Original Title: Thermal inactivation of Pseudomonas aeruginosa 1244 in salted Sardinella fimbriata meat homogenate
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2019.53.1.13
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការធ្វើឱ្យអសកម្មដោយកម្ដៅនៃបាក់តេរី Pseudomonas aeruginosa 1244 ក្នុងល្បាយសាច់ត្រី Sardinella fimbriata ប្រឡាក់អំបិលម៉ដ្ឋ

ចំណងជើងដើម៖ Thermal inactivation of Pseudomonas aeruginosa 1244 in salted Sardinella fimbriata meat homogenate

អ្នកនិពន្ធ៖ Alonzo A. Gabriel (University of the Philippines Diliman), Alexie S. Alano-Budiao (University of the Philippines Diliman)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយពីក្តីបារម្ភផ្នែកសុវត្ថិភាពចំណីអាហារទាក់ទងនឹងបាក់តេរី Pseudomonas aeruginosa នៅក្នុងផលិតផលត្រីប្រឡាក់ងៀត ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានការពុលតាមរយៈការបង្កើតសារធាតុអ៊ីស្តាមីន (Histamine)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របញ្ចេញកម្ដៅ ដើម្បីកំណត់ពីប៉ារ៉ាម៉ែត្រនៃភាពធន់ទ្រាំនឹងកម្ដៅរបស់បាក់តេរីសាកល្បង នៅក្នុងគំរូល្បាយសាច់ត្រីចូមប្រឡាក់អំបិលដែលរៀបចំនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Thermal Treatment at Low Temperature (60°C)
ការប្រើប្រាស់កម្ដៅកម្រិតទាប (60°C)
ចំណាយថាមពលតិច និងអាចរក្សាគុណភាពសាច់ត្រី (វាយនភាព និងពណ៌) បានល្អប្រសើរជាងការប្រើកម្ដៅខ្ពស់ខ្លាំង។ ត្រូវការពេលវេលាយូរជាងមុនដើម្បីសម្លាប់បាក់តេរី ដែលអាចធ្វើឱ្យយឺតយ៉ាវដល់ដំណើរការផលិតកម្ម។ ទទួលបានតម្លៃ D ស្មើនឹង 70.94 វិនាទី (ត្រូវការពេល 70.94 វិនាទីដើម្បីកាត់បន្ថយបាក់តេរី 90%)។
Thermal Treatment at High Temperature (90°C)
ការប្រើប្រាស់កម្ដៅកម្រិតខ្ពស់ (90°C)
ចំណាយពេលខ្លីបំផុតក្នុងការសម្លាប់បាក់តេរី Pseudomonas aeruginosa ធានាបាននូវសុវត្ថិភាពខ្ពស់ក្នុងពេលឆាប់រហ័ស។ អាចធ្វើឱ្យបាត់បង់គុណភាពសាច់ត្រី (ប្រូតេអ៊ីនអាចខូចទ្រង់ទ្រាយ) និងទាមទារថាមពលកម្ដៅខ្ពស់។ ទទួលបានតម្លៃ D ស្មើនឹង 22.14 វិនាទី (អត្រាសម្លាប់លឿនបំផុតក្នុងការសិក្សា)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឱ្យមានបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រស្តង់ដារ និងឧបករណ៍បញ្ជាកម្ដៅច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅប្រទេសហ្វីលីពីន ដោយប្រើប្រាស់ត្រី Sardinella fimbriata និងបាក់តេរី P. aeruginosa ក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាបរិបទអាកាសធាតុ និងការកែច្នៃអាហារស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ប្រភេទត្រី និងបម្រែបម្រួលអតិសុខុមប្រាណនៅកម្ពុជាអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះការអនុវត្តទិន្នន័យនេះផ្ទាល់ទៅលើផលិតផលក្នុងស្រុក គួរតែមានការផ្ទៀងផ្ទាត់ឡើងវិញ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងទិន្នន័យគីនេទិកពីការសិក្សានេះ មានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការកែលម្អសុវត្ថិភាពផលិតផលត្រីប្រឡាក់ងៀតនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តប៉ារ៉ាម៉ែត្រកម្ដៅទាំងនេះ អាចជួយអ្នកកែច្នៃអាហារកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការប៉ាន់ស្មានតាមទម្លាប់ ទៅជាការផលិតដែលមានសុវត្ថិភាពតាមស្តង់ដារវិទ្យាសាស្ត្រ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃគីនេទិកមីក្រូជីវសាស្ត្រ: ស្វែងយល់ពីរបៀបគណនាតម្លៃ D (Decimal reduction time) និងតម្លៃ z តាមរយៈសៀវភៅ Food Microbiology ឬវគ្គសិក្សាតាមអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីយល់ពីឥរិយាបថរបស់បាក់តេរីពេលត្រូវកម្ដៅ។
  2. រៀបចំការពិសោធន៍ជាមួយត្រីក្នុងស្រុក: ប្រើប្រាស់ប្រភេទត្រីពេញនិយមនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ ត្រីរៀល ឬត្រីផ្ទុក) យកមកកិន និងប្រឡាក់អំបិល រួចបញ្ចូលបាក់តេរី Pseudomonas aeruginosa ដើម្បីធ្វើត្រាប់តាមបរិបទអាហារខ្មែរ។
  3. អនុវត្តការធ្វើតេស្តកម្ដៅនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Water Bath នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យ (ដូចជា ITC ឬ RUPP) ដើម្បីកម្តៅគំរូសាច់ត្រីនៅសីតុណ្ហភាព 60°C ដល់ 90°C ហើយកត់ត្រាចំនួនបាក់តេរីដែលនៅរស់រានមានជីវិតតាមចន្លោះពេលនីមួយៗ។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងសង់ក្រាហ្វ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelR programming ដើម្បីគូសក្រាហ្វ Log-linear រវាងចំនួនបាក់តេរី និងពេលវេលា ដើម្បីទាញយកតម្លៃ D និងបង្កើតសមីការគណនា។
  5. បង្កើតកាលវិភាគកម្ដៅសម្រាប់អាជីវកម្ម: ផ្អែកលើលទ្ធផលដែលទទួលបាន សូមបង្កើតតារាងណែនាំសីតុណ្ហភាព និងពេលវេលាសម្ងួតជាក់លាក់ (Process Schedule) ដើម្បីចែករំលែកដល់សហគ្រាសផលិតត្រីងៀតក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Decimal reduction time / D-value (ពេលវេលាកាត់បន្ថយទសភាគ / តម្លៃ D) គឺជាពេលវេលាដែលត្រូវការចាំបាច់នៅសីតុណ្ហភាពកម្ដៅជាក់លាក់ណាមួយ ដើម្បីសម្លាប់ ឬកាត់បន្ថយចំនួនបាក់តេរីឱ្យបាន ៩០% (ឬមួយវដ្តឡូការីត) នៃចំនួនសរុប។ វាជារង្វាស់បង្ហាញថា តើមេរោគនោះធន់នឹងកម្ដៅកម្រិតណា។ ដូចជាពេលវេលាដែលអ្នកត្រូវការដើម្បីបោសសម្អាតសំរាម៩០%ចេញពីបន្ទប់មួយ។ បើអ្នកប្រើកម្ដៅកាន់តែក្ដៅ អ្នកចំណាយពេលកាន់តែតិចដើម្បីសម្លាប់មេរោគបាន៩០%។
z-value (តម្លៃ z / ប៉ារ៉ាម៉ែត្រភាពធន់នឹងកម្ដៅ) គឺជាចំនួនសីតុណ្ហភាពដែលត្រូវបង្កើនបន្ថែម ដើម្បីកាត់បន្ថយពេលវេលា D-value ឱ្យនៅសល់ត្រឹមមួយភាគដប់ (១០%)។ វាបង្ហាញពីភាពរសើបរបស់មេរោគចំពោះការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាព។ ដូចជាការថែមល្បឿនកង្ហារទ្វេដង ដើម្បីឱ្យសំលៀកបំពាក់ឆាប់ស្ងួតលឿនជាងមុន១០ដងអ៊ីចឹងដែរ។
First-order inactivation kinetics (គីនេទិកអសកម្មលំដាប់ទីមួយ) គឺជាលំនាំនៃការងាប់របស់អតិសុខុមប្រាណ ដែលក្នុងនោះអត្រានៃការងាប់មានចំនួនថេរតាមពេលវេលា (គិតជាភាគរយ) ហើយនៅពេលគូសលើក្រាហ្វឡូការីត វាបង្ហាញជាខ្សែបន្ទាត់ត្រង់ចុះក្រោម។ ដូចជាការបញ្ចុះតម្លៃទំនិញ១០%ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ទោះសល់ចំនួនច្រើនឬតិចក៏ដោយ ក៏នៅតែចុះ១០%នៃចំនួនសរុបដែលនៅសល់ជានិច្ច។
Water activity / aw (សកម្មភាពទឹក) ជារង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរី (មិនជាប់ក្របួចនឹងម៉ូលេគុលផ្សេង) នៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលបាក់តេរីអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់ដើម្បីលូតលាស់បាន។ ការបន្ថយសកម្មភាពទឹក ជួយរក្សាទុកអាហារបានយូរ។ ដូចជាលុយសុទ្ធនៅក្នុងហោប៉ៅដែលអាចចាយបានភ្លាមៗ បើធៀបនឹងលុយដែលកកក្នុងគណនីធនាគារ (ទឹកដែលជាប់ក្នុងសាច់) ដែលមិនអាចយកមកប្រើបាន។
Scombroid poisoning (ការពុលសំបូរអ៊ីស្តាមីន) គឺជាប្រភេទជំងឺពុលអាហារដែលបណ្តាលមកពីការបរិភោគត្រីខូចគុណភាព ឬទុកដាក់មិនបានល្អ ដែលក្នុងនោះបាក់តេរីបានបំប្លែងអាស៊ីតអាមីណូទៅជាសារធាតុពុលឈ្មោះ អ៊ីស្តាមីន (Histamine) ក្នុងកម្រិតខ្ពស់។ ដូចជាអាការៈប្រតិកម្មអាឡែស៊ីធ្ងន់ធ្ងរ (កន្ទួលក្រហម រមាស់ថប់ដង្ហើម) ដែលកើតឡើងភ្លាមៗក្រោយពេលញ៉ាំត្រីដែលមិនស្រស់ល្អ។
Meat homogenate (ល្បាយសាច់ម៉ដ្ឋសាកល្បង) គឺជាល្បាយសាច់ដែលត្រូវបានគេកិនបំបែកជាល្បាយតែមួយ និងមានលក្ខណៈស្មើគ្នាល្អ ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាគំរូក្នុងការពិសោធន៍ ធានាបាននូវភាពសុក្រឹតនៃការធ្វើតេស្ត។ ដូចជាការយកសាច់ទៅកិនក្នុងម៉ាស៊ីនទឹកក្រឡុកឱ្យម៉ដ្ឋខាប់ ដើម្បីធានាថាគ្រប់ស្លាបព្រាសុទ្ធតែមានសភាព និងសមាសធាតុដូចគ្នាទាំងអស់។
Thermal inactivation (ការធ្វើឱ្យអសកម្មដោយកម្ដៅ) គឺជាដំណើរការនៃការប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីសម្លាប់ ឬធ្វើឱ្យអតិសុខុមប្រាណបាត់បង់សមត្ថភាពបន្តពូជ លែងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ។ ដូចជាការដាំទឹកឱ្យពុះដើម្បីសម្លាប់មេរោគមុននឹងយកមកផឹក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖