Original Title: HOÀN THIỆN PHÁP LUẬT VỀ BẢO VỆ QUỸ ĐẤT TRỒNG LÚA TRONG GIAI ĐOẠN HIỆN NAY
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការធ្វើឱ្យសុក្រឹតនូវច្បាប់ស្តីពីការការពារមូលនិធិដីស្រែក្នុងដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ន

ចំណងជើងដើម៖ HOÀN THIỆN PHÁP LUẬT VỀ BẢO VỆ QUỸ ĐẤT TRỒNG LÚA TRONG GIAI ĐOẠN HIỆN NAY

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyễn Thành Phương, Trần Thị Diễm Xuân, Lê Tấn Tài

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Tạp chí Khoa học và Kinh tế phát triển số 10

វិស័យសិក្សា៖ Law

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិភាក្សាអំពីភាពខ្វះចន្លោះនៅក្នុងយន្តការច្បាប់របស់ប្រទេសវៀតណាម (Decree 62/2019/ND-CP) ទាក់ទងនឹងការគ្រប់គ្រង និងការការពារមូលនិធិដីដាំដុះស្រូវ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរគោលដៅប្រើប្រាស់ដីកសិកម្មដោយខ្វះការគាំទ្រ និងខ្វះប្រសិទ្ធភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការវិភាគឯកសារច្បាប់ និងការប្រៀបធៀបគោលនយោបាយអន្តរជាតិ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃច្បាប់ភូមិបាលបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Current Vietnamese Land Policy (Decree 62/2019/ND-CP & Land Law 2013)
គោលនយោបាយដីធ្លីបច្ចុប្បន្នរបស់វៀតណាម (ច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០១៣)
មានគោលការណ៍តឹងរ៉ឹងក្នុងការរឹតត្បិតការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីស្រែ ដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀងជាតិ។ ខ្វះភាពច្បាស់លាស់លើគោលការណ៍ 'ប្រើប្រាស់សន្សំសំចៃ' មានការរឹតត្បិតទំហំដី (Hạn điền) ដែលរារាំងកសិកម្មខ្នាតធំ និងខ្វះយន្តការគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុផ្ទាល់ដល់កសិករ។ ដីកសិកម្មនៅតែមានសភាពបែកខ្ញែក កសិករនៅតែក្រីក្រ ហើយការប្រមូលផ្តុំដីមានភាពយឺតយ៉ាវ (០,២៥ ហិកតាក្នុងម្នាក់)។
International Agricultural Support Policies (China & Thailand Models)
គោលនយោបាយគាំទ្រកសិកម្មអន្តរជាតិ (គំរូប្រទេសចិន និងថៃ)
ផ្តល់ការគាំទ្រដោយផ្ទាល់ដូចជា ប្រាក់ឧបត្ថម្ភចំនួន៣ប្រភេទ (ចិន) និងការជួយគាំទ្រតម្លៃ លុបចោលពន្ធកសិកម្ម និងធានារ៉ាប់រង (ថៃ) ដែលជួយរក្សាស្ថិរភាពជីវភាពកសិករ។ ទាមទារឱ្យមានការចំណាយថវិការដ្ឋច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការអនុវត្តប្រកបដោយតម្លាភាព។ លើកទឹកចិត្តឱ្យកសិករនៅបន្តប្រកបរបរកសិកម្ម និងចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការការពារដីកសិកម្មពីការបោះបង់ចោល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកំណែទម្រង់ច្បាប់ និងយន្តការគាំទ្រទាំងនេះ ទាមទារឱ្យមានការរៀបចំថវិការដ្ឋ និងសមត្ថភាពស្ថាប័នក្នុងការតាមដានយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតទាំងស្រុងលើបរិបទច្បាប់ និងស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច-សង្គមនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ជាពិសេសនៅតំបន់វាលទំនាបទន្លេមេគង្គ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បញ្ហានេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងប្រឈមនឹងសម្ពាធនៃការបំប្លែងដីស្រែទៅជាគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍អចលនទ្រព្យ និងបញ្ហាជីវភាពកសិករស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការវិភាគគោលនយោបាយនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងផ្តល់មេរៀនយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការធ្វើកំណែទម្រង់ច្បាប់គ្រប់គ្រងដីកសិកម្ម។

ការរៀនសូត្រពីភាពខ្វះចន្លោះនៃច្បាប់វៀតណាម អាចជួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបង្កើតគោលនយោបាយដែលរក្សាបាននូវតុល្យភាពរវាងការអភិវឌ្ឍនគរូបនីយកម្ម និងការការពារសន្តិសុខស្បៀងតាមរយៈយន្តការលើកទឹកចិត្តកសិករ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាច្បាប់ភូមិបាល និងបទប្បញ្ញត្តិពាក់ព័ន្ធរបស់កម្ពុជា: ប្រមូល និងវិភាគច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០០១ និងអនុក្រឹត្យពាក់ព័ន្ធនឹងការគ្រប់គ្រងដីរដ្ឋ និងការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដី ដោយប្រើប្រាស់ប្រភពពី MLMUPC Legal Documents
  2. វាយតម្លៃគោលនយោបាយគាំទ្រកសិកម្ម: ស្រាវជ្រាវអំពីយន្តការឧបត្ថម្ភធន ឥណទានកសិកម្ម និងការធានារ៉ាប់រងកសិផលនៅកម្ពុជា ដោយយោងតាម Agricultural Sector Master Plan របស់ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ។
  3. វិភាគសម្ពាធនៃការបំប្លែងដីកសិកម្មតាមរយៈប្រព័ន្ធ GIS: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGISGoogle Earth Engine ដើម្បីគូសផែនទី និងវាស់ស្ទង់អត្រានៃការបាត់បង់ដីស្រែទៅជាតំបន់ទីក្រុង នៅក្នុងខេត្តគោលដៅដូចជាកណ្តាល ឬភ្នំពេញ។
  4. ប្រៀបធៀបគោលនយោបាយប្រមូលផ្តុំដី (Land Consolidation): សិក្សាប្រៀបធៀបពីច្បាប់កំណត់ទំហំដីអតិបរមារបស់វៀតណាម (Hạn điền) ជាមួយនឹងគោលនយោបាយសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច (ELC) និងសហគមន៍កសិកម្មនៅកម្ពុជា ដើម្បីស្វែងរកយន្តការជំរុញការផលិតខ្នាតធំ។
  5. សរសេររបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍ (Policy Brief): សង្ខេបលទ្ធផលស្រាវជ្រាវ និងស្នើឡើងនូវវិសោធនកម្មច្បាប់ ឬការបង្កើតមូលនិធិគាំទ្រកសិករជាក់លាក់ ដើម្បីបញ្ជូនទៅកាន់អ្នកតាក់តែងគោលនយោបាយ ដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ Policy Brief Template ស្តង់ដារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Rice land fund សំដៅលើទំហំដីសរុបដែលរដ្ឋបានកំណត់ និងរក្សាទុកយ៉ាងតឹងរ៉ឹងសម្រាប់តែការដាំដុះស្រូវ ដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀងជាតិ និងទប់ស្កាត់ការយកដីទាំងនេះទៅបំប្លែងជាអគារ ឬគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ផ្សេងៗ។ ដូចជាការសន្សំប្រាក់ក្នុងកូនជ្រូកសម្រាប់តែទិញម្ហូបអាហារអញ្ចឹង រដ្ឋាភិបាលអភិរក្សដីនេះទុកសម្រាប់តែការដាំស្រូវប៉ុណ្ណោះ។
Land use planning គឺជាការរៀបចំផែនការទុកជាមុនរបស់អាជ្ញាធររដ្ឋ ក្នុងការកំណត់ថាតើដីតំបន់ណាគួរប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើអ្វី (កសិកម្ម ឧស្សាហកម្ម លំនៅឋាន) ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ ដើម្បីធានាការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។ ប្រៀបដូចជាការគូសប្លង់ផ្ទះមុននឹងសាងសង់ ដើម្បីដឹងថាទីតាំងណាសម្រាប់បន្ទប់គេង ហើយទីតាំងណាសម្រាប់ផ្ទះបាយ។
Crop restructuring គឺជាការផ្លាស់ប្តូរប្រភេទដំណាំដែលកំពុងដាំដុះនៅលើដីណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ពីការដាំស្រូវ ទៅដាំឈើហូបផ្លែ ឬការចិញ្ចឹមត្រី) ដើម្បីទទួលបានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាងមុន ឬសម្របខ្លួនទៅនឹងតម្រូវការទីផ្សារ។ ដូចជាអ្នកលក់ដូរដែលប្តូរពីការលក់ទឹកក្តៅនៅរដូវរងា ទៅលក់ភេសជ្ជៈត្រជាក់នៅរដូវក្តៅ ដើម្បីលក់ដាច់ជាងមុន។
Land accumulation limit ជាច្បាប់កំណត់ទំហំផ្ទៃដីកសិកម្មអតិបរមាដែលបុគ្គល ឬក្រុមហ៊ុនមួយអាចមានសិទ្ធិកាន់កាប់ និងប្រើប្រាស់បាន (ហៅថា Hạn điền នៅវៀតណាម) ដើម្បីការពារកុំឱ្យអ្នកមានទិញដីផ្តាច់មុខពីកសិករក្រីក្រអស់។ ដូចជាច្បាប់កំណត់ថាមនុស្សម្នាក់អាចទិញសំបុត្រកុនបានត្រឹមតែ៥សន្លឹក ដើម្បីទុកឱកាសឱ្យអ្នកផ្សេងបានចូលមើលដែរ។
Land accumulation and concentration គឺជាដំណើរការនៃការប្រមូលផ្តុំក្បាលដីតូចៗដែលនៅរាយប៉ាយ ឬបំបែកគ្នា ឱ្យទៅជាទីវាលកសិកម្មដ៏ធំមួយ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រ និងបច្ចេកវិទ្យាទំនើបសម្រាប់ការផលិតខ្នាតធំ។ ដូចជាការយកដុំឡេហ្គោ (Lego) តូចៗជាច្រើនមកតម្រៀបបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីសាងសង់ជារូបរាងដ៏ធំមួយដែលរឹងមាំ និងមានប្រយោជន៍។
Secondary land use rights market ជាទីផ្សារដែលអ្នកកាន់កាប់ដីធ្លី (ដែលទទួលបានសិទ្ធិប្រើប្រាស់ដីពីរដ្ឋ) អាចធ្វើការទិញ លក់ ជួល ឬបញ្ចាំសិទ្ធិប្រើប្រាស់ដីនោះបន្តទៅឱ្យភាគីទីបីផ្សេងទៀត ដោយអនុលោមតាមច្បាប់។ ប្រៀបដូចជាអ្នកជួលផ្ទះពីរដ្ឋ ហើយយកបន្ទប់ក្នុងផ្ទះនោះទៅជួលបន្តឱ្យនិស្សិតស្នាក់នៅដើម្បីទទួលបានប្រាក់ចំណេញ។
Food security ជាស្ថានភាពដែលប្រទេសមួយមានសមត្ថភាពផលិត ឬផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហារ (ជាពិសេសស្រូវអង្ករ) បានគ្រប់គ្រាន់ សុវត្ថិភាព និងមានតម្លៃសមរម្យសម្រាប់ប្រជាជនខ្លួនឯង ទោះស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈប្រែប្រួលណាក៏ដោយ។ ដូចជាការទិញអង្ករស្តុកទុកក្នុងផ្ទះឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីកុំឱ្យដាច់ពោះនៅពេលមានគ្រោះទឹកជំនន់ ឬមិនអាចចេញទៅផ្សារបាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖