Original Title: Causes, symptoms and coping strategies of technostress among Librarians in University libraries
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

មូលហេតុ រោគសញ្ញា និងយុទ្ធសាស្ត្រដោះស្រាយបញ្ហាស្ត្រេសដោយសារបច្ចេកវិទ្យាក្នុងចំណោមបណ្ណារក្សនៅតាមបណ្ណាល័យសាកលវិទ្យាល័យ

ចំណងជើងដើម៖ Causes, symptoms and coping strategies of technostress among Librarians in University libraries

អ្នកនិពន្ធ៖ Timicruo B. Silver, Ojobor Smith, Ogunbor O. Taremi

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015 International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Library and Information Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស៊ើបអង្កេតអំពីមូលហេតុ រោគសញ្ញា និងយុទ្ធសាស្ត្រដោះស្រាយបញ្ហាស្ត្រេសដោយសារបច្ចេកវិទ្យា (Technostress) ក្នុងចំណោមបណ្ណារក្សដែលធ្វើការនៅក្នុងបណ្ណាល័យសាកលវិទ្យាល័យ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្ទង់មតិបែបពណ៌នា ដើម្បីប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យពីអ្នកឆ្លើយតប។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Problem-Focused Coping Strategies
យុទ្ធសាស្ត្រដោះស្រាយបញ្ហាផ្ដោតលើមូលហេតុ
ជួយដោះស្រាយបញ្ហាពីឫសគល់ តាមរយៈការរៀនសូត្រជាបន្តបន្ទាប់ និងការស្វែងរកជំនួយបច្ចេកទេស។ បង្កើតបាននូវទំនុកចិត្តយូរអង្វែងក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។ ទាមទារពេលវេលា ធនធាន និងការគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងពីថ្នាក់គ្រប់គ្រងស្ថាប័ន។ បុគ្គលិកពិបាកអនុវត្តដោយខ្លួនឯងប្រសិនបើគ្មានប្រព័ន្ធគាំទ្រ។ បុរស ៦៧% និងស្ត្រី ៣៧% បានយល់ព្រមថា ការបណ្តុះទម្លាប់រៀនសូត្រជាប្រចាំ (Continuous learning) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។
Emotion-Focused Coping Strategies
យុទ្ធសាស្ត្រដោះស្រាយបញ្ហាផ្ដោតលើអារម្មណ៍
ជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹងនិងរោគសញ្ញាផ្លូវកាយភ្លាមៗ តាមរយៈការសម្រាកពីអេក្រង់កុំព្យូទ័រ ឬការធ្វើលំហាត់ប្រាណ។ ងាយស្រួលអនុវត្តដោយខ្លួនឯងដោយមិនចាំបាច់មានការអនុញ្ញាតពិសេស។ មិនបានលុបបំបាត់បញ្ហាប្រឈមនៃបច្ចេកវិទ្យាពិតប្រាកដនោះទេ (កង្វះជំនាញ ឬបញ្ហាកុំព្យូទ័រនៅតែមាន)។ វាគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ។ បុរស ៦៧% និងស្ត្រី ៣៧% ឯកភាពថាការសម្រាកញឹកញាប់ពីការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា (Taking frequent breaks) ជួយកាត់បន្ថយស្ត្រេសបានល្អ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្ទង់មតិបែបពណ៌នា ដែលមិនតម្រូវឱ្យមានធនធានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារការចូលរួមពីធនធានមនុស្ស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងបណ្ណាល័យសាកលវិទ្យាល័យចំនួន ៥ ក្នុងរដ្ឋ Edo និង Delta ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយមានអ្នកចូលរួមត្រឹមតែ ៦៩ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលំអៀងទៅនឹងបរិបទបណ្ណាល័យក្នុងតំបន់នោះ ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រទេសទាំងពីរមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាក្នុងនាមជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែលកំពុងជួបប្រទះការផ្លាស់ប្តូរបច្ចេកវិទ្យាយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងវិស័យអប់រំ និងកង្វះខាតអ្នកជំនាញអាយធី (IT)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្សនៅក្នុងបណ្ណាល័យនិងគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា។

ជារួម ការស្វែងយល់ពីមូលហេតុ និងរោគសញ្ញានៃស្ត្រេសបច្ចេកវិទ្យានឹងជួយឱ្យស្ថាប័នកម្ពុជារៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រគាំទ្របុគ្គលិកបានត្រឹមត្រូវ និងលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពក្នុងការងារប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃកម្រិតស្ត្រេសបច្ចេកវិទ្យាក្នុងស្ថាប័ន: ប្រើប្រាស់កម្រងសំណួរស្ទង់មតិស្រដៀងគ្នាទៅនឹងការសិក្សានេះ ដើម្បីវាយតម្លៃស្ថានភាពបណ្ណារក្ស ឬបុគ្គលិករដ្ឋបាល (អ្នកស្រាវជ្រាវអាចបង្កើតទម្រង់ស្ទង់មតិងាយៗតាមរយៈ Google FormsKoboToolbox)។
  2. រៀបចំកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកវិទ្យាជាប្រចាំ: ថ្នាក់ដឹកនាំស្ថាប័នត្រូវរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលខ្លីៗជារៀងរាល់ខែអំពីការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ និងកម្មវិធីថ្មីៗ (ឧទាហរណ៍ Library Management Systems ដូចជា KOHA ឬ ការប្រើប្រាស់ Cloud Storage) ដើម្បីកសាងទំនុកចិត្តដល់បុគ្គលិក។
  3. បង្កើតក្រុមគាំទ្របច្ចេកទេស (IT Support): ត្រូវធានាថាមានបុគ្គលិកជំនាញអាយធី (IT) យ៉ាងហោចណាស់ម្នាក់ប្រចាំការ ឬអាចទាក់ទងបានងាយស្រួល ដើម្បីជួយដោះស្រាយបញ្ហាបច្ចេកទេសភ្លាមៗ និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពកុំព្យូទ័រ (Update Software/Hardware) ដែលអាចកាត់បន្ថយភាពតានតឹងរបស់បុគ្គលិក។
  4. លើកកម្ពស់វប្បធម៌ទំនាក់ទំនង និងការសម្រាក: លើកទឹកចិត្តឱ្យមានការពិភាក្សាបើកចំហអំពីបញ្ហាបច្ចេកវិទ្យានៅកន្លែងធ្វើការ (Open Communication) និងអនុញ្ញាតឱ្យបុគ្គលិកសម្រាកខ្លីៗពីអេក្រង់កុំព្យូទ័រ (ឧទាហរណ៍៖ អនុវត្តច្បាប់ 20-20-20 ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹងសាច់ដុំនិងភ្នែក)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Technostress (ស្ត្រេសដោយសារបច្ចេកវិទ្យា) គឺជាជំងឺសម័យទំនើបដែលកើតឡើងនៅពេលបុគ្គលម្នាក់មិនអាចបន្សាំខ្លួន ឬទប់ទល់នឹងការផ្លាស់ប្តូរនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗបានល្អ ដែលបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាផ្លូវកាយនិងផ្លូវចិត្ត ដូចជាការថប់បារម្ភ ឬតានតឹងសាច់ដុំ។ ដូចជាការមានអារម្មណ៍ថប់ដង្ហើម និងភ័យខ្លាចនៅពេលត្រូវរៀនបើកបររថយន្តស៊េរីថ្មីដែលពោរពេញដោយប៊ូតុងបញ្ជាស្មុគស្មាញដែលយើងមិនធ្លាប់ស្គាល់។
Technophobe (អ្នកខ្លាចបច្ចេកវិទ្យា) គឺជាបុគ្គលដែលមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ថប់បារម្ភ ឬមានគំនិតអវិជ្ជមានខ្លាំងនៅពេលត្រូវប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ ឬបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ ទោះបីជានៅខាងក្រៅមើលទៅស្ងប់ស្ងាត់ក៏ដោយ។ ដូចជាមនុស្សដែលខ្លាចទីខ្ពស់ គ្រាន់តែឃើញជណ្តើរយន្តកញ្ចក់ក៏បែកញើសដៃ និងមានអារម្មណ៍ថានឹងធ្លាក់។
Information overload (ការលើសចំណុះព័ត៌មាន) គឺជាស្ថានភាពដែលបុគ្គលម្នាក់ទទួលបានព័ត៌មានច្រើនពេកក្នុងពេលតែមួយ និងលឿនពេកតាមរយៈប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា ដែលធ្វើឱ្យពួកគេពិបាកក្នុងការរៀបចំ យល់ដឹង ឬស្វែងរកអ្វីដែលពួកគេពិតជាត្រូវការ។ ដូចជាការព្យាយាមផឹកទឹកពីបំពង់ពន្លត់អគ្គីភ័យ ទឹកមកច្រើនពេកនិងខ្លាំងពេកធ្វើឱ្យយើងផឹកមិនបាន ហើយថែមទាំងធ្វើឱ្យឈ្លក់ទៀតផង។
Problem-focused coping (ការដោះស្រាយបញ្ហាផ្អែកលើមូលហេតុ) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រទប់ទល់នឹងភាពតានតឹងដោយផ្តោតលើការស្វែងរកដំណោះស្រាយ ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរ ឬកម្ចាត់ប្រភពនៃបញ្ហាដោយផ្ទាល់ ដូចជាការរៀនជំនាញថ្មីដើម្បីប្រើកុំព្យូទ័រឱ្យស្ទាត់ ឬការស្នើសុំជំនួយបច្ចេកទេស។ ដូចជាពេលដំបូលផ្ទះលិចទឹក យើងជ្រើសរើសការឡើងទៅជួសជុលប៉ះដំបូល ជាជាងគ្រាន់តែយកធុងមកត្រងទឹក។
Emotion-focused coping (ការដោះស្រាយបញ្ហាផ្អែកលើអារម្មណ៍) គឺជាវិធីសាស្ត្រទប់ទល់នឹងភាពតានតឹងដោយព្យាយាមគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍អវិជ្ជមានដែលកើតចេញពីបញ្ហា ដូចជាការដើរចេញមួយភ្លែត ការសម្រាក ឬការគិតវិជ្ជមាន ដើម្បីឱ្យអារម្មណ៍ស្ងប់ ជាជាងការទៅកែប្រែប្រភពនៃបញ្ហា។ ដូចជាពេលឈឺធ្មេញ យើងលេបថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់សិន ដើម្បីឱ្យធូរស្រាល ទោះបីជាមិនទាន់បានទៅជួបពេទ្យធ្មេញដើម្បីដកវាក៏ដោយ។
Stress inoculation training (ការបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីផ្សាំនឹងភាពតានតឹង) គឺជាបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងស្ត្រេសដែលជួយឱ្យបុគ្គលម្នាក់ត្រៀមខ្លួនជាមុន ដោយឆ្លងកាត់៣ដំណាក់កាល៖ ការយល់ដឹងពីការឆ្លើយតបរបស់ខ្លួន ការហាត់សមនូវវិធីសាស្ត្រដោះស្រាយ និងការអនុវត្តវានៅក្នុងស្ថានភាពតានតឹងពិតប្រាកដ។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង ដែលយើងបញ្ចូលមេរោគខ្សោយៗទៅក្នុងខ្លួន ដើម្បីឱ្យប្រព័ន្ធការពាររាងកាយរៀនស្គាល់និងចេះប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺនៅពេលមានមេរោគពិតប្រាកដចូលមក។
Biofeedback software (កម្មវិធីផ្តល់ព័ត៌មានត្រឡប់ពីប្រព័ន្ធរាងកាយ) គឺជាកម្មវិធីឬប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាដែលជួយវាស់ស្ទង់សញ្ញាពីរាងកាយ (ដូចជាចង្វាក់បេះដូង ឬភាពតានតឹងសាច់ដុំ) ហើយបង្ហាញប្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់វិញ ដើម្បីជួយឱ្យពួកគេរៀនពីរបៀបគ្រប់គ្រងការឆ្លើយតបរបស់រាងកាយនៅពេលមានស្ត្រេស។ ដូចជាការពាក់នាឡិកាឆ្លាតវៃ (Smartwatch) ដែលលោតញ័រប្រាប់យើងនៅពេលចង្វាក់បេះដូងលោតញាប់ខុសធម្មតា ដើម្បីដាស់តឿនយើងឱ្យចាប់ផ្តើមដកដង្ហើមវែងៗ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖