បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីអាកប្បកិរិយារបស់គ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាភាសាទួរគី និងគ្រូបឋមសិក្សា ចំពោះសិស្សដែលមានបញ្ហានិយាយត្រដិត (Stuttering) ដើម្បីស្វែងយល់ពីកម្រិតនៃការយល់ដឹង និងការគាំទ្រនៅក្នុងបរិយាកាសសាលារៀន។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបពិពណ៌នា (Descriptive research) ដោយធ្វើការស្ទង់មតិ និងវាយតម្លៃលើគ្រូបង្រៀនដោយប្រើប្រាស់មាត្រដ្ឋានស្តង់ដារ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Stuttering Attitude Scale (SAS) - Awareness Sub-dimension មាត្រដ្ឋាន SAS - អនុវិមាត្រនៃការយល់ដឹង (Awareness) |
អាចវាស់ស្ទង់កម្រិតចំណេះដឹង និងការយល់ដឹងរបស់គ្រូបង្រៀនចំពោះសិស្សដែលមានបញ្ហានិយាយត្រដិតបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។ | អាចមានភាពលំអៀងដោយសារអ្នកចូលរួមអាចឆ្លើយតបដើម្បីឱ្យមើលទៅល្អក្នុងសង្គម ជាជាងការយល់ឃើញពិតប្រាកដ។ | គ្រូបង្រៀនជាស្ត្រី (X = 19.78) និងគ្រូបង្រៀនភាសាទួរគី (X = 20.00) មានកម្រិតនៃការយល់ដឹងខ្ពស់ជាងគ្រូបុរស និងគ្រូបឋមសិក្សាគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ |
| Stuttering Attitude Scale (SAS) - Abstraction Sub-dimension មាត្រដ្ឋាន SAS - អនុវិមាត្រនៃការផ្តាច់ចេញ/ញែកចេញ (Abstraction) |
ជួយវាយតម្លៃថាតើគ្រូបង្រៀនមានទំនោរគាំទ្រគោលនយោបាយអប់រំបរិយាបន្ន ឬចង់ញែកសិស្សចេញពីថ្នាក់ធម្មតា។ | ការបកស្រាយលទ្ធផលអាចស្មុគស្មាញ ប្រសិនបើគ្រូយល់ច្រឡំថាសាលាអប់រំពិសេសផ្តល់ប្រយោជន៍ច្រើនជាងសម្រាប់សិស្ស។ | គ្រូបង្រៀនដែលធ្លាប់បង្រៀនសិស្សនិយាយត្រដិត មានការមិនឯកភាពយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការញែកសិស្សចេញ (X = 7.67) ធៀបនឹងអ្នកមិនធ្លាប់ (X = 8.82)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យា ឬផ្នែករឹងស្មុគស្មាញឡើយ ប៉ុន្តែផ្តោតសំខាន់លើឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ចិត្តសាស្ត្រ និងកម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្ត Malatya ប្រទេសទួរគី ដោយផ្តោតលើគ្រូបង្រៀនភាសាទួរគី និងគ្រូបឋមសិក្សាចំនួន ២៩០ នាក់។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលំអៀងទៅតាមវប្បធម៌ និងប្រព័ន្ធអប់រំជាក់លាក់របស់ប្រទេសទួរគី។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយល់ដឹងអំពីបញ្ហានិយាយត្រដិតនៅមានកម្រិតនៅឡើយ ដូច្នេះវាទាមទារឱ្យមានការសិក្សាដោយប្រើប្រាស់ទិន្នន័យក្នុងស្រុក ដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងពីការពិតនៃអាកប្បកិរិយារបស់គ្រូបង្រៀនខ្មែរ។
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបាននៅក្នុងការលើកកម្ពស់ការអប់រំបរិយាបន្ននៅកម្ពុជា។
ការវាយតម្លៃអាកប្បកិរិយារបស់គ្រូបង្រៀន គឺជាជំហានដំបូងដ៏រឹងមាំក្នុងការកសាងបរិយាកាសសិក្សាដែលគាំទ្រសិស្សមានពិការភាពផ្នែកការនិយាយនៅកម្ពុជាឱ្យទទួលបានជោគជ័យ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Stuttering (ការនិយាយត្រដិត) | គឺជាវិបត្តិសូរសព្ទ ឬការនិយាយដែលបុគ្គលម្នាក់មានការរអាក់រអួល និយាយដដែលៗ ឬស្ទះសំឡេង ដែលបណ្តាលមកពីកត្តាសរីរវិទ្យា ចិត្តសាស្ត្រ ឬប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ដែលជារឿយៗធ្វើឱ្យសិស្សបាត់បង់ទំនុកចិត្ត និងគេចវេះពីការទំនាក់ទំនងសង្គម។ | ដូចជាម៉ាស៊ីនឡានដែលដើររអាក់រអួល ជាន់ហ្គែរហើយតែវាលោតតឹកៗ និងទាក់ៗ មុននឹងអាចរត់ទៅមុខបានរលូន។ |
| Sub-dimension (អនុវិមាត្រ) | នៅក្នុងការស្រាវជ្រាវចិត្តសាស្ត្រ និងការស្ទង់មតិ នេះគឺជាកត្តា ឬផ្នែកតូចៗដែលត្រូវគេបំបែកចេញពីប្រធានបទធំមួយ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការវាស់ស្ទង់អាកប្បកិរិយា ឬទិន្នន័យឱ្យបានល្អិតល្អន់ (ឧទាហរណ៍៖ ការបំបែកអាកប្បកិរិយាទៅជា កត្តាយល់ដឹង កត្តាផ្តាច់ចេញ និងកត្តាបរាជ័យ)។ | ដូចជាការបំបែកមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រធំមួយ ទៅជាគីមីវិទ្យា រូបវិទ្យា និងជីវវិទ្យា ដើម្បីងាយស្រួលវាយតម្លៃសមត្ថភាពជាក់លាក់របស់សិស្ស។ |
| Mainstreaming (ការអប់រំបរិយាបន្ន / ការដាក់បញ្ចូលសិស្សក្នុងថ្នាក់ធម្មតា) | គឺជាគោលការណ៍អប់រំដែលទាមទារឱ្យមានការដាក់បញ្ចូលសិស្សដែលមានពិការភាព ឬមានតម្រូវការពិសេស (ដូចជាសិស្សនិយាយត្រដិត) ឱ្យរៀននៅក្នុងបរិយាកាសថ្នាក់រៀនធម្មតាជាមួយសិស្សទូទៅ ដើម្បីលើកកម្ពស់ភាពសុខដុមនីយកម្ម និងកាត់បន្ថយការរើសអើង។ | ដូចជាការដាក់បញ្ចូលបន្លែគ្រប់មុខទៅក្នុងសម្លកកូរតែមួយចាន ដោយមិនញែកបន្លែណាមួយចេញឡើយ ដើម្បីឱ្យវាបង្កើតជារសជាតិឆ្ងាញ់រួមគ្នា។ |
| t-test (ការធ្វើតេស្ត t-test) | គឺជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើប្រាស់ដើម្បីប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមពីរផ្សេងគ្នា (ឧទាហរណ៍ មធ្យមភាគពិន្ទុរវាងគ្រូប្រុស និងគ្រូស្រី) ថាតើវាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យនៅក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យ។ | ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែស្វាយពីរគំនរដោយប្រើជញ្ជីង ដើម្បីមើលថាតើគំនរមួយណាធ្ងន់ជាងពិតប្រាកដ ជាជាងការសន្និដ្ឋានដោយគ្រាន់តែមើលនឹងភ្នែក។ |
| Pearson correlation (ការធ្វើតេស្តសហសម្ព័ន្ធ Pearson) | ជារង្វាស់ស្ថិតិសម្រាប់រកមើលទំនាក់ទំនងជាលីនេអ៊ែររវាងអថេរពីរ ថាតើនៅពេលដែលកត្តាមួយកើនឡើង តើកត្តាមួយទៀតកើនឡើង ឬថយចុះតាមកម្រិតណា។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេប្រើវាដើម្បីមើលទំនាក់ទំនងរវាងបទពិសោធន៍បង្រៀន និងកម្រិតនៃការយល់ដឹងពីបញ្ហានិយាយត្រដិត។ | ដូចជាការសង្កេតមើលទំនាក់ទំនងរវាងកម្ដៅថ្ងៃ និងការលក់ទឹកកកឈូស ពោលគឺថ្ងៃកាន់តែក្តៅ អ្នកលក់កាន់តែលក់ដាច់ខ្លាំង (ទំនាក់ទំនងស្របគ្នា)។ |
| Likert scale (មាត្រដ្ឋាន Likert) | គឺជាទម្រង់នៃសំណួរស្ទង់មតិដែលគេពេញនិយមប្រើ ដើម្បីតម្រូវឱ្យអ្នកចូលរួមជ្រើសរើសកម្រិតនៃការយល់ស្របរបស់ពួកគេចំពោះសេចក្តីថ្លែងការណ៍ណាមួយ ជាទូទៅមាន ៥ កម្រិត (ឧទាហរណ៍៖ យល់ស្របខ្លាំង យល់ស្រប មិនប្រាកដ មិនយល់ស្រប មិនយល់ស្របខ្លាំង)។ | ដូចជាការផ្តល់ពិន្ទុផ្កាយពី ១ ដល់ ៥ នៅពេលអ្នកវាយតម្លៃសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនអាហារ ឬកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃ។ |
| Egocentrism (អត្តទិដ្ឋិនិយម / ការគិតតែពីខ្លួនឯង) | ជាដំណាក់កាលនៃការអភិវឌ្ឍចិត្តសាស្ត្ររបស់កុមារតូចៗ ដែលពួកគេជឿថាអ្នកដទៃមើលឃើញ ស្តាប់ឮ និងមានអារម្មណ៍ដូចអ្វីដែលខ្លួនកំពុងជួបប្រទះពិតៗ ដោយពិបាកនឹងយល់ពីទស្សនៈឬកាលៈទេសៈរបស់អ្នកដទៃ។ | ដូចជាក្មេងតូចម្នាក់យកដៃបិទភ្នែកខ្លួនឯង ហើយជឿជាក់ថាអ្នកដទៃក៏មិនអាចមើលឃើញរូបគេដូចគ្នាដែរ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
