Original Title: Communities and biodiversity in Cambodia—options for policies and action whose time has come
Source: www.fauna-flora.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សហគមន៍ និងជីវចម្រុះនៅកម្ពុជា—ជម្រើសសម្រាប់គោលនយោបាយ និងសកម្មភាពដែលដល់ពេលវេលាត្រូវអនុវត្ត

ចំណងជើងដើម៖ Communities and biodiversity in Cambodia—options for policies and action whose time has come

អ្នកនិពន្ធ៖ Grazia BORRINI-FEYERABEND (ICCA Consortium), Jeremy IRONSIDE (Christchurch, New Zealand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013 Cambodian Journal of Natural History

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Conservation

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការគំរាមកំហែងដល់តំបន់អភិរក្សជនជាតិដើមភាគតិច និងសហគមន៍ (ICCAs) នៅកម្ពុជា ដោយសារការអភិវឌ្ឍន៍ឆាប់រហ័ស សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច និងកង្វះការទទួលស្គាល់សិទ្ធិស្របច្បាប់លើការគ្រប់គ្រងធនធានធម្មជាតិតាមបែបប្រពៃណី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះផ្អែកលើការអង្កេតនិងការពិភាក្សាផ្ទាល់ជាមួយសហគមន៍មូលដ្ឋាន ដើម្បីវាយតម្លៃពីបញ្ហាប្រឈម និងសក្តានុពលនៃការអភិរក្ស។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Community Protected Areas (CPAs) / Community Forestry
ការគ្រប់គ្រងតំបន់ការពារសហគមន៍ (CPA) និងសហគមន៍ព្រៃឈើ
មានក្របខ័ណ្ឌច្បាប់គាំទ្រស្រាប់ និងផ្តល់សិទ្ធិមួយផ្នែកដល់សហគមន៍ក្នុងការចូលប្រើប្រាស់ធនធាន និងអនុផលព្រៃឈើ (ឧ. ការប្រមូលផ្លែគូលែនព្រៃ)។ កម្មសិទ្ធិដីធ្លីនៅតែមានភាពផុយស្រួយ ងាយរងការបំបែកដោយរដ្ឋ ឬត្រូវរំលោភបំពានដោយការផ្តល់សម្បទាននានាពីថ្នាក់លើ។ សហគមន៍នៅឧទ្យានជាតិភ្នំគូលែនអាចការពារព្រៃបានខ្លះ ប៉ុន្តែសហគមន៍នៅរតនគិរីនៅតែបាត់បង់សិទ្ធិគ្រប់គ្រងលើតំបន់ព្រៃសក្ការៈរបស់ខ្លួន។
ICCA Recognition / Community Patrimony Agreements
ការទទួលស្គាល់តំបន់អភិរក្សជនជាតិដើមភាគតិច និងសហគមន៍ (ICCA) ឬ កិច្ចព្រមព្រៀងបេតិកភណ្ឌសហគមន៍
ធានាបាននូវកម្មសិទ្ធិសមូហភាពយូរអង្វែង គោរពតាមការគ្រប់គ្រងនិងជំនឿតាមបែបប្រពៃណី និងមិនអាចត្រូវបែងចែកលក់ដូរបានឡើយ។ ទាមទារឲ្យមានការកែសម្រួលច្បាប់បច្ចុប្បន្ន និងប្រឈមមុខនឹងការរារាំងពីសំណាក់អ្នកមានអំណាចនិងក្រុមហ៊ុនដែលមានផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច។ ជាជម្រើសគោលនយោបាយដែលត្រូវបានណែនាំដើម្បីធានាបាននូវការអភិរក្សជីវចម្រុះ និងរក្សាអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ប្រកបដោយចីរភាពនៅកម្ពុជា។
State Control and Private Economic Concessions
ការគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋរួមផ្សំនឹងការផ្តល់សម្បទានសេដ្ឋកិច្ចឯកជន
ត្រូវបានជំរុញដោយរដ្ឋាភិបាលក្នុងគោលបំណងទាញយកអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច ការរុករករ៉ែ និងការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍។ ធ្វើឲ្យសហគមន៍មូលដ្ឋានបាត់បង់ដីធ្លីនិងធនធាន បង្កជម្លោះសង្គម បំផ្លាញព្រៃឈើ និងលុបបំបាត់វប្បធម៌ជំនឿប្រពៃណី។ តំបន់សក្ការៈដូចជាភ្នំយោល ត្រូវបានប្រគល់ឱ្យក្រុមហ៊ុនឯកជន ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់សហគមន៍ទំពួន និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយថវិកា ឬធនធានកុំព្យូទ័រនោះទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការចាំបាច់នៃធនធានមនុស្ស ពេលវេលា និងជំនាញគោលនយោបាយដើម្បីគាំទ្រដល់ដំណើរការនេះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់ទៅលើសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច និងតំបន់ព្រៃសក្ការៈនៅក្នុងខេត្តរតនគិរី (ជនជាតិកាវែត និង ទំពួន) ខេត្តសៀមរាប (ភ្នំគូលែន) និងខេត្តកំពង់ធំ។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធនិងមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហាជាក់ស្តែងនៃជម្លោះដីធ្លី ការបាត់បង់ព្រៃឈើ និងឥទ្ធិពលនៃការផ្តល់សម្បទានសេដ្ឋកិច្ច ដែលកំពុងគំរាមកំហែងដល់ប្រជាជនដែលពឹងផ្អែកលើធម្មជាតិ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ជម្រើសគោលនយោបាយនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងជាការចាំបាច់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីដោះស្រាយជម្លោះធនធានធម្មជាតិនៅកម្ពុជា។

ការទទួលស្គាល់ ICCA និងការបង្កើតប្រព័ន្ធកម្មសិទ្ធិសមូហភាពស្របច្បាប់ គឺជាមាគ៌ាដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតដើម្បីធានាបាននូវការអភិរក្សជីវចម្រុះផង និងការពារសិទ្ធិព្រមទាំងជីវភាពរស់នៅរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋាននៅកម្ពុជាផង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស្រាវជ្រាវពីគោលការណ៍ ICCA: ចាប់ផ្តើមដោយការអាន និងស្វែងយល់ពីគោលការណ៍ណែនាំអន្តរជាតិស្តីពី តំបន់អភិរក្សជនជាតិដើមភាគតិច និងសហគមន៍ របស់ IUCN និងសេចក្តីសម្រេចនៃអនុសញ្ញាស្តីពីជីវចម្រុះ (CBD) ដែលកម្ពុជាជារដ្ឋភាគី។
  2. ធ្វើការវិភាគក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ជាតិ: ធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញនូវច្បាប់តំបន់ការពារធម្មជាតិ (២០០៨) ច្បាប់ព្រៃឈើ និងអនុក្រឹត្យពាក់ព័ន្ធនានា ដើម្បីកំណត់រកចន្លោះប្រហោង និងស្វែងរកមាត្រាដែលអាចគាំទ្រដល់ការចុះបញ្ជីដីសមូហភាព ឬបេតិកភណ្ឌសហគមន៍។
  3. ចុះជួបសហគមន៍ និងបង្កើតផែនទីចូលរួម: ចុះធ្វើការផ្ទាល់ជាមួយសហគមន៍គោលដៅ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Participatory GIS (PGIS) ដើម្បីគូសវាស់ និងកំណត់ព្រំប្រទល់តំបន់ព្រៃអារក្ស បឹងសក្ការៈ និងតំបន់ធនធានរបស់ពួកគេឲ្យបានច្បាស់លាស់។
  4. រៀបចំសំណើគម្រោងសាកល្បង: សហការជាមួយអង្គការសង្គមស៊ីវិល (ឧទាហរណ៍ វេទិកានៃអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលស្តីពីកម្ពុជា - NGO Forum) ដើម្បីស្នើសុំរៀបចំតំបន់គំរូសាកល្បង (Pilot Initiative) និងចរចាបង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងរយៈពេលវែងជាមួយអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Indigenous Peoples’ and Community Conserved Territories and Areas (ICCAs) តំបន់អភិរក្សជនជាតិដើមភាគតិច និងសហគមន៍ គឺជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិដែលត្រូវបានការពារ គ្រប់គ្រង និងថែរក្សាយ៉ាងសកម្មដោយសហគមន៍មូលដ្ឋានតាមរយៈច្បាប់ទម្លាប់ប្រពៃណី ដើម្បីរក្សាទាំងគុណតម្លៃជីវចម្រុះនិងវប្បធម៌។ ដូចជាការដែលអ្នកភូមិរួបរួមគ្នាធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះមើលថែព្រៃរួមរបស់ភូមិ ដោយមានច្បាប់វិន័យប្រពៃណីផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីទប់ស្កាត់មិនឱ្យនរណាម្នាក់មកបំផ្លាញ។
Bio-cultural diversity ភាពចម្រុះនៃជីវវប្បធម៌ សំដៅលើទំនាក់ទំនងដែលមិនអាចបំបែកបាន និងការវិវត្តរួមគ្នារវាងភាពចម្រុះនៃធម្មជាតិ (រុក្ខជាតិ សត្វ ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី) និងភាពចម្រុះនៃវប្បធម៌មនុស្ស (ភាសា ជំនឿ និងចំណេះដឹងប្រពៃណី)។ ដូចជាមុខម្ហូបប្រពៃណីមួយមុខដែលមិនត្រឹមតែមានគ្រឿងផ្សំពីធម្មជាតិចម្រុះមុខប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កប់នូវសិល្បៈនៃការចម្អិននិងជំនឿដែលបន្សល់ទុកពីដូនតា។
Community Protected Areas (CPAs) តំបន់ការពារសហគមន៍ គឺជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ការពារធម្មជាតិរបស់រដ្ឋ ដែលត្រូវបានកំណត់និងប្រគល់សិទ្ធិឱ្យសហគមន៍មូលដ្ឋានចូលរួមគ្រប់គ្រង និងប្រើប្រាស់ធនធានប្រកបដោយនិរន្តរភាព ដើម្បីគាំទ្រដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់ពួកគេ។ ដូចជាការដែលរដ្ឋាភិបាលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកភូមិធ្វើជាឆ្មាំការពារតំបន់ព្រៃក្បែរភូមិរបស់ពួកគេ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេបេះផ្លែឈើ ឬរកផ្សិតបាន ប៉ុន្តែហាមមិនឱ្យកាប់បំផ្លាញឈើធំៗ។
Common property resources ធនធានកម្មសិទ្ធិរួម គឺជាធនធានធម្មជាតិ (ដូចជា ព្រៃឈើ បឹង ទន្លេ) ដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រង និងប្រើប្រាស់រួមគ្នាដោយក្រុមមនុស្ស ឬសហគមន៍ណាមួយ ដោយមានការកំណត់សិទ្ធិចូលប្រើប្រាស់និងវិន័យច្បាស់លាស់ មិនមែនជាកម្មសិទ្ធិឯកជនរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ឡើយ។ ដូចជាអណ្តូងទឹកប្រចាំភូមិដែលអ្នកភូមិទាំងអស់មានសិទ្ធិដងទឹកប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែគ្រប់គ្នាត្រូវចូលរួមថែរក្សានិងគោរពច្បាប់មិនឱ្យធ្វើឱ្យទឹកកខ្វក់។
Shifting agriculture កសិកម្មពនេចរ ឬ ការដាំដុះចម្ការវិលជុំ គឺជាប្រព័ន្ធកសិកម្មប្រពៃណី (ច្រើនអនុវត្តដោយជនជាតិដើមភាគតិច) ដែលពួកគេកាប់ឆ្ការនិងដុតព្រៃតូចៗដើម្បីដាំដុះរយៈពេលខ្លី រួចទុកទីតាំងនោះចោលឱ្យព្រៃដុះស្តារឡើងវិញរយៈពេលយូរ ទើបត្រឡប់មកដាំដុះម្តងទៀត។ ដូចជាការដែលយើងឱ្យដីសម្រាកប៉ូវកម្លាំងតាមបែបធម្មជាតិ ដោយផ្លាស់ប្តូរកន្លែងដាំដុះពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយទៀតជារង្វង់។
Green grabbing ការទន្ទ្រានយកដីក្រោមលេសពណ៌បៃតង គឺជាសកម្មភាពដែលស្ថាប័នរដ្ឋាភិបាល អង្គការ ឬក្រុមហ៊ុនឯកជន ដកហូតសិទ្ធិគ្រប់គ្រងដីធ្លីនិងធនធានធម្មជាតិពីសហគមន៍មូលដ្ឋាន ដោយប្រើហេតុផលថារឹបអូសដើម្បីធ្វើការអភិរក្ស ឬការពារបរិស្ថាន។ ដូចជាការដែលក្រុមហ៊ុនរឹបអូសយកសួនច្បាររបស់អ្នកភូមិ ដោយអះអាងថាពួកគេមានសមត្ថភាពថែរក្សាវាឱ្យស្រស់ស្អាតនិងការពារបរិស្ថានបានល្អជាងអ្នកភូមិ។
De facto / De jure capacity សមត្ថភាពគ្រប់គ្រងក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង (De facto) គឺសហគមន៍មានអំណាចនិងសមត្ថភាពការពារតំបន់របស់ខ្លួនទោះបីគ្មានច្បាប់រដ្ឋទទួលស្គាល់។ ចំណែកឯ សមត្ថភាពតាមផ្លូវច្បាប់ (De jure) គឺការមានសិទ្ធិអំណាចពេញលេញដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយឯកសារផ្លូវច្បាប់ពីរដ្ឋ។ De facto គឺប្រៀបដូចជាមេកន្ទ្រាញដែលអ្នកភូមិគោរពស្តាប់បង្គាប់តាមទម្លាប់ ចំណែក De jure គឺប្រៀបដូចជាមេឃុំដែលមានត្រានិងសេចក្តីប្រកាសតែងតាំងពីរដ្ឋាភិបាល។
Sacred natural sites តំបន់ធម្មជាតិសក្ការៈ ឬព្រៃអារក្ស គឺជាទីតាំងធម្មជាតិ (ដូចជាភ្នំ បឹង ឬព្រៃ) ដែលសហគមន៍ជឿថាមានវិញ្ញាណជ្រកកោន ហើយត្រូវបានថែរក្សាយ៉ាងតឹងរ៉ឹងមិនឱ្យមានការកាប់បំផ្លាញដោយសារការគោរពនិងកោតខ្លាច។ ដូចជាទីតាំងវត្តអារាមនាកណ្តាលព្រៃដែលអ្នកភូមិមិនហ៊ានទៅបរបាញ់ ឬកាប់ឈើផ្តេសផ្តាសឡើយ ព្រោះខ្លាចបាបឬខុសមាត់ខុសកទីសក្ការៈ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖