Original Title: Effects of Thiourea and KNO3 on Flower Bud Burst in Durian, Durio zibethenus Murr. after Paclobutrazol Use
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.21
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃ Thiourea និង KNO3 លើការចេញពន្លកផ្កាទុរេន (Durio zibethenus Murr.) ក្រោយការប្រើប្រាស់ Paclobutrazol

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Thiourea and KNO3 on Flower Bud Burst in Durian, Durio zibethenus Murr. after Paclobutrazol Use

អ្នកនិពន្ធ៖ Hiran Hiranpradit (Chanthaburi Horticultural Research Center), Sookwat Chandraparnik (Chanthaburi Horticultural Research Center), Chawaeng Kaewrak, Surmsuk Salakpetch, Umpika Punnachit

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1994, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការអភិវឌ្ឍពន្លកផ្កាទុរេនមិនប្រក្រតី (ការឈប់លូតលាស់) ដែលបណ្តាលមកពីការធ្លាក់ភ្លៀងក្នុងអំឡុងពេលចេញពន្លកដំបូង (dot stage) ដែលធ្វើឱ្យកសិករពិបាកគ្រប់គ្រងទិន្នផល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការពិសោធន៍ដោយបាញ់ថ្នាំគីមី thiourea និង KNO3 ក្នុងកម្រិតកំហាប់ខុសៗគ្នាទៅលើមែកទុរេនដែលបានប្រើ paclobutrazol មុន ដើម្បីជំរុញការចេញផ្កា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Paclobutrazol application alone (Control)
ការប្រើប្រាស់សារធាតុ Paclobutrazol តែមួយមុខ (វិធីសាស្ត្រទូទៅ)
មានប្រសិទ្ធភាពល្អចំណាយតិចជាងការលាយថ្នាំច្រើនមុខ ប្រសិនបើមិនមានភ្លៀងធ្លាក់ ឬមានភ្លៀងតិចតួច (< 10 ម.ម/ថ្ងៃ) នៅដំណាក់កាលចេញពន្លកដំបូង។ មិនអាចទប់ទល់នឹងការផ្អាកការលូតលាស់របស់ពន្លកផ្កាបានទេ ប្រសិនបើមានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើន ដែលធ្វើឱ្យដើមទុរេនមិនព្រមចេញផ្កា។ មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការជំរុញការចេញផ្កាក្នុងឆ្នាំដែលមានភ្លៀងធ្លាក់តិច (1991/1992) ប៉ុន្តែមិនសូវទទួលបានផលល្អក្នុងឆ្នាំមានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើន។
Paclobutrazol + Thiourea (500 - 1500 ppm)
ការប្រើ Paclobutrazol រួមជាមួយ Thiourea (កម្រិត 500 - 1500 ppm)
ជួយជំរុញការចេញផ្កា និងទប់ទល់នឹងឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាននៃទឹកភ្លៀងកម្រិតមធ្យមនៅដំណាក់កាលចេញពន្លកផ្កា។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពទេ ប្រសិនបើមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងជាប់ៗគ្នា (លើសពី ៣៥ ម.ម/ថ្ងៃ) ហើយអាចធ្វើឱ្យធ្លាក់ចុះទិន្នផលប្រសិនបើអនុវត្តក្នុងរដូវគ្មានភ្លៀង។ ក្នុងឆ្នាំ 1988/1989 ការប្រើប្រាស់កម្រិត 1,500 ppm បានបង្កើនចំនួនផ្កាក្នុងមួយដើមដល់ទៅ ៧៥% ធៀបនឹងការប្រើតែ Paclobutrazol។
Paclobutrazol + Thiourea + Mixtures (Dextrose, NAA, etc.)
ការប្រើ Paclobutrazol រួមជាមួយ Thiourea និងសារធាតុលាយបន្ថែម (Dextrose, NAA, ជីទឹក)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការជំរុញ និងរក្សាការចេញផ្កា ទោះបីជាមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងជាបន្តបន្ទាប់ (លើសពី ៣៥ ម.ម/ថ្ងៃ) ក៏ដោយ។ មានភាពស្មុគស្មាញក្នុងការលាយកំហាប់ថ្នាំ និងទាមទារការចំណាយថវិកាច្រើនជាងមុនលើសារធាតុគីមីបន្ថែម។ អាចរក្សា និងបង្កើនដង់ស៊ីតេផ្កាបានយ៉ាងល្អក្នុងឆ្នាំដែលមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង (1990/1991) ធៀបនឹងការប្រើ Thiourea តែមួយមុខដែលបរាជ័យ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើសារធាតុគីមីកសិកម្ម ការតាមដានអាកាសធាតុយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ និងចំណេះដឹងបច្ចេកទេស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចันทបុរី ប្រទេសថៃ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៨ ដល់ ១៩៩២ ដែលផ្តោតជាចម្បងលើពូជទុរេនសែនី (Chanee) និងពូជក្នុងស្រុកមួយចំនួន។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែអាយុកាលនៃការសិក្សាមានភាពចាស់បន្តិច ហើយការឆ្លើយតបអាចខុសគ្នាអាស្រ័យលើពូជទុរេន (ដូចជា ម៉ាន់ថង) និងប្រភេទដី។ វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការយកមកធ្វើតេស្តសាកល្បងជាមុនសិន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កសិករដាំទុរេននៅកម្ពុជា ដែលជារឿយៗជួបប្រទះបញ្ហាអាកាសធាតុប្រែប្រួល និងភ្លៀងធ្លាក់ខុសរដូវ។

សរុបមក ការយល់ដឹងពីអន្តរកម្មរវាងបរិមាណទឹកភ្លៀង និងការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីរំញោច នឹងជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយហានិភ័យពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងបង្កើនស្ថិរភាពទិន្នផលទុរេនប្រចាំឆ្នាំ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាលម្អិតអំពីវដ្តនៃការចេញផ្កា និងការតាមដានទឹកភ្លៀង: កសិករត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការសង្កេតដំណាក់កាលចេញពន្លកដំបូង (dot stage) របស់ទុរេន Durio zibethenus និងដំឡើងឧបករណ៍ Rain Gauge នៅក្នុងចម្ការ ដើម្បីតាមដានថាតើកម្រិតទឹកភ្លៀងប្រចាំថ្ងៃលើសពី 10 ម.ម ឬ 35 ម.ម ដែរឬទេ។
  2. ធ្វើតេស្តសាកល្បងលើទ្រង់ទ្រាយតូចក្នុងចម្ការ: ជ្រើសរើសដើមទុរេនមួយចំនួនដើម្បីសាកល្បងបាញ់ Paclobutrazol កម្រិត 1000 ppm ជាមុន រួចសាកល្បងបាញ់ថ្នាំ Thiourea កម្រិត 1000-1500 ppm នៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់តិចតួច ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលជាមួយដើមដែលមិនបានបាញ់។
  3. អនុវត្តរូបមន្តលាយបញ្ចូលគ្នាសម្រាប់រដូវភ្លៀងខ្លាំង: ក្នុងករណីមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងជាប់ៗគ្នា (>35 ម.ម/ថ្ងៃ) ត្រូវរៀបចំលាយ Thiourea ជាមួយសារធាតុជំនួយផ្សេងៗដូចជា Dextrose, Humic acidNAA ដូចដែលមានបញ្ជាក់ក្នុងឯកសារ ដើម្បីទប់ទល់នឹងការឈប់លូតលាស់របស់ផ្កា។
  4. វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់ និងកត់ត្រាទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ច: កត់ត្រាចំនួនកញ្ចុំផ្កា អត្រានៃការជាប់ផ្លែ និងចំណាយលើសារធាតុគីមីដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelGoogle Sheets ដើម្បីធ្វើការវិភាគថ្លៃដើមនិងផលចំណេញ (Cost-benefit analysis) មើលថាតើការប្រើប្រាស់ថ្នាំបន្ថែមទាំងនេះមានភាពចំណេញកម្រិតណា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Paclobutrazol (ប៉ាក្លូប៊ុយត្រាសូល / សារធាតុរារាំងការលូតលាស់) ជាសារធាតុគីមីកសិកម្ម (Plant Growth Regulator) ដែលកសិករប្រើសម្រាប់ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ស្លឹក និងមែក ដោយការបញ្ឈប់ការបង្កើតអ័រម៉ូន Gibberellin ដើម្បីបង្ខំឱ្យរុក្ខជាតិងាកមកបញ្ចេញពន្លកផ្កាជំនួសវិញ។ ដូចជាការចាប់ហ្វ្រាំងមិនឱ្យដើមឈើលូតលាស់កម្ពស់ ដើម្បីឱ្យវាបង្វែរថាមពលទៅបង្កើតផ្កា និងផ្លែវិញ។
Thiourea (ធីអូអ៊ុយរ៉េ / សារធាតុដាស់ការសម្ងំ) ជាសមាសធាតុគីមីដែលមានផ្ទុកអាសូត និងស្ពាន់ធ័រ ប្រើសម្រាប់ដាស់ពន្លកផ្កា ឬគ្រាប់ពូជដែលកំពុងសម្ងំ (dormancy) ឱ្យភ្ញាក់ និងចាប់ផ្តើមលូតលាស់បានលឿន ទោះបីជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមិនអំណោយផល (ដូចជាមានភ្លៀងធ្លាក់) ក៏ដោយ។ ដូចជានាឡិការោទ៍ដែលដាស់ពន្លកផ្កាទុរេនឱ្យភ្ញាក់ពីការដេកលក់ បន្ទាប់ពីត្រូវទឹកភ្លៀងរំខាន។
KNO3 / Potassium Nitrate (ជីប៉ូតាស្យូមនីត្រាត) ជាប្រភេទជីគីមីម្យ៉ាង (ជីប្រៃ) ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាទូទៅក្នុងការជំរុញការចេញផ្កា និងបំបែកការសម្ងំរបស់ពន្លក ដោយផ្តល់នូវសារធាតុចិញ្ចឹមចំបាច់ភ្លាមៗដល់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងដែលផឹកហើយធ្វើឱ្យដើមឈើមានថាមពលភ្លាមៗដើម្បីបញ្ចេញផ្កា។
Dot stage (ដំណាក់កាលភ្នែកក្តាម / ដំណាក់កាលពន្លកអុចៗ) ជាដំណាក់កាលដំបូងបំផុតនៃការកកើតផ្កាទុរេន ដែលពន្លកទើបតែលេចចេញមកមានទំហំប៉ុនក្បាលម្ជុល ឬដូចភ្នែកក្តាមនៅតាមមែក។ ក្នុងដំណាក់កាលនេះ ពន្លកងាយនឹងរងផលប៉ះពាល់ ឬឈប់លូតលាស់បំផុតប្រសិនបើមានភ្លៀងធ្លាក់។ ដូចជាទារកទើបតែកកើតក្នុងផ្ទៃ ដែលត្រូវការការថែទាំយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន និងងាយរងគ្រោះបំផុត។
Inflorescences (កញ្ចុំផ្កា) គឺជាបណ្តុំនៃផ្កាជាច្រើនដែលដុះចេញពីទងតែមួយ ឬប្រព័ន្ធមែកធាងតែមួយនៅលើដើមរុក្ខជាតិ ដែលក្នុងករណីទុរេន គឺសំដៅលើចង្កោមផ្កាដែលដុះចេញពីមែកធំៗ។ ដូចជាភួងផ្កាដែលចងផ្កាតូចៗជាច្រើនចូលគ្នាជាដុំតែមួយ។
Bud Burst (ការបែកពន្លក / ការចេញពន្លកផ្កា) គឺជាដំណើរការដែលពន្លកផ្កា ឬស្លឹកដែលធ្លាប់តែសម្ងំ (dormant) ចាប់ផ្តើមរីកធំ និងលៀនចេញមកក្រៅសំបកមែក ដែលជាសញ្ញានៃការចាប់ផ្តើមលូតលាស់ជាថ្មីយ៉ាងសកម្ម។ ដូចជាស៊ុតដែលញាស់ចេញជាកូនមាន់ បន្ទាប់ពីក្រាបអស់មួយរយៈពេល។
Foliar fertilizer (ជីបាញ់តាមស្លឹក) ជាប្រភេទជីទឹក ឬម្សៅរលាយដែលត្រូវបានគេបាញ់ផ្ទាល់ទៅលើស្លឹក និងមែករុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមតាមរន្ធខ្យល់របស់ស្លឹកបានរហ័ស ជាងការបាចជីតាមឫស។ ដូចជាការចាក់ថ្នាំបញ្ចូលសេរ៉ូមតាមសរសៃឈាម ដើម្បីឱ្យរាងកាយទទួលបានអាហាររហ័សភ្លាមៗ ជាងការញ៉ាំតាមមាត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖