Original Title: Advancements in STEAM Education for 21st Century Learners
Source: doi.org/10.5296/ije.v16i4.22270
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

វឌ្ឍនភាពនៃការអប់រំ STEAM សម្រាប់អ្នកសិក្សាក្នុងសតវត្សរ៍ទី ២១

ចំណងជើងដើម៖ Advancements in STEAM Education for 21st Century Learners

អ្នកនិពន្ធ៖ Eleni A. Papadopoulou (Democritus University of Thrace)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, International Journal of Education

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនៃការដាក់បញ្ចូលសិល្បៈ (Arts) ទៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌអប់រំ STEAM ដែលជារឿយៗត្រូវបានចាត់ទុកថាជារឿងបន្ទាប់បន្សំ ឬជាការបន្ថែមពីលើ ដោយខ្វះការតភ្ជាប់អន្តរកម្មសិក្សាពិតប្រាកដ និងកង្វះការត្រៀមខ្លួនរបស់គ្រូបង្រៀន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រត្រួតពិនិត្យអក្សរសិល្ប៍ជាប្រព័ន្ធ (Systematic Literature Review) ដើម្បីវិភាគការស្រាវជ្រាវជាក់ស្តែងពីឆ្នាំ ២០២០ ដល់ ២០២៤។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Integrated STEAM Education
ការអប់រំ STEAM បែបសមាហរណកម្ម (បញ្ចូលសិល្បៈ)
បង្កើតបរិយាកាសសិក្សាដែលមានភាពច្នៃប្រឌិត និងការចូលរួមខ្ពស់ពីសិស្ស ដោយផ្សារភ្ជាប់ចំណេះដឹងវិទ្យាសាស្ត្រទៅនឹងបញ្ហាជាក់ស្តែង និងសោភ័ណភាព។ ប្រឈមនឹងការលំបាកក្នុងការអនុវត្ត ដោយសារគ្រូបង្រៀនខ្វះការបណ្តុះបណ្តាលលើវិធីសាស្ត្របញ្ចូលសិល្បៈ (Arts Integration) និងកង្វះកិច្ចសហការរវាងគ្រូតាមមុខវិជ្ជា។ អភិវឌ្ឍជំនាញបំណិនសតវត្សរ៍ទី ២១ ដូចជា ការគិតត្រិះរិះ (Critical Thinking) និងការដោះស្រាយបញ្ហាបានល្អជាងវិធីសាស្ត្រដាច់ដោយឡែក។
Traditional STEM (Siloed Approach)
ការអប់រំ STEM បែបប្រពៃណី (បំបែកមុខវិជ្ជា)
ងាយស្រួលសម្រាប់គ្រូបង្រៀនក្នុងការគ្រប់គ្រងខ្លឹមសារមេរៀនតាមមុខវិជ្ជានីមួយៗ និងមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់លាស់។ សិស្សមើលឃើញមុខវិជ្ជាដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ខ្វះការតភ្ជាប់ទៅនឹងពិភពជាក់ស្តែង និងមិនសូវមានការលើកទឹកចិត្តផ្នែកសិល្បៈឬអារម្មណ៍។ ផ្តោតខ្លាំងលើចំណេះដឹងបច្ចេកទេស ប៉ុន្តែអាចខ្វះចន្លោះក្នុងការជំរុញគំនិតច្នៃប្រឌិត (Creativity) និងនវានុវត្តន៍។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស និងកិច្ចសហការ ជាជាងការចំណាយលើឧបករណ៍តែមួយមុខ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះបានវិភាគឯកសារចំនួន ១២៧ ពីមូលដ្ឋានទិន្នន័យអន្តរជាតិ (Scopus & Eric) ដែលភាគច្រើនឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទនៃប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍។ សម្រាប់កម្ពុជា ការអនុវត្តអាចជួបប្រទះបញ្ហាខុសគ្នាទាក់ទងនឹងធនធានសម្ភារៈ និងចំនួនសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ដែលកំពុងជំរុញការអប់រំ STEM និងបំណិនសតវត្សរ៍ទី ២១។

ការបញ្ចូលសិល្បៈទៅក្នុង STEM នឹងជួយឱ្យសិស្សកម្ពុជាមិនត្រឹមតែពូកែបច្ចេកទេសប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានគំនិតច្នៃប្រឌិត និងភាពបត់បែនដែលទីផ្សារការងារត្រូវការ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាគំរូទ្រឹស្តី: ធ្វើការស្រាវជ្រាវបន្ថែមលើគំរូនៃការបង្រៀនដូចជា (5E Model) និង (TPACK Framework) ដើម្បីយល់ពីរបៀបរៀបចំមេរៀន STEAM ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។
  2. វិភាគកម្មវិធីសិក្សាបច្ចុប្បន្ន: ត្រួតពិនិត្យមេរៀនវិទ្យាសាស្ត្រ ឬគណិតវិទ្យានៅកម្រិតបឋមសិក្សា ដើម្បីរកចំណុចដែលអាចបញ្ចូលសកម្មភាពសិល្បៈ (Visual Arts) ឬការរចនា (Design Thinking)។
  3. រៀបចំគម្រោងសាកល្បង: បង្កើតគម្រោងតូចមួយ (Project-Based Learning) ដែលតម្រូវឱ្យសិស្សប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងវិទ្យាសាស្ត្រដើម្បីបង្កើតផលិតផលសិល្បៈ ឬដោះស្រាយបញ្ហាសហគមន៍។
  4. វាយតម្លៃលើជំនាញចម្រុះ: ផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្រ្តវាយតម្លៃពីការប្រឡងសរសេរ មកជាការវាយតម្លៃលើដំណើរការនៃការសហការគ្នា (Collaboration) និងភាពច្នៃប្រឌិត (Creativity) របស់សិស្ស។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
TPACK Framework ក្របខ័ណ្ឌនេះជួយគ្រូបង្រៀនឱ្យយល់ពីរបៀបបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យា (Technology) ទៅក្នុងវិធីសាស្ត្របង្រៀន (Pedagogy) និងខ្លឹមសារមេរៀន (Content) យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយមិនគ្រាន់តែប្រើកុំព្យូទ័រជាឧបករណ៍ជំនួយ ប៉ុន្តែប្រើវាដើម្បីពង្រឹងការយល់ដឹងលើខ្លឹមសារមេរៀន។ ដូចជាចុងភៅដែលមិនត្រឹមតែមានគ្រឿងផ្សំល្អ (Content) និងចេះធ្វើម្ហូប (Pedagogy) ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងចេះប្រើឧបករណ៍ផ្ទះបាយទំនើប (Technology) ដើម្បីបង្កើតម្ហូបដ៏ឆ្ងាញ់ពិសា។
5E Model គំរូនៃការរៀបចំមេរៀនដែលមាន ៥ ដំណាក់កាលគឺ៖ ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ (Engage), ស្វែងយល់ (Explore), ពន្យល់ (Explain), ពង្រីកចំណេះដឹង (Elaborate), និងវាយតម្លៃ (Evaluate) ដើម្បីឱ្យសិស្សបង្កើតចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯងតាមលំដាប់លំដោយ។ ដូចជាដំណើរការនៃការដាំដើមឈើ៖ ចាប់ផ្តើមពីការចាប់អារម្មណ៍គ្រាប់ពូជ ដាំវា មើលវាលូតលាស់ ថែទាំឱ្យធំ និងពិនិត្យមើលផ្លែផ្ការបស់វា។
Inquiry-based learning វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលផ្តោតលើការ طرحសំណួរ ឬបញ្ហាជាមុន ហើយតម្រូវឱ្យសិស្សធ្វើការស៊ើបអង្កេត ស្រាវជ្រាវ និងស្វែងរកចម្លើយដោយខ្លួនឯង ជាជាងការរង់ចាំស្តាប់ការពន្យល់ពីគ្រូតែមួយមុខ។ ដូចជាអ្នកស៊ើបអង្កេតដែលត្រូវស្វែងរកតម្រុយដើម្បីដោះស្រាយករណីអាថ៌កំបាំង ដោយមិនរង់ចាំគេប្រាប់ចម្លើយភ្លាមៗ។
Silos of learning ការបង្រៀនមុខវិជ្ជានីមួយៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នា (ដូចជា គណិតវិទ្យាដាច់ដោយឡែកពីសិល្បៈ ឬវិទ្យាសាស្ត្រ) ដែលធ្វើឱ្យសិស្សខ្វះសមត្ថភាពក្នុងការតភ្ជាប់ចំណេះដឹងទាំងនោះដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងជីវិតជាក់ស្តែង។ ដូចជាការរៀនអំពីគ្រឿងបន្លាស់ឡានម្តងមួយៗ (កង់, ម៉ាស៊ីន, ចង្កូត) ដោយមិនដែលឃើញឡានទាំងមូលដែលផ្គុំរួច ឬរបៀបដែលវាដំណើរការរួមគ្នា។
STEAM Pipeline Model ក្របខ័ណ្ឌអប់រំដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីភ្ជាប់ចំណេះដឹងផ្នែក STEAM ចាប់តាំងពីថ្នាក់មត្តេយ្យរហូតដល់ឧត្តមសិក្សា ដើម្បីធានាថាការរៀនសូត្រមានភាពបន្តបន្ទាប់ និងកាត់បន្ថយគម្លាតរវាងកម្រិតសិក្សា។ ដូចជាការសាងសង់ផ្លូវល្បឿនលឿនមួយខ្សែដែលតភ្ជាប់ពីចំណុចចាប់ផ្តើមរហូតដល់គោលដៅចុងក្រោយ ដោយគ្មានការដាច់ quãngនៅកណ្តាលផ្លូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖