Original Title: การประเมินผลการดำเนินงานการจัดการเรียนการสอนไตรภาคี จันท์ 1 โมเดล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃប្រតិបត្តិការនៃការចាត់ចែងការរៀននិងបង្រៀនត្រីភាគីម៉ូដែលចន្ទ័ ១ នៅការិយាល័យតំបន់អប់រំបឋមសិក្សាចันทบุรีតំបន់ទី ១

ចំណងជើងដើម៖ การประเมินผลการดำเนินงานการจัดการเรียนการสอนไตรภาคี จันท์ 1 โมเดล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1

អ្នកនិពន្ធ៖ Tidarat Nammanee (Burapha University), Chittapol Chaimadan (Burapha University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015 Burapha University

វិស័យសិក្សា៖ Public Administration

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការអនុវត្តកម្មវិធីអប់រំត្រីភាគីម៉ូដែលចន្ទ័ទី ១ (Trilateral Learning Program) សម្រាប់សាលារៀនខ្នាតតូច ឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការនិងមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា? ការសិក្សានេះវាយតម្លៃលើបញ្ហាប្រឈមនិងប្រសិទ្ធភាពនៃការគ្រប់គ្រងសាលាខ្នាតតូចដែលមានកង្វះខាតធនធាន និងគ្រូបង្រៀនមិនគ្រប់គ្រាន់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ទម្រង់វាយតម្លៃ CIPP ដើម្បីប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យពីអ្នកចូលរួមចំនួន ១០៣ នាក់ រួមមានអ្នកគ្រប់គ្រង គ្រូបង្រៀន បុគ្គលិកអប់រំ និងសិស្ស។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Small School Management
ការគ្រប់គ្រងសាលារៀនខ្នាតតូចតាមបែបប្រពៃណី
ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងតាមមូលដ្ឋាននីមួយៗ ដោយមិនត្រូវការការសម្របសម្រួលស្មុគស្មាញឆ្លងសាលា។ សិស្សមិនចាំបាច់ធ្វើដំណើរទៅរៀននៅទីតាំងផ្សេង។ ប្រឈមនឹងបញ្ហាខ្វះខាតគ្រូបង្រៀន គ្រូត្រូវបង្រៀនច្រើនថ្នាក់ឬមិនចំជំនាញ ហើយសិស្សក្នុងមួយថ្នាក់មានចំនួនតិចតួចពេក ដែលធ្វើឲ្យបរិយាកាសសិក្សាធ្លាក់ចុះ។ ពិន្ទុប្រឡងថ្នាក់ជាតិ (O-NET) របស់សិស្សមានកម្រិតទាបនៅឡើយ មុនពេលមានការផ្លាស់ប្តូរការគ្រប់គ្រង។
Trilateral Learning Program (Jun 1 Model)
កម្មវិធីអប់រំត្រីភាគី (ម៉ូដែលចន្ទ័ទី ១)
ដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះគ្រូបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយគ្រូអាចបង្រៀនចំមុខវិជ្ជាឯកទេសរបស់ខ្លួន។ សិស្សមានមិត្តភក្តិច្រើនជាងមុន និងទទួលបានបរិយាកាសសិក្សាថ្មីៗ។ ទាមទារការសម្របសម្រួលខ្ពស់រវាងនាយកសាលាទាំងបី ត្រូវការថវិកាគាំទ្រសម្រាប់ការធ្វើដំណើររបស់សិស្ស និងប្រឈមនឹងការខ្វះខាតកុំព្យូទ័រដោយសារចំនួនសិស្សប្រមូលផ្តុំកើនឡើង។ ការវាយតម្លៃផ្នែកបរិបទទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់បំផុត (μ=3.54) ហើយសិស្សានុសិស្សបង្ហាញការពេញចិត្តកម្រិតអតិបរមាលើលទ្ធផលទទួលបាន (μ=3.48)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តម៉ូដែលអប់រំត្រីភាគីនេះ ទាមទារការបែងចែកធនធានរួមគ្នារវាងសាលា ថវិកាគាំទ្រការធ្វើដំណើរ និងការសម្របសម្រួលយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចันทบุรี ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើសាលាបឋមសិក្សាខ្នាតតូចចំនួន ៣ និងអ្នកចូលរួមត្រឹមតែ ១០៣ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចឆ្លុះបញ្ចាំងតែពីបរិបទតំបន់ជាក់លាក់មួយ ដែលមិនអាចតំណាងឲ្យសាលាខ្នាតតូចទាំងអស់បានទេ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា កត្តានេះជារឿងសំខាន់ ព្រោះបរិបទភូមិសាស្ត្រ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ និងការបែងចែកថវិកានៅតំបន់ជនបទកម្ពុជាអាចមានភាពខុសគ្នាស្រឡះពីប្រទេសថៃ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ម៉ូដែលនៃការច្របាច់បញ្ចូលការសិក្សាសម្រាប់សាលាខ្នាតតូចនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកកែច្នៃអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះគ្រូនៅតាមតំបន់ជនបទ។

សរុបមក ការចែករំលែកធនធាននិងគ្រូបង្រៀនតាមទម្រង់ត្រីភាគីនេះ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយការច្នៃប្រឌិត ដែលអាចជួយលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំនៅកម្ពុជា ប្រសិនបើមានការរៀបចំប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនសិស្សបានត្រឹមត្រូវ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការវាយតម្លៃគម្រោង និងគោលនយោបាយសាលា: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីទ្រឹស្តីវាយតម្លៃ CIPP Model (Context, Input, Process, Product) និងសិក្សាឯកសារគោលនយោបាយរបស់ក្រសួងអប់រំកម្ពុជាស្តីពីការគ្រប់គ្រងសាលារៀនខ្នាតតូច។
  2. កំណត់អត្តសញ្ញាណសាលាគោលដៅ: ប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទិន្នន័យ EMIS (Education Management Information System) ដើម្បីស្វែងរកសាលាបឋមសិក្សាខ្នាតតូចចំនួន ៣ ទៅ ៤ ដែលមានចម្ងាយពីគ្នាមិនលើសពី ៣ ទៅ ៥ គីឡូម៉ែត្រ សម្រាប់ការសាកល្បងម៉ូដែល។
  3. រៀបចំផែនការចែករំលែកធនធាន (Resource Sharing Plan): បង្កើតតារាងបែងចែកម៉ោងបង្រៀន ដោយប្រើកម្មវិធី Microsoft Excel ឬកម្មវិធី Timetable Software ផ្សេងៗ ដើម្បីរៀបចំការបង្រៀនឆ្លងសាលា ដោយធានាថាគ្រូម្នាក់ៗបង្រៀនចំជំនាញនិងមិនជាន់ម៉ោងគ្នា។
  4. គណនាចំណាយ និងភស្តុភារដឹកជញ្ជូន: ធ្វើការសិក្សាពីជម្រើសនៃការដឹកជញ្ជូនសិស្ស (ឧ. រ៉ឺម៉កកង់បី ឬរថយន្តសហគមន៍) រួចប្រើប្រាស់ Spreadsheet ដើម្បីគណនាថវិកាធ្វើដំណើរប្រចាំខែ ដោយស្វែងរកការគាំទ្រពីក្រុមប្រឹក្សាឃុំសង្កាត់។
  5. រៀបចំសេចក្តីព្រាងអនុស្សរណៈយោគយល់ (MOU): រៀបចំសេចក្តីព្រាង MOU ផ្លូវការមួយ រវាងនាយកសាលាពាក់ព័ន្ធទាំងឡាយ និងតំណាងសហគមន៍ ដើម្បីកំណត់ការទទួលខុសត្រូវច្បាស់លាស់ មុននឹងដាក់សំណើទៅកាន់ការិយាល័យអប់រំស្រុកសុំការអនុម័តសាកល្បង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
CIPP Model ជាទម្រង់វាយតម្លៃយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការអប់រំ ដែលផ្តោតលើទិដ្ឋភាព ៤ គឺ បរិបទ កត្តាបញ្ចូល ដំណើរការ និងលទ្ធផល ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានជាក់លាក់សម្រាប់ការសម្រេចចិត្តកែលម្អឬអភិវឌ្ឍគម្រោង។ ដូចជាការពិនិត្យមើលសុខភាពរាងកាយទាំងមូលតាំងពីរបបអាហារ សកម្មភាពរស់នៅ រហូតដល់លទ្ធផលនៃសុខភាពជាក់ស្តែង។
Context evaluation ការវាយតម្លៃមុនពេលចាប់ផ្តើមគម្រោង ដើម្បីកំណត់ពីតម្រូវការ បញ្ហាប្រឈម និងភាពចាំបាច់ពិតប្រាកដនៃការបង្កើតគម្រោងណាមួយនៅក្នុងបរិយាកាសជាក់លាក់មួយ។ ដូចជាការចុះពិនិត្យមើលស្ថានភាពដី និងអាកាសធាតុមើលថាតើសមស្របដាំដំណាំអ្វី មុននឹងចាប់ផ្តើមទិញពូជមកដាំ។
Input evaluation ការវាយតម្លៃលើធនធានដែលមានស្រាប់ ដូចជាថវិកា បុគ្គលិក សម្ភារៈ និងផែនការ ដើម្បីពិនិត្យថាតើវាមានភាពគ្រប់គ្រាន់និងសមស្របសម្រាប់ដំណើរការគម្រោងដែរឬទេ។ ដូចជាការរាប់លុយ និងឆែកមើលគ្រឿងផ្សំក្នុងទូទឹកកកមុនពេលសម្រេចចិត្តធ្វើម្ហូបសម្រាប់កម្មវិធីជប់លៀង។
Process evaluation ការតាមដាន និងវាយតម្លៃជាប្រចាំក្នុងកំឡុងពេលអនុវត្តគម្រោង ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្វះខាត និងធ្វើការកែតម្រូវឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ដូចជាការភ្លក់រសជាតិសម្លពេលកំពុងចម្អិនលើចង្ក្រាន ដើម្បីថែមថយគ្រឿងឱ្យត្រូវមាត់។
Product evaluation ការវាយតម្លៃនៅចុងបញ្ចប់នៃគម្រោង ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលដែលទទួលបានជាក់ស្តែង ជាមួយនឹងគោលបំណងដែលបានកំណត់ទុក តើវាទទួលបានជោគជ័យកម្រិតណា។ ដូចជាការផ្តល់ពិន្ទុលើមុខម្ហូបដែលឆ្អិនរួចរាល់ ថាតើវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ដូចការរំពឹងទុកដែរឬទេ។
Formative evaluation ការវាយតម្លៃដែលធ្វើឡើងក្នុងពេលកំពុងដំណើរការកម្មវិធី ដើម្បីប្រមូលព័ត៌មានត្រឡប់យកមកកែលម្អកម្មវិធីនោះឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើងភ្លាមៗ។ ដូចជាគ្រូបង្រៀនហៅសិស្សមកសួរពីមេរៀនពេលកំពុងបង្រៀន ដើម្បីដឹងថាសិស្សយល់ឬអត់ ហើយពន្យល់សារឡើងវិញបើចាំបាច់។
Summative evaluation ការវាយតម្លៃសរុបនៅពេលបញ្ចប់កម្មវិធីឬគម្រោង ដើម្បីធ្វើការសម្រេចចិត្តជាស្ថាពរថាតើកម្មវិធីនោះគួរបន្ត ពង្រីក ឬបញ្ឈប់។ ដូចជាការប្រឡងឆមាសនៅចុងឆ្នាំ ដើម្បីកាត់ក្តីថាសិស្សម្នាក់នេះគួរឡើងថ្នាក់ ឬត្រូវត្រួតថ្នាក់។
Feasibility study ការសិក្សាវាយតម្លៃជាមុនអំពីលទ្ធភាពដែលគម្រោងមួយអាចអនុវត្តទៅបានដោយជោគជ័យ ដោយពិចារណាលើផ្នែកបច្ចេកទេស ហិរញ្ញវត្ថុ និងផលប៉ះពាល់ដែលអាចកើតមាន។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់មើលកម្លាំងទឹក និងទំហំទូក មុននឹងសម្រេចចិត្តបើកបរឆ្លងទន្លេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖