Original Title: Effects of Times and Methods of N-Fertilizer Placement on Yields and Fertilizer Utilization of Maize-Mung Bean Intercrops as Indicated by 15N
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលប៉ះពាល់នៃពេលវេលា និងវិធីសាស្ត្រនៃការដាក់ជីអាសូត (N-Fertilizer) ទៅលើទិន្នផល និងការប្រើប្រាស់ជីនៃដំណាំចម្រុះពោត និងសណ្តែកបាយ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យ 15N

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Times and Methods of N-Fertilizer Placement on Yields and Fertilizer Utilization of Maize-Mung Bean Intercrops as Indicated by 15N

អ្នកនិពន្ធ៖ Amnat Suwanarit (Department of Soil Science Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Chairerk Suwannarat (The National Corn and Sorghum Center, Pakchong, Nakornrajasima), Sukhum Chotchungmaneerat (The National Corn and Sorghum Center, Pakchong, Nakornrajasima)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1983, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីវិធីសាស្ត្រ និងពេលវេលាដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងការដាក់ជីអាសូត (N-fertilizer) សម្រាប់ប្រព័ន្ធដាំដុះដំណាំចម្រុះរវាងពោត (Zea mays Linn.) និងសណ្តែកបាយ (Vigna radiata Linn.) ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពនៃការស្រូបយកជី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការពិសោធន៍លើវាលស្រែ ដោយប្រើប្រាស់ជីអ៊ុយរ៉េដែលមានផ្ទុកអ៊ីសូតូប 15N (15N-labelled urea) នៅលើប្រភេទដី Reddish Brown Lateritic ក្នុងប្រទេសថៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Banding 4 cm below the cereal row at seeding (N3)
ការដាក់ជីជាបន្ទាត់ក្នុងជម្រៅ ៤ សង់ទីម៉ែត្រក្រោមជួរគ្រាប់ពូជនៅពេលសាបព្រួស
ទទួលបានប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូតខ្ពស់បំផុត និងមាននិន្នាការផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ពោតខ្ពស់ជាងគេ។ វិធីនេះកាត់បន្ថយការបាត់បង់ជីទៅក្នុងបរិស្ថានដោយឥតប្រយោជន៍។ ទាមទារភាពជាក់លាក់ និងពេលវេលាក្នុងការដាក់ជីឱ្យចំទីតាំងនៅខាងក្រោមគ្រាប់ពូជ ដែលអាចត្រូវការឧបករណ៍សាបព្រួសនិងដាក់ជីពិសេសប្រសិនបើធ្វើលើផ្ទៃដីធំ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូតខ្ពស់បំផុតដល់ ៤៦,១% (សម្រាប់ដំណាំពោត)។
Broadcasting and incorporating at seeding (N1 & N2)
ការបាចជីពង្រាយ និងលុបដីនៅទូទាំងរង ឬក្បែរជួរដំណាំនៅពេលសាបព្រួស
ងាយស្រួល និងចំណាយពេលតិចក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង ជាពិសេសសម្រាប់កសិករដែលមិនមានឧបករណ៍ជំនួយ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការស្រូបយកជីមានកម្រិតទាប ដោយសារជីអាចហូរច្រោះ ឬហួតបាត់បង់មុនពេលឫសរុក្ខជាតិលូតលាស់ទៅដល់។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីមានកម្រិតចន្លោះពី ២៧,៦% ទៅ ៣៣,៩% ប៉ុណ្ណោះ។
Split application (N4-N7)
ការបែងចែកការដាក់ជីជាច្រើនដង (ពាក់កណ្តាលពេលសាបព្រួស និងពាក់កណ្តាលទៀតនៅ៤សប្តាហ៍ក្រោយ)
តាមទ្រឹស្តី វិធីនេះធានាថារុក្ខជាតិមានសារធាតុចិញ្ចឹមគ្រប់គ្រាន់នៅតាមដំណាក់កាលលូតលាស់នីមួយៗ។ មិនបានបង្ហាញពីការកើនឡើងទិន្នផល ឬប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ជីធៀបនឹងការដាក់រន្ធតែម្តងនោះទេ ថែមទាំងខាតបង់កម្លាំងពលកម្ម។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីមានកម្រិតទាប (២១,៦% ទៅ ៣៤,០%) ហើយគ្មានការកើនឡើងទិន្នផលឡើយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់ពីតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចផ្ទាល់ក៏ដោយ ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានសម្ភារៈ និងមន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់ដើម្បីវិភាគអ៊ីសូតូប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយ៍ស្រាវជ្រាវក្នុងតំបន់ Pakchong ប្រទេសថៃ លើប្រភេទដី Reddish Brown Lateritic។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានប្រភេទដីក្រហមស្រដៀងគ្នានេះនៅតាមខេត្តមួយចំនួន ព្រមទាំងមានអាកាសធាតុប្រហាក់ប្រហែល ទិន្នន័យនេះមានតម្លៃខ្ពស់ណាស់ក្នុងការយកមកប្រៀបធៀប ទោះបីជាចាំបាច់ត្រូវមានការធ្វើតេស្តបន្ថែមលើលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជាក៏ដោយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការដាក់ជីនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងតំបន់ដាំដុះដំណាំចម្ការ។

សរុបមក ការអនុវត្តបច្ចេកទេសដាក់ជីកប់ក្រោមគ្រាប់ពូជ អាចជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីបានខ្ពស់ កាត់បន្ថយការចំណាយ និងធានាបាននូវទិន្នផលកាន់តែប្រសើរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីប្រព័ន្ធដំណាំចម្រុះ និងប្រភេទដី (Intercropping & Soil Analysis): និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីអន្តរកម្មរវាងដំណាំគ្រួសារសណ្តែក និងពោត។ ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Soil Test KitQGIS ជាមួយទិន្នន័យ FAO Soil Map ដើម្បីកំណត់តំបន់ដីក្រហម (Lateritic soil) នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែលស័ក្តិសមសម្រាប់បច្ចេកទេសនេះ។
  2. រចនាប្លង់ពិសោធន៍ (Experimental Design Setup): រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍បែប Randomized Complete Block Design (RCBD) ដើម្បីសាកល្បងប្រៀបធៀបវិធីដាក់ជី (បាចពង្រាយទល់នឹងដាក់ជាបន្ទាត់ជម្រៅ ៤សម ក្រោមគ្រាប់ពូជ) នៅក្នុងបរិបទជាក់ស្តែងរបស់កសិករ។
  3. អនុវត្តបច្ចេកទេស និងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត (Implementation & IPM): អនុវត្តការដាំដុះដោយប្រើម៉ាស៊ីនសាបព្រួសដែលអាចទម្លាក់ជីក្រោមគ្រាប់ពូជ (Seed & Fertilizer Drill)។ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត ពិសេសសត្វទាគោក (Empoasca sp.) លើសណ្តែកបាយ ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Integrated Pest Management (IPM) ជៀសវាងការខូចខាតដូចក្នុងឯកសារ។
  4. ប្រមូលទិន្នន័យ និងវិភាគទិន្នផល (Data Collection & Yield Analysis): ប្រមូលទិន្នន័យទិន្នផលជីវម៉ាស (Stover) និងគ្រាប់ (Grain)។ ប្រសិនបើគ្មានថវិកាប្រើ 15N និស្សិតអាចវិភាគអាសូតសរុបដោយប្រើវិធីសាស្រ្ត Kjeldahl Method ស្តង់ដារនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យ។
  5. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic ROI Evaluation): ធ្វើការប្រៀបធៀបអត្រាចំណេញ (ROI) រវាងវិធីសាស្ត្រនីមួយៗ ដោយគិតបញ្ចូលទាំងតម្លៃពលកម្ម និងការសន្សំសំចៃជី ដោយប្រើកម្មវិធី ExcelR Studio ដើម្បីចងក្រងជារបាយការណ៍ណែនាំដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
15N-labelled urea (ជីអ៊ុយរ៉េមានផ្ទុកអ៊ីសូតូប 15N) ការប្រើប្រាស់ជីអ៊ុយរ៉េដែលត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយម៉ូលេគុលអាសូតពិសេស (អ៊ីសូតូប 15N) ដើម្បីតាមដាន និងវាស់វែងយ៉ាងជាក់លាក់នូវបរិមាណជីដែលរុក្ខជាតិបានស្រូបយកពីដី។ ប្រៀបដូចជាការបំពាក់ឧបករណ៍តាមដាន GPS នៅលើគ្រាប់ជី ដើម្បីឱ្យយើងដឹងថាវាធ្វើដំណើរទៅដល់ណាខ្លះនៅក្នុងដើមរុក្ខជាតិ។
Intercropping (ការដាំដំណាំចម្រុះ) បច្ចេកទេសកសិកម្មដែលដាំដំណាំពីរ ឬច្រើនប្រភេទក្នុងពេលតែមួយ និងនៅលើផ្ទៃដីតែមួយ ដើម្បីឱ្យពួកវាជួយគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការលូតលាស់ និងបង្កើនទិន្នផលសរុប។ ប្រៀបដូចជាការដាក់មនុស្សពីរនាក់ដែលមានជំនាញខុសគ្នាបំពេញការងារក្នុងក្រុមតែមួយ ដើម្បីឱ្យការងារនោះទទួលបានលទ្ធផលល្អជាងការធ្វើម្នាក់ឯង។
Fertilizer Utilization Efficiency (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជី) រង្វាស់ជាភាគរយដែលបញ្ជាក់ថា តើរុក្ខជាតិពិតជាបានស្រូបយកជីដែលយើងបានដាក់ឱ្យវាចំនួនប៉ុន្មានភាគរយ ហើយបាត់បង់ទៅក្នុងដី ឬបរិយាកាសចំនួនប៉ុន្មាន។ ប្រៀបដូចជាការចាក់សាំងឡាន បើយើងចាក់កំពប់ច្រើន ប្រសិទ្ធភាពដែលឡានអាចយកសាំងនោះទៅប្រើប្រាស់គឺមានកម្រិតទាប។
Banding (ការដាក់ជីជាបន្ទាត់) វិធីសាស្ត្រដាក់ជីដោយកប់ផ្តុំគ្នាជាជួរ ឬជាបន្ទាត់នៅក្បែរ ឬនៅខាងក្រោមគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យឫសងាយស្រូបយក ជាជាងការបាចពង្រាយពេញផ្ទៃដី។ ប្រៀបដូចជាការបញ្ចុកអាហារដល់មាត់ទារកផ្ទាល់ ជាជាងការដាក់រាយប៉ាយនៅលើតុរង់ចាំឱ្យទារកយកដៃមកកើប។
Split application (ការបែងចែកការដាក់ជី) ការបែងចែកបរិមាណជីសរុបជាចំណែកតូចៗ ហើយដាក់តាមដំណាក់កាលលូតលាស់ផ្សេងៗគ្នារបស់រុក្ខជាតិ ជាជាងការដាក់រន្ធតែម្តងទាំងអស់នៅពេលសាបព្រួស។ ប្រៀបដូចជាការញ៉ាំអាហារ៣ពេលក្នុងមួយថ្ងៃ ជាជាងញ៉ាំអាហារទាំងអស់សម្រាប់ពេញមួយថ្ងៃក្នុងពេលតែមួយ។
Randomized Complete Block Design (ប្លង់ពិសោធន៍បែបចៃដន្យពេញលេញ) វិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ដោយបែងចែកផ្ទៃដីជាប្លុកតូចៗ ហើយអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនីមួយៗដោយចៃដន្យនៅក្នុងប្លុកទាំងនោះ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងដែលបណ្តាលមកពីគុណភាពដីខុសគ្នា។ ប្រៀបដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យចូលក្នុងក្រុមចម្រុះគ្នាដោយចៃដន្យ ដើម្បីធានាថាការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖