Original Title: รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง “การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการความรู้การเพิ่มคุณภาพการผลิตทุเรียนพันธุ์หมอนทองของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียนพันธุ์หมอนทอง ในเขตเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช”
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

របាយការណ៍ស្រាវជ្រាវ៖ ការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធព័ត៌មានសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងចំណេះដឹងដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពផលិតកម្មធុរេនពូជម៉ាន់ថងរបស់កសិករនៅតំបន់សាលាក្រុង Tham Yai ស្រុក Thung Song ខេត្ត Nakhon Si Thammarat

ចំណងជើងដើម៖ รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง “การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการความรู้การเพิ่มคุณภาพการผลิตทุเรียนพันธุ์หมอนทองของเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียนพันธุ์หมอนทอง ในเขตเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช”

អ្នកនិពន្ធ៖ Jiraporn Thomkaew (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Sornram Kaewtatip, Pattaraporn Wichisaro

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018

វិស័យសិក្សា៖ Information Technology and Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កសិករដាំធុរេនពូជម៉ាន់ថង (Monthong durian) ប្រឈមនឹងការប្រកួតប្រជែងទីផ្សារខ្ពស់ និងតម្រូវការគុណភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីឈ្មួញកណ្តាល ហេតុនេះទាមទារឱ្យមានការចងក្រង និងចែករំលែកចំណេះដឹងបច្ចេកទេសដាំដុះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវសកម្មភាពដោយមានការចូលរួម (Participatory Action Research) រួមបញ្ចូលជាមួយការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធព័ត៌មានវិទ្យា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Knowledge Transfer (Word of Mouth)
ការផ្ទេរចំណេះដឹងតាមបែបប្រពៃណី (ការនិយាយតៗគ្នា)
មិនទាមទារការចំណាយលើបច្ចេកវិទ្យា និងងាយស្រួលក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងដោយផ្ទាល់នៅក្នុងសហគមន៍តូចៗ។ ចំណេះដឹង(Tacit Knowledge) ងាយនឹងបាត់បង់នៅពេលកសិករចាស់ៗបាត់បង់ជីវិត ហើយពិបាកក្នុងការចែករំលែកទៅកាន់មនុស្សក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ។ ចំណេះដឹងមានលក្ខណៈដាច់ដោយឡែកពីគ្នា មិនមានជាប្រព័ន្ធច្បាស់លាស់ ដែលធ្វើឱ្យកសិករថ្មីពិបាកយកទៅអនុវត្តតាម។
Web-Based Knowledge Management System (KM-Durian)
ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងចំណេះដឹងផ្អែកលើគេហទំព័រ (KM-Durian)
អាចចងក្រងចំណេះដឹងជាប្រព័ន្ធ (អត្ថបទ រូបភាព និងវីដេអូ) ដែលងាយស្រួលស្វែងរក រក្សាទុកបានយូរ និងអាចចែកចាយបានទូលំទូលាយ។ ទាមទារឱ្យមានការចំណាយលើការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា (Server/Domain) និងកសិករចាំបាច់ត្រូវមានជំនាញប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត។ បង្កើតបានជាគេហទំព័រផ្ទុកព័ត៌មានឌីជីថលស្តីពីបច្ចេកទេសដាំធុរេនពូជម៉ាន់ថង ដែលជួយកសិករអាចបង្កើនគុណភាពទិន្នផលបានទាន់ពេលវេលា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធនេះទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់បង្កើតគេហទំព័រ ឧបករណ៍ផលិតមាតិកាឌីជីថល និងពេលវេលាចុះប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់ពីកសិករ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតលើទិន្នន័យរបស់កសិករចំនួន ៤០ នាក់ ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់ Tham Yai ខេត្ត Nakhon Si Thammarat ប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងដីជាក់លាក់។ ចំណុចនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារតំបន់ដាំធុរេននៅកម្ពុជា (ដូចជាខេត្តកំពត ឬត្បូងឃ្មុំ) មានបរិយាកាសស្រដៀងគ្នា តែលក្ខណៈដី និងប្រភេទមេរោគអាចខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការកែសម្រួលមាតិកាឱ្យស្របតាមបរិបទមូលដ្ឋាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងចំណេះដឹងបែបឌីជីថលនេះ ពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការបង្កើតប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងចំណេះដឹងកសិកម្ម (KM System) នឹងជួយបំប្លែងចំណេះដឹងបែបប្រពៃណីទៅជាទម្រង់ឌីជីថល ដែលជួយពង្រឹងសមត្ថភាពកសិករ និងបង្កើនគុណភាពកសិផលនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានស្តង់ដារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបចូលរួម (PAR): ស្វែងយល់ពីរបៀបចុះសាកសួរ និងប្រមូលទិន្នន័យពីសហគមន៍ដោយផ្ទាល់ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ In-depth Interview និង Focus Group ដើម្បីទាញយកចំណេះដឹងកម្រិតជ្រៅ (Tacit Knowledge) ពីកសិករជើងចាស់។
  2. ការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធគេហទំព័រ (Web Application Development): សិក្សាពីការសរសេរកូដគេហទំព័រដោយប្រើប្រាស់ HTML, CSS, និង PHP រួមជាមួយនឹងការរៀបចំមូលដ្ឋានទិន្នន័យដោយប្រើប្រាស់ MySQL ដើម្បីបង្កើតទម្រង់ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងចំណេះដឹង (KM System) មួយដែលអាចរក្សាទុកទិន្នន័យបាន។
  3. ផលិតមាតិកាឌីជីថល (Digital Content Creation): រៀនសូត្រពីរបៀបថត និងកាត់តវីដេអូបង្រៀនខ្លីៗ ឬការបង្កើតអត្ថបទដែលមានរូបភាពពន្យល់ច្បាស់លាស់ (ឧទាហរណ៍ វីដេអូបង្ហាញពីការបង្កាត់កេសរ) ដើម្បីបង្ហោះចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធ ធ្វើឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ងាយយល់។
  4. ការរចនាចំណុចប្រទាក់អ្នកប្រើប្រាស់ (UI/UX Design): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីដូចជា Figma ឬ Adobe XD ដើម្បីរចនាគេហទំព័រឱ្យមានភាពសាមញ្ញបំផុត (User-friendly) ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់កសិករដែលមិនសូវមានចំណេះដឹងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា ងាយស្រួលចុចស្វែងរកព័ត៌មាន។
  5. សាកល្បង និងកែលម្អប្រព័ន្ធ (Testing & Deployment): យកប្រព័ន្ធគំរូ (Prototype) ទៅឱ្យកសិករមួយក្រុមតូចសាកល្បងប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង ដើម្បីប្រមូលមតិកែលម្អ (Feedback) រួចទើបកែសម្រួលនិងបង្ហោះលើ Server ពិតប្រាកដសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាសាធារណៈ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Knowledge Management (KM) ដំណើរការនៃការប្រមូល ចងក្រង រក្សាទុក និងចែករំលែកចំណេះដឹង ឬបទពិសោធន៍ដែលមាននៅក្នុងស្ថាប័ន ឬសហគមន៍ ដើម្បីឱ្យអ្នកដទៃអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់និងបង្កើតជាប្រយោជន៍ ឬបង្កើតជាចំណេះដឹងថ្មីៗ។ ដូចជាការសាងសង់បណ្ណាល័យមួយដែលប្រមូលផ្តុំរូបមន្តធ្វើម្ហូបឆ្ងាញ់ៗពីចុងភៅចំណាស់ៗ ដើម្បីឱ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយអាចរៀនធ្វើតាមបានដោយមិនបាច់រាវរកដោយខ្លួនឯង។
Participatory Action Research (PAR) វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលតម្រូវឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវ និងសហគមន៍ (ឬអ្នកពាក់ព័ន្ធ) សហការគ្នាស្វែងយល់ពីបញ្ហា រកដំណោះស្រាយ និងអនុវត្តជាក់ស្តែងរួមគ្នា មិនមែនគ្រាន់តែចុះទៅសួរនាំយកទិន្នន័យពីសហគមន៍នោះទេ។ ដូចជាគ្រូពេទ្យចុះទៅរស់នៅជាមួយអ្នកភូមិ ហើយរួមដៃគ្នាជាមួយអ្នកភូមិដើម្បីសម្អាតបរិស្ថាននិងរកវិធីកម្ចាត់មូសខ្លា ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែចុះទៅសួរថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ឈឺគ្រុនឈាម។
Tacit Knowledge ចំណេះដឹងកម្រិតជ្រៅដែលបង្កប់ក្នុងខ្លួនបុគ្គលម្នាក់ៗ ដែលបានមកពីបទពិសោធន៍ ការអនុវត្ត និងការសង្កេតផ្ទាល់ខ្លួន ដែលវាពិបាកនឹងសរសេរពន្យល់ជាសៀវភៅ ឬប្រាប់ជាពាក្យសម្តីឱ្យអ្នកផ្សេងយល់ច្បាស់បាន។ ដូចជាជំនាញជិះកង់ ឬជំនាញភ្លក់ដឹងរសជាតិម្ហូបថាតើខ្វះគ្រឿងអ្វី ដែលយើងដឹងពីរបៀបធ្វើវា ប៉ុន្តែពិបាកនឹងសរសេរជាសៀវភៅបង្រៀនអ្នកផ្សេងឱ្យចេះភ្លាមៗដោយគ្រាន់តែអាន។
Explicit Knowledge ចំណេះដឹងដែលត្រូវបានចងក្រងជាប្រព័ន្ធ និងបង្ហាញជាទម្រង់ច្បាស់លាស់ ដូចជាអត្ថបទ សៀវភៅ ទិន្នន័យ វីដេអូ ឬសៀវភៅណែនាំ ដែលងាយស្រួលក្នុងការរក្សាទុក ចែករំលែក និងរៀនសូត្របន្តពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀត។ ដូចជាសៀវភៅរូបមន្តធ្វើម្ហូបដែលមានប្រាប់ពីបរិមាណគ្រឿងផ្សំនិងជំហានច្បាស់លាស់ ដែលអ្នកណាក៏អាចអាននិងធ្វើតាមបានយ៉ាងងាយ។
Snowball Sampling បច្ចេកទេសជ្រើសរើសគំរូក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយចាប់ផ្តើមពីមនុស្សម្នាក់ ឬពីរនាក់ រួចពឹងផ្អែកលើពួកគេឱ្យជួយណែនាំ ឬចង្អុលបង្ហាញអ្នកបន្ទាប់ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិស្រដៀងគ្នា ឬមានបទពិសោធន៍ពាក់ព័ន្ធ រហូតដល់បានចំនួនគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាការរមៀលដុំព្រិលទឹកកកពីលើភ្នំ ដែលដំបូងមានទំហំតូច តែពេលរមៀលកាន់តែឆ្ងាយ វាប្រមូលផ្ដុំព្រិលជាប់វាកាន់តែច្រើនឡើងៗ។
Digital Content ព័ត៌មាន ឬមាតិកាដែលត្រូវបានបង្កើត និងរក្សាទុកក្នុងទម្រង់ឌីជីថល ដូចជាវីដេអូបង្រៀន រូបភាព អត្ថបទលើគេហទំព័រ ឬសំឡេង ដែលអាចប្រើប្រាស់និងចែកចាយតាមរយៈឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិក និងអ៊ីនធឺណិតទៅកាន់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូររូបថតក្រដាសដែលដាក់តាំងក្នុងអាល់ប៊ុមនៅផ្ទះ ទៅជារូបថតឌីជីថលដែលអ្នកអាចបង្ហោះលើហ្វេសប៊ុកឱ្យមិត្តភក្តិទូទាំងពិភពលោកបានឃើញក្នុងពេលតែមួយ។
SECI Model ទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតចំណេះដឹងដែលពន្យល់ពីរបៀបដែលចំណេះដឹងផ្លាស់ប្តូរ និងវិវឌ្ឍតាមរយៈដំណើរការចំនួនបួនគឺ៖ ការធ្វើសង្គមូបនីយកម្ម ការបញ្ចេញឱ្យឃើញ ការរួមបញ្ចូលគ្នា និងការបញ្ចូលទៅក្នុងខ្លួន។ វាជួយបំប្លែងចំណេះដឹងលាក់កំបាំង (Tacit) ទៅជាចំណេះដឹងច្បាស់លាស់ (Explicit)។ ដូចជារោងចក្រកែច្នៃមួយ ដែលយកបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់កម្មករម្នាក់ៗ (វត្ថុធាតុដើម) មកកែច្នៃ ចងក្រង និងសរសេរជាសៀវភៅគោលការណ៍រួម (ផលិតផលសម្រេច) សម្រាប់ឱ្យអ្នកគ្រប់គ្នាប្រើប្រាស់។
Phytophthora Fungal Disease ប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាង (เชื้อราไฟทอฟธอรา) ដែលតែងតែវាយប្រហារដំណាំកសិកម្ម ជាពិសេសដើមធុរេន ដែលបណ្តាលឱ្យកើតជំងឺរលាកគល់ រលាកឫស និងរលួយផ្លែ ដែលទាមទារការថែទាំ ការកាត់តែងមែក និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំកសិកម្មឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងទាន់ពេលវេលា។ ដូចជាជំងឺមហារីកនៅក្នុងដើមឈើ ដែលស៊ីបំផ្លាញប្រព័ន្ធឫសនិងគល់របស់វាបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ដើមឈើនោះស្លាប់ ប្រសិនបើកសិករមិនព្យាបាលទាន់ពេល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖