Original Title: Policy, philosophy and pedagogical initiative to HIV/AIDS education in the Nigerian secondary school’s social studies curriculum
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គោលនយោបាយ ទស្សនវិជ្ជា និងគំនិតផ្តួចផ្តើមគរុកោសល្យចំពោះការអប់រំអំពីមេរោគអេដស៍/ជំងឺអេដស៍ នៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាមុខវិជ្ជាសិក្សាសង្គមនៃសាលាមធ្យមសិក្សានីហ្សេរីយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Policy, philosophy and pedagogical initiative to HIV/AIDS education in the Nigerian secondary school’s social studies curriculum

អ្នកនិពន្ធ៖ O. E. Ojedokun (Faculty of Education Obafemi Awolowo University, Ile-Ife, Nigeria), L. M. Oyewusi, S. A. Oluwatosin

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018, International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការខ្វះខាតការអប់រំផ្លូវភេទ និងមេរោគអេដស៍/ជំងឺអេដស៍ (HIV/AIDS) ដ៏ត្រឹមត្រូវនៅក្នុងសាលារៀននីហ្សេរីយ៉ា ដែលបណ្តាលមកពីកត្តាសង្គមនិងវប្បធម៌ និងតម្រូវការបន្ទាន់ក្នុងការបញ្ជ្រាបប្រធានបទនេះទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាដើម្បីការពារយុវជន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគលើគោលនយោបាយជាតិស្តីពីការអប់រំ និងទស្សនវិជ្ជានៃមុខវិជ្ជាសិក្សាសង្គម ដើម្បីបង្កើតក្របខ័ណ្ឌគរុកោសល្យនិងណែនាំការជ្រើសរើសខ្លឹមសារមេរៀន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Infusion/Integrated Approach
វិធីសាស្ត្របញ្ជ្រាបចូលមុខវិជ្ជាដែលមានស្រាប់
ជៀសវាងការផ្ទុកកម្មវិធីសិក្សាធ្ងន់ពេក និងមានភាពស៊ីសង្វាក់ជាមួយមុខវិជ្ជាសិក្សាសង្គមដែលមានស្រាប់។ ទាមទារឱ្យគ្រូបង្រៀនមានចំណេះដឹងទូលំទូលាយអំពីប្រធានបទថ្មី និងតម្រូវឱ្យមានការរៀបចំផែនការមេរៀនយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ផ្តល់នូវក្របខ័ណ្ឌគរុកោសល្យដ៏មានប្រសិទ្ធភាព ដែលអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សរៀនពីបញ្ហាអេដស៍ដោយមិនចាំបាច់បង្កើតមុខវិជ្ជាថ្មី។
Standalone Subject Creation
ការបង្កើតមុខវិជ្ជាថ្មីដាច់ដោយឡែក
ផ្តល់នូវព័ត៌មានលម្អិត និងស៊ីជម្រៅផ្តោតតែទៅលើការអប់រំពីជំងឺអេដស៍ និងសុខភាពផ្លូវភេទ។ បណ្តាលឱ្យកម្មវិធីសិក្សាកាន់តែស្មុគស្មាញ ទាមទារពេលវេលាបន្ថែម និងមានការខ្វះខាតធនធានគ្រូនិងសម្ភារៈ។ ត្រូវបានរាយការណ៍ថាបណ្តាលឱ្យមានការផ្ទុកលើសទម្ងន់នៃកម្មវិធីសិក្សានៅក្នុងសាលារៀន (Curriculum overloading)។
Abstinence-only Approach
វិធីសាស្ត្រតម្រូវឱ្យតមការរួមភេទតែមួយមុខ
ស្របតាមទស្សនៈវប្បធម៌ និងសាសនាបែបអភិរក្សនៅក្នុងសង្គម។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ការឆ្លង ព្រោះវាមិនឆ្លើយតបនឹងតថភាពជាក់ស្តែង និងកង្វះការយល់ដឹងរបស់យុវជន។ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជារឿងឆោតល្ងង់ និងខ្វះការទទួលខុសត្រូវ នៅក្នុងបរិបទនៃការទប់ស្កាត់ជំងឺអេដស៍។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្របញ្ជ្រាបនេះមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាទំនើបនោះទេ ប៉ុន្តែផ្តោតសំខាន់លើធនធានមនុស្ស ការរៀបចំកម្មវិធីសិក្សា និងសៀវភៅពុម្ព។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតទាំងស្រុងលើបរិបទសាលារៀន និងគោលនយោបាយអប់រំជាតិរបស់ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយពឹងផ្អែកលើការវិភាគឯកសារគោលនយោបាយជាជាងទិន្នន័យជាក់ស្តែង (Empirical data)។ បញ្ហានៃការហាមប្រាមក្នុងវប្បធម៌ (Cultural taboos) ក្នុងការនិយាយពីបញ្ហាផ្លូវភេទ និងការផ្ទុកកម្មវិធីសិក្សាធ្ងន់ពេក មានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងបរិបទប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យរបកគំហើញនេះមានតម្លៃអាចយកមកប្រៀបធៀប និងអនុវត្តបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្របញ្ជ្រាបការអប់រំសុខភាពទៅក្នុងមុខវិជ្ជាសិក្សាសង្គម គឺមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការអនុវត្តនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំកម្ពុជា។

សរុបមក ការបញ្ជ្រាបប្រធានបទរសើបទៅក្នុងមុខវិជ្ជាដែលមានស្រាប់ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ឈ្លាសវៃក្នុងការជម្នះឧបសគ្គវប្បធម៌ និងធានាបាននូវនិរន្តរភាពនៃការអប់រំសុខភាពនៅតាមសាលារៀនក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃនិងផែនទីកម្មវិធីសិក្សា (Curriculum Mapping): ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Curriculum Mapping ដើម្បីស្វែងរកចំណុច និងជំពូកពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងមុខវិជ្ជាសីលធម៌ និងពលរដ្ឋវិជ្ជាកម្ពុជា ដែលអាចបញ្ជ្រាបមេរៀនអេដស៍ និងសុខភាពផ្លូវភេទបាន។
  2. រៀបចំគោលបំណងមេរៀនតាមអាកប្បកិរិយា: អនុវត្តការសរសេរគោលបំណងមេរៀនដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ Mager's Behavioral Objectives ដែលតម្រូវឱ្យមានលក្ខខណ្ឌច្បាស់លាស់ សកម្មភាពអាចសង្កេតបាន និងកម្រិតវាស់វែងជាក់លាក់សម្រាប់សិស្ស។
  3. បង្កើតមេរៀនដោយប្រើវិធីសាស្ត្រប្រធានបទ (Thematic Approach): រៀបចំផែនការមេរៀនគំរូ ដោយប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រ Thematic Approach ដើម្បីភ្ជាប់បញ្ហាជំងឺអេដស៍ទៅនឹងបញ្ហាសង្គមធំៗ ដូចជាសេដ្ឋកិច្ច គ្រួសារ និងការរើសអើងសង្គម។
  4. រៀបចំប្រព័ន្ធវាយតម្លៃសិស្ស: បង្កើតសូចនាករវាយតម្លៃដោយផ្អែកលើ Tyler's Evaluation Model ដើម្បីវាស់ស្ទង់ការផ្លាស់ប្តូរទាំងចំណេះដឹង (Cognitive) អារម្មណ៍ (Affective) និងទំនោរអាកប្បកិរិយា (Action-tendency) របស់សិស្សបន្ទាប់ពីរៀនចប់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pedagogical initiative (គំនិតផ្តួចផ្តើមគរុកោសល្យ) គឺជាវិធីសាស្ត្រ ឬយុទ្ធសាស្ត្រថ្មីៗដែលគ្រូបង្រៀន ឬអ្នករៀបចំកម្មវិធីសិក្សាបង្កើតឡើង ដើម្បីជួយឱ្យសិស្សរៀនសូត្របានកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព និងអាចផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយា ជាពិសេសលើការបង្រៀនប្រធានបទលំបាកៗ ឬរសើប។ ដូចជាចុងភៅដែលរកឃើញរូបមន្តចម្អិនអាហារថ្មី ដើម្បីធ្វើឱ្យបន្លែដែលក្មេងៗមិនចូលចិត្តញ៉ាំ ក្លាយជាម្ហូបដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ដោយមិនដឹងខ្លួន។
Behavioral objectives (គោលបំណងអាកប្បកិរិយា) គឺជាការកំណត់គោលដៅមេរៀនយ៉ាងជាក់លាក់ដោយផ្អែកលើសកម្មភាពដែលអាចសង្កេតឃើញ និងវាស់វែងបាន ដែលសិស្សត្រូវធ្វើបង្ហាញបន្ទាប់ពីរៀនចប់ (ឧទាហរណ៍៖ សិស្សអាចរៀបរាប់... សិស្សអាចពន្យល់...) ដែលជួយឱ្យគ្រោងការបង្រៀនមានភាពច្បាស់លាស់។ ដូចជាការប្រាប់អ្នកបើកបរតាក់ស៊ីយ៉ាងច្បាស់ពីអាសយដ្ឋានផ្ទះលេខប៉ុន្មាន ផ្លូវណា ជាជាងប្រាប់ត្រឹមតែឈ្មោះទីក្រុងទូទៅ។
Infusion (ការបញ្ជ្រាប) ក្នុងបរិបទអប់រំ វាគឺជាការយកប្រធានបទ ឬចំណេះដឹងថ្មីមួយ (ដូចជាបញ្ហាជំងឺអេដស៍) ទៅដាក់បញ្ចូលក្នុងមេរៀននៃមុខវិជ្ជាដែលមានស្រាប់ (ដូចជាសិក្សាសង្គម) ដោយមិនបាច់បង្កើតមុខវិជ្ជាថ្មីដាច់ដោយឡែកនោះទេ ដើម្បីកុំឱ្យកម្មវិធីសិក្សាមានភាពចង្អៀតពេក។ ដូចជាការលាយវីតាមីនចូលទៅក្នុងទឹកដោះគោ ដើម្បីឱ្យក្មេងទទួលបានសារធាតុចិញ្ចឹមបន្ថែមដោយមិនបាច់ឱ្យពួកគេលេបថ្នាំគ្រាប់ផ្សេងទៀត។
Affective domain (ដែនរំជួលចិត្ត) គឺជាកម្រិតមួយនៃការរៀនសូត្រដែលផ្តោតទៅលើការផ្លាស់ប្តូរអារម្មណ៍ ឥរិយាបថ តម្លៃខ្លួន និងការយល់ចិត្តរបស់សិស្ស ជាជាងផ្តោតតែទៅលើការចងចាំចំណេះដឹងសុទ្ធសាធ។ គឺការរៀនដែលមិនត្រឹមតែដឹងថា "បារីមិនល្អ" (ចំណេះដឹង) តែវាគឺការបណ្តុះឱ្យមានអារម្មណ៍ "ស្អប់ខ្ពើមការជក់បារី" ហើយបដិសេធមិនជក់។
Action-tendency (ទំនោរនៃសកម្មភាព) គឺជាការត្រៀមខ្លួន ឬទំនោររបស់បុគ្គលម្នាក់ក្នុងការប្រព្រឹត្តសកម្មភាពណាមួយ ដោយផ្អែកលើចំណេះដឹង និងអារម្មណ៍ដែលគេមានចំពោះរឿងនោះ។ ក្នុងអត្ថបទនេះ សំដៅលើការសម្រេចចិត្តអនុវត្តឥរិយាបថសុវត្ថិភាពដើម្បីការពារខ្លួនពីជំងឺអេដស៍។ ដូចជាពេលអ្នកឃើញពពកខ្មៅងងឹត ហើយមានអារម្មណ៍ថានឹងធ្លាក់ភ្លៀង នោះអ្នកមានទំនោរទាញឆ័ត្រយកតាមខ្លួនមុនពេលចេញក្រៅ។
Educational objectives (គោលបំណងអប់រំ) គឺជាទិសដៅ ឬគោលដៅធំៗ និងទូទៅ ដែលប្រព័ន្ធអប់រំ ឬសាលារៀនចង់សម្រេចបានសម្រាប់សិស្សទូទៅ ដែលជារឿយៗមិនអាចវាស់វែងបានភ្លាមៗក្នុងរយៈពេលខ្លី ឬក្នុងមួយម៉ោងសិក្សានោះទេ។ ដូចជាការតាំងចិត្តថា "ចង់ក្លាយជាមនុស្សមានសុខភាពល្អ" ដែលជាគោលដៅធំ ប៉ុន្តែវាមិនទាន់បានប្រាប់ពីសកម្មភាពជាក់លាក់ប្រចាំថ្ងៃដែលត្រូវធ្វើ។
Learning experience (បទពិសោធន៍សិក្សា) គឺជាសកម្មភាព និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងគ្រប់ទម្រង់ ដែលសិស្សបានឆ្លងកាត់នៅក្នុង ឬក្រៅថ្នាក់រៀន (ការគិត ការពិភាក្សា ការស្តាប់ ការវិភាគ) ដើម្បីឈានទៅសម្រេចបាននូវគោលដៅនៃការរៀនសូត្រដែលគ្រូបានកំណត់។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយផ្ទាល់ ដែលអ្នកត្រូវឡើងជិះ ដួល និងងើបឡើងវិញដើម្បីរក្សាលំនឹង ជាជាងគ្រាន់តែអានសៀវភៅទ្រឹស្តីពីរបៀបជិះកង់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖