ការប្រៀបធៀបការអនុវត្តការងារតាមស្ដង់ដារថែទាំសុខភាពកន្លែងធ្វើការរបស់គិលានុបដ្ឋាយិកានៅរោងចក្រធុនមធ្យមនិងធុនធំក្នុងតំបន់ឧស្សាហកម្មអមតៈនគរ ខេត្តជលបុរី

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ឧស្សាហកម្មអមតៈនគរ ខេត្តជលបុរី ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ ២០១១ ដោយផ្តោតលើគិលានុបដ្ឋាយិកា ៤៤០ នាក់។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទឧស្សាហកម្មរបស់ប្រទេសថៃដែលមានប្រព័ន្ធសុខាភិបាលរោងចក្ររឹងមាំរួចទៅហើយ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការទាញយកលទ្ធផលនេះត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្ន ព្រោះរោងចក្រភាគច្រើនជាប្រភេទកាត់ដេរ និងស្បែកជើង ដែលបរិស្ថានការងារ និងធនធានគិលានដ្ឋានអាចនៅមានកម្រិតខុសគ្នាពីតំបន់ឧស្សាហកម្មធុនធ្ងន់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះជាយ៉ាងណា វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃស្តង់ដារថែទាំសុខភាពនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការកែលម្អវិស័យសុខភាពការងារនៅកម្ពុជា។

• តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញ (PPSEZ): អាចប្រើប្រាស់ក្របខ័ណ្ឌនេះដើម្បីវាយតម្លៃ និងប្រៀបធៀបគុណភាពសេវាថែទាំសុខភាពរវាងរោងចក្រអន្តរជាតិ និងក្នុងស្រុក ដើម្បីលើកកម្ពស់ស្តង់ដាររួម។
• វិស័យកាត់ដេរនៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ: ជាតំបន់ដែលមានរោងចក្រច្រើន អាចអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រប្រមូលទិន្នន័យសុខភាព (ដូចដែលរោងចក្រធុនមធ្យមនៅថៃធ្វើបានល្អ) ដើម្បីតាមដានអាការៈដួលសន្លប់របស់កម្មករ។
• ក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ (MLVT): អាចយកសូចនាករពីការសិក្សានេះទៅធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពគោលការណ៍ណែនាំស្តីពីការរៀបចំគិលានដ្ឋាន និងភារកិច្ចគិលានុបដ្ឋាយិកាប្រចាំរោងចក្រ។

ការអនុវត្តស្តង់ដារនេះនៅក្នុងបរិបទកម្ពុជានឹងជួយផ្លាស់ប្តូរការថែទាំសុខភាពពីរូបភាពព្យាបាលពេលមានរបួស ទៅជាការទប់ស្កាត់ និងគ្រប់គ្រងជំងឺវិជ្ជាជីវៈយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។