បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីហានិភ័យខ្ពស់នៃជំងឺសាច់ដុំនិងឆ្អឹង (Musculoskeletal disorders) ក្នុងចំណោមអ្នកផលិតសម្លៀកបំពាក់ខ្នាតតូចនៅប្រទេសហ្គាណា ដោយសារការប្រើប្រាស់កៅអីមិនត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដារអ៊ែរហ្គោណូមីក និងការអង្គុយក្នុងឥរិយាបថមិនល្អរយៈពេលយូរ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញតាមបែបនិទានកថាជាប្រព័ន្ធ ដោយប្រៀបធៀបទ្រឹស្តីស្តង់ដារលោកខាងលិចស្តីពីជីវមេកានិកនៃការអង្គុយ ជាមួយនឹងទិន្នន័យវាស់វែងជាក់ស្តែងនៃកៅអីធ្វើការចំនួន ១០០ ដែលប្រើប្រាស់ដោយជាងកាត់ដេរនៅប្រទេសហ្គាណា។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Current Unstandardized Local Seats កៅអីផលិតក្នុងស្រុកគ្មានស្តង់ដារ (ការអនុវត្តបច្ចុប្បន្ន) |
ងាយស្រួលរក មានតម្លៃថោក និងអាចផលិតបានយ៉ាងងាយស្រួលដោយជាងឈើក្នុងស្រុកតាមទម្លាប់ធម្មតា។ | គ្មានបង្អែកខ្នង គ្មានពូករង និងមិនអាចសារ៉េកម្ពស់បាន ដែលជាហេតុបង្កឱ្យមានការឈឺចាប់សាច់ដុំនិងឆ្អឹងខ្នងក្នុងរយៈពេលយូរ។ | មានតែកៅអី ៣៧% ប៉ុណ្ណោះដែលមានកម្ពស់ស្របតាមស្តង់ដារ ចំណែកឯ ៥៧% គឺមានកម្ពស់ខ្ពស់ពេកដែលធ្វើឱ្យជើងមិនដល់ដី។ |
| Ergonomically Designed Seats កៅអីរចនាតាមស្តង់ដារអ៊ែរហ្គោណូមីក (Ergonomics) |
អាចសារ៉េកម្ពស់និងចំណោតបាន មានបង្អែកខ្នង (Lumber support) និងពូករងទន់ ដែលជួយរក្សាទម្រង់ឆ្អឹងខ្នង និងកាត់បន្ថយការគៀបសរសៃឈាម។ | ទាមទារការយល់ដឹងពីស្តង់ដាររង្វាស់ (Anthropometric dimensions) អាចមានតម្លៃថ្លៃជាងបន្តិច និងត្រូវការការផលិតច្បាស់លាស់ពីជាង។ | កាត់បន្ថយការឈឺចាប់នៅក ស៊មា និងចង្កេះ ព្រមទាំងជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារ និងកាត់បន្ថយអត្រាគ្រោះថ្នាក់ការងារ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការកែលម្អកៅអីធ្វើការមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នោះទេ ប៉ុន្តែពឹងផ្អែកលើការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ និងការប្រើប្រាស់សម្ភារៈសាមញ្ញក្នុងការវាស់វែងនិងកែច្នៃ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងទីក្រុង Madina រដ្ឋធានី Accra ប្រទេសហ្គាណា ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីហាងកាត់ដេរខ្នាតតូចចំនួន ១០០ កៅអី។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពការងារក្រៅប្រព័ន្ធ និងខ្នាតតូចនៅប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ដែលជាទូទៅតែងតែខ្វះខាតការអនុវត្តស្តង់ដារសុវត្ថិភាពនិងសុខភាពការងារ (OSH)។ វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាមានអ្នកប្រកបរបរកាត់ដេរក្រៅប្រព័ន្ធនិងរោងចក្រកាត់ដេរយ៉ាងច្រើន ដែលប្រឈមនឹងបញ្ហាសុខភាពកាយវិភាគវិទ្យាដូចគ្នា។
ការរកឃើញ និងអនុសាសន៍នៃការសិក្សានេះ មានប្រយោជន៍យ៉ាងធំធេង និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅក្នុងបរិបទប្រទេសកម្ពុជា។
ការយកចិត្តទុកដាក់លើរង្វាស់កាយវិភាគវិទ្យានៃកៅអី (Anthropometric dimensions) ទោះជាការកែច្នៃតូចតាចក្តី អាចជួយសង្គ្រោះសុខភាពកម្មករកម្ពុជាពីជំងឺសាច់ដុំរ៉ាំរ៉ៃ និងបង្កើនផលិតភាពការងារបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Ergonomics (អ៊ែរហ្គោណូមីក / វិទ្យាសាស្ត្ររៀបចំការងារ) | ការសិក្សាពីការរចនាកន្លែងធ្វើការ សម្ភារៈ និងបរិយាកាសការងារឱ្យស័ក្តិសមទៅនឹងកាយវិភាគវិទ្យានិងសមត្ថភាពរបស់មនុស្ស ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារ ព្រមទាំងកាត់បន្ថយភាពនឿយហត់និងរបួសសាច់ដុំ។ | ដូចជាការរចនាស្បែកជើងឱ្យត្រូវនឹងទំហំជើងរបស់យើង ដើម្បីកុំឱ្យរលាត់ជើងពេលដើរយូរ គឺមិនមែនបង្ខំជើងឱ្យកែប្រែទម្រង់ដើម្បីពាក់ស្បែកជើងនោះទេ។ |
| Anthropometric measurements (ការវាស់វែងកាយវិភាគវិទ្យា) | ការវាស់វែងទំហំ រូបរាង និងសមាមាត្រនៃរាងកាយមនុស្ស (ដូចជាប្រវែងជើង កម្ពស់ពេលអង្គុយ ទទឹងត្រគាក) ដើម្បីយកទិន្នន័យទាំងនេះទៅផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ (ដូចជាតុ កៅអី) ឱ្យមានទំហំត្រូវខ្នាតនឹងអ្នកប្រើប្រាស់។ | ដូចជាជាងកាត់ខោអាវ វាស់ទំហំចង្កេះនិងស្មាអតិថិជន ដើម្បីកាត់ខោអាវមួយកំប្លេឱ្យស្លៀកត្រូវល្មមល្អ និងមានភាពងាយស្រួលក្នុងការធ្វើចលនា។ |
| Musculoskeletal disorders (ជំងឺសាច់ដុំនិងឆ្អឹង) | ស្ថានភាពនៃការឈឺចាប់ ឬរបួសដល់ប្រព័ន្ធចលនារាងកាយ រួមមានសាច់ដុំ សរសៃពួរ សន្លាក់ ឆ្អឹងខ្ចី និងសរសៃប្រសាទ ដែលច្រើនបណ្តាលមកពីការធ្វើចលនាដដែលៗ អង្គុយខុសទម្រង់យូរពេក ឬការលើករបស់ធ្ងន់ៗ។ | ដូចជាកៅស៊ូកងដែលត្រូវគេទាញបន្តឹងញឹកញាប់ពេក ឬទាញឱ្យតឹងក្នុងរយៈពេលយូរពេក វានឹងប្រែជាយារធ្លាក់ ឬឆាប់ដាច់ខូច។ |
| Biomechanics (ជីវមេកានិក) | ការសិក្សាពីចលនានិងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់រាងកាយមនុស្ស ដោយប្រើច្បាប់រូបវិទ្យា (មេកានិក) ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបដែលសាច់ដុំនិងឆ្អឹងធ្វើការរងសម្ពាធនៅពេលយើងធ្វើចលនា ឬនៅពេលអង្គុយ។ | ដូចជាការសិក្សាពីគ្រឿងយន្តរបស់រថយន្ត ដើម្បីដឹងថាតើគ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗរងគំនាបប៉ុណ្ណានៅពេលរថយន្តបើកបរ គ្រាន់តែទីនេះគឺផ្តោតលើរាងកាយមនុស្ស។ |
| Ischial tuberosities (ឆ្អឹងអង្គុយ / ឆ្អឹងត្រគាកផ្នែកខាងក្រោម) | ជាផ្នែករឹងនៃឆ្អឹងត្រគាកដែលលៀនចេញមកខាងក្រោម និងមានតួនាទីទ្រទម្ងន់រាងកាយភាគច្រើនបំផុតនៅពេលដែលយើងអង្គុយចុះ។ ការរចនាកៅអីត្រូវគិតពីចំណុចនេះដើម្បីបែងចែកសម្ពាធទម្ងន់ឱ្យបានល្អតាមរយៈពូករងកៅអី។ | ដូចជាជើងទម្រទាំងពីររបស់កាមេរ៉ា (Tripod) ដែលទ្រទម្ងន់កាមេរ៉ាទាំងមូលនៅពេលដាក់បញ្ឈរលើដី។ |
| Popliteal height (កម្ពស់គន្លាក់កែងជើង / កម្ពស់ក្រោមជង្គង់) | ចម្ងាយពីបាតជើងទៅដល់គន្លាក់ខាងក្រោយនៃជង្គង់នៅពេលអង្គុយ។ រង្វាស់នេះសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កំណត់កម្ពស់កៅអី ដើម្បីប្រាកដថាគែមតួកៅអីខាងមុខមិនសង្កត់ខ្លាំងលើសរសៃឈាមភ្លៅខាងក្រោម ដែលនាំឱ្យស្ពឹកជើង។ | ដូចជាការកំណត់កម្ពស់នៃជណ្តើរ ដើម្បីឱ្យអ្នកដើរអាចបោះជំហានបានស្រួលដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះទង្គិចដល់ជង្គង់។ |
| Lumber area (តំបន់ចង្កេះ / ទម្រចង្កេះ) | ផ្នែកខាងក្រោមនៃឆ្អឹងខ្នងរបស់មនុស្សដែលទម្រង់ធម្មជាតិរបស់វាកោងចូលក្នុងបន្តិច។ កៅអីធ្វើការចាំបាច់ត្រូវមានទម្រ ឬបង្អែកត្រង់ចំណុចនេះ ដើម្បីជួយរក្សាទម្រង់កោងពីធម្មជាតិពេលអង្គុយយូរ និងការពារកុំឱ្យឈឺចង្កេះ។ | ដូចជាការយកខ្នើយតូចមួយមកកល់នៅចង្កេះពេលយើងអង្គុយឡានផ្លូវឆ្ងាយ ដើម្បីជួយទប់លំនឹងខ្នងកុំឱ្យចុក ឬរួយ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
