បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះឆ្លើយតបទៅនឹងបញ្ហានៃការធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់នូវសមិទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្សវិទ្យាល័យនៅក្នុងមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ទោះបីជាមានការប្រើប្រាស់សម្ភារៈ និងវិធីសាស្ត្របង្រៀនល្អៗយ៉ាងណាក៏ដោយ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាបែបពិសោធន៍ពាក់កណ្តាល ដោយមានការធ្វើតេស្តមុន និងក្រោយការរៀន ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលរបស់សិស្សដែលទទួលបានការបង្ហាញវត្ថុបំណងមេរៀននៅពេលវេលាខុសៗគ្នា។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Presentation immediately before lesson ការបង្ហាញវត្ថុបំណងភ្លាមៗមុនពេលបង្រៀនមេរៀន |
ជួយឱ្យសិស្សចងចាំគោលដៅបានច្បាស់លាស់ និងអាចប្រមូលផ្តុំការយកចិត្តទុកដាក់ភ្លាមៗទៅលើខ្លឹមសារសំខាន់ៗនៃមេរៀន។ | ទាមទារឱ្យគ្រូត្រូវចំណាយពេលបន្តិចបន្តួចនៅដើមម៉ោង ដើម្បីសរសេរ ឬពន្យល់ពីវត្ថុបំណងទាំងនេះ។ | ទទួលបានលទ្ធផលល្អបំផុត ដោយមានពិន្ទុមធ្យមខ្ពស់ជាងគេ (៦១.២៨) ធៀបនឹងក្រុមផ្សេងៗទៀត។ |
| Presentation 1 day before lesson ការបង្ហាញវត្ថុបំណងមុន ១ ថ្ងៃនៃការបង្រៀន |
ផ្តល់ពេលវេលាខ្លះដល់សិស្សក្នុងការត្រៀមខ្លួន ឬស្រាវជ្រាវជាមុន។ | សិស្សអាចនឹងភ្លេចអំពីវត្ថុបំណងទាំងនោះ នៅពេលដែលម៉ោងសិក្សាជាក់ស្តែងមកដល់។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យម (៥៤.៦៩) ដែលខ្ពស់ជាងក្រុមមិនបានបង្ហាញ តែទាបជាងការបង្ហាញភ្លាមៗមុនរៀន។ |
| Presentation 2 days before lesson ការបង្ហាញវត្ថុបំណងមុន ២ ថ្ងៃនៃការបង្រៀន |
មានការជូនដំណឹងមុនច្រើនពេលវេលាសម្រាប់ការរៀបចំខ្លួន។ | គម្លាតពេលវេលាយូរពេក ធ្វើឱ្យសិស្សភ្លេចទាំងស្រុងនូវអ្វីដែលត្រូវរំពឹងទុកពីមេរៀន។ | ទទួលបានលទ្ធផលអន់បំផុត សូម្បីតែទាបជាងក្រុមដែលមិនបានបង្ហាញវត្ថុបំណងសោះ (ពិន្ទុមធ្យមត្រឹម ៤៩.៨០)។ |
| Control (No prior presentation) ក្រុមត្រួតពិនិត្យ (មិនមានការបង្ហាញវត្ថុបំណងជាមុន) |
ជាទម្លាប់បង្រៀនប្រពៃណីដែលគ្រូមិនបាច់ចំណាយពេលរៀបរាប់គោលដៅមេរៀនប្រាប់សិស្ស។ | សិស្សខ្វះទិសដៅច្បាស់លាស់ មិនដឹងថាអ្វីជាចំណុចសំខាន់ដែលពួកគេត្រូវចេះក្រោយរៀនចប់។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យម (៥៣.១៧)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ វិធីសាស្ត្រនេះស្ទើរតែមិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយធនធានអ្វីទាំងអស់ ព្រោះវាគ្រាន់តែទាមទារឱ្យគ្រូបង្រៀនបង្ហាញវត្ថុបំណងមេរៀនទៅកាន់សិស្សប៉ុណ្ណោះ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅរដ្ឋ Cross River ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយប្រើប្រាស់សិស្សថ្នាក់វិទ្យាល័យ (SS1) ចំនួន ២០៨នាក់ ក្នុងមុខវិជ្ជាជីវវិទ្យា។ ទោះបីជាបរិបទនៅអាហ្វ្រិកអាចមានភាពខុសគ្នាខ្លះពីកម្ពុជា ប៉ុន្តែបញ្ហានៃការធ្លាក់ចុះសមិទ្ធផលសិស្ស និងកង្វះខាតសម្ភារៈឧបទ្ទេសទំនើបនៅក្នុងសាលារៀនសាធារណៈគឺមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះអាចយកមកពិចារណាបានសម្រាប់កម្ពុជា។
វិធីសាស្ត្រនៃការប្រាប់វត្ថុបំណងមេរៀនជាមុន គឺមានសារៈប្រយោជន៍ និងងាយស្រួលបំផុតក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់ប្រព័ន្ធអប់រំនៅកម្ពុជា ដោយសារវាមិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយថវិកា។
សរុបមក ការបង្ហាញវត្ថុបំណងមេរៀនភ្លាមៗមុនពេលបង្រៀន គឺជាយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀនដ៏សាមញ្ញ តែមានឥទ្ធិពលខ្លាំង (High-impact, zero-cost) ដែលគ្រូបង្រៀននៅកម្ពុជាគ្រប់កម្រិតគួរតែអនុវត្តជាប្រចាំ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| behavioural objectives (វត្ថុបំណងនៃឥរិយាបថ) | ជាគោលដៅជាក់លាក់ដែលគ្រូបានកំណត់ទុកមុន ដើម្បីបញ្ជាក់ពីអ្វីដែលសិស្សត្រូវចេះធ្វើ ឬយល់ដឹង បន្ទាប់ពីបញ្ចប់មេរៀន ដែលអាចវាស់វែងនិងសង្កេតមើលបាន។ | ដូចជាការប្រាប់អ្នកដំណើរពីគោលដៅចុងក្រោយមុនពេលចេញដំណើរ ដើម្បីឱ្យពួកគេដឹងថាត្រូវទៅណា និងធ្វើអ្វីខ្លះ។ |
| quasi-experimental pretest- posttest -control group design (ការរចនាបែបពិសោធន៍ពាក់កណ្តាល ដោយមានការធ្វើតេស្តមុន-ក្រោយ និងមានក្រុមត្រួតពិនិត្យ) | ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលអ្នកស្រាវជ្រាវធ្វើការសាកល្បងវិធីសាស្ត្របង្រៀនលើក្រុមសិស្សដែលមានស្រាប់ក្នុងថ្នាក់នីមួយៗ ដោយមិនបានរុះរើជ្រើសរើសសិស្សដាក់ក្នុងក្រុមថ្មីដោយចៃដន្យឡើយ ព្រមទាំងមានការប្រឡងមុននិងក្រោយពេលរៀន។ | ដូចជាការសាកល្បងវិធីបង្រៀនថ្មីលើសិស្សថ្នាក់ 'ក' និងវិធីចាស់លើថ្នាក់ 'ខ' ដែលមានស្រាប់ ដោយប្រឡងវាស់សមត្ថភាពមុន និងក្រោយពេលអនុវត្ត ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផល។ |
| Analysis of Covariance (ANCOVA) (ការវិភាគនៃកូវ៉ារ្យង់) | ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបលទ្ធផលរវាងក្រុមផ្សេងៗគ្នា ដោយកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃកត្តាដើម (ដូចជាចំណេះដឹងមុនពេលរៀន ឬ Pretest) ដើម្បីឱ្យការប្រៀបធៀបមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត។ | ដូចជាការរៀបចំការប្រកួតរត់ប្រណាំងដោយបូកពិន្ទុតទៅឱ្យអ្នករត់យឺតតាំងពីដើម ដើម្បីកាត់កងសមត្ថភាពដើមរបស់ពួកគេ ធ្វើឱ្យការប្រៀបធៀបលទ្ធផលប្រកួតកាន់តែសុក្រឹត។ |
| Schefe’s Pairwise comparison (ការប្រៀបធៀបគូរបស់សេហ្វេ) | ជាការគណនាស្ថិតិក្រោយការវិភាគមេ ដើម្បីប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមនៃក្រុមនីមួយៗម្តងមួយគូៗ (ឧទាហរណ៍ ក្រុមទី១ធៀបនឹងទី២, ទី១ធៀបនឹងទី៣) ដើម្បីដឹងច្បាស់ថាក្រុមណាពិតជាមានភាពខុសគ្នាពីក្រុមណាខ្លះ។ | ដូចជាក្រោយពេលដឹងថាក្នុងចំណោមមនុស្ស៤នាក់មានអ្នកកម្ពស់ខុសគ្នា យើងចាប់ផ្តើមយកពួកគេមកវាស់កម្ពស់ផ្ទឹមគ្នាម្តង២នាក់ៗ ដើម្បីរកឱ្យឃើញច្បាស់ថាអ្នកណាខ្ពស់ជាងអ្នកណា។ |
| split half method (វិធីសាស្ត្រពុះចែកជាពីរ) | ជាវិធីវាស់ស្ទង់ភាពអាចជឿទុកចិត្តបាននៃកម្រងសំណួរ ឬតេស្ត ដោយចែកសំណួរទាំងអស់ជាពីរចំណែកស្មើគ្នា (ឧ. សំណួរលេខគូ និងលេខសេស) រួចប្រៀបធៀបពិន្ទុនៃចំណែកទាំងពីរនោះថាតើវាស្របគ្នាដែរឬទេ។ | ដូចជាការកាត់នំខេកមួយជាពីរ រួចភ្លក់រសជាតិទាំងសងខាង ដើម្បីបញ្ជាក់ថានំទាំងមូលមានរសជាតិស្មើគ្នាពិតប្រាកដឬអត់។ |
| covariate (អថេររួម ឬ កូវ៉ារ្យ៉ាត) | ជាអថេរឬកត្តាណាមួយ (នៅក្នុងការសិក្សានេះគឺពិន្ទុ Pretest) ដែលអាចមានឥទ្ធិពលលើលទ្ធផលចុងក្រោយ ទើបអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវយកវាមកគណនាកាត់កងចេញដើម្បីកុំឱ្យលទ្ធផលសិក្សាលម្អៀង។ | ដូចជាទម្ងន់នៃស្បែកជើងរត់ប្រណាំង ដែលយើងត្រូវវាស់ស្ទង់និងកាត់កងចេញ មុនពេលប្រៀបធៀបល្បឿនពិតប្រាកដរបស់អ្នករត់ម្នាក់ៗ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
