Original Title: Smallholder Farmers’ Perceptions of Climate Change Adaptation Strategies: The Case of the Greater Giyani Local Municipality, Limpopo Province
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i1.1287
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការយល់ឃើញរបស់កសិករខ្នាតតូចលើយុទ្ធសាស្រ្តបន្ស៊ាំទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ៖ ករណីសិក្សានៅសាលាក្រុង Greater Giyani ខេត្ត Limpopo

ចំណងជើងដើម៖ Smallholder Farmers’ Perceptions of Climate Change Adaptation Strategies: The Case of the Greater Giyani Local Municipality, Limpopo Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Mkansi Ntlharihani Deon (Department of Agricultural Economics and Animal Production, University of Limpopo, South Africa), Ledwaba Lesetja J. (Department of Agricultural Economics and Animal Production, University of Limpopo, South Africa), Mokhaukhau Jenny P. (Department of Agricultural Economics and Animal Production, University of Limpopo, South Africa)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស៊ើបអង្កេតពីកម្រិតនៃការយល់ឃើញ និងកត្តាប្រឈមរបស់កសិករខ្នាតតូចដែលដាំពោត ក្នុងការអនុវត្តយុទ្ធសាស្រ្តបន្ស៊ាំទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ នៅក្នុងសាលាក្រុង Greater Giyani ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូលទិន្នន័យពីកសិករខ្នាតតូចចំនួន ១៣០ នាក់ តាមរយៈការសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់ និងធ្វើការវិភាគទិន្នន័យដោយប្រើប្រាស់ស្ថិតិពិពណ៌នា និងម៉ូដែលតំរែតំរង់ឡូជីស្ទីក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Binary Logistic Regression
ម៉ូដែលតំរែតំរង់ឡូជីស្ទីកទ្វេភាគ
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការដោះស្រាយជាមួយលទ្ធផលដែលមានទម្រង់ជាជម្រើសពីរ (ឧទាហរណ៍៖ វិជ្ជមាន ឬ អវិជ្ជមាន) និងងាយស្រួលបកស្រាយតាមរយៈផលធៀបហានិភ័យ (Odds Ratios)។ វាមានភាពរឹងមាំក្នុងការប្រើប្រាស់ជាមួយទិន្នន័យចម្រុះ។ ទាមទារឱ្យមានទំនាក់ទំនងលីនេអ៊ែររវាងអថេរឯករាជ្យ និងលោការីតនៃហាងឆេង (Log odds) ហើយអាចត្រូវការទំហំគំរូធំល្មមដើម្បីទទួលបានស្ថិរភាព។ បានរកឃើញថា កសិករដែលទទួលបានការព្យាករណ៍អាកាសធាតុមានឱកាសរហូតដល់ ២២ ដង (Exp(B) = 22.021) ក្នុងការយល់ឃើញវិជ្ជមានលើយុទ្ធសាស្រ្តបន្ស៊ាំ។
Likert Scale Analysis & Descriptive Statistics
ការវិភាគរង្វាស់ Likert និងស្ថិតិពិពណ៌នា
ងាយស្រួលក្នុងការវាស់វែង និងបំប្លែងការយល់ឃើញ ឬអាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សទៅជាទិន្នន័យបរិមាណ (តាមរយៈមាត្រដ្ឋាន ៥ កម្រិត)។ អាចប្រឈមនឹងភាពលំអៀងដោយសារអ្នកឆ្លើយសំណួរអាចមាននិន្នាការជ្រើសរើសចម្លើយនៅកណ្តាលៗ ឬឆ្លើយដើម្បីបំពេញចិត្តអ្នកសម្ភាសន៍។ បានគណនាពិន្ទុមធ្យម (៣.២៦ ជាបន្ទាត់គោល) និងរកឃើញថា ៥៥,១% នៃកសិករមានការយល់ឃើញវិជ្ជមាន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនទាមទារធនធានកុំព្យូទ័រធំដុំនោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារពេលវេលា និងធនធានមនុស្សសម្រាប់ការចុះប្រមូលទិន្នន័យដោយផ្ទាល់ និងកម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិស្តង់ដារ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងសាលាក្រុង Greater Giyani ខេត្ត Limpopo ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដោយផ្តោតលើកសិករដាំពោតខ្នាតតូចចំនួន ១៣០ នាក់ ដែលមានអាយុជាមធ្យម ៥៧ ឆ្នាំ ភាគច្រើនជានារី (៦០,៨%) និងគ្មានការងារធ្វើ (៧៥,៤%)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះបង្ហាញពីភាពស្រដៀងគ្នានៃបញ្ហាប្រឈមនឹងអាកាសធាតុរបស់កសិករ ប៉ុន្តែបរិបទប្រជាសាស្ត្រ និងសេដ្ឋកិច្ចសង្គមអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឲ្យមានការផ្ទៀងផ្ទាត់ឡើងវិញនៅពេលអនុវត្តក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្ត និងរបកគំហើញនៃការសិក្សានេះ មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងការរៀបចំគោលនយោបាយកសិកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ការលើកកម្ពស់ប្រព័ន្ធចែករំលែកព័ត៌មានអាកាសធាតុ និងការចងក្រងសហគមន៍កសិករ គឺជាគន្លឹះដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតដែលអាចយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនភាពធន់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ ការរចនាកម្រងសំណួរ និងជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រសំណាក: សិក្សាពីការបង្កើតកម្រងសំណួរដោយប្រើរង្វាស់ ៥ កម្រិត (5-point Likert Scale) និងស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសជ្រើសរើសសំណាកប្រភេទ Snowball និង Purposive Sampling ដោយអាចប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា KoboToolbox សម្រាប់ប្រមូលទិន្នន័យ។
  2. ជំហានទី២៖ ការចុះប្រមូលទិន្នន័យពីសហគមន៍កសិករនៅកម្ពុជា: ជ្រើសរើសខេត្តគោលដៅ (ឧទាហរណ៍៖ បាត់ដំបង ឬពោធិ៍សាត់) ហើយចុះធ្វើការសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់ជាមួយកសិករខ្នាតតូច ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ចសង្គម និងការយល់ឃើញរបស់ពួកគេលើយុទ្ធសាស្ត្របន្ស៊ាំអាកាសធាតុ។
  3. ជំហានទី៣៖ ការសម្អាត និងរៀបចំទិន្នន័យដោយប្រើកម្មវិធី: បញ្ចូលទិន្នន័យ និងសម្អាតកំហុសឆ្គងផ្សេងៗ ដោយប្រើកម្មវិធី IBM SPSSRStudio ព្រមទាំងធ្វើតេស្ត Multicollinearity (VIF test) ដើម្បីធានាថាអថេរមិនមានទំនាក់ទំនងជាន់គ្នាខ្លាំងពេក។
  4. ជំហានទី៤៖ ការវិភាគទិន្នន័យតាមរយៈម៉ូដែលឡូជីស្ទីក: ដំណើរការវិភាគ Binary Logistic Regression ដើម្បីកំណត់ថា តើអថេរណាខ្លះ (ដូចជា កម្រិតវប្បធម៌ ការទទួលបានព័ត៌មានអាកាសធាតុ) ដែលជះឥទ្ធិពលជាវិជ្ជមានខ្លាំងដល់ការសម្រេចចិត្តរបស់កសិករ ដោយផ្តោតលើការបកស្រាយតម្លៃ Odds Ratio (Exp(B))
  5. ជំហានទី៥៖ ការបកស្រាយលទ្ធផល និងសរសេររបាយការណ៍: សង្ខេបលទ្ធផលដែលរកឃើញទៅជារបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវ និងទាញចេញជាអនុសាសន៍គោលនយោបាយជាក់ស្តែង ដើម្បីដាក់ជូនក្រសួងកសិកម្ម ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល ក្នុងការជួយគាំទ្រដល់សហគមន៍កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Binary Logistic Regression Model (ម៉ូដែលតំរែតំរង់ឡូជីស្ទីកទ្វេភាគ) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិមួយដែលប្រើសម្រាប់ទស្សន៍ទាយលទ្ធផលដែលមានតែជម្រើសពីរ (ឧទាហរណ៍៖ យល់ព្រម ឬ មិនយល់ព្រម, ជោគជ័យ ឬ បរាជ័យ) ដោយផ្អែកលើកត្តាជម្រុញផ្សេងៗ (អថេរឯករាជ្យ) ដូចជាអាយុ ចំណូល ឬការអប់រំ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេប្រើវាដើម្បីរកមើលថាតើកត្តាណាខ្លះដែលធ្វើឲ្យកសិករមានការយល់ឃើញវិជ្ជមាន ឬអវិជ្ជមាន។ ដូចជាការទស្សន៍ទាយថា "ភ្លៀង" ឬ "មិនភ្លៀង" ដោយប្រមូលទិន្នន័យមើលលើកត្តាដូចជា ពពក ខ្យល់ និងសីតុណ្ហភាព។
Odds Ratio (ផលធៀបហានិភ័យ ឬ អត្រាឱកាស) ជារង្វាស់នៅក្នុងស្ថិតិដែលបង្ហាញពីកម្រិតនៃឱកាសដែលព្រឹត្តិការណ៍មួយនឹងកើតឡើង ធៀបទៅនឹងឱកាសដែលវាមិនកើតឡើង នៅពេលមានកត្តាណាមួយប្រែប្រួល។ ក្នុងអត្ថបទនេះ វាវាស់ស្ទង់ថា តើកសិករដែលជាសមាជិកសហគមន៍មានឱកាសយល់ដឹងពីការបន្ស៊ាំអាកាសធាតុខ្ពស់ជាងកសិករមិនមែនសមាជិកប៉ុន្មានដង។ ដូចជាការនិយាយវិភាគថា "អ្នកពាក់មួកសុវត្ថិភាពមានឱកាសរស់រានមានជីវិតពីគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ៣ ដង ខ្ពស់ជាងអ្នកមិនពាក់មួក។"
Variance Inflation Factor (កត្តាអតិផរណានៃវ៉ារ្យ៉ង់ / VIF) ជារង្វាស់ស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីត្រួតពិនិត្យមើលបញ្ហា Multicollinearity (ទំនាក់ទំនងជាន់គ្នាខ្លាំងពេក) រវាងអថេរឯករាជ្យនៅក្នុងម៉ូដែលតំរែតំរង់។ បើតម្លៃ VIF ធំជាង ១០ មានន័យថាទិន្នន័យមានភាពជាន់គ្នាខ្លាំង ដែលធ្វើឲ្យលទ្ធផលវិភាគលែងសូវច្បាស់លាស់។ ដូចជាការដែលមានសាក្សីពីរនាក់ឆ្លើយរឿងដូចគ្នាបេះបិទ ដែលធ្វើឲ្យយើងមិនទទួលបានព័ត៌មានថ្មីបន្ថែម ហើយថែមទាំងធ្វើឲ្យស្មុគស្មាញដល់ការវិនិច្ឆ័យ។
Snowball Sampling (បច្ចេកទេសជ្រើសរើសសំណាកតាមបែបព្រិលធ្លាក់) ជាវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវពឹងផ្អែកលើអ្នកចូលរួមដំបូង (Seeds) ឲ្យជួយណែនាំ ឬចង្អុលបង្ហាញអ្នកចូលរួមបន្ទាប់ទៀត ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិស្រដៀងគ្នា។ វិធីនេះល្អសម្រាប់ស្វែងរកក្រុមមនុស្សដែលពិបាកទាក់ទងជាសាធារណៈ។ ដូចជាការសួរមិត្តភក្តិម្នាក់ឲ្យណែនាំមិត្តភក្តិរបស់គេម្នាក់ទៀត ហើយម្នាក់ទៀតនោះណែនាំបន្តបន្ទាប់គ្នា រហូតបានចំនួនមនុស្សច្រើនដូចដុំព្រិលដែលរមៀលកាន់តែធំ។
Purposive Sampling (ការជ្រើសរើសសំណាកតាមគោលដៅ) ជាវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសសំណាកដោយអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើប្រាស់ការវិនិច្ឆ័យផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីរើសយកអ្នកចូលរួមណាដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិជាក់លាក់ស័ក្តិសមបំផុតទៅនឹងគោលបំណងនៃការសិក្សា (ឧទាហរណ៍៖ ការចុះទៅជ្រើសយកតែកសិករដាំពោតខ្នាតតូចដែលរងគ្រោះដោយអាកាសធាតុ)។ ដូចជាការជ្រើសរើសយកតែសិស្សដែលចេះលេងបាល់ទាត់ប៉ុណ្ណោះ មកធ្វើជាសមាជិកក្រុមបាល់ទាត់សាលា ដោយមិនចាប់ឆ្នោតរើសសិស្សទូទៅឡើយ។
Crop diversification (ការធ្វើពិពិធកម្មដំណាំ) ជាយុទ្ធសាស្ត្រកសិកម្មដែលកសិករដាំដុះដំណាំច្រើនមុខខុសៗគ្នានៅលើផ្ទៃដីតែមួយ ឬផ្លាស់ប្តូរមុខដំណាំតាមរដូវកាល ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការខូចខាតទាំងស្រុងដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួត ជំងឺ ឬសត្វល្អិតបំផ្លាញ ព្រមទាំងជួយរក្សាជីជាតិដី។ ដូចជាការមិនដាក់ស៊ុតទាំងអស់ក្នុងកន្ត្រកតែមួយ ប្រសិនបើកន្ត្រកមួយធ្លាក់ អ្នកនៅតែសល់ស៊ុតក្នុងកន្ត្រកផ្សេងទៀត។
Multicollinearity (ពហុកូលីនេអ៊ែរ ឬ ភាពអាស្រ័យគ្នាទ្វេគុណ) ជាបាតុភូតក្នុងស្ថិតិដែលអថេរឯករាជ្យពីរ ឬច្រើននៅក្នុងម៉ូដែលតំរែតំរង់ មានទំនាក់ទំនងគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងខ្លាំង (Correlated)។ បញ្ហានេះធ្វើឲ្យម៉ូដែលពិបាកក្នុងការកំណត់ថា តើអថេរមួយណាពិតជាអ្នកជះឥទ្ធិពលទៅលើលទ្ធផលពិតប្រាកដ។ ដូចជាការព្យាយាមស្វែងរកថា តើកម្ដៅថ្ងៃ ឬ អាកាសធាតុស្ងួត ដែលធ្វើឲ្យដើមឈើស្វិត ក្នុងពេលដែលកត្តាទាំងពីរនេះតែងតែកើតឡើងព្រមគ្នារហូត។
Likert scale (រង្វាស់ ឬមាត្រដ្ឋាន លីខឺត) ជាប្រភេទកម្រងសំណួរដែលប្រើសម្រាប់វាស់ស្ទង់អាកប្បកិរិយា ឬការយល់ឃើញរបស់មនុស្ស ដោយតម្រូវឲ្យពួកគេជ្រើសរើសកម្រិតនៃការយល់ព្រមរបស់ខ្លួន (ឧទាហរណ៍៖ ពី "មិនយល់ព្រមទាល់តែសោះ" រហូតដល់ "យល់ព្រមយ៉ាងខ្លាំង") ដែលជាធម្មតាមាន ៥ ឬ ៧ កម្រិតជម្រើស។ ដូចជាការផ្តល់ពិន្ទុផ្កាយពី ១ ដល់ ៥ ទៅលើសេវាកម្មភោជនីយដ្ឋាន ដើម្បីបង្ហាញពីកម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់អ្នក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖