Original Title: Forest ecosystem services – assessment methods
Source: doi.org/10.2478/ffp-2018-0026
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីព្រៃឈើ – វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃ

ចំណងជើងដើម៖ Forest ecosystem services – assessment methods

អ្នកនិពន្ធ៖ Bożena Kornatowska (Institute of Environmental Protection – National Research Institute, Poland), Jadwiga Sienkiewicz (Institute of Environmental Protection – National Research Institute, Poland)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018, Folia Forestalia Polonica, Series A – Forestry

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងការវាយតម្លៃផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចលើសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីព្រៃឈើដែលមិនមែនជាទីផ្សារ (ដូចជាជីវចម្រុះ ការគ្រប់គ្រងអាកាសធាតុ និងការកម្សាន្ត) ដែលជារឿយៗត្រូវបានគេវាយតម្លៃទាបជាងទំនិញទីផ្សារដូចជាឈើ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកនិពន្ធបានធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញយ៉ាងទូលំទូលាយអំពីវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចផ្សេងៗដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីវាយតម្លៃគុណតម្លៃប្រើប្រាស់ និងមិនប្រើប្រាស់នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីព្រៃឈើ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Contingent Valuation (CV)
ការវាយតម្លៃតាមការបញ្ជាក់ពីតម្លៃដែលហ៊ានចំណាយ (Contingent Valuation)
អាចចាប់យកតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចសរុប (ទាំងតម្លៃប្រើប្រាស់ និងមិនប្រើប្រាស់) និងមានភាពបត់បែនខ្ពស់ក្នុងការវាយតម្លៃទំនិញដែលគ្មានទីផ្សារ។ អាចវាយតម្លៃលក្ខណៈព្រៃឈើនីមួយៗតាមរយៈការវាស់វែងពី 'ឆន្ទៈក្នុងការចំណាយ' (Willingness to Pay)។ ទាមទារការចំណាយថវិកានិងពេលវេលាច្រើន។ ដោយសារវាផ្អែកលើអាកប្បកិរិយាដែលមិនបានសង្កេតឃើញផ្ទាល់ (សេណារីយ៉ូសម្មតិកម្ម) វាអាចងាយមានភាពលម្អៀងក្នុងការឆ្លើយតប។ វាស់វែងតម្លៃមិនមានទីផ្សារ (Non-market goods) ដូចជា ការការពារជីវចម្រុះ សោភ័ណភាពទេសភាព និងការទប់ស្កាត់ទឹកជំនន់។
Choice Experiment (CE)
ការធ្វើពិសោធន៍លើជម្រើស (Choice Experiment)
ផ្តល់ទិន្នន័យដែលមានភាពរឹងមាំខាងស្ថិតិ និងអាចទាញយកព័ត៌មានបន្ថែមអំពីចំណូលចិត្តរបស់អ្នកឆ្លើយតបបានយ៉ាងលម្អិត។ ចាប់យកតម្លៃប្រើប្រាស់ និងមិនប្រើប្រាស់បានល្អ។ ទាមទារការខិតខំប្រឹងប្រែងគិតគូរ និងការវិភាគច្រើនពីអ្នកឆ្លើយតប ព្រមទាំងចំណាយថវិកានិងពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំ។ ទទួលបានការវាយតម្លៃលម្អិតលើលក្ខណៈព្រៃឈើដែលភ្ញៀវឱ្យតម្លៃ (ឧទាហរណ៍ ភាពកម្រនៃប្រភេទសត្វ ឬភាពធម្មជាតិនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី)។
Travel Cost Method (TCM)
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃតាមការចំណាយលើការធ្វើដំណើរ (Travel Cost Method)
ផ្អែកលើអាកប្បកិរិយាជាក់ស្តែងរបស់អ្នកទេសចរ និងរាប់បញ្ចូលការចំណាយពិតប្រាកដ (ដូចជាសោហ៊ុយធ្វើដំណើរ) ធ្វើឱ្យទិន្នន័យមានភាពប្រាកដប្រជា។ វាស់វែងបានតែតម្លៃប្រើប្រាស់ (Use values) ប៉ុណ្ណោះ។ មានការលំបាកក្នុងការបែងចែកចំណែកនៃការចំណាយ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើដំណើរទៅកាន់គោលដៅច្រើនក្នុងពេលតែមួយជើង។ កំណត់តម្លៃសេដ្ឋកិច្ចនៃសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដែលបម្រើដល់សកម្មភាពកម្សាន្ត និងទេសចរណ៍។
Hedonic Pricing Method (HPM)
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃតាមតម្លៃអចលនទ្រព្យ (Hedonic Pricing)
វាយតម្លៃដោយផ្អែកលើទិន្នន័យទីផ្សារជាក់ស្តែង និងជម្រើសបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ (ឧទាហរណ៍ ការទិញផ្ទះនៅជិតតំបន់ធម្មជាតិមានខ្យល់បរិសុទ្ធ)។ ត្រូវការមូលដ្ឋានទិន្នន័យទីផ្សារធំ នីតិវិធីវិភាគស្ថិតិស្មុគស្មាញ និងពឹងផ្អែកលើទិន្នន័យតម្លៃអចលនទ្រព្យដែលពេលខ្លះមិនមានភាពសុក្រឹត។ វាស់វែងតម្លៃសេវាកម្មដូចជា ការគ្រប់គ្រងអាកាសធាតុ កម្រិតសម្លេងរំខាន និងសោភ័ណភាពទេសភាព ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយៈតម្លៃទីផ្សារ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការវាយតម្លៃសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ជាពិសេសវិធីសាស្ត្រផ្អែកលើការស្ទង់មតិ (CV, CE) និងទីផ្សារ (HPM) ទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើពេលវេលា ថវិកាប្រមូលទិន្នន័យ និងអ្នកជំនាញស្ថិតិ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះគឺជាការពិនិត្យឡើងវិញនូវវិធីសាស្ត្រ ដោយពឹងផ្អែកភាគច្រើនលើបរិបទនិងទិន្នន័យប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍នៅអឺរ៉ុប (ដូចជាប៉ូឡូញ និងហ្វាំងឡង់)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការវាស់វែងពី 'ឆន្ទៈក្នុងការចំណាយ' (Willingness to Pay) អាចមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពទាំងស្រុងទេ ដោយសារប្រជាជននៅតំបន់ជនបទពឹងផ្អែកផ្ទាល់លើព្រៃឈើដើម្បីរស់ ជាជាងមានលទ្ធភាពចំណាយប្រាក់ដើម្បីអភិរក្សវាជាការកម្សាន្ត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះជាយ៉ាងណា វិធីសាស្ត្រក្នុងឯកសារនេះមានសារៈសំខាន់ជាយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់កម្ពុជា ក្នុងការបង្ហាញពីតម្លៃពិតប្រាកដនៃព្រៃឈើ ដើម្បីតស៊ូមតិប្រឆាំងនឹងការកាប់បំផ្លាញសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍរយះពេលខ្លី។

ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ចបរិស្ថានទាំងនេះ នឹងផ្តល់ភស្តុតាងជាតួលេខច្បាស់លាស់ដល់អ្នកធ្វើគោលនយោបាយកម្ពុជា ក្នុងការសម្រេចចិត្តរក្សាតុល្យភាពរវាងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងការអភិរក្សធនធានធម្មជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសេដ្ឋកិច្ចបរិស្ថាន (Environmental Economics): ចាប់ផ្តើមស្វែងយល់ពីគំនិតសំខាន់ៗដូចជា Willingness to Pay (WTP), Willingness to Accept (WTA) និង Natural Capital។ អ្នកអាចអានរបាយការណ៍ណែនាំពី TEEB (The Economics of Ecosystems and Biodiversity) ដើម្បីយល់ពីក្របខណ្ឌអន្តរជាតិ។
  2. អភិវឌ្ឍជំនាញវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ (Econometrics): រៀនប្រើប្រាស់សូហ្វវែរ R, PythonSTATA ដើម្បីអនុវត្តម៉ូដែលស្ថិតិដែលអាចវិភាគទិន្នន័យស្មុគស្មាញ សម្រាប់ប្រើក្នុងវិធីសាស្ត្រ Choice Experiment និង Hedonic Pricing។
  3. ធ្វើការសិក្សាសាកល្បងដោយប្រើ Travel Cost Method: ចាប់ផ្តើមគម្រោងស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចនៅតំបន់ទេសចរណ៍ជាតិណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ឧទ្យានជាតិគិរីរម្យ) ដោយប្រមូលទិន្នន័យស្តីពីការចំណាយលើការធ្វើដំណើររបស់ភ្ញៀវទេសចរ ដើម្បីគណនាតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចនៃការកម្សាន្ត។
  4. អនុវត្តវិធីសាស្ត្រផ្ទេរអត្ថប្រយោជន៍ (Benefit Transfer Method): សិក្សាពីរបៀបទាញយកទិន្នន័យពីមូលដ្ឋានទិន្នន័យអន្តរជាតិ (ដូចជា EVRI database) មកប្រើប្រាស់កែច្នៃសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា ក្នុងគោលបំណងវាយតម្លៃរហ័សដើម្បីសរសេរឯកសារសង្ខេបគោលនយោបាយ (Policy briefs) ជូនស្ថាប័នរដ្ឋ។
  5. សហការជាមួយអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលជាតិ និងអន្តរជាតិ: ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយស្ថាប័នដូចជា WCS, WWF, ឬ Conservation International (CI) ដើម្បីស្វែងរកឱកាសចូលរួមក្នុងការវាយតម្លៃសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងរៀបចំគម្រោងឥណទានកាបូននៅតាមសហគមន៍តំបន់ការពារនានាក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Natural capital គឺជាទស្សនាទានសេដ្ឋកិច្ចដែលចាត់ទុកធនធានធម្មជាតិ (ដូចជា ដី ខ្យល់ ទឹក ព្រៃឈើ និងជីវចម្រុះ) ថាជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលអាចផ្តល់លំហូរនៃអត្ថប្រយោជន៍ និងសេវាកម្មដល់មនុស្សជាតិ។ វាសង្កត់ធ្ងន់ថាការបំផ្លាញបរិស្ថានគឺជាការបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិជាតិដ៏ធំ។ ប្រៀបដូចជាគណនីប្រាក់សន្សំនៅក្នុងធនាគារអញ្ចឹងដែរ ដែលធម្មជាតិគឺជាប្រាក់ដើម ហើយសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (ខ្យល់បរិសុទ្ធ ទឹកស្អាត) គឺជាការប្រាក់ដែលយើងទទួលបានរាល់ថ្ងៃដោយឥតគិតថ្លៃ។
Non-market values គុណតម្លៃនៃទំនិញ ឬសេវាកម្មបរិស្ថាន (ដូចជាខ្យល់បរិសុទ្ធ សោភ័ណភាពទេសភាព ឬការការពារទឹកជំនន់ពីព្រៃឈើ) ដែលមិនមានការទិញលក់ និងមិនមានតម្លៃជាប្រាក់ជាក់លាក់នៅលើទីផ្សារសេដ្ឋកិច្ចទូទៅ។ ប្រៀបដូចជាក្តីស្រលាញ់របស់ឪពុកម្តាយអញ្ចឹងដែរ ទោះបីជាគ្មានអ្នកណាយកទៅលក់នៅផ្សារនិងដាក់តម្លៃជាលុយ ក៏វានៅតែមានតម្លៃមហាសាលដែលមិនអាចខ្វះបាន។
Willingness to pay (WTP) ជារង្វាស់សេដ្ឋកិច្ចដែលបង្ហាញពីចំនួនប្រាក់អតិបរមាដែលបុគ្គលម្នាក់ៗស្ម័គ្រចិត្ត ឬហ៊ានចំណាយដើម្បីទទួលបាននូវទំនិញបរិស្ថានណាមួយ ឬដើម្បីកែលម្អគុណភាពនៃធនធានធម្មជាតិដែលពួកគេមិនធ្លាប់ទិញពីមុនមក។ ដូចជាការដែលយើងហ៊ានបង់លុយ១ដុល្លារទិញសំបុត្រចូលសួនច្បារសាធារណៈ ដើម្បីជួយរដ្ឋរក្សាភាពបៃតងនិងភាពស្អាតរបស់វា។
Contingent Valuation (CV) គឺជាវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃដោយផ្ទាល់តាមរយៈការស្ទង់មតិ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវបង្កើតទីផ្សារសម្មតិកម្ម (ស្ថានភាពសន្មត) រួចសួរមនុស្សផ្ទាល់ថាតើពួកគេហ៊ានចំណាយប្រាក់ប៉ុន្មាន (WTP) ដើម្បីអភិរក្សធនធានណាមួយ ឬទាមទារប្រាក់សងជំងឺចិត្តប៉ុន្មាន (WTA) បើសិនជាធនធាននោះត្រូវបាត់បង់។ ដូចជាការដើរសួរអ្នកភូមិផ្ទាល់ថា តើពួកគាត់ម្នាក់ៗហ៊ានរៃអង្គាសលុយគ្នាប៉ុន្មានដើម្បីការពារព្រៃសហគមន៍កុំឱ្យគេកាប់បំផ្លាញ។
Travel Cost Method (TCM) ជាវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចនៃទីតាំងកម្សាន្តធម្មជាតិ (ដូចជាឧទ្យានជាតិ) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីការចំណាយជាក់ស្តែងរបស់អ្នកទេសចរក្នុងការធ្វើដំណើរ (សោហ៊ុយឡាន ថ្លៃហូបចុក ពេលវេលា) យកមកធ្វើជាតម្លៃប៉ាន់ស្មាននៃទីតាំងនោះ។ បើយើងសុខចិត្តចំណាយលុយ១០០ដុល្លារនិងពេល២ថ្ងៃជិះឡានទៅលេងទឹកធ្លាក់ នោះមានន័យថាទឹកធ្លាក់នោះមានតម្លៃយ៉ាងហោចណាស់ស្មើនឹងលុយនិងពេលដែលយើងបានចំណាយ។
Hedonic Pricing Method (HPM) គឺជាការប៉ាន់ស្មានតម្លៃនៃសេវាកម្មបរិស្ថានដោយសង្កេតមើលពីឥទ្ធិពលរបស់វាទៅលើតម្លៃទំនិញទីផ្សារជាក់ស្តែង ជាពិសេសគឺតម្លៃអចលនទ្រព្យ។ វាវាស់វែងថាតើខ្យល់ស្អាត ឬទេសភាពស្អាត ធ្វើឱ្យតម្លៃដីឬផ្ទះឡើងថ្លៃកម្រិតណា។ ផ្ទះពីរមានទំហំដូចគ្នា ប៉ុន្តែផ្ទះដែលនៅជាប់មាត់សមុទ្រលក់បានថ្លៃជាងផ្ទះនៅក្បែរកន្លែងចាក់សំរាម ដូច្នេះតម្លៃខុសគ្នានោះគឺជាតម្លៃនៃបរិស្ថានជុំវិញផ្ទះ។
Benefit Transfer (BT) វិធីសាស្ត្រក្នុងការវាយតម្លៃបរិស្ថាននៅទីតាំងមួយ ដោយយកទិន្នន័យនិងលទ្ធផលនៃការសិក្សាដែលគេធ្លាប់បានធ្វើរួចហើយនៅទីតាំងផ្សេងទៀត (ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា) មកប្រើប្រាស់ប្រៀបធៀប ដើម្បីសន្សំពេលវេលានិងថវិកាក្នុងការស្រាវជ្រាវថ្មី។ ដូចជាការយកតម្លៃប៉ាន់ស្មាននៃការចំណាយធ្វើផ្ទះនៅខេត្តបាត់ដំបង មកធ្វើជាមូលដ្ឋានគ្រឹះក្នុងការគណនាថ្លៃធ្វើផ្ទះម៉ូតដូចគ្នានៅខេត្តសៀមរាបអញ្ចឹងដែរ។
Choice Experiment (CE) ជាវិធីសាស្ត្រស្ទង់មតិដែលតម្រូវឱ្យអ្នកចូលរួមធ្វើការជ្រើសរើសរវាងសេណារីយ៉ូបរិស្ថានខុសៗគ្នា ដោយសេណារីយ៉ូនីមួយៗមានលក្ខណៈប្លែកៗគ្នា (ឧទាហរណ៍ ចំនួនសត្វព្រៃ ទំហំព្រៃ និងតម្លៃពន្ធដែលត្រូវបង់) ដើម្បីវិភាគដោយប្រើយន្តការស្ថិតិថាតើលក្ខណៈមួយណាដែលមនុស្សឱ្យតម្លៃបំផុត។ ដូចជាការឱ្យអតិថិជនរើសរវាងកញ្ចប់ទូរស័ព្ទពីរ៖ មួយថោកតែអត់មានអ៊ីនធឺណិត និងមួយទៀតថ្លៃតែមានអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីគណនាថាតើមុខងារអ៊ីនធឺណិតមានតម្លៃប៉ុន្មានសម្រាប់ពួកគេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖