Original Title: Land use planning regarding sustainable development through agritourism: Şarköy example
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1095
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដីទាក់ទងនឹងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពតាមរយៈទេសចរណ៍កសិកម្ម៖ ឧទាហរណ៍នៅ Şarköy

ចំណងជើងដើម៖ Land use planning regarding sustainable development through agritourism: Şarköy example

អ្នកនិពន្ធ៖ Tuğba Kiper (Namık Kemal University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Landscape Architecture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តំបន់ជនបទជាច្រើនមានសក្តានុពលទេសចរណ៍កសិកម្ម ប៉ុន្តែខ្វះការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដីប្រកបដោយភាពត្រឹមត្រូវ ដែលអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ធនធានធម្មជាតិ និងវប្បធម៌។ ការសិក្សានេះផ្តោតលើការវាយតម្លៃសមត្ថភាព និងភាពស័ក្តិសមនៃដីសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍កសិកម្មប្រកបដោយចីរភាពនៅស្រុក Şarköy ប្រទេសតួកគី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) រួមបញ្ចូលជាមួយទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងដី ដើម្បីវាយតម្លៃ និងបង្កើតផែនទីភាពស័ក្តិសមនៃតំបន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
GIS-based Land Suitability Evaluation
ការវាយតម្លៃភាពស័ក្តិសមនៃដីដោយផ្អែកលើប្រព័ន្ធ GIS
អាចរួមបញ្ចូលទិន្នន័យច្រើនប្រភេទ (អាកាសធាតុ ដី ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ) ដើម្បីវិភាគនិងកំណត់តំបន់ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ទេសចរណ៍កសិកម្មបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។ វាជួយជៀសវាងការខូចខាតបរិស្ថានដោយសារការអភិវឌ្ឍមិនមានផែនការ។ ទាមទារឱ្យមានទិន្នន័យផែនទី ទិន្នន័យលេខដែលមានភាពសុក្រឹតខ្ពស់ និងតម្រូវឱ្យមានអ្នកជំនាញបច្ចេកទេសក្នុងការប្រើប្រាស់កម្មវិធី។ បានកំណត់ផ្ទៃដី ១៧,២៤ ហិកតាដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ដំណាំទំពាំងបាយជូរ និងជាង ១១.៩១៥ ហិកតាសម្រាប់ដំណាំអូលីវ។
SWOT Analysis
ការវិភាគចំណុចខ្លាំង ខ្សោយ ឱកាស និងការគំរាមកំហែង (SWOT)
ជួយវាយតម្លៃកត្តាសេដ្ឋកិច្ចសង្គម ទិដ្ឋភាពវប្បធម៌ និងកម្រិតនៃការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋមូលដ្ឋាន ដែលជាទិន្នន័យគុណវិស័យដែលប្រព័ន្ធផែនទីភូមិសាស្ត្រមិនអាចផ្តល់ឱ្យបាន។ ពឹងផ្អែកលើការសង្កេត និងមតិយោបល់ផ្ទាល់ខ្លួនដែលអាចមានភាពលម្អៀង និងមិនផ្តល់ជាទិន្នន័យបរិមាណ (Quantitative data) ជាក់លាក់នោះទេ។ បានបង្ហាញថាតំបន់សិក្សាមានសក្តានុពលអាកាសធាតុនិងផលិតផលល្អ ប៉ុន្តែជួបបញ្ហាខ្វះការរៀបចំចងក្រងសហគមន៍ និងខ្វះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រក្នុងការសិក្សានេះទាមទារនូវកម្មវិធីកុំព្យូទ័រឯកទេស ទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រកម្រិតលម្អិត និងចំណេះដឹងពហុជំនាញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្រុក Şarköy ប្រទេសតួកគី ដោយពឹងផ្អែកលើអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីសម្រាប់ដំណាំអូលីវ (Olea europeae L.) និងទំពាំងបាយជូរ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយកគំរូនេះមកអនុវត្តតម្រូវឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (Suitability Criteria) ឱ្យស្របតាមអាកាសធាតុត្រូពិច ប្រភេទដី និងប្រភេទដំណាំក្នុងស្រុក ដូចជាម្រេច ទុរេន ឬស្វាយ ជាដើម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនិងរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដីនេះ មានសារៈសំខាន់និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍កសិកម្ម (Agritourism) នៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តការរៀបចំផែនការផ្អែកលើទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រនេះ នឹងជួយឱ្យកម្ពុជាអាចទាញយកប្រយោជន៍ពីសក្តានុពលកសិកម្មរបស់ខ្លួន បំប្លែងទៅជាគោលដៅទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព និងបង្កើនចំណូលសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូល និងធ្វើសមាហរណកម្មទិន្នន័យ (Data Integration): ប្រមូលទិន្នន័យផែនទីដី អាកាសធាតុ កម្ពស់ដី និងប្រភពទឹកពីក្រសួងពាក់ព័ន្ធ រួចបញ្ចូលទៅក្នុងកម្មវិធី QGISArcGIS ដើម្បីបង្កើតជាមូលដ្ឋានទិន្នន័យ (Database) សម្រាប់តំបន់គោលដៅ។
  2. កំណត់លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យភាពស័ក្តិសម (Define Suitability Criteria): កំណត់កត្តាសំខាន់ៗ (ដូចជា កម្រិតជម្រាល ប្រភេទដី កម្ពស់ទឹកភ្លៀង) និងផ្តល់ពិន្ទុទម្ងន់ (Weights) ទៅតាមប្រភេទដំណាំគោលដៅនៅក្នុងតំបន់នីមួយៗ (ឧទាហរណ៍៖ លក្ខខណ្ឌស័ក្តិសមសម្រាប់ម្រេចកែប)។
  3. អនុវត្តការវិភាគត្រួតស៊ីគ្នា (Overlay Analysis): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគក្នុងកម្មវិធី ArcGIS ដើម្បីត្រួតស៊ីគ្នានូវស្រទាប់ផែនទីផ្សេងៗ (Map Overlays) រួចទាញយកផែនទីលទ្ធផលដែលបង្ហាញពីតំបន់ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ទេសចរណ៍កសិកម្ម។
  4. វាយតម្លៃស្ថានភាពសង្គមនិងវប្បធម៌តាមរយៈ SWOT: ចុះមូលដ្ឋានដើម្បីសម្ភាសន៍ប្រជាពលរដ្ឋ វាយតម្លៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ ផ្ទះសំណាក់ កម្មវិធីបុណ្យប្រពៃណី និងសក្តានុពលផលិតផលក្នុងស្រុក ដើម្បីបំពេញបន្ថែមលើទិន្នន័យផែនទីភូមិសាស្ត្រ។
  5. រៀបចំផែនការសកម្មភាពទេសចរណ៍ (Actionable Tourism Planning): ផ្អែកលើលទ្ធផលផែនទី បង្កើតកញ្ចប់សកម្មភាពទេសចរណ៍ជាក់លាក់នៅតំបន់ស័ក្តិសមបំផុត ដូចជាការដើរទស្សនាចម្ការ ការភ្លក់ផលិតផល ការស្នាក់នៅផ្ទះប្រជាពលរដ្ឋ និងការបណ្តុះបណ្តាលសហគមន៍ដោយប្រើ Participatory Planning

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Agritourism (ទេសចរណ៍កសិកម្ម) វាដើរតួជាស្ពានភ្ជាប់រវាងវិស័យកសិកម្ម និងទេសចរណ៍ ដោយផ្តល់ឱកាសឱ្យភ្ញៀវទេសចរអាចចូលរួមសកម្មភាពផ្ទាល់នៅកសិដ្ឋាន (ដូចជាការប្រមូលផល ឬភ្លក់ផលិតផល) ដែលជួយបង្កើតប្រភពចំណូលបន្ថែមសម្រាប់កសិករ និងលើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ចសហគមន៍មូលដ្ឋាន។ ដូចជាការដែលយើងទៅលេងចម្ការធូរេន ឬចម្ការម្រេច ហើយបានបេះញ៉ាំផ្ទាល់ ព្រមទាំងទិញផលិតផលពីកសិករនៅទីនោះផ្ទាល់តែម្តង។
Geographical Information System / GIS (ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ) វាដំណើរការដោយការប្រមូល ផ្ទុក ត្រួតស៊ីគ្នា និងវិភាគទិន្នន័យដែលមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រ (ដូចជាអាកាសធាតុ កម្ពស់ ប្រភេទដី) ដើម្បីបង្កើតជាផែនទីដែលជួយដល់អ្នកស្រាវជ្រាវក្នុងការសម្រេចចិត្តថា តំបន់ណាមួយស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ធ្វើគម្រោងអ្វីមួយ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ Google Maps កម្រិតខ្ពស់ ដែលមិនត្រឹមតែប្រាប់ផ្លូវ តែថែមទាំងអាចប្រាប់ពីប្រភេទដី អាកាសធាតុ និងកន្លែងដែលល្អបំផុតសម្រាប់ដាំដំណាំ។
Land use capability classes (ចំណាត់ថ្នាក់សមត្ថភាពប្រើប្រាស់ដី) វាវាយតម្លៃនិងបែងចែកប្រភេទដីទៅតាមសក្តានុពល និងកម្រិតកំណត់របស់វា (ដូចជា ជម្រាល ជម្រៅដី ហានិភ័យនៃការហូរច្រោះ) ដើម្បីកំណត់ថាតើដីនោះគួរប្រើសម្រាប់ដាំដំណាំ ធ្វើវាលស្មៅ ឬទុកជាព្រៃឈើ ដើម្បីកុំឱ្យខូចគុណភាពដីទៅថ្ងៃមុខ។ ដូចជាការចាត់ថ្នាក់សិស្សតាមសមត្ថភាពមុខវិជ្ជា គឺយើងចាត់ថ្នាក់ដីថាដីមួយណាស័ក្តិសមដាំអី ឬធ្វើអ្វីបានល្អបំផុតដោយមិនខូចគុណភាពដី។
Viticulture (ការដាំដុះទំពាំងបាយជូរ) វាជាដំណើរការនៃការអនុវត្តបច្ចេកទេសកសិកម្មទាំងមូលទៅលើការដាំដុះ និងថែរក្សាដើមទំពាំងបាយជូរ រាប់ចាប់ពីការជ្រើសរើសពូជ ការកាត់តាក់តែងមែក និងការប្រមូលផល ដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់ឧស្សាហកម្មផលិតស្រាទំពាំងបាយជូរ (Wine)។ ជាសិល្បៈនិងវិទ្យាសាស្ត្រនៃការធ្វើចម្ការទំពាំងបាយជូរ ដូចដែលយើងឃើញនៅតំបន់ផលិតស្រាទំពាំងបាយជូរល្បីៗនៅប្រទេសបារាំង។
SWOT analysis (ការវិភាគ SWOT) វាជាស៊ុមការងារសម្រាប់វាយតម្លៃស្ថានភាពទូទៅនៃគម្រោង ដោយធ្វើការបែងចែកកត្តាខាងក្នុង (ចំណុចខ្លាំង ចំណុចខ្សោយ) និងកត្តាខាងក្រៅ (ឱកាស ការគំរាមកំហែង) ដើម្បីរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍ឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងបញ្ចៀសហានិភ័យ។ ដូចជាការថ្លឹងថ្លែងរកមើលគុណសម្បត្តិ គុណវិបត្តិ ឱកាសចំណេញ និងហានិភ័យ មុននឹងសម្រេចចិត្តបោះទុនបើកអាជីវកម្មអ្វីមួយ។
Conservation-use balance (តុល្យភាពរវាងការអភិរក្សនិងការប្រើប្រាស់) វាទាមទារឱ្យការទាញយកប្រយោជន៍ពីធនធានធម្មជាតិ (ដូចជាការបើកតំបន់កសិកម្មឱ្យទេសចរចូលលេង) ត្រូវធ្វើឡើងក្នុងកម្រិតមួយដែលមិនបំផ្លាញប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ដើម្បីធានាថាធនធានទាំងនោះនៅតែអាចប្រើប្រាស់បានយូរអង្វែងសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ដូចជាការដកប្រាក់សន្សំក្នុងធនាគារមកចាយតែការប្រាក់ ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ដើម ដើម្បីឱ្យមានលុយចាយរហូត។
Thematic maps (ផែនទីតាមប្រធានបទ) វាបំប្លែងទិន្នន័យដ៏ស្មុគស្មាញ (ដូចជាទិន្នន័យទឹកភ្លៀង របាយប្រជាជន ឬប្រភេទដី) ឱ្យទៅជាទម្រង់រូបភាពពណ៌នៅលើផែនទី ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ ដើម្បីងាយស្រួលមើលឃើញពីភាពខុសគ្នានៃតំបន់នីមួយៗក្នុងការវិភាគទិន្នន័យ GIS ។ ជាផែនទីដែលមិនមែនគ្រាន់តែបង្ហាញផ្លូវនិងព្រំដែន តែវាផ្តោតលើរឿងតែមួយ ឧទាហរណ៍ផែនទីដែលផាត់ពណ៌បង្ហាញតែតំបន់ណាមានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើនជាងគេ។
Productivism (ផលិតកម្មនិយម) វាជំរុញឱ្យវិស័យកសិកម្មផ្តោតសំខាន់តែទៅលើការបង្កើនទិន្នផលឱ្យបានច្រើនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ដោយប្រើប្រាស់ជីគីមី និងគ្រឿងចក្រជាដើម ដែលជារឿយៗតែងតែមើលរំលងពីផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន (ផ្ទុយពីការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព)។ ដូចជាការរុញច្រានម៉ាស៊ីនឱ្យធ្វើការអតិបរមាដើម្បីបានផលច្រើនបំផុត ដោយមិនខ្វល់ថាម៉ាស៊ីននោះឆាប់ខូច ឬបញ្ចេញផ្សែងពុលនោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖