Original Title: Misplacement between policy and practice: Initiating environmental education in school curricula in Botswana
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នារវាងគោលនយោបាយ និងការអនុវត្ត៖ ការចាប់ផ្តើមការអប់រំបរិស្ថាននៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សានៃសាលារៀនក្នុងប្រទេសបុតស្វាណា (Botswana)

ចំណងជើងដើម៖ Misplacement between policy and practice: Initiating environmental education in school curricula in Botswana

អ្នកនិពន្ធ៖ Boko Kitso (Department of Environmental Science, Botswana College of Agriculture, Botswana), Kent Koone (Departments of Environmental Science, University of Botswana), Nonofo Moroka (Departments of Environmental Science, University of Botswana)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 Advanced Journal of Education Research

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីបញ្ហាគម្លាតរវាងគោលនយោបាយជាតិក្នុងការបញ្ជ្រាបការអប់រំបរិស្ថាន (EE) ទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សានៅប្រទេសបុតស្វាណា និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងរបស់គ្រូបង្រៀននៅក្នុងថ្នាក់រៀន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃចម្រុះ ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីសាលារៀនចំនួន ២៥ នៅទូទាំងប្រទេស ដើម្បីវាស់ស្ទង់ការយល់ដឹង និងការអនុវត្តកម្មវិធីអប់រំបរិស្ថាន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Policy Intention: Holistic EE Infusion (Constructivism)
គោលបំណងនៃគោលនយោបាយ៖ ការបញ្ជ្រាបការអប់រំបរិស្ថានបែបរួមបញ្ចូលគ្នា (ទ្រឹស្តីស្ថាបនាវាទ)
ជំរុញឱ្យសិស្សមានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីបរិស្ថាន និងចេះត្រិះរិះពិចារណា តាមរយៈវិធីសាស្ត្ររៀនដោយអនុវត្តផ្ទាល់។ បញ្ចូលចំណេះដឹងបរិស្ថានទៅក្នុងគ្រប់មុខវិជ្ជាទាំងអស់។ ទាមទារការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូកម្រិតខ្ពស់ និងសៀវភៅសិក្សាដែលមានការរៀបចំយ៉ាងល្អ។ គ្រូបង្រៀនភាគច្រើនជួបការលំបាកក្នុងការអនុវត្តដោយគ្មានឯកសារណែនាំច្បាស់លាស់។ សិស្សគួរតែទទួលបានគុណតម្លៃ និងឥរិយាបថត្រឹមត្រូវក្នុងការអភិរក្សបរិស្ថាន ប៉ុន្តែគោលដៅនេះមិនត្រូវបានសម្រេចឡើយក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង។
Actual Practice: Tokenistic Environmental Activities
ការអនុវត្តជាក់ស្តែង៖ សកម្មភាពបរិស្ថានបែបតម្បាញ (ការធ្វើឱ្យតែមាន)
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់គ្រូបង្រៀនដោយមិនត្រូវការការរៀបចំច្រើន ឬផ្លាស់ប្តូរកម្មវិធីសិក្សាធំដុំ។ សាលារៀនមើលទៅស្អាតដោយសារការបោសសម្អាត។ សិស្សមិនទទួលបានការយល់ដឹងពីការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពទេ។ សិស្សមួយចំនួនចាត់ទុកការងារនេះជា 'ការងារកខ្វក់' និងបោះបង់ការចូលរួម។ គ្រូបង្រៀនចន្លោះពី ៤៤% ទៅ ៥២% មិនបានខិតខំបញ្ជ្រាបការអប់រំបរិស្ថានទាល់តែសោះ ហើយជាង ៧០% នៃសកម្មភាពសិស្សគឺត្រឹមតែការរើសសំរាម និងកាត់ស្មៅប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តគោលនយោបាយបញ្ជ្រាបការអប់រំបរិស្ថានទាមទារការបណ្តាក់ទុនយ៉ាងធំលើការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពគ្រូបង្រៀន និងការកែលម្អសម្ភារៈសិក្សា ដែលជាចំណុចខ្វះខាតនៅក្នុងការសិក្សានេះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសបុតស្វាណា ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនរាប់រយនាក់ និងសិស្សនៅសាលាបឋមសិក្សា និងមធ្យមសិក្សាចំនួន ២៥ សាលា។ ទោះបីជាវាជាបរិបទនៃទ្វីបអាហ្វ្រិកក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រទេសនេះជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ (LDC) ដែលមានស្ថានភាពប្រព័ន្ធអប់រំ កង្វះខាតធនធានបង្រៀន និងគម្លាតរវាងការតាក់តែងគោលនយោបាយនិងការអនុវត្តជាក់ស្តែង ស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ វាផ្តល់នូវមេរៀនដ៏សំខាន់សម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការចៀសវាងកំហុសប្រហាក់ប្រហែលគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញពីឯកសារនេះមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់អ្នកតាក់តែងកម្មវិធីសិក្សា និងអ្នកស្រាវជ្រាវអប់រំនៅកម្ពុជា ក្នុងការអនុវត្តការអប់រំបរិស្ថានឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។

ជារួម ដើម្បីឱ្យការអប់រំបរិស្ថានទទួលបានជោគជ័យ កម្ពុជាមិនត្រូវត្រឹមតែមានគោលនយោបាយល្អនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវធានាថាមានការផ្តល់ជូននូវឯកសារគាំទ្រ ការបណ្តុះបណ្តាលគ្រប់គ្រាន់ និងការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតសកម្មភាពសិស្សឱ្យលើសពីការសំអាតសាលា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃ និងកែលម្អសៀវភៅពុម្ព (Textbook Evaluation & Revision): វិភាគសៀវភៅពុម្ពរបស់ MoEYS បច្ចុប្បន្ន ថាតើមានបញ្ចូលខ្លឹមសារបរិស្ថានច្បាស់លាស់ដែរឬទេ។ ប្រសិនបើមិនមាន ត្រូវសហការជាមួយអ្នកជំនាញដើម្បីរៀបចំ Supplementary Materials ឬជំពូកបន្ថែមដែលតម្រូវឱ្យមានការគិតត្រិះរិះលើបញ្ហាបរិស្ថានក្នុងស្រុក។
  2. រៀបចំឯកសារណែនាំសម្រាប់គ្រូបង្រៀន (Develop Clear Instructional Blueprints): បង្កើតសៀវភៅណែនាំ Teacher Guidelines ដែលមានបញ្ជាក់ពីគោលបំណង និងសកម្មភាពជាក់លាក់សម្រាប់ការបញ្ជ្រាប (Infusion) លើមុខវិជ្ជានីមួយៗ ជាជាងប្រើតែពាក្យស្លោកទូទៅដែលគ្រូពិបាកអនុវត្ត។
  3. ផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលសមត្ថភាពបន្ត (Implement Capacity Building Workshops): រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាល In-service Training ផ្តោតលើវិធីសាស្ត្របង្រៀនបែប Constructivism ដើម្បីបង្រៀនគ្រូពីរបៀបដឹកនាំសិស្សឱ្យរៀនតាមរយៈការដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង មិនមែនគ្រាន់តែទន្ទេញមេរៀន។
  4. ផ្លាស់ប្តូររូបភាពនៃសកម្មភាពក្លឹបបរិស្ថាន (Redefine Eco-Club Activities): ណែនាំសាលារៀនឱ្យពង្រីកសកម្មភាពលើសពីការរើសសំរាម។ គាំទ្រសិស្សក្នុងការធ្វើគម្រោង Community-based Projects ដូចជា ការស្រាវជ្រាវពីការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ក្នុងភូមិ ការដាំដើមឈើឡើងវិញ ឬការផ្សព្វផ្សាយពីការសន្សំសំចៃថាមពល។
  5. ស្វែងរកភាពជាដៃគូជាមួយអង្គការខាងក្រៅ (Forge Partnerships for Funding): ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយស្ថាប័នអន្តរជាតិដូចជា UNESCO ឬអង្គការ NGOs ក្នុងស្រុក ដើម្បីស្វែងរកការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកទេស សម្រាប់ដំណើរការគម្រោងបរិស្ថានសហគមន៍ ដែលសាលារៀនតែឯងគ្មានលទ្ធភាពធ្វើ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Environmental Education (ការអប់រំបរិស្ថាន) ដំណើរការអប់រំដែលបង្រៀនសិស្សឱ្យយល់ដឹងពីអន្តរកម្មរវាងមនុស្ស វប្បធម៌ និងបរិស្ថានជីវរូបសាស្ត្រ ដើម្បីអភិវឌ្ឍជំនាញ គុណតម្លៃ និងឥរិយាបថដែលចាំបាច់ក្នុងការការពារបរិស្ថាន។ ដូចជាការបង្រៀនក្មេងៗឱ្យស្គាល់ពីតម្លៃនៃធម្មជាតិ និងចេះថែរក្សាផ្ទះធំរបស់ពួកគេគឺផែនដីនេះ។
Curriculum Infusion (ការបញ្ជ្រាបទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សា) វិធីសាស្ត្រក្នុងការបញ្ចូលប្រធានបទ ឬខ្លឹមសារណាមួយ (ដូចជាបរិស្ថាន) ទៅក្នុងមុខវិជ្ជាដែលមានស្រាប់គ្រប់មុខវិជ្ជាទាំងអស់ (ដូចជា គណិតវិទ្យា ភាសា វិទ្យាសាស្ត្រ) ជាជាងការបង្កើតវាជាមុខវិជ្ជាថ្មីដាច់ដោយឡែកមួយ។ ដូចជាការលាយវីតាមីនចូលទៅក្នុងទឹកដោះគោ ឬអាហារប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីឱ្យក្មេងទទួលបានសារធាតុចិញ្ចឹមដោយមិនបាច់លេបថ្នាំគ្រាប់ដាច់ដោយឡែក។
Constructivism theory (ទ្រឹស្តីស្ថាបនាវាទ) ទ្រឹស្តីនៃការរៀនសូត្រដែលសង្កត់ធ្ងន់ថា សិស្សបង្កើតចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯងតាមរយៈបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែង និងការត្រិះរិះពិចារណា ដោយមានគ្រូជាអ្នកសម្របសម្រួល និងចង្អុលបង្ហាញ មិនមែនគ្រាន់តែជាអ្នកបញ្ចុកចំណេះដឹងនោះទេ។ ដូចជាការឱ្យក្មេងលេងដុំឡេហ្គោ (Lego) ដើម្បីឱ្យពួកគេរកវិធីសាងសង់ផ្ទះដោយខ្លួនឯង ជាជាងគ្រាន់តែបង្ហាញរូបភាពផ្ទះឱ្យពួកគេមើលរួចទន្ទេញចាំមាត់។
Curriculum Blue Print (ប្លង់គោលកម្មវិធីសិក្សា) ឯកសារគោលដែលបកប្រែពីគោលនយោបាយទៅជាក្របខ័ណ្ឌការងារជាក់លាក់ ដោយកំណត់នូវទិសដៅ ខ្លឹមសារ លំដាប់លំដោយ និងវិធីសាស្ត្រ ដែលត្រូវអនុវត្តមុននឹងឈានទៅដល់ការសរសេរសៀវភៅសិក្សា និងឯកសារបង្រៀនលម្អិត។ ដូចជាប្លង់ស្ថាបត្យកម្មលម្អិតដែលជាងសំណង់ត្រូវមើលនិងអនុវត្តតាម មុននឹងចាប់ផ្តើមសាងសង់ផ្ទះ។
Sustainable Development (ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព) ការអភិវឌ្ឍដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរបស់មនុស្សក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពក្នុងការបំពេញតម្រូវការរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ ជាពិសេសគឺការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិឱ្យមានតុល្យភាព។ ដូចជាការបេះផ្លែឈើហូបដោយមិនកាប់ដើមចោល ដើម្បីឱ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយនៅតែមានផ្លែឈើហូបជាបន្តបន្ទាប់។
Learning-by-doing approach (វិធីសាស្ត្ររៀនតាមរយៈការអនុវត្ត) វិធីសាស្ត្រគរុកោសល្យដែលសិស្សទទួលបានចំណេះដឹង និងជំនាញតាមរយៈការចូលរួមធ្វើសកម្មភាពពិតៗក្នុងបរិស្ថាន ឬសង្គម មិនមែនគ្រាន់តែអង្គុយស្តាប់គ្រូពន្យល់នៅក្នុងថ្នាក់រៀននោះទេ។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយឡើងជិះផ្ទាល់និងធ្លាក់ផ្ទាល់ មិនមែនរៀនជិះកង់ដោយគ្រាន់តែអានសៀវភៅណែនាំពីរបៀបជិះនោះទេ។
Biophysical surroundings (បរិស្ថានជីវរូបសាស្ត្រ) បរិស្ថានដែលរួមបញ្ចូលនូវធាតុមានជីវិត (ដូចជារុក្ខជាតិ សត្វ មីក្រូសរីរាង្គ) និងធាតុគ្មានជីវិត (ដូចជាដី ទឹក ខ្យល់ ពន្លឺព្រះអាទិត្យ) ដែលនៅជុំវិញខ្លួនយើង និងមានឥទ្ធិពលលើការរស់នៅរបស់យើងប្រចាំថ្ងៃ។ ដូចជាផ្ទះធម្មជាតិរបស់យើងទាំងមូល ដែលមានទាំងដើមឈើ ទន្លេ សត្វព្រៃ និងខ្យល់អាកាសដែលយើងកំពុងដកដង្ហើម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖