Original Title: Sustainable and optimal development concepts to mitigate deterioration of natural environment
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ទស្សនាទាននៃការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព និងប្រសិទ្ធភាពអតិបរមា ដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចខាតបរិស្ថានធម្មជាតិ

ចំណងជើងដើម៖ Sustainable and optimal development concepts to mitigate deterioration of natural environment

អ្នកនិពន្ធ៖ Mba Febresima Gideon (Department of Development Studies, University for Development Studies, Tamale, Ghana)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016 International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Development Studies

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលភាពចម្រូងចម្រាសរវាងទស្សនាទាននៃការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព និងការអភិវឌ្ឍជាអតិបរមា ព្រមទាំងគម្លាតរវាងគោលនយោបាយ និងសកម្មភាពជាក់ស្តែងរបស់មនុស្សជំនាន់បច្ចុប្បន្នក្នុងការការពារបរិស្ថានធម្មជាតិ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ រួមផ្សំជាមួយនឹងការវិភាគលើគោលនយោបាយបរិស្ថានរបស់ប្រទេសហ្គាណា ដើម្បីវាយតម្លៃគន្លងនៃការអភិវឌ្ឍបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sustainable Development
ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព
ការពារបរិស្ថានធម្មជាតិ និងធានាថាធនធាននៅសល់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ លើកកម្ពស់សមធម៌ក្នុងការចែករំលែកផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច។ ជារឿយៗត្រូវបានចាត់ទុកត្រឹមតែជាវោហារសាស្ត្រនយោបាយ ពិបាកអនុវត្តជាក់ស្តែង និងអាចរារាំងដល់ការលុបបំបាត់ភាពក្រីក្របន្ទាន់។ ជាគោលការណ៍ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាសកល (WCED 1987) ប៉ុន្តែបរាជ័យក្នុងការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាជាក់ស្តែងរបស់សង្គមបច្ចុប្បន្ន។
Optimal Development (Capitalist Mode)
ការអភិវឌ្ឍជាអតិបរមា (ទម្រង់មូលធននិយម)
ផ្តល់អាទិភាពដល់ការលុបបំបាត់ភាពក្រីក្រ និងការជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដើម្បីឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការបន្ទាន់របស់មនុស្សជំនាន់បច្ចុប្បន្ន។ កេងប្រវ័ញ្ចធនធានធម្មជាតិហួសកម្រិត បំផ្លាញបរិស្ថាន និងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់អនាគតរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ជាគន្លងដែលសង្គមបច្ចុប្បន្នកំពុងដើរយ៉ាងពិតប្រាកដ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការបញ្ចេញឧស្ម័នកាបូនិចប្រមាណ ៩៥% ពីការដុតឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល។
Bottom-up and Consultative Approach
វិធីសាស្ត្រពីក្រោមឡើងលើ និងការពិគ្រោះយោបល់ (ករណីប្រទេសហ្គាណា)
ផ្តល់អំណាចដល់រដ្ឋបាលថ្នាក់មូលដ្ឋានក្នុងការត្រួតពិនិត្យបរិស្ថាន និងទទួលបានការគាំទ្រពីឧស្សាហកម្មនិងសាធារណជន។ ទាមទារការពង្រឹងសមត្ថភាពស្ថាប័នយ៉ាងខ្លាំង ហើយបញ្ហាប្រឈមដូចជាការកាប់ព្រៃឈើនៅតែបន្តកើតមាន ប្រសិនបើគ្មានការអនុវត្តច្បាប់តឹងរ៉ឹង។ បង្កើតបាននូវផែនការសកម្មភាពបរិស្ថានជាតិ (NEAP) និងគណៈកម្មាធិការគ្រប់គ្រងបរិស្ថានថ្នាក់ស្រុក ដើម្បីប្រែក្លាយគោលនយោបាយទៅជាសកម្មភាព។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ដោយសារនេះជាការសិក្សាស្រាវជ្រាវបែបគោលនយោបាយ និងទ្រឹស្តី ធនធានចម្បងដែលត្រូវការគឺទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ និងក្របខ័ណ្ឌស្ថាប័នរដ្ឋបាល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកលើទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំកម្រិតសកលលោក និងផ្តោតការវិភាគស៊ីជម្រៅលើគោលនយោបាយបរិស្ថានរបស់ប្រទេសហ្គាណា (Ghana) រួមជាមួយមតិយោបល់របស់និស្សិតសាកលវិទ្យាល័យមួយចំនួនតូចនៅទីនោះ។ បរិបទនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ពីព្រោះប្រទេសទាំងពីរជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដែលកំពុងប្រឈមនឹងសម្ពាធដូចគ្នា រវាងការទាញយកធនធានធម្មជាតិដើម្បីកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរហ័ស និងការការពារបរិស្ថាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទស្សនាទាននៃការវិភាគរវាងទ្រឹស្តី (ចីរភាព) និងការអនុវត្តជាក់ស្តែង (អតិបរមា) រួមទាំងវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងរបស់ប្រទេសហ្គាណា គឺអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អចំពោះបរិបទអភិវឌ្ឍន៍នៅកម្ពុជា។

ដើម្បីជៀសវាងការធ្លាក់ចូលក្នុងគន្លងនៃការអភិវឌ្ឍដែលបំផ្លាញបរិស្ថាន កម្ពុជាត្រូវបំប្លែងការប្តេជ្ញាចិត្តផ្នែកនយោបាយឱ្យទៅជាសកម្មភាពជាក់ស្តែង តាមរយៈការដាក់បញ្ចូលយន្តការគ្រប់គ្រងបរិស្ថានទៅក្នុងថ្នាក់មូលដ្ឋាន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាយល់ដឹងពីក្របខ័ណ្ឌទ្រឹស្តី និងច្បាប់ជាតិ: និស្សិតគួរសិក្សាពីភាពខុសគ្នារវាង Sustainable និង Optimal Development និងធ្វើការពិនិត្យមើលឯកសារ National Environment Strategy and Action Plan (NESAP) របស់ប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីស្វែងយល់ពីគោលដៅបរិស្ថានជាតិ។
  2. ប្រមូលទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំលើករណីសិក្សាជាក់លាក់: ជ្រើសរើសបញ្ហាបរិស្ថានមួយនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ ការបាត់បង់គម្របព្រៃឈើនៅតំបន់ព្រៃឡង់ ឬការបូមខ្សាច់) ហើយប្រមូលទិន្នន័យពីរបាយការណ៍របស់អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល (NGOs) ឬទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រ (GIS Spatial Data) ដូចដែលអ្នកនិពន្ធបានលើកឡើងក្នុងឯកសារយោង។
  3. វាយតម្លៃគម្លាតរវាងគោលនយោបាយ និងការអនុវត្ត: ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគប្រៀបធៀប ដើម្បីស្វែងរកថាតើគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍នៅកម្ពុជាកំពុងអនុវត្តតាមច្បាប់ EIA (Environmental Impact Assessment) ពេញលេញ ឬគ្រាន់តែជាការអភិវឌ្ឍបែបកេងប្រវ័ញ្ចអតិបរមា (Optimal Development)។
  4. ស្នើឡើងនូវយន្តការពីក្រោមឡើងលើ (Bottom-up Solutions): រៀបចំសំណើស្រាវជ្រាវ ឬគម្រោងសកម្មភាព ដោយរចនាយន្តការដែលអនុញ្ញាតឱ្យសហគមន៍មូលដ្ឋានមានសិទ្ធិចូលរួមត្រួតពិនិត្យគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាដូចជាកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃសម្រាប់រាយការណ៍បទល្មើស (Community Monitoring Tools)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Sustainable development (ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព) ការអភិវឌ្ឍដែលបំពេញតម្រូវការរបស់មនុស្សបច្ចុប្បន្ន ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយក្នុងការបំពេញតម្រូវការរបស់ពួកគេ។ វាទាមទារឱ្យមានតុល្យភាពរវាងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ការការពារបរិស្ថានធម្មជាតិ និងសមធម៌សង្គម។ ដូចជាការដាំដើមឈើថ្មីជំនួសរាល់ពេលដែលយើងកាប់មួយដើម ដើម្បីធានាថាកូនចៅយើងនៅតែមានព្រៃឈើប្រើប្រាស់ទៅថ្ងៃមុខ។
Optimal development (ការអភិវឌ្ឍជាអតិបរមា) ទស្សនាទាននៃការអភិវឌ្ឍដែលផ្តោតលើការទាញយកផលប្រយោជន៍ និងប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិឱ្យបានច្រើនបំផុត ដើម្បីជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងដោះស្រាយបញ្ហាបន្ទាន់នានា (ដូចជាភាពក្រីក្រ) ដោយអាចបោះបង់ការគិតគូរវែងឆ្ងាយដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ដូចជាការបូមទឹកពីអណ្តូងយកមកស្រោចស្រពដំណាំឱ្យបានផលច្រើនបំផុតនៅឆ្នាំនេះ ដោយមិនខ្វល់ថាឆ្នាំក្រោយអណ្តូងនោះនឹងរីងស្ងួតឬអត់។
Intergenerational equity (សមធម៌អន្តរជំនាន់) គោលការណ៍សីលធម៌និងយុត្តិធម៌ដែលតម្រូវឱ្យមនុស្សជំនាន់បច្ចុប្បន្នថែរក្សា និងបន្សល់ទុកនូវធនធានធម្មជាតិ ព្រមទាំងបរិស្ថានដ៏ល្អមួយសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដើម្បីឱ្យពួកគេមានឱកាសក្នុងការរស់នៅនិងអភិវឌ្ឍខ្លួនដូចគ្នា។ ដូចជាការសន្សំប្រាក់ក្នុងធនាគារទុកសម្រាប់កូនចៅ ជាជាងឪពុកម្តាយចាយវាយខ្ជះខ្ជាយឱ្យអស់ត្រឹមជំនាន់ខ្លួនឯង។
Intragenerational equity (សមធម៌ក្នុងជំនាន់តែមួយ) ការបែងចែកធនធាន និងឱកាសទទួលបានការអភិវឌ្ឍឱ្យបានស្មើភាពគ្នាសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ដែលកំពុងរស់នៅក្នុងជំនាន់បច្ចុប្បន្ន ជាពិសេសគឺការព្យាយាមលុបបំបាត់គម្លាតភាពក្រីក្ររវាងអ្នកមាននិងអ្នកក្រ ឬរវាងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍និងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ ដូចជាការបែងចែកនំមួយដុំឱ្យស្មើៗគ្នាដល់ក្មេងៗទាំងអស់ដែលកំពុងអង្គុយក្នុងបន្ទប់តែមួយ មិនមែនប្រគល់នំទាំងអស់នោះទៅឱ្យតែក្មេងម្នាក់នោះទេ។
Capitalist mode of production (របៀបផលិតកម្មតាមបែបមូលធននិយម) ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលជំរុញដោយកម្មសិទ្ធិឯកជន ការប្រកួតប្រជែងទីផ្សារសេរី និងការស្វែងរកប្រាក់ចំណេញឱ្យបានខ្ពស់បំផុត ដែលជារឿយៗប្រព័ន្ធនេះជំរុញឱ្យមានការកេងប្រវ័ញ្ចធនធានធម្មជាតិហួសកម្រិតដោយមិនគិតពីនិរន្តរភាពបរិស្ថាន។ ដូចជារោងចក្រដែលខំប្រឹងផលិតទំនិញទាំងយប់ទាំងថ្ងៃដើម្បីចំណេញលុយ ដោយមិនខ្វល់ពីការបង្ហូរទឹកកខ្វក់ចូលទៅក្នុងទន្លេ។
Bottom-up approach (វិធីសាស្ត្រពីក្រោមឡើងលើ) វិធីសាស្ត្រក្នុងការរៀបចំគោលនយោបាយ ឬការគ្រប់គ្រងដែលចាប់ផ្តើមពីការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ សហគមន៍ ឬអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន (ដូចជាក្រុមប្រឹក្សាឃុំ-សង្កាត់) រួចទើបបញ្ជូនសេចក្តីសម្រេចទាំងនោះឡើងទៅថ្នាក់ជាតិ ជាជាងការដាក់បញ្ជាពីលើចុះក្រោម។ ដូចជាការសួរយោបល់សិស្សទាំងអស់ក្នុងថ្នាក់សិន មុននឹងគ្រូសម្រេចចិត្តបង្កើតច្បាប់វិន័យប្រចាំថ្នាក់រៀន។
Structural adjustment policy (គោលនយោបាយកែទម្រង់រចនាសម្ព័ន្ធ) កញ្ចប់គោលនយោបាយកែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច ដែលជារឿយៗតម្រូវដោយស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ ដោយជំរុញឱ្យប្រទេសមួយកាត់បន្ថយចំណាយរដ្ឋ ធ្វើឯកជនភាវូបនីយកម្ម និងពង្រីកការនាំចេញ (ដូចជារ៉ែ ឈើ ឬកសិផល) ដែលអាចដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើបរិស្ថានធម្មជាតិ។ ដូចជាគ្រូពេទ្យបង្គាប់ឱ្យអ្នកជំងឺតមអាហារនិងហាត់ប្រាណខ្លាំងដើម្បីព្យាបាលជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ ប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺនោះស្គមស្គាំងនិងអស់កម្លាំងក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖