បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះផ្តោតលើការវាយតម្លៃអំពីតម្រូវការ បញ្ហាប្រឈម និងដំណោះស្រាយក្នុងការអនុវត្តការបង្រៀនគណិតវិទ្យានៅកម្រិតមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ (ថ្នាក់ទី១០-១២) ក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនៅប្រទេសកម្ពុជា។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របរិមាណវិស័យ តាមរយៈការប្រមូលទិន្នន័យពីនាយកសាលា គ្រូបង្រៀន និងសិស្សនៅតាមវិទ្យាល័យគោលដៅចំនួន ៣០ ក្នុងខេត្តចំនួន ៤។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Problem-solving Method វិធីសាស្ត្រដោះស្រាយបញ្ហា |
ជួយសិស្សឱ្យចេះគិតស៊ីជម្រៅ និងអាចភ្ជាប់ទ្រឹស្តីគណិតវិទ្យាទៅនឹងការអនុវត្តជាក់ស្តែងក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ | ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំ និងតម្រូវឱ្យគ្រូមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការតាក់តែងចំណោទបញ្ហា។ | ទទួលបានការវាយតម្លៃខ្ពស់ពីគ្រូបង្រៀនថាជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អក្នុងយុគសម័យឌីជីថល (Mean = 3.67)។ |
| Collaborative Learning Method វិធីសាស្ត្ររៀនសហការ |
លើកកម្ពស់ការធ្វើការងារជាក្រុម ការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងការផ្លាស់ប្តូរគំនិតគ្នារវាងសិស្សនិងសិស្ស។ | មានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់រៀន ជាពិសេសនៅពេលរៀនតាមអនឡាញប្រសិនបើគ្មានសេវាអ៊ីនធឺណិតល្អ។ | ត្រូវបានចាត់ទុកជាវិធីសាស្ត្រមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍សិស្ស (Mean = 3.71)។ |
| ICT Integration (e.g., GeoGebra) ការរួមបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានវិទ្យា (ឧ. GeoGebra) |
ធ្វើឱ្យមេរៀនគណិតវិទ្យាមានភាពរស់រវើក សិស្សងាយយល់តាមរយៈរូបភាពជាក់ស្តែង និងអន្តរកម្មជាមួយកម្មវិធី។ | ជួបឧបសគ្គធំដោយសារកង្វះខាតឧបករណ៍ កង្វះអ៊ីនធឺណិត និងទាមទារចំណេះដឹងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាពីគ្រូបង្រៀន។ | ទាមទារការគាំទ្រជាចាំបាច់បំផុតក្នុងការអនុវត្ត ខណៈបញ្ហាសេវា WiFi ជាឧបសគ្គចម្បង (Mean = 3.73)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការបង្រៀនគណិតវិទ្យាក្នុងយុគសម័យឌីជីថលទាមទារការវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា សម្ភារៈរូបវន្ត និងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស។
ការសិក្សានេះប្រមូលទិន្នន័យពីនាយកសាលា គ្រូបង្រៀន និងសិស្សសរុប ១.១៨១នាក់ នៅវិទ្យាល័យក្នុងខេត្តចំនួន៤ (តាកែវ បន្ទាយមានជ័យ កំពង់ចាម និងកំពត)។ ដោយសារវាផ្តោតសំខាន់លើខេត្ត វាមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពេញលេញពីស្ថានភាពនៅតំបន់ទីក្រុងធំៗដែលមានធនធានល្អជាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាពិតជាមានសារៈសំខាន់ក្នុងការបង្ហាញពីគម្លាតនៃការអប់រំ និងតម្រូវការជាក់ស្តែងនៅតាមសាលាខេត្តនៃប្រទេសកម្ពុជា។
លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកទៅអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រព័ន្ធអប់រំកម្ពុជាក្នុងការធ្វើកំណែទម្រង់ការបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រពិត។
ការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមផ្នែកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការលើកកម្ពស់សមត្ថភាពគ្រូក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ដើម្បីឈានទៅសម្រេចគោលដៅអប់រំឌីជីថលក្នុងបរិបទឧស្សាហកម្ម ៤.០ នៅកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Technological Pedagogical Content Knowledge (TPCK) | ជាក្របខ័ណ្ឌទ្រឹស្តីដែលពិពណ៌នាអំពីចំណេះដឹងដែលគ្រូត្រូវមាន ដើម្បីរួមបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យា (ដូចជាកុំព្យូទ័រ ឬកម្មវិធីអប់រំ) វិធីសាស្ត្របង្រៀន និងខ្លឹមសារមេរៀនបញ្ចូលគ្នាឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបង្រៀន។ | ដូចជាចុងភៅដែលមិនត្រឹមតែស្គាល់គ្រឿងផ្សំ (ខ្លឹមសារ) និងចេះធ្វើម្ហូប (វិធីបង្រៀន) ប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងចេះប្រើម៉ាស៊ីនទំនើបៗ (បច្ចេកវិទ្យា) ដើម្បីធ្វើឱ្យម្ហូបកាន់តែឆ្ងាញ់។ |
| GeoGebra | ជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័រគណិតវិទ្យាអន្តរកម្មដែលរួមបញ្ចូលធរណីមាត្រ ពីជគណិត ស្ថិតិ និងគណិតវិទ្យាវិភាគ ដែលជួយសិស្សឱ្យមើលឃើញរូបភាព ក្រាហ្វ និងបំលែងរូបមន្តស្មុគស្មាញជាលក្ខណៈចលនាបាន។ | ដូចជាក្តារខៀនវេទមន្តដែលអាចគូសក្រាហ្វ និងរាងធរណីមាត្រដោយស្វ័យប្រវត្តិ ហើយប្រែប្រួលរូបរាងភ្លាមៗនៅពេលយើងផ្លាស់ប្តូរលេខ។ |
| Constructivist theory | ជាទ្រឹស្តីអប់រំដែលជឿថាសិស្សមិនមែនគ្រាន់តែទទួលយកចំណេះដឹងពីគ្រូប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេបង្កើតចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯងតាមរយៈបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ និងការផ្សារភ្ជាប់ទិន្នន័យថ្មីទៅនឹងចំណេះដឹងចាស់របស់ពួកគេ។ | ដូចជាការលេងតួអង្គឡេហ្គោ (Lego) ដែលក្មេងៗយកដុំតូចៗដែលខ្លួនមានស្រាប់ មកផ្គុំបង្កើតជារូបរាងថ្មីៗដោយផ្អែកលើការស្រមើស្រមៃនិងការយល់ឃើញរបស់ខ្លួន។ |
| Problem-solving method | ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងនិងការត្រិះរិះពិចារណារបស់ខ្លួន ដើម្បីវិភាគ និងរកដំណោះស្រាយចំពោះចំណោទបញ្ហាជាក់ស្តែង ជាជាងគ្រាន់តែស្តាប់និងទន្ទេញរូបមន្តពីគ្រូ។ | ដូចជាការផ្តល់ត្រីវិស័យនិងផែនទីឱ្យសិស្សរកផ្លូវចេញពីព្រៃដោយខ្លួនឯង ជាជាងការគ្រាន់តែប្រាប់ផ្លូវឱ្យពួកគេដើរតាម។ |
| Collaborative learning | ជាវិធីសាស្ត្រសិក្សាដែលសិស្សធ្វើការជាមួយគ្នាជាក្រុមតូចៗ ដើម្បីពិភាក្សា ចែករំលែកគំនិត និងដោះស្រាយបញ្ហារួមគ្នា ដែលជួយពង្រឹងទាំងចំណេះដឹង និងជំនាញទំនាក់ទំនង។ | ដូចជាការសហការគ្នាលើកឈើមួយដុំធំ ដែលមនុស្សម្នាក់មិនអាចលើករួច តែអាចធ្វើបានយ៉ាងងាយនៅពេលជួយគ្នាជាក្រុម។ |
| Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) test | ជារង្វាស់ស្ថិតិមួយដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃថាតើទិន្នន័យដែលប្រមូលបានមានភាពស័ក្តិសម និងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការយកទៅធ្វើការវិភាគកត្តា (Factor Analysis) ដែរឬទេ។ | ដូចជាការពិនិត្យមើលគុណភាពនិងបរិមាណនៃបន្លែសាច់ ថាតើវាមានភាពត្រឹមត្រូវនិងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់យកទៅស្លម្ហូបមួយឆ្នាំងធំដែរឬទេ មុននឹងចាប់ផ្តើមចម្អិន។ |
| Factor analysis | ជាបច្ចេកទេសស្ថិតិសម្រាប់បង្រួមទិន្នន័យពីអថេរជាច្រើន ឱ្យទៅជាក្រុម ឬកត្តាតូចៗដែលទាក់ទងគ្នា ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋាន និងយល់ពីអត្ថន័យរួមនៃទិន្នន័យ។ | ដូចជាការរៀបចំសម្លៀកបំពាក់រាប់រយកំប្លេ ដាក់ចូលទៅក្នុងទូដោយបែងចែកជា ថតខោ ថតអាវ និងថតស្រោមជើង ដើម្បីឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់និងងាយស្រួលរក។ |
| One-way ANOVA | ជាវិធីសាស្ត្រវិភាគស្ថិតិ (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់ឯកទិស) ដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមផ្សេងៗគ្នាចំនួនបី ឬច្រើន ដើម្បីកំណត់ថាតើពួកវាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងសំខាន់តាមលក្ខណៈស្ថិតិដែរឬទេ។ | ដូចជាការប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមរបស់សិស្សមកពីថ្នាក់ចំនួន ៣ ផ្សេងគ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថាវិធីសាស្ត្របង្រៀនទាំង ៣ ថ្នាក់នោះ ផ្តល់លទ្ធផលខុសគ្នាពិតប្រាកដឬក៏អត់។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
