Original Title: Primary Teacher’s Perceptions of Classroom Assessment Practices as Means of Providing Quality Primary/basic Education by Botswana and Nigeria
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការយល់ឃើញរបស់គ្រូបង្រៀនបឋមសិក្សាលើការអនុវត្តការវាយតម្លៃក្នុងថ្នាក់រៀន ជាមធ្យោបាយក្នុងការផ្តល់ការអប់រំបឋមសិក្សា/មូលដ្ឋានប្រកបដោយគុណភាពនៅប្រទេសបុតស្វាណា និងនីហ្សេរីយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Primary Teacher’s Perceptions of Classroom Assessment Practices as Means of Providing Quality Primary/basic Education by Botswana and Nigeria

អ្នកនិពន្ធ៖ H. J. Nenty (University of Botswana), O. O. Adedoyin (Molepolelo College of Education), John N. Odili (Delta State University), T. E. Major (University of Botswana)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះផ្តោតលើបញ្ហាគុណភាពនៃការអប់រំបឋមសិក្សា ដោយពិនិត្យមើលទៅលើការយល់ឃើញរបស់គ្រូបង្រៀនអំពីសារៈសំខាន់នៃកម្រិតជំនាញការគិតរបស់សិស្ស និងភាពខុសគ្នារវាងការយល់ឃើញទាំងនោះធៀបនឹងការអនុវត្តការវាយតម្លៃជាក់ស្តែងនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្ទង់មតិ និងការវិភាគទិន្នន័យបរិមាណ ដើម្បីប្រៀបធៀបការយល់ឃើញ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងរបស់គ្រូបង្រៀន ដោយផ្អែកលើទ្រឹស្តីចំណាត់ថ្នាក់របស់ Bloom។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Memory-Level Assessment (Lower-order cognitive skills)
ការវាយតម្លៃកម្រិតចងចាំ (ជំនាញការគិតកម្រិតទាប)
ងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតសំណួរ ដាក់ពិន្ទុ និងគ្រប់គ្រងសិស្សក្នុងថ្នាក់ធំៗ។ ស័ក្តិសមសម្រាប់ការបង្រៀនកុមារតូចៗឱ្យចងចាំព័ត៌មានមូលដ្ឋានបានលឿន។ មិនបានជំរុញឱ្យសិស្សមានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅ និងមិនអាចជួយអភិវឌ្ឍជំនាញដោះស្រាយបញ្ហាសម្រាប់ជីវិតជាក់ស្តែងបានឡើយ។ ត្រូវបានគ្រូបង្រៀននៅប្រទេសបុតស្វាណាប្រើប្រាស់ច្រើនជាងគេបំផុត (Mean=4.15) ក្នុងការវាយតម្លៃជាក់ស្តែង ទោះបីជាពួកគេដឹងថាវាមិនសូវជួយលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំក៏ដោយ។
Higher-Order Cognitive Assessment (Application, Synthesis, Evaluation)
ការវាយតម្លៃកម្រិតការគិតខ្ពស់ (ការអនុវត្ត ការសំយោគ និងការវាយតម្លៃ)
ជួយអភិវឌ្ឍការគិតស៊ីជម្រៅ ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការច្នៃប្រឌិត ដែលឆ្លើយតបយ៉ាងល្អទៅនឹងតម្រូវការធនធានមនុស្សក្នុងសង្គមសម័យថ្មី។ ទាមទារឱ្យគ្រូមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះក្នុងការរៀបចំការវាយតម្លៃ ត្រូវការពេលវេលាច្រើនក្នុងការពិនិត្យ និងតម្រូវឱ្យមានទំហំថ្នាក់រៀនតូចល្មម។ គ្រូបង្រៀនទាំងពីរប្រទេសចាត់ទុកថាជំនាញទាំងនេះសំខាន់បំផុតសម្រាប់គុណភាពអប់រំ (ឧទាហរណ៍៖ ការសំយោគមាន Mean=4.77 នៅបុតស្វាណា) ប៉ុន្តែការអនុវត្តដាក់បញ្ចូលក្នុងវិញ្ញាសាប្រឡងជាក់ស្តែងមានកម្រិតទាបបំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីតម្លៃជាទឹកប្រាក់ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធវាយតម្លៃឆ្ពោះទៅរកការគិតកម្រិតខ្ពស់ ទាមទារការវិនិយោគធនធានច្រើនលើការបណ្តុះបណ្តាល ពេលវេលា និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធថ្នាក់រៀន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ទីក្រុង Gaborone នៃប្រទេសបុតស្វាណា និងរដ្ឋ Delta នៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនបឋមសិក្សាសរុប ៤៩១នាក់។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទនៃប្រព័ន្ធអប់រំក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍នៅទ្វីបអាហ្រ្វិក ដែលតែងតែមានសម្ពាធលើការប្រឡងយកពិន្ទុ និងថ្នាក់រៀនមានសិស្សច្រើន។ ស្ថានភាពនេះមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំង និងមានសារៈសំខាន់បំផុតសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាប្រឈមក្នុងការផ្លាស់ប្តូរពីការរៀនទន្ទេញមាត់ ទៅរកការអប់រំផ្អែកលើការគិតស៊ីជម្រៅ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

របកគំហើញនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់យុទ្ធសាស្ត្រកំណែទម្រង់ប្រព័ន្ធអប់រំ និងការវាយតម្លៃនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការបិទគម្លាតរវាងអ្វីដែលគ្រូជឿថាល្អ និងអ្វីដែលពួកគេកំពុងអនុវត្តជាក់ស្តែងតាមរយៈការផ្តល់ចំណេះដឹងផ្នែកវាយតម្លៃ គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ឆ្ពោះទៅរកការលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស៊ីជម្រៅពីកម្រិតនៃការគិត: ចាប់ផ្តើមដោយការសិក្សាពីទ្រឹស្តី Bloom's Taxonomy និងរៀនពីរបៀបបំប្លែងកម្រិតនីមួយៗ (ពីការចងចាំ ដល់ការវាយតម្លៃ) ទៅជាសូចនាករសិក្សាជាក់ស្តែង។
  2. វាយតម្លៃប្រព័ន្ធប្រឡងបច្ចុប្បន្ននៅកម្ពុជា: ប្រមូលវិញ្ញាសាប្រឡងថ្នាក់ជាតិ ឬប្រចាំខែនៅកម្រិតបឋមសិក្សា រួចវិភាគថាតើសំណួរភាគច្រើនស្ថិតក្នុងកម្រិតណា ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Document Analysis
  3. អភិវឌ្ឍឧបករណ៍វាយតម្លៃថ្មី: រៀបចំសំណុំកិច្ចការវាយតម្លៃដោយប្រើ Assessment Rubrics ដែលផ្តោតលើការដោះស្រាយបញ្ហា និងការគិតស៊ីជម្រៅ ដោយកាត់បន្ថយសំណួរប្រភេទ Multiple Choice ដែលផ្អែកតែលើការចងចាំ។
  4. រៀបចំសិក្ខាសាលាបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀន: សហការជាមួយនាយកសាលាដើម្បីបើកវគ្គបណ្តុះបណ្តាលស្តីពី Formative Assessment Practices ដល់គ្រូបង្រៀន ដោយបង្ហាញប្រាប់ពីរបៀបរៀបចំសំណួរកម្រិតខ្ពស់ក្នុងការបង្រៀនប្រចាំថ្ងៃ។
  5. សាកល្បង និងវិភាគទិន្នន័យភាពខុសគ្នា: ប្រមូលទិន្នន័យពីការវាយតម្លៃក្នុងថ្នាក់រៀនគំរូ និងប្រើប្រាស់កម្មវិធីសូហ្វវែរ SPSSR Studio ដើម្បីធ្វើតេស្តស្ថិតិ (ANOVA / t-test) វាស់ស្ទង់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រថ្មីធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រចាស់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bloom's Taxonomy (ចំណាត់ថ្នាក់របស់ Bloom) ជាទ្រឹស្តីមួយក្នុងវិស័យអប់រំដែលបែងចែកកម្រិតនៃការគិតរបស់មនុស្សជា៦ថ្នាក់ ពីកម្រិតទាប (ការចងចាំ) ទៅកម្រិតខ្ពស់ (ការវាយតម្លៃ និងការបង្កើតថ្មី) ដើម្បីជួយគ្រូរៀបចំវត្ថុបំណងមេរៀន និងកម្រិតសំណួរវាយតម្លៃបានត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាជណ្តើរមួយដែលសិស្សត្រូវដើរឡើងពីមួយកាំទៅមួយកាំ ដោយចាប់ផ្តើមពីការចងចាំមេរៀន រហូតដល់អាចយកចំណេះដឹងនោះទៅបង្កើតអ្វីមួយថ្មីបានដោយខ្លួនឯង។
Higher-order thinking skills (ជំនាញការគិតកម្រិតខ្ពស់) ជាសមត្ថភាពខួរក្បាលក្នុងការគិតស៊ីជម្រៅ ដូចជាការវិភាគ ការដោះស្រាយបញ្ហាស្មុគស្មាញ និងការវាយតម្លៃហេតុផល ជាជាងត្រឹមតែការទន្ទេញចាំមាត់នូវព័ត៌មានដែលគ្រូប្រាប់។ ដូចជាចុងភៅដែលមិនត្រឹមតែចេះធ្វើតាមសៀវភៅមុខម្ហូប (ការចងចាំ) តែគាត់អាចច្នៃប្រឌិតបង្កើតមុខម្ហូបថ្មីផ្ទាល់ខ្លួនបានយ៉ាងឆ្ងាញ់។
Formative assessment (ការវាយតម្លៃតាមបែបស្ថាបនា) ជាការប្រឡង ការសួរសំណួរ ឬកិច្ចការខ្លីៗដែលគ្រូធ្វើឡើងជាប្រចាំកំឡុងពេលបង្រៀន ដើម្បីតាមដានការយល់ដឹងរបស់សិស្ស និងស្វែងរកចំណុចខ្វះខាតដើម្បីកែលម្អការបង្រៀនភ្លាមៗ។ ដូចជាចុងភៅភ្លក់សម្លកំពុងពុះនៅលើចង្ក្រាន ដើម្បីថែមថយគ្រឿងឲ្យត្រូវមាត់ មុននឹងដួសយកទៅឲ្យភ្ញៀវបរិភោគ។
Summative assessment (ការវាយតម្លៃសរុប) ជាការប្រឡងធំៗនៅចុងបញ្ចប់នៃមេរៀន ឆមាស ឬឆ្នាំសិក្សា ដើម្បីវាស់ស្ទង់ និងដាក់ពិន្ទុថាតើសិស្សទទួលបានចំណេះដឹងកម្រិតណាធៀបនឹងស្តង់ដារកម្មវិធីសិក្សាដែលបានកំណត់។ ដូចជាភ្ញៀវដែលញ៉ាំម្ហូបរួច ហើយឲ្យពិន្ទុថាម្ហូបនោះឆ្ងាញ់ ឬមិនឆ្ងាញ់ ដែលពេលនោះចុងភៅមិនអាចកែប្រែរសជាតិបានទៀតឡើយ។
Repeated measure ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យង់ដោយប្រើរង្វាស់ដដែលៗ) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមមនុស្សតែមួយ តែត្រូវបានវាស់វែងច្រើនដងក្នុងលក្ខខណ្ឌខុសៗគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គឺការវាស់ស្ទង់ការយល់ឃើញរបស់គ្រូតែម្នាក់ទៅលើកម្រិតសំណួរទាំង៦ប្រភេទរបស់ Bloom)។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់មនុស្សម្នាក់ដដែលៗចំនួន៣ដង គឺមុនពេលហាត់ប្រាណ កំឡុងពេលហាត់ និងក្រោយពេលហាត់ រួចយកទិន្នន័យទាំង៣នោះមកប្រៀបធៀបគ្នាដើម្បីរកមើលភាពខុសប្លែក។
Cognitive behaviour (អាកប្បកិរិយាផ្នែកការគិត) ជាដំណើរការនៃខួរក្បាលរបស់សិស្សដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការទទួលបានចំណេះដឹង ការចងចាំ ការយល់ដឹង ការអនុវត្ត និងការគិតដោះស្រាយបញ្ហា ដែលជាគោលដៅចម្បងមួយនៃការបញ្ជ្រាបការអប់រំ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រដែលកំពុងទទួលទិន្នន័យ ដំណើរការទិន្នន័យនោះនៅក្នុងម៉ាស៊ីន និងបញ្ចេញលទ្ធផលមកក្រៅតាមរយៈការគិតយ៉ាងមានហេតុផល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖