Original Title: Effect of using mathematics laboratory in teaching mathematics on the achievement of mathematics students
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់មន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យាក្នុងការបង្រៀនគណិតវិទ្យាទៅលើលទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្សគណិតវិទ្យា

ចំណងជើងដើម៖ Effect of using mathematics laboratory in teaching mathematics on the achievement of mathematics students

អ្នកនិពន្ធ៖ Ebele C. Okigbo (Department of Science Education, Nnamdi Azikiwe University), Abigail M. Osuafor (Department of Science Education, Nnamdi Azikiwe University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Mathematics Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការធ្លាក់ចុះលទ្ធផលសិក្សា និងកង្វះចំណាប់អារម្មណ៍របស់សិស្សលើមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យា ដោយសារតែធម្មជាតិអរូបីនៃមុខវិជ្ជានេះ និងវិធីសាស្ត្របង្រៀនតាមបែបបុរាណដែលធ្វើឱ្យសិស្សធុញទ្រាន់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍ (Quasi-experimental design) ដោយមានការធ្វើតេស្តមុន និងក្រោយការអនុវត្ត លើសិស្សអនុវិទ្យាល័យឆ្នាំទី៣ ចំនួន ១០០នាក់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Mathematics Laboratory Method
វិធីសាស្ត្របង្រៀនដោយប្រើមន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យា
ជួយឱ្យសិស្សរៀន និងស្វែងយល់ពីគោលគំនិតគណិតវិទ្យាផ្ទាល់ កាត់បន្ថយភាពអរូបីនៃមេរៀន និងបង្កើនការចងចាំបានល្អិតល្អន់តាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង។ ទាមទារការរៀបចំបន្ទប់ពិសេស និងការទិញសម្ភារៈឧបទេសជាច្រើន ដែលទាមទារការចំណាយថវិកា និងគ្រូដែលមានជំនាញក្នុងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ទាំងនោះ។ ទទួលបានកំណើនពិន្ទុមធ្យម (Mean gain) ខ្ពស់រហូតដល់ ២៧,៩ និងគ្មានគម្លាតយេនឌ័រក្នុងការចាប់យកមេរៀន។
Conventional Lecture Method
វិធីសាស្ត្របង្រៀនតាមបែបការបង្រៀនធម្មតា ឬវិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបពន្យល់
ងាយស្រួលអនុវត្ត មិនត្រូវការឧបករណ៍ស្មុគស្មាញ និងចំណេញពេលវេលាក្នុងការរៀបចំថ្នាក់រៀនដោយប្រើតែកិច្ចតែងការបង្រៀនធម្មតា។ ធ្វើឱ្យការរៀនមានភាពធុញទ្រាន់ ខ្វះការលើកទឹកចិត្ត និងធ្វើឱ្យសិស្សពិបាកយល់ពីគោលគំនិតគណិតវិទ្យាដែលជាលក្ខណៈអរូបី (Abstract nature)។ ទទួលបានកំណើនពិន្ទុមធ្យម (Mean gain) ត្រឹមតែ ១៤,៨ ប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការរៀបចំបន្ទប់មន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យាដាច់ដោយឡែក ដែលបំពាក់ដោយឧបករណ៍ជាក់ស្តែងជាច្រើនដើម្បីគាំទ្រដល់ការសិក្សា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរដ្ឋ Anambra ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយប្រើប្រាស់សំណាកសិស្សអនុវិទ្យាល័យចំនួន ១០០ នាក់ពីសាលារៀនចំនួនពីរ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទអប់រំនៅតំបន់នោះ ដែលអាចមានភាពខុសគ្នាពីប្រទេសកម្ពុជាលើផ្នែកធនធានហិរញ្ញវត្ថុរបស់សាលា និងកម្មវិធីសិក្សា ដូច្នេះការយកមកអនុវត្តត្រូវមានការបន្សាំទៅនឹងបរិបទជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាសិស្សខ្សោយ ឬខ្លាចមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យា។

ជារួម ការវិនិយោគលើមន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យានឹងជួយផ្លាស់ប្តូរការបង្រៀនគណិតវិទ្យានៅកម្ពុជាពីការទន្ទេញរូបមន្ត ទៅជាការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅតាមរយៈការអនុវត្តផ្ទាល់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីកម្មវិធីសិក្សា និងកំណត់តម្រូវការ: ធ្វើការវាយតម្លៃកម្មវិធីសិក្សាគណិតវិទ្យាថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យនៅកម្ពុជា ដើម្បីកំណត់មេរៀនដែលសិស្សជួបការលំបាកខ្លាំងជាងគេ (ឧទាហរណ៍៖ ធរណីមាត្រនៃរង្វង់ រូបវិមាត្របី) ដែលត្រូវការឧបករណ៍ជំនួយការបង្រៀនពី Mathematics Laboratory
  2. រៀបចំឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យាតម្លៃទាប: ចាប់ផ្តើមបង្កើតឧបករណ៍បង្រៀនដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក ឬឧបករណ៍ដែលមានតម្លៃសមរម្យដូចជា Geoboard Abacus និងរូបរាងធរណីមាត្រ 3D ដែលអាចផលិតបានដោយម៉ាស៊ីនបោះពុម្ព 3D ប្រសិនបើមាន ដើម្បីកាត់បន្ថយចំណាយដំបូង។
  3. បណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀន (Capacity Building): សហការជាមួយវិទ្យាស្ថានជាតិអប់រំ (NIE) ឬអង្គការដៃគូ ដើម្បីបើកវគ្គបណ្តុះបណ្តាលដល់គ្រូគណិតវិទ្យាអំពីរបៀបសរសេរកិច្ចតែងការបង្រៀន (Lesson Plan) ដែលបញ្ចូលការប្រើប្រាស់មន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យាជាកាតព្វកិច្ច។
  4. សាកល្បងអនុវត្ត និងវាស់ស្ទង់លទ្ធផល (Pilot Study): ជ្រើសរើសសាលារៀនគោលដៅ (ឧទាហរណ៍៖ សាលា NGS) ដើម្បីសាកល្បងបង្រៀនរយៈពេលមួយឆមាស ដោយប្រើប្រាស់តេស្តវាស់ស្ទង់សមត្ថភាព (Achievement Test) មុន និងក្រោយការអនុវត្ត ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលរវាងក្រុមសិស្សសាកល្បង និងក្រុមសិស្សរៀនធម្មតា ក៏ដូចជាការវាយតម្លៃលើគម្លាតយេនឌ័រ។
  5. ពង្រីកវិសាលភាព និងធ្វើទំនើបកម្ម: ប្រសិនបើគម្រោងសាកល្បងទទួលបានជោគជ័យ ស្នើសុំកញ្ចប់ថវិកាពីក្រសួងអប់រំ ដើម្បីបំពាក់ឧបករណ៍ទំនើបៗបន្ថែមដូចជា Graphic Calculators និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា GeoGebra សម្រាប់សាលារៀនទូទាំងប្រទេស។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Quasi-experimental research (ការស្រាវជ្រាវបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍) ជាប្រភេទនៃការរចនាការស្រាវជ្រាវមួយដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីប៉ាន់ស្មានពីផលប៉ះពាល់នៃអន្តរាគមន៍ណាមួយ (ដូចជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មី) ទៅលើក្រុមគោលដៅ ដោយមិនមានការបែងចែកសមាជិកទៅក្នុងក្រុមពិសោធន៍ និងក្រុមត្រួតពិនិត្យដោយចៃដន្យឡើយ (ប្រើប្រាស់ថ្នាក់រៀនដែលមានស្រាប់តែម្តង)។ ដូចជាការសាកល្បងវិធីរៀនថ្មីទៅលើសិស្សថ្នាក់ 'ក' ហើយយកទៅប្រៀបធៀបជាមួយសិស្សថ្នាក់ 'ខ' ដែលរៀនតាមវិធីចាស់ ដោយមិនបានចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សម្តងម្នាក់ៗនោះទេ។
Analysis of covariance (ANCOVA) (ការវិភាគភាពប្រែប្រួលរួម) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមពីរ ឬច្រើន ដោយធ្វើការកាត់កង ឬគ្រប់គ្រងឥទ្ធិពលនៃអថេរផ្សេងទៀត (ដូចជាពិន្ទុតេស្តមុនអនុវត្ត) ដែលអាចជះឥទ្ធិពលដល់លទ្ធផលចុងក្រោយ ដើម្បីធានាថាភាពខុសគ្នានៃលទ្ធផលពិតជាបណ្តាលមកពីវិធីសាស្ត្របង្រៀនពិតប្រាកដ។ ដូចជាការប្រកួតរត់ប្រណាំងដោយមានការកាត់កងពិន្ទុ ឬថែមថយចម្ងាយឱ្យអ្នករត់ដែលមានកាយសម្បទាខ្សោយជាងគេតាំងពីដើម ដើម្បីឱ្យការប្រកួតមានភាពយុត្តិធម៌។
Mathematics laboratory (មន្ទីរពិសោធន៍គណិតវិទ្យា) ជាបន្ទប់ ឬទីកន្លែងដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងជាពិសេសដោយមានបំពាក់នូវសម្ភារៈឧបទេស ឧបករណ៍រូបវន្ត និងគំរូផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យសិស្សអាចស្វែងយល់ ធ្វើការពិសោធន៍ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ទ្រឹស្តីគណិតវិទ្យាតាមរយៈការអនុវត្តផ្ទាល់ដៃ។ ដូចជាផ្ទះបាយសម្រាប់រៀនធ្វើម្ហូប ដែលសិស្សអាចកាន់កាំបិត និងឆ្នាំងអនុវត្តផ្ទាល់ ជាជាងគ្រាន់តែអង្គុយស្តាប់គ្រូអានសៀវភៅធ្វើម្ហូបឱ្យស្តាប់។
Plane geometry (ធរណីមាត្រប្លង់) ជាផ្នែកមួយនៃមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីរូបរាងផ្ទៃរាបស្មើ (ដូចជា ត្រីកោណ រង្វង់ និងការ៉េ) ដែលមានវិមាត្រត្រឹមតែពីរគឺ បណ្តោយ និងទទឹង ដោយមិនមានកម្រាស់ ឬចំណុះឡើយ។ ដូចជាការសិក្សាពីរូបគំនូរសំប៉ែតៗដែលយើងគូរនៅលើសន្លឹកក្រដាស។
Algebraic expression (កន្សោមពិជគណិត) ជានិមិត្តសញ្ញាគណិតវិទ្យាដែលផ្សំឡើងដោយលេខ អថេរ (ដូចជា x ឬ y) និងប្រមាណវិធី (បូក ដក គុណ ចែក) ប៉ុន្តែមិនមានសញ្ញាស្មើ (=) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីលទ្ធផលចុងក្រោយនោះទេ។ ដូចជារូបមន្តធ្វើម្ហូបដែលប្រាប់ពីចំនួនសាច់និងបន្លែ (អថេរនិងលេខ) ដែលត្រូវយកមកលាយចូលគ្នា តែមិនទាន់ក្លាយជាម្ហូបឆ្អិននៅឡើយ។
Geoboard (ក្តារធរណីមាត្រ) ជាឧបករណ៍ជំនួយការសិក្សាគណិតវិទ្យា ដែលជាទូទៅជាបន្ទះក្តារមានបោះដែកគោលជាជួរៗ ដើម្បីឱ្យសិស្សអាចយកកៅស៊ូកងទៅទាក់ភ្ជាប់ពីចំណុចមួយទៅចំណុចមួយ បង្កើតជារូបរាងធរណីមាត្រ ដើម្បីសិក្សាពីបរិមាត្រ ក្រឡាផ្ទៃ និងមុំ។ ដូចជាបន្ទះក្តារលេងល្បែង ដែលសិស្សអាចទាញកៅស៊ូកងបង្កើតជារូបរាងផ្សេងៗដើម្បីរៀនវាស់វែងយ៉ាងងាយស្រួល។
Pre-test post-test nonrandomized equivalent group design (ការរចនាក្រុមស្រដៀងគ្នាដោយមិនចៃដន្យមានតេស្តមុននិងក្រោយ) ជាទម្រង់នៃការរៀបចំការស្រាវជ្រាវ ដោយយកក្រុមដែលមានស្រាប់ពីរមកប្រៀបធៀបគ្នា (ក្រុមមួយទទួលបានការពិសោធន៍ ក្រុមមួយទៀតអត់) ដោយមានការធ្វើតេស្តវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពទាំងមុន និងក្រោយពេលអនុវត្ត ដើម្បីមើលពីការវិវត្តរបស់ក្រុមនីមួយៗ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់សិស្សពីរថ្នាក់មុននឹងឱ្យផឹកទឹកដោះគោ (ថ្នាក់មួយផឹក ថ្នាក់មួយមិនផឹក) ហើយថ្លឹងម្តងទៀតនៅចុងខែ ដើម្បីមើលថាតើអ្នកផឹកធាត់ជាងឬអត់ ដោយរក្សាសិស្សនៅក្នុងថ្នាក់ដើមរបស់ពួកគេដដែល។
Kunder Richardson formular 21 (រូបមន្ត Kuder-Richardson 21) ជារូបមន្តស្ថិតិដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់វាស់ស្ទង់ភាពជឿជាក់ (Reliability) ឬភាពស៊ីសង្វាក់គ្នាផ្ទៃក្នុងនៃកម្រងសំណួរតេស្ត ជាពិសេសនៅពេលដែលសំណួរនីមួយៗមានចម្លើយតែពីរជ្រើសរើស (ត្រូវ ឬ ខុស)។ ដូចជាឧបករណ៍សម្រាប់ត្រួតពិនិត្យមើលថាតើសំណួរប្រឡងទាំងអស់ដែលគ្រូបានចេញ កំពុងវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពតែមួយរបស់សិស្សពិតប្រាកដ ឬក៏សំណួរខ្លះវង្វេងទៅវាស់ស្ទង់រឿងផ្សេង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖