Original Title: Promotion of Eco-tourism and Livelihood Development in the Tonle Sap Lake of Cambodia
Source: doi.org/10.61945/cjbar.2022.4.1.6
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលើកកម្ពស់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ និងការអភិវឌ្ឍជីវភាពរស់នៅតំបន់បឹងទន្លេសាបនៃប្រទេសកម្ពុជា

ចំណងជើងដើម៖ Promotion of Eco-tourism and Livelihood Development in the Tonle Sap Lake of Cambodia

អ្នកនិពន្ធ៖ YOUK Senglong (Fisheries Action Coalition Team), BORN Doeur (Fisheries Action Coalition Team)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022 The Cambodia Journal of Basic and Applied Research

វិស័យសិក្សា៖ Tourism Management

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីសក្តានុពលនៃការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ធម្មជាតិ ដើម្បីលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅ និងអភិរក្សធនធានធម្មជាតិសម្រាប់សហគមន៍នេសាទក្នុងតំបន់បឹងទន្លេសាប។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របរិមាណតាមរយៈការស្ទង់មតិ និងការពិភាក្សាជាក្រុមជាមួយប្រជាជនមូលដ្ឋាន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Siem Reap Eco-tourism Model
ការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ធម្មជាតិខេត្តសៀមរាប
មានសក្តានុពលខ្ពស់ (៨៩.៣%) និងអាចរកចំណូលបានច្រើន ដោយសារមានមូលដ្ឋានទេសចរណ៍វប្បធម៌ស្រាប់ និងសេវាកម្មចម្រុះ។ ភ្ញៀវទេសចរអាចមិនស្នាក់នៅតាមសហគមន៍ផ្ទាល់ ដោយសារទីតាំងសហគមន៍ (ដូចជាឃុំជ្រាវ) នៅជិតក្រុងដែលមានសេវាកម្មល្អជាងក្នុងតម្លៃប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ អ្នកផ្តល់សេវារកចំណូលបានជាមធ្យម ៧២១.៤ ដុល្លារក្នុងមួយខែ ជាមួយនឹងការផ្តល់សេវាជួលទូក ៦.៤% និងលក់ម្ហូបអាហារ ៤.៣%។
Battambang Eco-tourism Model
ការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ធម្មជាតិខេត្តបាត់ដំបង
មានសក្តានុពលមធ្យម (៥៨.៣%) និងមានតំបន់សហគមន៍នេសាទល្អៗដូចជា ព្រែកលួង និងព្រៃចាស់ ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។ ប្រជាជនខ្វះខាតដើមទុន ជំនាញ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដែលធ្វើឱ្យសេវាកម្មនៅមានកម្រិត និងទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលពីរដ្ឋាភិបាលត្រឹមតែ ១.១% ប៉ុណ្ណោះ។ មានតែ ១.៦% ប៉ុណ្ណោះដែលអាចផ្តល់សេវាជួលទូក ហើយអ្នកភូមិស្ទើរតែមិនទទួលបានចំណូលពីវិស័យនេះទាល់តែសោះ។
Banteay Meanchey Eco-tourism Model
ការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ធម្មជាតិខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ប្រជាជនមូលដ្ឋានមានឆន្ទៈក្នុងការចូលរួម និងមានតំបន់សក្តានុពលដូចជាឃុំភ្នៀតសត្វដែលអាចអភិវឌ្ឍជាកន្លែងទេសចរណ៍បាន។ មានអត្រាសក្តានុពលទាបជាងគេ (៥៣.៨%) ដោយខ្វះការបណ្តុះបណ្តាលទាំងស្រុងពីរដ្ឋាភិបាល និងមិនទាន់មានសេវាកម្មទេសចរណ៍រឹងមាំនៅឡើយ។ អ្នកភូមិត្រឹមតែ ១.១% ប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើជាមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ ហើយស្ទើរតែគ្មានចំណូលត្រូវបានបង្កើតពីសេវាកម្មទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអភិវឌ្ឍសេវាកម្មទេសចរណ៍ធម្មជាតិនៅតំបន់បឹងទន្លេសាប ទាមទារការវិនិយោគទាំងលើដើមទុនផ្ទាល់ខ្លួន ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់តែលើភូមិសាស្ត្រភាគខាងលិចនៃបឹងទន្លេសាប (ខេត្តបាត់ដំបង បន្ទាយមានជ័យ និងសៀមរាប) ជាមួយនឹងទំហំគំរូចំនួន ៥០៥ គ្រួសារដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Purposive sampling។ កត្តានេះអាចមើលរំលងសក្តានុពល និងបញ្ហាប្រឈមនៃសហគមន៍នេសាទនៅក្នុងខេត្តផ្សេងទៀតជុំវិញបឹងទន្លេសាប (ដូចជាពោធិ៍សាត់ កំពង់ឆ្នាំង និងកំពង់ធំ) ដែលមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ និងសេដ្ឋកិច្ចខុសគ្នា។ ការយល់ដឹងពីចំណុចនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការរៀបចំគោលនយោបាយថ្នាក់ជាតិនៅកម្ពុជា ដើម្បីកុំឱ្យមានការអភិវឌ្ឍលម្អៀងតែទៅលើខេត្តដែលមានសក្តានុពលស្រាប់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងពេញលេញសម្រាប់ការជំរុញគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍មូលដ្ឋាននៅប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ឯកសារនេះផ្តល់ជាគោលការណ៍ណែនាំជាក់ស្តែង និងភស្តុតាងរឹងមាំសម្រាប់អាជ្ញាធរ និងអង្គការនានាក្នុងការតម្រង់ទិសការវិនិយោគឱ្យចំគោលដៅ ដើម្បីបង្កើនជីវភាពសហគមន៍នេសាទតាមរយៈទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃសក្តានុពល និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមូលដ្ឋាន: វិភាគពីភាពទាក់ទាញនៃតំបន់នីមួយៗ ដោយផ្អែកលើរបាយការណ៍របស់ Ministry of Tourism និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាយតម្លៃរបស់ ADB Tourism Sector Assessment មុននឹងចាប់ផ្តើមបង្កើតសេវាកម្មទេសចរណ៍។
  2. ពង្រឹងសមត្ថភាព និងបង្កើតសហគមន៍: សហការជាមួយ NGOs និងរដ្ឋបាលព្រៃឈើ/ជលផល ដើម្បីផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសដល់អ្នកភូមិពាក់ព័ន្ធនឹងបដិសណ្ឋារកិច្ច ការរៀបចំផ្ទះសំណាក់ (Homestay) និងអនាម័យម្ហូបអាហារ។
  3. បែងចែកថវិកា និងកែលម្អរូបវន្ត: ជំរុញក្រុមប្រឹក្សាឃុំឱ្យបញ្ចូលកញ្ចប់ថវិកាយ៉ាងហោចណាស់ ៥% ទៅ ១០% ទៅក្នុង Commune Investment Plan (CIP) ប្រចាំឆ្នាំ សម្រាប់កែលម្អផ្លូវចូលសហគមន៍ ការគ្រប់គ្រងសំរាម និងស្រះទឹក។
  4. បង្កើតបណ្តាញទំនាក់ទំនង និងទីផ្សារទេសចរណ៍: ផ្តួចផ្តើមបង្កើត Tonle Sap Eco-Tourism Network ដើម្បីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងសហគមន៍ ភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ និងវិស័យឯកជន ក្នុងការធ្វើទីផ្សារកញ្ចប់ទស្សនកិច្ច (Tour packages) និងទាក់ទាញការវិនិយោគបន្ថែម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Eco-tourism (ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ) ទម្រង់នៃវិស័យទេសចរណ៍ដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងការអភិរក្សបរិស្ថាន ការលើកស្ទួយជីវភាពប្រជាជនមូលដ្ឋាន និងការសិក្សាស្វែងយល់ពីធម្មជាតិ ដោយធានាថាសកម្មភាពទេសចរណ៍ទាំងនោះមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការអញ្ជើញភ្ញៀវមកលេងសួនច្បារផ្ទះយើង ដោយភ្ញៀវបានឃើញទេសភាពស្អាត ហើយយើងបានប្រាក់ចំណូលដើម្បីយកមកថែរក្សាសួននោះឱ្យនៅស្រស់បំព្រងដដែល។
Livelihood development (ការអភិវឌ្ឍជីវភាព) ដំណើរការនៃការជួយប្រជាជនឱ្យមានលទ្ធភាពរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែម មានមុខរបរចម្រុះ និងមានជីវភាពរស់នៅកាន់តែប្រសើរឡើង ជាពិសេសតាមរយៈការបង្កើតសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចថ្មីក្រៅពីរបរប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ (ដូចជានេសាទ ឬកសិកម្ម)។ ដូចជាការបង្រៀនអ្នកនេសាទឱ្យចេះធ្វើម្ហូប ឬបើកទូកជូនភ្ញៀវទេសចរ ដើម្បីឱ្យពួកគាត់មានប្រភពចំណូលច្រើនមុខ មិនពឹងផ្អែកតែលើការចាប់ត្រីមួយមុខ។
Community-based organizations (អង្គការសហគមន៍មូលដ្ឋាន) ក្រុម ឬបណ្តាញដែលបង្កើតឡើងដោយប្រជាជននៅក្នុងមូលដ្ឋានផ្ទាល់ ដើម្បីរួមគ្នាគ្រប់គ្រងធនធាន ដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈម និងអភិវឌ្ឍសហគមន៍របស់ពួកគេ (ឧទាហរណ៍ សហគមន៍នេសាទ សហគមន៍ព្រៃឈើ ឬក្រុមសន្សំប្រាក់)។ ដូចជាការចងក្រងតំណាងអ្នកភូមិជាក្រុមប្រឹក្សាមួយ ដើម្បីសម្រេចចិត្តរួមគ្នាថាតើត្រូវការពារព្រៃឈើ ឬអភិវឌ្ឍភូមិរបស់ពួកគេយ៉ាងដូចម្តេច។
Commune investment plan (ផែនការវិនិយោគឃុំ) ឯកសារផែនការប្រចាំឆ្នាំរបស់រដ្ឋបាលឃុំ ឬសង្កាត់ ដែលកំណត់ពីគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ជាអាទិភាពក្នុងមូលដ្ឋាន (ដូចជាការកសាងផ្លូវថ្នល់ ការស្តារស្រះទឹក) និងការបែងចែកកញ្ចប់ថវិកាសម្រាប់អនុវត្តគម្រោងទាំងនោះ។ ដូចជាបញ្ជីរាយនាមរបស់របរ និងគម្រោងដែលមេគ្រួសារគ្រោងនឹងចំណាយលុយទិញ ឬធ្វើក្នុងឆ្នាំនេះ ដើម្បីឱ្យគ្រួសារមានការរីកចម្រើន។
Biodiversity (ជីវចម្រុះ) ភាពសម្បូរបែបនៃប្រភេទរុក្ខជាតិ សត្វ និងអតិសុខុមប្រាណ ដែលរស់នៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីណាមួយ ដូចជានៅក្នុងបឹងទន្លេសាបដែលមានត្រី សត្វស្លាប និងព្រៃលិចទឹកជាច្រើនប្រភេទរស់នៅអាស្រ័យគ្នាទៅវិញទៅមក។ ដូចជាបណ្ណាល័យមួយដែលមានសៀវភៅរាប់ពាន់ប្រភេទខុសៗគ្នា ដែលសៀវភៅនីមួយៗសុទ្ធតែមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់មិនអាចខ្វះបាន។
Ecosystem support (ការគាំទ្រប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី) ដំណើរការធម្មជាតិដែលទ្រទ្រង់ដល់ការរស់រានមានជីវិតរបស់មនុស្ស និងសត្វ ដូចជាការច្រោះទឹកស្អាត ការផ្តល់ជម្រកសត្វ ការទប់ស្កាត់ទឹកជំនន់ និងការរក្សាលំនឹងអាកាសធាតុ តាមរយៈប្រព័ន្ធធម្មជាតិដែលមានស្រាប់។ ដូចជារោងចក្រផលិតខ្យល់ដកដង្ហើម និងម៉ាស៊ីនចម្រោះទឹកស្អាតដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដែលធម្មជាតិផ្តល់ឱ្យយើងដោយឥតគិតថ្លៃ។
Purposive sampling (ការជ្រើសរើសគំរូដោយចេតនា) វិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយអ្នកស្រាវជ្រាវកំណត់មុខសញ្ញាគោលដៅច្បាស់លាស់ (ដូចជាជ្រើសរើសតែអ្នករស់នៅតំបន់ទន្លេសាប) ដើម្បីទទួលបានទិន្នន័យដែលឆ្លើយតបចំគោលបំណងនៃការសិក្សា។ ដូចជាពេលយើងចង់ដឹងពីរសជាតិកាហ្វេ យើងជ្រើសរើសសួរតែអ្នកដែលចូលចិត្តផឹកកាហ្វេ ជំនួសឱ្យការសួរមនុស្សទូទៅគ្រប់គ្នានៅតាមផ្លូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖