់មក ប្រើប្រាស់ Google Forms ដើម្បីប្រមូលមតិត្រឡប់ពីសាស្ត្រាចារ្យនិងនិស្សិត អំពីបញ្ហាប្រឈមនានាមុននឹងពង្រីកការអនុវត្តពេញលេញទូទាំងសាកលវិទ្យាល័យ។
  5. រក្សាគម្លាតទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ (Blended Interaction): ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាបាត់បង់ភាពជិតស្និទ្ធ សាស្ត្រាចារ្យគួរកំណត់ម៉ោងប្រឹក្សាយោបល់ផ្ទាល់ (Consultation hours) នៅសាលា ឬតាមរយៈ Zoom / Google Meet សម្រាប់សិស្សដែលមានចម្ងល់បន្ថែមលើមតិកែលម្អដែលទទួលបានតាមអនឡាញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Focus-group discussion (ការពិភាក្សាតាមក្រុមគោលដៅ) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រមូលផ្តុំមនុស្សមួយក្រុមតូច (៤ ទៅ ៥ នាក់) ដើម្បីពិភាក្សាស៊ីជម្រៅ និងស្វែងយល់ពីទស្សនៈ បទពិសោធន៍ ឬអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេលើប្រធានបទជាក់លាក់ណាមួយ។ ដូចជាការអង្គុយជជែកគ្នាលេងជាក្រុមជុំវិញតុអាហារ ដើម្បីសួរយោបល់គ្នាមុននឹងសម្រេចចិត្តទិញទូរស័ព្ទម៉ូដែលថ្មីមួយ។
Content analysis (ការវិភាគខ្លឹមសារ) ជាបច្ចេកទេសស្រាវជ្រាវសម្រាប់កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងចាត់ថ្នាក់ពាក្យគន្លឹះ ប្រធានបទ ឬអត្ថន័យដែលលេចឡើងញឹកញាប់នៅក្នុងទិន្នន័យអត្ថបទ (ដូចជាកំណត់ត្រានៃការពិភាក្សា) ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានអំពីទិន្នន័យនោះ។ ដូចជាការអានសៀវភៅមួយក្បាល ហើយគូសបន្ទាត់ពីក្រោមពាក្យដែលគេប្រើដដែលៗ ដើម្បីដឹងថាសៀវភៅនោះចង់និយាយពីអ្វីជាចម្បង។
Theoretical saturation (ភាពឆ្អែតនៃទ្រឹស្តី ឬទិន្នន័យ) ជាចំណុចមួយក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យស្រាវជ្រាវ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវសម្រេចចិត្តឈប់សម្ភាសន៍ ឬប្រមូលទិន្នន័យបន្ថែមទៀត ព្រោះចម្លើយដែលទទួលបានគឺស្រដៀងៗគ្នា ហើយមិនមានព័ត៌មាន ឬគំនិតថ្មីៗលេចឡើងទៀតទេ។ ដូចជាការភ្លក់សម្លរច្រើនដងហើយដឹងថាវាប្រៃល្មមហើយ ទោះបីជាភ្លក់១០ដងទៀត ក៏រសជាតិនៅតែប៉ុណ្ណឹង មិនមានអ្វីផ្លាស់ប្តូរទើបឈប់ភ្លក់។
Moderation process (ដំណើរការសម្របសម្រួលការដាក់ពិន្ទុ) ជាដំណើរការដែលសាស្ត្រាចារ្យ ឬអ្នកកែកិច្ចការច្រើននាក់ ធ្វើការផ្ទៀងផ្ទាត់ និងឯកភាពគ្នាលើស្តង់ដារនៃការដាក់ពិន្ទុ ដើម្បីធានាថានិស្សិតគ្រប់រូបទទួលបានការវាយតម្លៃដោយយុត្តិធម៌ និងមានស្តង់ដារតែមួយ ទោះបីជាត្រូវកែដោយគ្រូខុសគ្នាក៏ដោយ។ ដូចជាគណៈកម្មការ ឬចៅក្រមច្រើននាក់ប្រជុំគ្នាដើម្បីកំណត់ស្តង់ដារក្នុងការផ្តល់ពិន្ទុដល់អ្នកចម្រៀងក្នុងការប្រឡង ដើម្បីកុំឱ្យម្នាក់ដាក់តឹងពេក ឬម្នាក់ទៀតដាក់ធូរពេក។
E-learning (ការសិក្សាតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក) ជាការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីគាំទ្រដល់ដំណើរការបង្រៀន និងរៀន ដែលអាចធ្វើឡើងក្នុងទម្រង់ជាវីដេអូមេរៀន ការប្រឡងអនឡាញ ឬការបញ្ជូនកិច្ចការតាមប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រជាដើម។ ដូចជាការប្តូរពីការយួរកាបូបទៅរៀននៅសាលាផ្ទាល់ មកជាការបើកមើលមេរៀន និងធ្វើលំហាត់នៅលើទូរស័ព្ទដៃ ឬកុំព្យូទ័រនៅផ្ទះ។
Comment bank (ធនាគារមតិកែលម្អ) ជាបណ្តុំនៃមតិកែលម្អស្តង់ដារដែលបានរៀបចំទុកជាមុននៅក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ ដែលសាស្ត្រាចារ្យអាចជ្រើសរើសយកមកប្រើភ្លាមៗដើម្បីបញ្ចេញមតិលើកិច្ចការរបស់និស្សិត ដោយមិនចាំបាច់វាយអក្សរដដែលៗសម្រាប់កំហុសដូចគ្នា។ ដូចជាការប្រើប្រាស់មុខងារសារតបត្រឡប់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ (Auto-reply) ឬសារដែលបានរៀបចំស្រាប់ (Templates) នៅក្នុងទូរស័ព្ទ ដើម្បីផ្ញើទៅកាន់អតិថិជនបានយ៉ាងរហ័ស។
Paperless marking (ការផ្តល់ពិន្ទុដោយមិនប្រើក្រដាស) គឺជានីតិវិធីដែលនិស្សិតបញ្ជូនកិច្ចការជាទម្រង់ឯកសារឌីជីថល ហើយសាស្ត្រាចារ្យធ្វើការអាន ផ្តល់ពិន្ទុ និងសរសេរមតិកែលម្អនៅលើអេក្រង់កុំព្យូទ័រផ្ទាល់ ដោយមិនពាក់ព័ន្ធនឹងការបោះពុម្ពជាសន្លឹកក្រដាសឡើយ។ ដូចជាការសរសេរនិងផ្ញើសំបុត្រតាមរយៈអ៊ីមែល (Email) ជំនួសឱ្យការសរសេរសំបុត្រលើក្រដាសរួចផ្ញើតាមប្រៃសណីយ៍ដែលចំណាយពេលយូរនិងខ្ជះខ្ជាយក្រដាស។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖