Original Title: Physical, Chemical, Textural and Sensory Properties of Dried Wheat Noodles Supplemented with Unripe Banana Flour
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

លក្ខណៈរូបសាស្ត្រ គីមី វាយនភាព និងអារម្មណ៍នៃគុយទាវស្រូវសាលីស្ងួតដែលបានបន្ថែមម្សៅចេកខ្ចី

ចំណងជើងដើម៖ Physical, Chemical, Textural and Sensory Properties of Dried Wheat Noodles Supplemented with Unripe Banana Flour

អ្នកនិពន្ធ៖ Pitiporn Ritthiruangdej, Sompit Parnbankled, Sawitri Donchedee, Rungtiwa Wongsagonsup

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2011, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ផលិតផលគុយទាវជាទូទៅខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗដូចជាកាកសរសៃអាហារ ដែលត្រូវបានបាត់បង់ក្នុងអំឡុងពេលចម្រាញ់ម្សៅស្រូវសាលី។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហានេះដោយប្រើប្រាស់ម្សៅចេកខ្ចី ដើម្បីបង្កើតផលិតផលគុយទាវស្ងួតដែលមានគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភខ្ពស់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការជំនួសម្សៅស្រូវសាលីជាមួយនឹងម្សៅចេកខ្ចីក្នុងកម្រិតពី ១០% ទៅ ៥០% ដើម្បីវាយតម្លៃលើលក្ខណៈរូបសាស្ត្រ គីមី វាយនភាព និងការស្រូបទាញអារម្មណ៍របស់គុយទាវ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (100% Wheat Flour Noodles)
គុយទាវស្រូវសាលី ១០០% (សំណាកត្រួតពិនិត្យ)
មានកម្លាំងទាញ (Tensile strength) ល្អ ពណ៌ភ្លឺស្រស់ និងមានការបាត់បង់សារធាតុរឹងពេលចម្អិន (Cooking loss) ទាប។ មានកាកសរសៃអាហារ (Dietary fiber) និងម្សៅធន់ (Resistant starch) ទាប ដែលមិនសូវផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់សុខភាព។ កាកសរសៃអាហារ ៣,៧០%, ម្សៅធន់ ០,៤០%, ការបាត់បង់ពេលចម្អិន ៩,៣៥%។
Optimal Substitution (30% Unripe Banana Flour)
ការជំនួសម្សៅចេកខ្ចីកម្រិត ៣០% (រូបមន្តល្អបំផុត)
បង្កើនបរិមាណកាកសរសៃអាហារ និងម្សៅធន់បានយ៉ាងល្អ ខណៈដែលរក្សាបាននូវការទទួលយកពីអតិថិជនក្នុងកម្រិតខ្ពស់។ កាត់បន្ថយបរិមាណប្រូតេអ៊ីន ធ្វើឲ្យពណ៌គុយទាវរាងក្រមៅជាងមុន និងថយចុះកម្លាំងទាញបន្តិច។ កាកសរសៃអាហារ ៤,៧៧%, ម្សៅធន់ ២,៧៧%, ៨៨% នៃអតិថិជនទទួលយកផលិតផលនេះ។
High Substitution (50% Unripe Banana Flour)
ការជំនួសម្សៅចេកខ្ចីកម្រិត ៥០%
ទទួលបានបរិមាណកាកសរសៃអាហារ និងម្សៅធន់ខ្ពស់បំផុត។ រចនាសម្ព័ន្ធគុយទាវខ្សោយខ្លាំង (ដោយសារខ្វះ Gluten) ពណ៌ក្រមៅខ្លាំង និងមានការបាត់បង់ពេលចម្អិនខ្ពស់។ កាកសរសៃអាហារ ៥,៩៤%, ម្សៅធន់ ៤,៧១%, ការបាត់បង់ពេលចម្អិន ១១,៤៩%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តតាមការសិក្សានេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍ចំណីអាហារជាមូលដ្ឋាន សម្រាប់ការផលិត និងការវិភាគគុណភាព (រូបសាស្ត្រ គីមី និងវាយនភាព)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Mahidol ប្រទេសថៃ ដោយមានអ្នកចូលរួមធ្វើតេស្តរសជាតិចំនួន ១០០នាក់ (ភាគច្រើនជានិស្សិត ឬបុគ្គលិកវ័យក្មេង អាយុ ១៨-៤០ឆ្នាំ និងមានស្ត្រីដល់ទៅ ៧៨%)។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះទោះបីជាប្រជាជនយើងមានចំណូលចិត្តស្រដៀងគ្នាក្នុងការទទួលទានគុយទាវ ប៉ុន្តែពូជចេកក្នុងស្រុកកម្ពុជា (ឧ. ចេកណាំវ៉ា ចេកពងមាន់) អាចមានបរិមាណម្សៅធន់ខុសពីពូជចេកនៅថៃ ដែលតម្រូវឲ្យមានការធ្វើតេស្តសម្របតាមបរិបទមូលដ្ឋាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសសំបូរទៅដោយដំណាំចេក និងអាចជួយកាត់បន្ថយការនាំចូលម្សៅស្រូវសាលីបានមួយផ្នែក។

សរុបមក ការបញ្ចូលម្សៅចេកខ្ចីទៅក្នុងគុយទាវគឺជាគំនិតនវានុវត្តន៍ចំណីអាហារដ៏មានប្រយោជន៍ ដែលអាចជំរុញទាំងសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម និងសុខភាពសាធារណៈនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី ១៖ ការផលិត និងរៀបចំម្សៅចេកខ្ចីកម្ពុជា: ប្រមូលទិញចេកខ្ចីក្នុងស្រុក (ដូចជាចេកណាំវ៉ា) ចិតជាបន្ទះស្តើងៗ និងត្រាំក្នុងសូលុយស្យុង Sodium metabisulfite 0.25% ដើម្បីការពារកុំឲ្យខ្មៅ រួចយកទៅហាល ឬសម្ងួតក្នុងឡកម្តៅ 50°C មុននឹងកិនជាម្សៅម៉ត់ដោយប្រើម៉ាស៊ីន Commercial Grinder
  2. ជំហានទី ២៖ ការអភិវឌ្ឍរូបមន្ត និងផលិតគុយទាវ: ចាប់ផ្តើមអនុវត្តរូបមន្តដែលល្អបំផុតដោយប្រើម្សៅស្រូវសាលី ៧០% លាយជាមួយម្សៅចេកខ្ចី ៣០%។ លាយគ្រឿងផ្សំតាមបរិមាណកំណត់ក្នុងឯកសារ (អំបិល សូដ្យូមកាបូណាត ។ល។) ដោយប្រើម៉ាស៊ីន Kenwood Mixer រួចកាត់ជាសរសៃគុយទាវដោយប្រើម៉ាស៊ីន Imperia Spaghetti Maker រួចយកទៅចំហុយ និងសម្ងួត។
  3. ជំហានទី ៣៖ ការវាយតម្លៃគុណភាពនៃការចម្អិន: ធ្វើតេស្តស្ងោរគុយទាវក្នុងទឹកពុះដើម្បីវាស់វែងពេលវេលាឆ្អិនល្អ (Optimal cooking time) និងថ្លឹងកាកសំណល់ក្នុងទឹកស្ងោរដើម្បីគណនាការបាត់បង់ (Cooking loss) ដើម្បីធានាថាវាមិនលើសពី ១១-១២%។ ប្រសិនបើមានបរិក្ខារ គួរប្រើ TA-XT2i Texture Analyzer ដើម្បីវាស់កម្លាំងទាញ។
  4. ជំហានទី ៤៖ ការធ្វើតេស្តអតិថិជន និងទីផ្សារក្នុងស្រុក (Sensory Test): រៀបចំការភ្លក់រសជាតិគុយទាវដោយអញ្ជើញអ្នកចូលរួមប្រជាជនកម្ពុជាចំនួន ៥០-១០០នាក់ ដោយប្រើប្រព័ន្ធវាយតម្លៃ 9-point hedonic scale លើពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងវាយនភាព ដើម្បីកែសម្រួលរូបមន្តឲ្យត្រូវនឹងចំណូលចិត្តប្រជាជនកម្ពុជាមុននឹងចេញលក់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Resistant starch (ម្សៅធន់នឹងការរំលាយ) ជាប្រភេទកាបូអ៊ីដ្រាតដែលមិនរលាយនៅក្នុងក្រពះ និងពោះវៀនតូចរបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែវាធ្វើដំណើរទៅដល់ពោះវៀនធំ ដែលនៅទីនោះវាដើរតួជាចំណីសម្រាប់បាក់តេរីល្អជួយដល់សុខភាពផ្លូវរំលាយអាហារ។ ដូចជាហឹបកំណប់ដែលក្រពះយើងគ្មានកូនសោរបើកយកថាមពលបាន ប៉ុន្តែបាក់តេរីល្អនៅក្នុងពោះវៀនធំមានកូនសោរដើម្បីបើកយកវាធ្វើជាចំណី។
Tensile strength (កម្លាំងទាញ) ជារង្វាស់នៃកម្លាំងអតិបរិមាដែលវត្ថុមួយ (ដូចជាសរសៃគុយទាវ) អាចទ្រាំទ្របាននៅពេលគេទាញវាសងខាង មុនពេលដែលវាដាច់។ វត្ថុដែលមានកម្លាំងទាញខ្ពស់ មានន័យថាវាស្វិតល្អ។ ដូចជាការទាញសរសៃកៅស៊ូកង បើកៅស៊ូនោះស្វិតខ្លាំង យើងត្រូវប្រើកម្លាំងខ្លាំងទើបទាញវាឲ្យដាច់បាន កម្លាំងដែលយើងប្រើនោះហើយគឺ Tensile strength។
Gluten matrix (បណ្តាញគ្លុយតេន) ជាបណ្តាញនៃប្រូតេអ៊ីនមាននៅក្នុងម្សៅស្រូវសាលី ដែលបង្កើតបានជារចនាសម្ព័ន្ធស្អិត និងយឺត នៅពេលម្សៅត្រូវបានលាយជាមួយនឹងទឹក។ វាជាសារធាតុជួយឲ្យគុយទាវ ឬនំប៉័ងមានភាពស្វិតនិងមិនងាយដាច់។ ដូចជាសំណាញ់នៃសរសៃជ័រកៅស៊ូដ៏ស្អិតដែលតោងចាប់គ្រឿងផ្សំទាំងអស់បញ្ចូលគ្នា ដើម្បីកុំឲ្យសរសៃគុយទាវផុយបាក់។
Dietary fiber (កាកសរសៃអាហារ) ជាផ្នែកនៃរុក្ខជាតិ (ចំណីអាហារ) ដែលរាងកាយមនុស្សមិនអាចរំលាយ និងស្រូបយកបាន ប៉ុន្តែវាមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជួយឲ្យប្រព័ន្ធរំលាយអាហារដំណើរការបានល្អ និងទប់ស្កាត់ជំងឺទល់លាមក។ ដូចជាអំបោសដែលជួយបោសសម្អាតកាកសំណល់នៅក្នុងបំពង់ពោះវៀនរបស់យើងឲ្យស្អាតល្អ និងងាយស្រួលបញ្ចេញចោល។
Maillard reaction (ប្រតិកម្មម៉ៃឡាដ) ជាប្រតិកម្មគីមីរវាងអាស៊ីតអាមីណូ (ប្រូតេអ៊ីន) និងជាតិស្ករ នៅពេលត្រូវកម្តៅ ដែលធ្វើឲ្យម្ហូបអាហារប្តូរទៅជាពណ៌ត្នោត ឬក្រមៅ និងបង្កើតបានជាក្លិនឈ្ងុយគួរឲ្យចង់ទទួលទាន។ ដូចជាវេទមន្តដែលប្រែក្លាយនំប៉័ងពណ៌សស្លេក ទៅជាមានសំបកពណ៌មាសនិងមានក្លិនឈ្ងុយនៅពេលដែលយើងយកវាទៅដុតក្នុងឡ។
Cooking loss (ការបាត់បង់សារធាតុរឹងពេលចម្អិន) ជាបរិមាណនៃសារធាតុរឹង (ដូចជាម្សៅ ឬប្រូតេអ៊ីន) នៃគុយទាវ ឬប៉ាស្តា ដែលបានរលាយចូលទៅក្នុងទឹកពុះក្នុងកំឡុងពេលស្ងោរ។ បើភាគរយនេះកាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាគុយទាវកាន់តែផុយងាយរលាយ។ ដូចជាការបោកខោអាវប្រឡាក់ដី ទឹកប្រឡាក់ល្អក់ដែលហូរចេញមកគឺជាអ្វីដែលខោអាវបានបាត់បង់ សម្រាប់គុយទាវ ភាពល្អក់នៃទឹកស្ងោរគឺជាសារធាតុដែលរលាយចេញពីវា។
Organoleptic characteristics (លក្ខណៈសរីរាង្គវិញ្ញាណ) ជាលក្ខណៈសម្បត្តិនៃម្ហូបអាហារដែលយើងអាចដឹងនិងវាយតម្លៃបានតាមរយៈវិញ្ញាណទាំង ៥ របស់មនុស្ស ដូចជា ការមើលឃើញ (ពណ៌) ការស្រូបក្លិន ការភ្លក់រសជាតិ និងការស្ទាប ឬទំពារ (វាយនភាព)។ ដូចជាការដាក់ពិន្ទុក្នុងការប្រឡងបវរកញ្ញាដែរ ប៉ុន្តែនេះជាការដាក់ពិន្ទុលើម្ហូបអាហារ ដោយវាយតម្លៃលើរូបរាង ក្លិន រសជាតិ និងភាពទន់ស្វិតពេលទំពារ។
Breaking length (ប្រវែងទាញដាច់) គឺជាចម្ងាយអតិបរិមាដែលទម្រង់នៃវត្ថុមួយ (ដូចជាសរសៃគុយទាវឆ្អិន) អាចលូតវែងបាននៅពេលរងកម្លាំងទាញ មុនពេលដែលវាដាច់ចេញពីគ្នា។ នេះជារង្វាស់បញ្ជាក់ពីភាពយឺតរបស់ផលិតផល។ ដូចជាការវាស់ប្រវែងសរសៃស្ករកៅស៊ូ (Chewing gum) ថាតើយើងអាចទាញវាចេញពីមាត់បានវែងប៉ុនណាទើបវាដាច់ជាពីរ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖