Original Title: The Development of Instructional Packages on ICT System and Innovation for Educational Administration using the Techniques of Activities Management for Students with a Master of Education Program Rajamangala University of Technology Rattanakosin
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍកញ្ចប់បង្រៀនស្តីពីប្រព័ន្ធ ICT និងនវានុវត្តន៍សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងការអប់រំ ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសនៃការគ្រប់គ្រងសកម្មភាព សម្រាប់និស្សិតអនុបណ្ឌិតអប់រំ នៃសាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យារាជមង្គលរតនកូស៊ីន

ចំណងជើងដើម៖ The Development of Instructional Packages on ICT System and Innovation for Educational Administration using the Techniques of Activities Management for Students with a Master of Education Program Rajamangala University of Technology Rattanakosin

អ្នកនិពន្ធ៖ Chaloemphon Meechai (College of Innovation Management Rajamangala University of Technology Rattanakosin, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Journal of Educational Innovation and Research Vol. 8 No. 1

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងអភិវឌ្ឍកញ្ចប់បង្រៀនមុខវិជ្ជាប្រព័ន្ធ ICT និងនវានុវត្តន៍សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងការអប់រំ ដើម្បីដោះស្រាយតម្រូវការក្នុងការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការរៀនសូត្រ និងការពេញចិត្តរបស់និស្សិតថ្នាក់អនុបណ្ឌិតតាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបរិមាណ (Quantitative research) ដោយធ្វើការសាកល្បងលើនិស្សិតគោលដៅចំនួន ៩០ នាក់ តាមរយៈការជ្រើសរើសគំរូដោយចេតនា (Purposive sampling)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Pre-intervention (Baseline)
ការសិក្សាមុនពេលមានការអន្តរាគមន៍ (វិធីសាស្ត្រធម្មតា)
ងាយស្រួលរៀបចំ មិនទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការចងក្រងឯកសារ ឬឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញឡើយ។ និស្សិតមិនសូវមានការចូលរួមសកម្ម ហើយលទ្ធផលនៃការចាប់យកចំណេះដឹងនៅមានកម្រិតទាប។ ពិន្ទុមធ្យមមុនពេលធ្វើតេស្តគឺត្រឹមតែ ៦,៧១៤ (លើពិន្ទុពេញ ៨,៨០០)។
Instructional Packages using Techniques of Activities Management
ការប្រើប្រាស់កញ្ចប់បង្រៀនដោយប្រើបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងសកម្មភាព
ជំរុញឱ្យនិស្សិតរៀនសូត្រដោយខ្លួនឯង បង្កើនការគិតស៊ីជម្រៅ ការធ្វើការងារជាក្រុម និងមានការផ្តល់មតិកែលម្អ (Feedback) ច្បាស់លាស់។ ទាមទារឱ្យគ្រូបង្រៀនចំណាយពេលច្រើនក្នុងការរៀបចំផែនការ សម្ភារៈបង្រៀនឌីជីថល និងតាមដានការវិវត្តរបស់និស្សិតជាប្រចាំ។ ប្រសិទ្ធភាពកញ្ចប់បង្រៀន (E1/E2) ស្មើនឹង ៨២.១៤/៨៤.៩២ និងសន្ទស្សន៍ប្រសិទ្ធភាព (E.I.) កើនដល់ ០.៨១០៥ (វឌ្ឍនភាព ៨១.០៥%)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតអំពីតម្លៃជាទឹកប្រាក់នោះទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តទាមទារការវិនិយោគពេលវេលារបស់អ្នកបង្រៀន និងការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាគាំទ្រ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើនិស្សិតថ្នាក់អនុបណ្ឌិតអប់រំចំនួន ៩០ នាក់ (ជ្រើសរើសដោយចេតនា) នៃសាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យារាជមង្គលរតនកូស៊ីន។ ទិន្នន័យនេះមានកម្រិតព្រោះវាផ្តោតតែលើក្រុមគោលដៅជាក់លាក់នៅក្នុងបរិបទសាកលវិទ្យាល័យមួយ។ សម្រាប់កម្ពុជា ការទាញយកលទ្ធផលនេះមកអនុវត្តត្រូវគិតគូរពីភាពខុសគ្នានៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងកម្រិតអក្ខរកម្មឌីជីថលរបស់និស្សិតនៅតាមតំបន់ផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃកញ្ចប់បង្រៀន និងបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងសកម្មភាពនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា ក្នុងការធ្វើទំនើបកម្មការបង្រៀន។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរតួនាទីគ្រូពីអ្នកបង្រៀនសុទ្ធសាធទៅជាអ្នកសម្របសម្រួលសកម្មភាព (Facilitator) រួមជាមួយការប្រើប្រាស់ ICT ពិតជាអាចជួយពង្រឹងគុណភាពអប់រំ និងការត្រិះរិះពិចារណារបស់និស្សិតកម្ពុជាឱ្យឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការសតវត្សទី២១។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. កំណត់វត្ថុបំណង និងការរៀបចំកាលវិភាគ: កំណត់គោលដៅសិក្សា (Learning Objectives) ឱ្យបានច្បាស់លាស់សម្រាប់មុខវិជ្ជានីមួយៗ និងបង្កើតកាលវិភាគ (Scheduling) សកម្មភាពឱ្យមានភាពបត់បែន ដោយផ្អែកលើតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់និស្សិត។
  2. ការអភិវឌ្ឍកញ្ចប់បង្រៀនឌីជីថល: រៀបចំ និងចងក្រងមេរៀនជាកញ្ចប់បង្រៀន (Instructional Packages) ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការសិក្សាដូចជា MoodleGoogle Classroom ដែលរួមបញ្ចូលនូវការងារជាក្រុម (Collaboration) និងធនធានពហុព័ត៌មាន។
  3. ការអនុវត្តការសិក្សាតាមបែបដឹកនាំ: អនុវត្តការបង្រៀនក្នុងទម្រង់ជាការដឹកនាំ (Guided Learning) និងការរៀបចំបរិយាកាសសិក្សា (Learning Environment) ឱ្យមានភាពទាក់ទាញ ដោយផ្តោតលើការផ្តល់ឱកាសឱ្យនិស្សិតអនុវត្តជាក់ស្តែង និងដោះស្រាយបញ្ហា។
  4. ការវាយតម្លៃ និងការផ្តល់មតិកែលម្អជាប្រចាំ: រៀបចំតេស្តមុននិងក្រោយរៀន (Pre-test/Post-test) តាមរយៈឧបករណ៍ដូចជា Google FormsQuizizz ដើម្បីត្រួតពិនិត្យវឌ្ឍនភាព និងត្រូវធ្វើការផ្តល់មតិកែលម្អ (Feedback) ភ្លាមៗដល់និស្សិតដើម្បីកែតម្រូវចំណុចខ្វះខាត។
  5. ការវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាព និងការកែលម្អបន្ត: ប្រើប្រាស់រូបមន្តសន្ទស្សន៍ប្រសិទ្ធភាព (Effectiveness Index - E.I.) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ភាពជោគជ័យនៃកញ្ចប់បង្រៀន ហើយយកទិន្នន័យព្រមទាំងមតិយោបល់របស់និស្សិត មកកែសម្រួលកម្មវិធីសិក្សាសម្រាប់វគ្គក្រោយៗទៀត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Instructional Packages កញ្ចប់នៃសម្ភារៈសិក្សាដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងយ៉ាងមានប្រព័ន្ធ (មានមេរៀន សកម្មភាព និងការវាយតម្លៃ) ដើម្បីឱ្យអ្នកសិក្សាអាចរៀនសូត្រដោយខ្លួនឯង ឬដោយមានការណែនាំបន្តិចបន្តួចពីគ្រូ ស្របតាមគោលបំណងដែលបានកំណត់។ ដូចជាប្រអប់ឧបករណ៍ (Toolkit) សម្រាប់ដំឡើងទូ ដែលមានសៀវភៅណែនាំ និងឧបករណ៍រួចជាស្រេច ដើម្បីឱ្យអ្នកអាចធ្វើវាបានដោយខ្លួនឯង។
Effectiveness Index (E.I.) រង្វាស់គណិតវិទ្យាដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃកម្រិតនៃការរីកចម្រើន ឬការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងរបស់អ្នកសិក្សាពិតប្រាកដ បន្ទាប់ពីទទួលបានការបង្រៀន (ដោយប្រៀបធៀបពិន្ទុមុន និងក្រោយពេលរៀន)។ ដូចជាជញ្ជីងវាស់ទម្ងន់ដែលប្រាប់យើងយ៉ាងច្បាស់ថា តើយើងឡើងសាច់ដុំបានប៉ុន្មានភាគរយពិតប្រាកដ បន្ទាប់ពីហាត់ប្រាណតាមកម្មវិធីថ្មីរួច។
Activities Management បច្ចេកទេស ឬដំណើរការដែលគ្រូបង្រៀនរៀបចំ កំណត់កាលវិភាគ និងដឹកនាំសកម្មភាពនានាក្នុងថ្នាក់រៀន ដើម្បីជំរុញឱ្យសិស្សចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការស្វែងរកចម្លើយ និងបង្កើតចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯង ជំនួសឱ្យការចាំស្តាប់តែគ្រូពន្យល់។ ដូចជាអ្នកដឹកនាំល្បែងកម្សាន្តដែលរៀបចំច្បាប់ និងបរិយាកាសដើម្បីឱ្យអ្នកលេងទាំងអស់សហការគ្នារកឃើញកំណប់ដោយខ្លួនឯង។
Life-wide learning ទម្រង់នៃការសិក្សាដែលមិនកំណត់ត្រឹមតែមុខវិជ្ជាក្នុងថ្នាក់រៀន ប៉ុន្តែគ្របដណ្តប់លើការរៀនពីគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃ បរិស្ថាន សង្គម និងការអភិវឌ្ឍចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួននៅខាងក្រៅសាលា។ ដូចជាការដែលយើងរៀនពីរបៀបរស់នៅ ការធ្វើម្ហូប ឬសិល្បៈពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន និងពីសង្គមរាល់ថ្ងៃ។
Guided Learning វិធីសាស្ត្រសិក្សាដែលគ្រូបង្រៀនដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួល ដោយផ្តល់ការណែនាំ គន្លឹះ និងការតម្រង់ទិសជាជំហានៗ ដើម្បីជួយសិស្សឱ្យយល់ខ្លឹមសារ និងអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានដោយខ្លួនឯង។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដែលដំបូងឡើយមានឪពុកម្តាយជួយកាន់ពីក្រោយ ផ្តល់ដំបូន្មាន មុននឹងលែងដៃឱ្យយើងជិះដោយខ្លួនឯង។
Disruptive Technology នវានុវត្តន៍ ឬបច្ចេកវិទ្យាថ្មីដែលផ្លាស់ប្តូររបៀបរស់នៅ ឬរបៀបធ្វើការងារថ្មីស្រឡាង ដែលធ្វើឱ្យបច្ចេកវិទ្យា ឬវិធីសាស្ត្រចាស់ៗត្រូវហួសសម័យ ឬលែងត្រូវបានគេប្រើប្រាស់។ ដូចជាការលេចឡើងនៃទូរសព្ទស្មាតហ្វូន (Smartphone) ដែលធ្វើឱ្យកាមេរ៉ាថតរូបធម្មតា ឬម៉ាស៊ីនចាក់ចម្រៀង mp3 បាត់បង់ប្រជាប្រិយភាព។
Cooperative learning ទម្រង់នៃការរៀនសូត្រដែលតម្រូវឱ្យអ្នកសិក្សាធ្វើការជាមួយគ្នាជាក្រុមតូចៗ ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅរួម ដោយសមាជិកម្នាក់ៗត្រូវទទួលខុសត្រូវលើការយល់ដឹងរបស់ខ្លួនឯងផង និងជួយមិត្តភក្តិក្នុងក្រុមឱ្យយល់ដូចគ្នាផង។ ដូចជាការលេងកីឡាបាល់ទាត់ដែលកីឡាករម្នាក់ៗមានតួនាទីរៀងខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវសហការគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតដើម្បីអាចទាត់បាល់បញ្ចូលទីបាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖