Original Title: อิทธิพลของการป้องกันกำจัดวัชพืชที่มีต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเขียวผิวดำ
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការប្រកួតប្រជែងរបស់ស្មៅចង្រៃទៅលើការលូតលាស់ និងទិន្នផលនៃសណ្ដែកបាយខ្មៅ (Vigna mungo L.)

ចំណងជើងដើម៖ อิทธิพลของการป้องกันกำจัดวัชพืชที่มีต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเขียวผิวดำ

អ្នកនិពន្ធ៖ Somchai Boonpradub, Kanokporn Maolanont, Thewa Maolanont, Montri Chatasiri

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1986, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រកួតប្រជែងរបស់ស្មៅចង្រៃទៅលើការលូតលាស់ និងទិន្នផលរបស់សណ្ដែកបាយខ្មៅពូជ BC-48 ព្រមទាំងកំណត់ប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រកម្ចាត់ស្មៅផ្សេងៗគ្នា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការពិសោធន៍នៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការ Phitsanulok ក្នុងរដូវវស្សា និងរដូវប្រាំង ដោយប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រកម្ចាត់ស្មៅចង្រៃជាច្រើនទម្រង់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Unweeded Control
មិនបានកម្ចាត់ស្មៅ
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម និងថវិកាសម្រាប់ការទិញថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅ ឬសម្ភារៈផ្សេងៗ។ ស្មៅដណ្តើមពន្លឺ និងជីវជាតិពីដំណាំយ៉ាងខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យកម្ពស់ដើម និងចំនួនផ្លែថយចុះ។ ទិន្នផលអាចបាត់បង់រហូតដល់ ៤៩% ទៅ ៦៣%។ ផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹមតែ ០,៦២ តោន/ហិកតានៅរដូវប្រាំង និង ០,៦៥ តោន/ហិកតានៅរដូវវស្សា។
Pre-emergence Herbicide Only (Metolachlor)
ការប្រើថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅមុនពន្លកដុះ
ជួយកាត់បន្ថយស្មៅ និងទប់ស្កាត់ការប្រកួតប្រជែងនៅដំណាក់កាលលូតលាស់ដំបូងនៃដំណាំសណ្តែកបានយ៉ាងល្អ ដោយចំណាយកម្លាំងពលកម្មតិច។ មិនអាចគ្រប់គ្រងស្មៅបានទាំងស្រុងពេញមួយរដូវដាំដុះ ជាពិសេសនៅរដូវប្រាំងដែលមានស្មៅដុះច្រើននៅដំណាក់កាលចុងក្រោយ។ ផ្តល់ទិន្នផលកម្រិតមធ្យម ប៉ុន្តែនៅតែមិនទាន់ឈានដល់សក្តានុពលអតិបរមាដូចការប្រើវិធីសាស្ត្ររួមបញ្ចូលគ្នា។
Hand Weeding Twice (15 and 30 DAS)
ការដកស្មៅដោយដៃ ២ ដង (នៅថ្ងៃទី១៥ និង៣០)
គ្រប់គ្រងស្មៅបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយមិនពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការអនុវត្តកសិកម្មសុវត្ថិភាព ឬសរីរាង្គ។ តម្រូវឱ្យមានការចំណាយពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មមនុស្សច្រើន ដែលអាចជាបញ្ហាប្រឈមនៅពេលខ្វះខាតកម្លាំងពលកម្ម។ ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតក្នុងរដូវវស្សា (១,២៧ តោន/ហិកតា)។
Herbicide + Hand Weeding Twice (15 and 30 DAS)
ការប្រើថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅ រួមផ្សំការដកស្មៅដោយដៃ ២ ដង
កម្ចាត់ស្មៅបានស្ទើរតែទាំងស្រុង ដែលជួយឱ្យដំណាំលូតលាស់បានពេញលេញ និងផ្តល់ទិន្នផលអតិបរមា។ ការចំណាយខ្ពស់បំផុតដោយសារត្រូវបូកបញ្ចូលទាំងថ្លៃទិញថ្នាំគីមី និងថ្លៃពលកម្មសម្រាប់ការដកស្មៅ។ ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតក្នុងរដូវប្រាំង ដែលឈានដល់ ១,៦៥ តោន/ហិកតា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារការប្រើប្រាស់ធនធានកសិកម្ម សារធាតុគីមី និងកម្លាំងពលកម្មជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការអនុវត្តផ្ទាល់នៅទីវាល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការ Phitsanulok ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ១៩៨៦ ដែលប្រើប្រាស់ពូជសណ្ដែកបាយខ្មៅ BC-48។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏អាយុកាលនៃទិន្នន័យនេះមានភាពចំណាស់ ដែលប្រហែលជាមិនឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស៊ាំរបស់ស្មៅចង្រៃចំពោះថ្នាំគីមីនាពេលបច្ចុប្បន្ន និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុឡើយ។ ដូចនេះ កម្ពុជាគួរតែធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទិន្នន័យនេះដោយប្រើប្រាស់ពូជដំណាំ និងការសាកល្បងនៅតាមតំបន់ជាក់ស្តែងក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលពីការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការអនុវត្តកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងវិស័យដំណាំសណ្តែក ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពនៃការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃ។

ជារួម ការយល់ដឹងពីពេលវេលាសមស្របក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅ (នៅថ្ងៃទី១៥ និង៣០) និងការរួមបញ្ចូលគ្នានៃវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ អាចជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយការខាតបង់ទិន្នផលដោយសារស្មៅចង្រៃបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃប្រភេទស្មៅចង្រៃក្នុងចម្ការ: ធ្វើការស្ទង់មតិ និងកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទស្មៅចង្រៃដែលមានវត្តមានក្នុងចម្ការជាមុន ដើម្បីជ្រើសរើសថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅដែលស័ក្តិសម (ឧទាហរណ៍ ការប្រើប្រាស់ Metolachlor អាចមានប្រសិទ្ធភាពលើប្រភេទស្មៅជាក់លាក់)។
  2. អនុវត្តថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅមុនពេលដុះពន្លក: ប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅមុនពេលពន្លកដុះ (Pre-emergence Herbicide) ភ្លាមៗក្រោយពេលសាបព្រួសរួច ជាពិសេសក្នុងរដូវប្រាំង ដែលវាអាចកាត់បន្ថយការដុះស្មៅនៅដំណាក់កាលដំបូងបានយ៉ាងល្អ។
  3. រៀបចំកាលវិភាគដកស្មៅដោយដៃនៅដំណាក់កាលសំខាន់: ត្រៀមកម្លាំងពលកម្មដើម្បីចូលដកស្មៅដោយដៃនៅចន្លោះថ្ងៃទី ១៥ និង ៣០ ក្រោយពេលសាបព្រួស ដែលជារយៈពេលប្រកួតប្រជែងខ្លាំងបំផុត (Critical Period of Weed Competition) ដើម្បីធានាថាដំណាំអាចលូតលាស់លឿនជាងស្មៅ។
  4. តាមដានការលូតលាស់ និងប្រៀបធៀបចំណាយ: កត់ត្រាទិន្នន័យអំពីកម្ពស់ដើម ចំនួនផ្លែ និងទិន្នផលសរុប រួចយកទៅប្រៀបធៀបជាមួយនឹងវិធីសាស្ត្រចាស់ (Cost-Benefit Analysis) ដើម្បីវាយតម្លៃថាវិធីសាស្រ្តមួយណា (ពលកម្មសុទ្ធ ឬ ពលកម្មបូកថ្នាំគីមី) ផ្តល់ប្រាក់ចំណេញច្រើនជាងគេក្នុងបរិបទសេដ្ឋកិច្ចបច្ចុប្បន្ន។
  5. ធ្វើការសាកល្បងជាក់ស្តែងដោយប្រើពូជក្នុងស្រុក: និស្សិតកសិកម្មគួររៀបចំការសាកល្បងខ្នាតតូច (Field Trials) នៅតាមស្ថានីយស្រាវជ្រាវក្នុងស្រុក (ឧទាហរណ៍ នៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីកម្រិតប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រនេះទៅលើពូជសណ្តែកបាយខ្មៅ Vigna mungo L. ដែលកំពុងដាំដុះនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Vigna mungo L. ជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់សណ្តែកបាយខ្មៅ ដែលជាដំណាំសណ្តែកមានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ ដាំដុះយ៉ាងទូលំទូលាយនៅតំបន់អាស៊ី សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាអាហារ និងកែច្នៃជាផលិតផលផ្សេងៗ។ ដូចជាសណ្តែកបាយធម្មតាដែរ ប៉ុន្តែមានសំបកពណ៌ខ្មៅ ដែលគេច្រើនយកទៅធ្វើបង្អែម ឬបណ្តុះជាសណ្តែកបណ្តុះ។
Pre-emergence herbicide ជាប្រភេទសារធាតុគីមីកសិកម្មដែលត្រូវបាញ់ទៅលើដីក្រោយពេលសាបព្រួសគ្រាប់ពូជរួច ប៉ុន្តែមុនពេលគ្រាប់ពូជដំណាំ និងគ្រាប់ស្មៅដុះពន្លក ដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ស្មៅតាំងពីដើមទី។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺជាមុន គឺយើងបាញ់ថ្នាំការពារកុំឲ្យស្មៅដុះចេញមកក្រៅដីបាន។
Metolachlor ជាឈ្មោះសារធាតុសកម្មរបស់ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទមុនពន្លកដុះ ដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅស្លឹកតូច និងស្មៅប្រភេទខ្លះទៀតនៅក្នុងចម្ការដំណាំសណ្តែក ឬពោត។ ដូចជាកងសន្តិសុខដែលឈរយាមនៅមាត់ទ្វារដី រង់ចាំចាប់ស្មៅចង្រៃណាដែលព្យាយាមដុះចេញមកពីក្នុងដី។
Weed competition ជាសកម្មភាពដែលស្មៅចង្រៃដុះលូតលាស់ដណ្តើមយកពន្លឺព្រះអាទិត្យ ទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹមពីក្នុងដី ធ្វើឱ្យដំណាំគោលខ្វះខាតធនធានទាំងនេះ និងធ្លាក់ចុះទិន្នផល។ ដូចជាការដណ្តើមម្ហូបគ្នាញ៉ាំក្នុងចានតែមួយ បើអ្នកផ្សេងញ៉ាំលឿនជាង និងច្រើនជាង យើងច្បាស់ជាមិនសូវឆ្អែតនិងស្គម។
Days-after-sowing (DAS) ជារង្វាស់ពេលវេលាស្តង់ដារក្នុងការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ដែលរាប់ចាប់ពីថ្ងៃដែលបានសាបព្រួសគ្រាប់ពូជចូលទៅក្នុងដី ដើម្បីកំណត់កាលវិភាគថែទាំ ដូចជាការដាក់ជី ឬការដកស្មៅ។ ដូចជាការរាប់អាយុរបស់ទារកគិតចាប់ពីថ្ងៃកើត ដើម្បីដឹងថាពេលណាត្រូវចាក់វ៉ាក់សាំងកូន។
Yield loss ជាបរិមាណនៃផលដំណាំដែលត្រូវថយចុះ ឬខាតបង់ដោយសារកត្តាអវិជ្ជមានណាមួយ (ដូចជាស្មៅចង្រៃ ជំងឺ ឬសត្វល្អិត) បើធៀបនឹងការទទួលបានទិន្នផលពេញលេញក្នុងលក្ខខណ្ឌល្អប្រសើរ។ ដូចជាការរំពឹងថានឹងទទួលបានប្រាក់ខែពេញ ប៉ុន្តែត្រូវកាត់ប្រាក់ខ្លះដោយសារមកធ្វើការយឺត។
Randomized complete block design (RCBD) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុកតូចៗដែលមានលក្ខណៈដីដូចគ្នា ហើយអនុវត្តកម្មវិធីសាកល្បងដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងនៃលទ្ធផល។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យនៅលាយឡំគ្នាក្នុងក្រុមនីមួយៗ ដើម្បីឱ្យការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖