Original Title: ศึกษาการระบาดของแมลงศัตรูข้าวที่สำคัญบนข้าวพันธุ์ส่งเสริม
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.26
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាអំពីការរាតត្បាតតាមរដូវកាលនៃសត្វល្អិតចង្រៃសំខាន់ៗលើពូជស្រូវដែលត្រូវបានណែនាំ

ចំណងជើងដើម៖ ศึกษาการระบาดของแมลงศัตรูข้าวที่สำคัญบนข้าวพันธุ์ส่งเสริม

អ្នកនិពន្ធ៖ Suwat Ruay-aree (Division of Entomology and Zoology, Department of Agriculture, Chatuchak, Bangkok 10900)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1994, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះទិន្នន័យអំពីការរាតត្បាតតាមរដូវកាលនៃសត្វល្អិតចង្រៃលើពូជស្រូវដែលត្រូវបានណែនាំឱ្យដាំដុះ ដើម្បីជួយកសិករក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅវាលស្រែកសិករក្នុងខេត្ត Pathum Thani ចន្លោះឆ្នាំ 1990 ដល់ 1992 ដោយមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងមានការតាមដានចំនួនសត្វល្អិតប្រចាំសប្តាហ៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Direct Counting
ការរាប់ផ្ទាល់ដោយភ្នែក
មិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ស្មុគស្មាញ និងអាចសង្កេតឃើញការខូចខាតជាក់ស្តែងលើដើមស្រូវ (ឧ. ស្លឹកដែលត្រូវដង្កូវស៊ី) ផ្ទាល់។ ចំណាយពេលវេលាយូរ ត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន និងអាចមានកំហុសឆ្គងខ្ពស់ ជាពិសេសចំពោះសត្វល្អិតដែលហើរលឿន។ បានជួយតាមដានចំនួនមមាចត្នោតក្នុងមួយគុម្ព (>10 ក្បាល/គុម្ព) និងវាយតម្លៃភាគរយនៃការខូចខាតស្លឹក។
D-vac Sucking Machine
ការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនបូមសត្វល្អិត
អាចប្រមូលសំណាកសត្វល្អិតតូចៗ និងសត្វដែលលាក់ខ្លួននៅតាមគល់ស្រូវបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព និងសុក្រឹតភាពខ្ពស់។ ត្រូវការទុនវិនិយោគលើម៉ាស៊ីន ប្រើប្រាស់ថាមពល និងមានភាពលំបាកក្នុងការចល័តនៅតាមវាលស្រែដែលមានទឹកច្រើន។ បានប្រមូលទិន្នន័យជាក់លាក់នៃដង់ស៊ីតេសត្វល្អិត និងសត្វពីងពាង ដើម្បីប្រៀបធៀបតាមពូជស្រូវនីមួយៗ។
Sweep Net Sampling
ការប្រមូលសំណាកដោយប្រើសំណាញ់
ងាយស្រួលអនុវត្ត ចំណាយតិច និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការប្រមូលសត្វល្អិតដែលហើរនៅផ្នែកខាងលើនៃដើមស្រូវ ដូចជាសត្វមមាចស្រូវ។ មិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ចាប់សត្វល្អិតដែលក្រាបផ្ទាល់ដី ឬរស់នៅតាមគល់ស្រូវផ្នែកខាងក្រោមឡើយ។ បានកត់ត្រាការរាតត្បាតនៃសត្វមមាចស្រូវ (Leptocorisa spp.) ជាពិសេសនៅដំណាក់កាលស្រូវដាក់ទឹកដោះលើពូជ SP 60។
Light Trap
ការដាក់អន្ទាក់ពន្លឺភ្លើង
អាចទាក់ទាញ និងចាប់សត្វល្អិតបានច្រើនប្រភេទនៅពេលយប់ ដែលងាយស្រួលក្នុងការតាមដានបំលាស់ទីតាមរដូវកាលទំហំធំ។ អាចទាក់ទាញសត្វល្អិតពីចម្ងាយមកកាន់ស្រែបន្ថែម និងអាចចាប់បានទាំងសត្វល្អិតដែលមានប្រយោជន៍។ បានបង្ហាញពីគំរូនៃការកើនឡើងសត្វមមាចត្នោត និងសត្វល្អិតផ្សេងៗប្រចាំឆ្នាំចាប់ពីឆ្នាំ 1990 ដល់ 1992។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍ប្រមូលសំណាកបាណកសាស្ត្រស្តង់ដារ កម្លាំងពលកម្មប្រចាំសប្តាហ៍ និងទីតាំងវាលស្រែសាកល្បងពិតប្រាកដ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្ត Pathum Thani ប្រទេសថៃ នៅចន្លោះឆ្នាំ 1990-1992 ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវណែនាំរបស់ថៃ (RD និង SP series) ក្រោមលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុជាក់លាក់នាពេលនោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចហួសសម័យ និងមិនឆ្លុះបញ្ចាំងទាំងស្រុងពីបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ឬសកម្មភាពសត្វល្អិតនៅតំបន់ភូមិសាស្ត្រផ្សេងឡើយ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការស្រាវជ្រាវនេះមានតម្លៃជាមូលដ្ឋានវិធីសាស្ត្រ ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទិន្នន័យជាមួយពូជស្រូវក្នុងស្រុក និងបរិស្ថានបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការតាមដានប្រជាសាស្ត្រសត្វល្អិតតាមរដូវកាល និងការប្រើប្រាស់កម្រិតសេដ្ឋកិច្ចនៃការខូចខាត (Economic Threshold) គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តប្រព័ន្ធតាមដានសត្វល្អិតតាមរដូវកាល និងកម្រិតខូចខាតសេដ្ឋកិច្ចបែបនេះ នឹងជួយលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពទិន្នផលស្រូវ និងនិរន្តរភាពបរិស្ថាននៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីអត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត និងវដ្តជីវិត: ស្វែងយល់អំពីវដ្តជីវិត និងលក្ខណៈរូបរាងរបស់សត្វល្អិតចង្រៃសំខាន់ៗលើដំណាំស្រូវ (ដូចជា Nilaparvata lugens និង Cnaphalocrocis medinalis) ដោយប្រើប្រាស់សៀវភៅណែនាំ ឬប្រភពទិន្នន័យរបស់ IRRI (International Rice Research Institute)
  2. រៀបចំឧបករណ៍ប្រមូលសំណាកសត្វល្អិត: រៀបចំឧបករណ៍មូលដ្ឋានដែលមានតម្លៃសមរម្យ ដូចជា សំណាញ់ចាប់សត្វល្អិត (Sweep net) អន្ទាក់ពន្លឺ (Light trap) និងកែវពង្រីក (Magnifying glass) សម្រាប់ការចុះអនុវត្តផ្ទាល់នៅវាលស្រែសាកល្បង។
  3. រៀបចំផែនការតាមដាននៅវាលស្រែ: ជ្រើសរើសវាលស្រែគោលដៅយ៉ាងតិច ២ ទីតាំង ហើយកំណត់កាលវិភាគចុះពិនិត្យប្រចាំសប្តាហ៍ ដោយកត់ត្រាចំនួនសត្វល្អិតនៅតាមដំណាក់កាលលូតលាស់នីមួយៗរបស់ស្រូវ (តាំងពីសាបព្រោះ រហូតដល់ប្រមូលផល)។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងកំណត់កម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (Economic Threshold): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា Microsoft ExcelRStudio ដើម្បីវិភាគនិន្នាការប្រជាសាស្ត្រសត្វល្អិត និងផ្ទៀងផ្ទាត់ថាតើវាឈានដល់កម្រិតដែលត្រូវអន្តរាគមន៍កម្ចាត់ហើយឬនៅ (ឧ. >10 ក្បាល/គុម្ព សម្រាប់មមាចត្នោត)។
  5. សាកល្បងជាមួយពូជស្រូវក្នុងស្រុកកម្ពុជា: អនុវត្តការស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបនេះលើពូជស្រូវពេញនិយមនៅកម្ពុជា (ដូចជា ពូជសែនក្រអូប និង ផ្ការំដួល) ដើម្បីចងក្រងទិន្នន័យស្វែងរកពូជដែលមានភាពធន់ទ្រាំនឹងសត្វល្អិតតាមរដូវកាលបានល្អបំផុត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Economic threshold (កម្រិតសេដ្ឋកិច្ច) ជាកម្រិតនៃដង់ស៊ីតេសត្វល្អិតចង្រៃដែលមានវត្តមានក្នុងស្រែ ដែលទាមទារឱ្យមានការចាត់វិធានការកម្ចាត់ជាបន្ទាន់ (ឧទាហរណ៍ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ) ដើម្បីការពារកុំឱ្យការខូចខាតដំណាំឈានដល់កម្រិតមួយដែលធ្វើឱ្យកសិករខាតបង់ថវិកាលើសពីការចំណាយលើការទប់ស្កាត់នោះ។ ដូចជាកម្រិតទឹកប្រកាសអាសន្ននៅទំនប់ទឹក បើទឹកឡើងដល់កម្រិតនេះ គេត្រូវតែបើកទ្វារទឹកបញ្ចេញចោល បើមិនដូច្នេះទេវានឹងបាក់ទំនប់បង្កការខូចខាតធំ។
D-vac sucking machine (ម៉ាស៊ីនបូមសត្វល្អិត D-vac) ជាឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវបែបវិទ្យាសាស្ត្រដែលដំណើរការដូចជាម៉ាស៊ីនបូមធូលី ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់បូមយកសំណាកសត្វល្អិតតូចៗ (ដូចជាមមាច) ចេញពីដើមដំណាំ ដើម្បីយកទៅរាប់និងវិភាគប្រជាសាស្ត្ររបស់វាយ៉ាងសុក្រឹតនៅមន្ទីរពិសោធន៍។ ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនបូមធូលីដើម្បីបូមយកធូលីចេញពីកម្រាលព្រំសូត្រ ប៉ុន្តែនេះគឺសម្រាប់បូមយកសត្វល្អិតចេញពីគល់ស្រូវ។
Sweep net (សំណាញ់ចាប់សត្វល្អិត) ជាប្រភេទសំណាញ់ក្រណាត់ដែលមានដងវែង ប្រើសម្រាប់ក្រវីកាត់ចុងស្លឹកដំណាំក្នុងគោលបំណងប្រមូល និងប៉ាន់ស្មានចំនួនសត្វល្អិតដែលហើរ ឬតោងនៅផ្នែកខាងលើនៃដើមស្រូវ ដូចជាសត្វមមាចស្រូវជាដើម។ ដូចជាការប្រើសំណាញ់ដួសត្រីក្នុងកូនស្រះ ដើម្បីចង់ដឹងថាមានត្រីប៉ុន្មានប្រភេទ និងមានចំនួនប៉ុន្មានរស់នៅក្នុងនោះ។
Light trap (អន្ទាក់ពន្លឺភ្លើង) ជាឧបករណ៍ទាក់ទាញសត្វល្អិតនៅពេលយប់ដោយប្រើប្រាស់ពន្លឺភ្លើង ដែលជួយអ្នកស្រាវជ្រាវតាមដានការផ្លាស់ទី ការកើនឡើង និងបំរែបំរួលចំនួនសត្វល្អិតតាមរដូវកាលនៅក្នុងតំបន់ណាមួយ។ ដូចជាការបើកភ្លើងទាក់ទាញសត្វមេអំបៅឱ្យហើរចូលមកក្នុងផ្ទះនៅពេលយប់ ដើម្បីងាយស្រួលប្រមូលចាប់ពួកវា។
Tillering to booting stage (ដំណាក់កាលបែកគុម្ពដល់ផើម) ជាដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ស្រូវ ចាប់ពីពេលដែលវាចាប់ផ្តើមបែកធាងចេញដើមច្រើន (Tillering) រហូតដល់ពេលដែលវាចាប់ផ្តើមបង្កើតកួរស្រូវនៅខាងក្នុងដើម (Booting) មុនពេលបញ្ចេញកួរ។ នេះជាពេលដែលស្រូវងាយរងគ្រោះពីសត្វល្អិតបំផ្លាញស្លឹកនិងដើម។ ដូចជាវ័យជំទង់របស់មនុស្ស ដែលរាងកាយកំពុងលូតលាស់លឿន និងត្រៀមខ្លួនចូលដល់វ័យពេញវ័យ។
Milky stage (ដំណាក់កាលដាក់ទឹកដោះ) ជាដំណាក់កាលដែលគ្រាប់ស្រូវទើបតែកកើត មានសភាពទន់និងមានផ្ទុកសារធាតុរាវពណ៌សដូចទឹកដោះនៅខាងក្នុង មុនពេលវាប្រែជាស្វិតនិងរឹង។ ជាពេលដែលសត្វមមាចស្រូវ (Rice bug) ចូលចិត្តមកជញ្ជក់យកទឹកដោះនេះបណ្តាលឱ្យគ្រាប់ស្រូវស្កក។ ដូចជាផ្លែឈើដែលនៅខ្ចី សាច់នៅទន់ និងមានទឹកដមច្រើន មុនពេលវាទុំរឹង។
Nilaparvata lugens (សត្វមមាចត្នោត) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃដ៏កាចសាហាវបំផុតមួយលើដំណាំស្រូវ (Brown planthopper) ដែលបំផ្លាញស្រូវដោយការជញ្ជក់យករុក្ខរស់ពីគល់ស្រូវ និងចម្លងវីរុសផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យស្រូវងាប់ក្រៀមជាផ្ទាំងៗ (Hopperburn)។ ដូចជាសត្វមូសខ្លាដែលបឺតឈាមមនុស្ស និងចម្លងជំងឺគ្រុនឈាមអញ្ចឹងដែរ តែនេះវាបឺតទឹកពីដើមស្រូវនិងចម្លងជំងឺដល់ស្រូវ។
Cnaphalocrocis medinalis (ដង្កូវស៊ីស្លឹកស្រូវ) ជាប្រភេទដង្កូវមេអំបៅ (Rice leaf folder) ដែលមានទម្លាប់បញ្ចេញសរសៃសូត្ររុំបត់ស្លឹកស្រូវជាបំពង់ រួចលាក់ខ្លួននិងស៊ីកោសិកាស្លឹកពណ៌បៃតងនៅខាងក្នុង ធ្វើឱ្យស្លឹកស្រូវប្រែជាពណ៌ស ស្ងួត និងមិនអាចធ្វើរស្មីសំយោគបាន។ ដូចជាក្មេងដែលយកភួយមកមូររុំខ្លួនឯង ហើយស៊ីនំលាក់ខ្លួននៅខាងក្នុងនោះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖