Original Title: ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพช่องปากกับปริมาณคราบจุลินทรีย์และภาวะฟันผุของนักเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาของรัฐ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ទំនាក់ទំនងរវាងចំណេះដឹង និងអាកប្បកិរិយាអំពីការថែទាំសុខភាពមាត់ធ្មេញ ជាមួយនឹងបរិមាណកំណកកំបោរ និងស្ថានភាពពុកធ្មេញរបស់សិស្សសាលាបឋមសិក្សារដ្ឋ ក្នុងស្រុក Kochan ខេត្ត Chonburi

ចំណងជើងដើម៖ ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพช่องปากกับปริมาณคราบจุลินทรีย์และภาวะฟันผุของนักเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาของรัฐ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี

អ្នកនិពន្ធ៖ Saraporn Prakothang (Burapha University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016 Burapha University

វិស័យសិក្សា៖ Public Health

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាសុខភាពមាត់ធ្មេញ ជាពិសេសជំងឺពុកធ្មេញ និងកំណកកំបោរធ្មេញ ក្នុងចំណោមសិស្សសាលាបឋមសិក្សា ដោយពិនិត្យមើលទំនាក់ទំនងរបស់វាជាមួយនឹងចំណេះដឹង និងអាកប្បកិរិយា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបពណ៌នា (Descriptive research) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីសិស្សថ្នាក់ទី៤ ទី៥ និងទី៦ តាមរយៈការចាប់ឆ្នោតដោយចៃដន្យ (Simple random sampling)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Questionnaire Survey (KAP Assessment)
ការស្ទង់មតិដោយកម្រងសំណួរ (ការវាយតម្លៃចំណេះដឹង និងអាកប្បកិរិយា)
មានភាពងាយស្រួលក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យពីសិស្សច្រើននាក់ក្នុងពេលតែមួយ និងអាចវាយតម្លៃកម្រិតនៃការយល់ដឹងបានរហ័ស។ អាចវាស់ស្ទង់អថេរអរូបីដូចជាអាកប្បកិរិយាបាន។ ទិន្នន័យផ្អែកលើការរាយការណ៍ដោយខ្លួនឯង (Self-reported) ដែលអាចមានភាពលម្អៀង ដោយសិស្សអាចឆ្លើយតែអ្វីដែលពួកគេគិតថាត្រឹមត្រូវ តែមិនបានអនុវត្តជាក់ស្តែង។ សិស្សមានពិន្ទុចំណេះដឹងមធ្យម ៨០.៩% (កម្រិតល្អ) និងអាកប្បកិរិយា ៧៦.៨% (កម្រិតល្អ) ប៉ុន្តែចំណេះដឹងនេះមិនមានទំនាក់ទំនងក្នុងការបញ្ចុះកម្រិតកំណកកំបោរធ្មេញទេ។
Clinical Oral Examination (DI-S & DMFT/dmft)
ការពិនិត្យគ្លីនិកផ្ទាល់មាត់ (សន្ទស្សន៍កំណកកំបោរ និងស្ថានភាពពុកធ្មេញ)
ផ្តល់ទិន្នន័យជាក់ស្តែង និងមានសត្យានុម័ត (Objective) អំពីស្ថានភាពអនាម័យមាត់ធ្មេញ ដោយប្រើប្រាស់ថ្នាំពណ៌បង្ហាញកំណកកំបោរ។ ត្រូវការអ្នកជំនាញទន្តសាស្ត្រ ឧបករណ៍ពេទ្យ និងចំណាយពេលយូរក្នុងការពិនិត្យកុមារម្នាក់ៗ ព្រមទាំងតម្រូវឱ្យមានការយល់ព្រមពីអាណាព្យាបាល។ រកឃើញអត្រាសិស្សមានជំងឺពុកធ្មេញ ៦២.៣% (មធ្យម ១.៦៨ ធ្មេញ/នាក់) និងសន្ទស្សន៍កំណកកំបោរធ្មេញកម្រិតមធ្យម ១.៨៤។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារការសហការរវាងសាលារៀន និងអ្នកជំនាញទន្តសាស្ត្រ ព្រមទាំងឧបករណ៍ពិនិត្យគ្លីនិកជាក់ស្តែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងស្រុក Kochan ខេត្ត Chonburi ដោយផ្តោតតែលើសិស្សសាលាបឋមសិស្សារដ្ឋថ្នាក់ទី៤ ដល់ទី៦ ប៉ុណ្ណោះ ដែលភាគច្រើនជាកុមារមកពីគ្រួសារកសិករ និងកម្មកររោងចក្រ។ របកគំហើញនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទសង្គម-សេដ្ឋកិច្ចកម្រិតមធ្យមទៅទាប ដែលស្រដៀងគ្នាទៅនឹងតំបន់ជនបទ និងជាយក្រុងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលកុមារតែងតែទទួលទានអាហារសម្រន់ និងភេសជ្ជៈផ្អែមនៅសាលារៀន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

របកគំហើញ និងវិធីសាស្ត្រក្នុងឯកសារនេះ មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់កម្មវិធីលើកកម្ពស់សុខភាពមាត់ធ្មេញនៅកម្ពុជា។

ទោះបីជាចំណេះដឹងសិស្សមានកម្រិតខ្ពស់ ប៉ុន្តែអត្រាពុកធ្មេញនៅតែមាន ដូច្នេះកម្ពុជាគួរតែផ្តោតលើការបំប្លែងចំណេះដឹងទៅជា "ការអនុវត្តជាក់ស្តែង" ជាជាងត្រឹមតែការអប់រំទ្រឹស្តី។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសន្ទស្សន៍វាស់វែងមាត់ធ្មេញស្តង់ដារ: អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវស្វែងយល់ពីរបៀបវាយតម្លៃសន្ទស្សន៍ DMFT/dmft (Decayed, Missing, Filled Teeth) និងសន្ទស្សន៍កំណកកំបោរ Simplified Debris Index (DI-S) ដោយផ្អែកតាមគោលការណ៍ណែនាំរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO)។
  2. រៀបចំឧបករណ៍ពិនិត្យ និងកម្រងសំណួរ: បកប្រែ និងកែសម្រួលកម្រងសំណួរ (KAP Survey) ឱ្យស្របតាមបរិបទកម្ពុជា រួចស្វែងរកការវាយតម្លៃសុពលភាព (IOC) ពីទន្តពេទ្យ។ ត្រូវត្រៀមទិញឧបករណ៍ដូចជា កញ្ចក់ឆ្លុះមាត់ និង Plaque Disclosing Tablets សម្រាប់ចុះមូលដ្ឋាន។
  3. ចុះប្រមូលទិន្នន័យនៅសាលាបឋមសិក្សាគោលដៅ: សហការជាមួយនាយកសាលា និងសុំការអនុញ្ញាតពីមាតាបិតាសិស្ស (Informed Consent)។ ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចាប់ឆ្នោតដោយចៃដន្យ (Simple Random Sampling) ដើម្បីរើសសិស្សថ្នាក់ទី៤ ដល់ទី៦ ហើយធ្វើការសម្ភាសន៍ និងពិនិត្យមាត់ធ្មេញជាក់ស្តែង។
  4. វិភាគទំនាក់ទំនងរវាងអថេរ (Data Analysis): បញ្ចូលទិន្នន័យទៅក្នុងកម្មវិធី SPSSR។ ប្រើប្រាស់ Pearson Correlation Coefficient ដើម្បីរកមើលថាតើចំណេះដឹង និងអាកប្បកិរិយារបស់កុមារ ពិតជាមានទំនាក់ទំនងកាត់បន្ថយបរិមាណកំណកកំបោរ និងអត្រាពុកធ្មេញកម្រិតណា។
  5. បង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រអន្តរាគមន៍ផ្អែកលើទិន្នន័យ: ប្រសិនបើរកឃើញថាការយល់ដឹងមិនឆ្លុះបញ្ចាំងពីសកម្មភាពជាក់ស្តែង សូមរៀបចំរបាយការណ៍ស្នើឱ្យមានកម្មវិធី "ដុសធ្មេញមានការត្រួតពិនិត្យ" (Supervised Toothbrushing Program) នៅតាមសាលារៀន ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែផ្តល់មេរៀនអប់រំសុខភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Dental Caries ជំងឺពុកធ្មេញ ដែលកើតឡើងដោយសារបាក់តេរីក្នុងមាត់បំប្លែងជាតិស្ករទៅជាអាស៊ីត ហើយបញ្ចេញមកបំផ្លាញកាចាធ្មេញបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ធ្លុះជាប្រហោង។ ដូចជាច្រែះដែលស៊ីដែកបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ធ្លុះ ដោយសារយើងទុកវាចោលឱ្យត្រូវទឹកនិងខ្យល់យូរ។
Dental plaque កំណកកំបោរ ឬបន្ទះបាក់តេរីពណ៌សល្អិលៗ ដែលតោងជាប់យ៉ាងស្អិតនៅលើផ្ទៃធ្មេញ ជាពិសេសនៅតាមគែមអញ្ចាញ ដែលកើតចេញពីការប្រមូលផ្តុំនៃកាកសំណល់អាហារ និងបាក់តេរីក្នុងមាត់។ ដូចជាស្លែដែលដុះតោងជាប់នឹងជញ្ជាំងអាងទឹក នៅពេលដែលយើងមិនបានដុសលាងសម្អាតវាជាប្រចាំ។
Demineralization ដំណើរការបាត់បង់ជាតិរ៉ែសំខាន់ៗ (ដូចជាកាល់ស្យូម និងផូស្វ័រ) ពីកាចាធ្មេញ ដោយសារការវាយប្រហារពីអាស៊ីតដែលបញ្ចេញដោយបាក់តេរីក្នុងមាត់ ធ្វើឱ្យធ្មេញចុះខ្សោយ និងងាយពុក។ ដូចជាការសឹករិចរិលនៃស្រទាប់ថ្នាំលាបការពារឈើ នៅពេលដែលវាត្រូវកម្ដៅថ្ងៃនិងទឹកភ្លៀងយូរៗទៅ។
Remineralization ដំណើរការស្តារជាតិរ៉ែឡើងវិញចូលទៅក្នុងកាចាធ្មេញ តាមរយៈទឹកមាត់ និងសារធាតុភ្លុយអូរ៉ាយ (Fluoride) ដែលជួយជួសជុលការខូចខាតកម្រិតស្រាល និងធ្វើឱ្យធ្មេញរឹងមាំឡើងវិញ។ ដូចជាការចាក់ស៊ីម៉ងត៍បំពេញស្នាមប្រេះតូចៗនៅលើជញ្ជាំងផ្ទះ ដើម្បីឱ្យវារឹងមាំនិងអាចទប់ទល់នឹងអាកាសធាតុបានដូចដើម។
Simplified Debris Index (DI-S) សន្ទស្សន៍សម្រាប់វាស់វែងបរិមាណកំណកកំបោរ ឬកាកសំណល់អាហារដែលជាប់នៅលើផ្ទៃធ្មេញ ដោយអ្នកស្រាវជ្រាវជ្រើសរើសពិនិត្យតែធ្មេញតំណាងចំនួន ៦ ប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីវាយតម្លៃអនាម័យមាត់ធ្មេញជារួម។ ដូចជាការត្រួតពិនិត្យភាពស្អាតនៃបន្ទប់ដោយមើលតែចំណុចសំខាន់ៗ ៦ កន្លែង ជំនួសឱ្យការចំណាយពេលដើរពិនិត្យមើលគ្រប់កៀនកោះទាំងអស់។
DMFT index សន្ទស្សន៍ស្តង់ដារសម្រាប់វាយតម្លៃស្ថានភាពជំងឺពុកធ្មេញរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ដោយបូកបញ្ចូលចំនួនធ្មេញដែលកំពុងពុក (Decayed) ធ្មេញដែលបានដកចេញដោយសារពុក (Missing) និងធ្មេញដែលបានប៉ះប៉ូវរួច (Filled)។ ដូចជាតារាងពិន្ទុដែលកត់ត្រាពីចំនួនដងដែលកង់របស់យើងធ្លាយ ត្រូវដោះបោះចោល ឬត្រូវបានប៉ះរួច ដើម្បីដឹងពីស្ថានភាពកង់ទាំងមូល។
Plaque disclosing tablets ថ្នាំគ្រាប់សម្រាប់ទំពារដើម្បីបញ្ចេញពណ៌ (ជាទូទៅពណ៌ក្រហម ឬផ្កាឈូក) ឱ្យជាប់ទៅនឹងកំណកកំបោរបាក់តេរីដែលមានទំហំតូចៗលើធ្មេញ ដែលជួយឱ្យយើងមើលឃើញកន្លែងដែលដុសសម្អាតមិនបានល្អ។ ដូចជាការបាញ់ថ្នាំពណ៌លើជញ្ជាំងកញ្ចក់ ដើម្បីឱ្យយើងងាយមើលឃើញស្នាមប្រឡាក់ព្រាលៗ ដែលភ្នែកទទេមើលមិនច្បាស់។
Pearson coefficients រង្វាស់ស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីកំណត់ពីកម្រិត និងទិសដៅនៃទំនាក់ទំនងរវាងអថេរពីរ ថាតើវាប្រែប្រួលស្របទិសគ្នា ឬផ្ទុយគ្នា។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេប្រើវាដើម្បីមើលថាតើចំណេះដឹងមានទំនាក់ទំនងជាមួយការថយចុះនៃជំងឺពុកធ្មេញឬទេ។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់មើលថា តើចំនួនម៉ោងដែលយើងចំណាយពេលរៀន ពិតជាធ្វើឱ្យពិន្ទុប្រឡងរបស់យើងកើនឡើងស្របគ្នាឬអត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖