Original Title: การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา วัฒนวิถีชุมชน “โหนด นา เล” อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍ផ្អែកលើសហគមន៍៖ ករណីសិក្សាផ្លូវវប្បធម៌សហគមន៍ “ត្នោត ស្រែ សមុទ្រ” ស្រុកសៈទិងព្រះ ខេត្តសុងខ្លា

ចំណងជើងដើម៖ การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษา วัฒนวิถีชุมชน “โหนด นา เล” อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา

អ្នកនិពន្ធ៖ อุไรวรรณ สุภานิตย์ (Uraiwon Supanit), Faculty of Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Srivijaya, ศุภวรรณ ตันตสุทธิกุล (Supawan Tantasuttikul), Faculty of Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Srivijaya

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2012 (Rajamangala University of Technology Srivijaya)

វិស័យសិក្សា៖ Tourism Management

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងសិក្សាពីការគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍ផ្អែកលើសហគមន៍ (Community-Based Tourism) និងស្វែងយល់ពីសក្តានុពល ការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងបញ្ហាប្រឈមនានានៅក្នុងតំបន់ទេសចរណ៍វប្បធម៌ "ត្នោត ស្រែ សមុទ្រ" (Plam Paddy Sea) ក្នុងស្រុកសៈទិងព្រះ (Sathing Phra) ខេត្តសុងខ្លា (Songkhla) ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវចម្រុះ រួមមានការប្រមូលទិន្នន័យពីឯកសារ ការសម្ភាសន៍ និងការស្ទង់មតិពីអ្នកពាក់ព័ន្ធ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Community-Based Tourism (CBT) Model
ទម្រង់នៃការគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍ផ្អែកលើសហគមន៍
ជួយលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាជនមូលដ្ឋាន ថែរក្សាប្រពៃណីវប្បធម៌ និងផ្តល់អំណាចសម្រេចចិត្តដល់សហគមន៍។ ទាមទារការសម្របសម្រួលខ្លាំងជាមួយអាជ្ញាធរ ហើយងាយរងគ្រោះដោយសារកត្តាអាកាសធាតុ (រដូវវស្សា) ដែលធ្វើឱ្យរអាក់រអួលដល់សកម្មភាព។ បានបង្កើតជាកញ្ចប់ទស្សនាចរណ៍ (១ថ្ងៃ និង ២ថ្ងៃ១យប់) ដោយរួមបញ្ចូលវប្បធម៌ ត្នោត ស្រែ និងសមុទ្រ ប្រកបដោយជោគជ័យ។
SWOT Analysis Framework
ក្របខ័ណ្ឌនៃការវិភាគ SWOT
ជួយកំណត់យ៉ាងច្បាស់នូវចំណុចខ្លាំង ចំណុចខ្សោយ ឱកាស និងការគំរាមកំហែង ដើម្បីរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍ចំគោលដៅ។ ទាមទារទិន្នន័យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ និងការចូលរួមផ្តល់មតិដោយស្មោះត្រង់ពីគ្រប់ភាគី បើមិនដូច្នេះទេការវាយតម្លៃអាចមានភាពលម្អៀង។ រកឃើញថាចំណុចខ្សោយធំបំផុតរបស់សហគមន៍គឺ កង្វះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងកង្វះការគាំទ្រជាផ្លូវការពីអាជ្ញាធររដ្ឋ។
Mixed-Methods Evaluation (Questionnaires & Interviews)
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃចម្រុះ (កម្រងសំណួរ និងការសម្ភាសន៍)
ផ្តល់ទិន្នន័យទាំងបរិមាណវិស័យ (កម្រិតនៃការចូលរួម) និងគុណវិស័យ (មតិយោបល់ផ្ទាល់ពីមេដឹកនាំសហគមន៍)។ ទំហំសំណាកមានកំណត់តូច (៥០នាក់សម្រាប់កម្រងសំណួរ) អាចកំណត់តំណាងភាពនៃទិន្នន័យទូទៅរបស់សហគមន៍ទាំងមូល។ បង្ហាញថាកម្រិតនៃការចូលរួមរបស់សហគមន៍ស្ថិតក្នុងកម្រិតមធ្យម (មធ្យមភាគ ២.៦៩/៥.០០) ដែលបង្ហាញពីតម្រូវការក្នុងការជំរុញបន្ថែមពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តទម្រង់ទេសចរណ៍នេះ និងការស្រាវជ្រាវទាមទារនូវកិច្ចសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងសហគមន៍ និងអាជ្ញាធរ ព្រមទាំងធនធានមូលដ្ឋានមួយចំនួនធំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្តោតតែលើភូមិសាស្ត្រស្រុកសៈទិងព្រះ ខេត្តសុងខ្លា ប្រទេសថៃ ដោយមានអ្នកឆ្លើយកម្រងសំណួរត្រឹមតែ ៥០នាក់ ដែលទិន្នន័យអាចមានភាពលម្អៀងទៅរកបរិបទសង្គមថៃទីតាំងនោះ។ ទោះជាយ៉ាងណា វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះតំបន់ជនបទជាច្រើនរបស់យើងមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ (ដើមត្នោត វាលស្រែ បឹងបួ) និងរបៀបរស់នៅស្រដៀងគ្នានេះ ដែលងាយស្រួលក្នុងការយកគំរូតាម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទម្រង់នៃការគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍សហគមន៍នេះមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍នៅតំបន់ជនបទនៃប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ការអនុវត្តគំរូនេះអាចជួយលើកស្ទួយជីវភាពប្រជាជនមូលដ្ឋាននៅកម្ពុជា តាមរយៈការទាញយកសក្តានុពលវប្បធម៌ និងធម្មជាតិដែលមានស្រាប់មកបំប្លែងជាផលិតផលទេសចរណ៍ដ៏ទាក់ទាញដោយមានការចូលរួមពីប្រជាជនផ្ទាល់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីគំរូទេសចរណ៍សហគមន៍ និងការវិភាគ SWOT: និស្សិតត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការសិក្សាពីទ្រឹស្តីនៃការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ផ្អែកលើសហគមន៍ (CBT) និងរៀនប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ SWOT Analysis ដើម្បីវាយតម្លៃសក្តានុពលតំបន់គោលដៅ។
  2. ចុះវាយតម្លៃសក្តានុពលតំបន់គោលដៅជាក់ស្តែង: ជ្រើសរើសសហគមន៍គោលដៅនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ សហគមន៍ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ឬបាត់ដំបង) ហើយប្រើប្រាស់កម្រងសំណួរ Questionnaires តាមទម្រង់ Likert Scale និងការសម្ភាសន៍ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីប្រជាជនមូលដ្ឋាន។
  3. រៀបចំផែនការខ្សែបន្ទាត់ទេសចរណ៍ (Tourism Routing Design): ផ្អែកលើទិន្នន័យដែលប្រមូលបាន ត្រូវរៀបចំកញ្ចប់ទស្សនាចរណ៍ដូចជា កញ្ចប់ទស្សនាចរណ៍១ថ្ងៃ ឬ ២ថ្ងៃ១យប់ (Homestay) ដោយផ្តោតលើសកម្មភាពស្នូល (ឧ. ការឡើងត្នោត ការច្រូតស្រូវ)។
  4. បង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ និងការចូលរួម (Marketing & Community Engagement): រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរតាមរយៈបណ្តាញសង្គម (Digital Marketing Platforms) និងសរសេរគម្រោងស្នើសុំការគាំទ្រ (Proposal Writing) ពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលដើម្បីអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Community - Based Tourism ជាទម្រង់នៃការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍ដែលផ្តល់សិទ្ធិអំណាច និងការគ្រប់គ្រងស្ទើរតែទាំងស្រុងទៅសហគមន៍មូលដ្ឋានក្នុងការរៀបចំផែនការ និងការសម្រេចចិត្ត ដើម្បីធានាថាប្រាក់ចំណូលនិងអត្ថប្រយោជន៍នានាត្រូវបានបែងចែកដោយសមធម៌ដល់ប្រជាជនក្នុងតំបន់។ ដូចជាការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នាបើកអាជីវកម្មក្នុងភូមិ ដែលអ្នកភូមិទាំងអស់ជាម្ចាស់ភាគហ៊ុន និងមានសិទ្ធិសម្រេចចិត្តរួមគ្នា។
SWOT Analysis ជាឧបករណ៍វិភាគយុទ្ធសាស្ត្រដែលជួយវាយតម្លៃកត្តាខាងក្នុង (ចំណុចខ្លាំង និងចំណុចខ្សោយ) និងកត្តាខាងក្រៅ (ឱកាស និងការគំរាមកំហែង) ដើម្បីរៀបចំផែនការអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ ឬគម្រោងណាមួយឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព និងចៀសវាងហានិភ័យ។ ដូចជាការពិនិត្យសុខភាពមុនពេលប្រកួតកីឡា ដោយត្រូវដឹងពីកម្លាំងរបស់ខ្លួនឯង ជំងឺប្រចាំកាយ អាកាសធាតុខាងក្រៅ និងសក្តានុពលគូប្រកួត។
Ecotourism ជាការធ្វើដំណើរទេសចរណ៍ទៅកាន់តំបន់ធម្មជាតិ ដោយមានការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ក្នុងការអភិរក្សបរិស្ថាន និងវប្បធម៌មូលដ្ឋាន ព្រមទាំងផ្តល់ចំណេះដឹងដល់អ្នកទេសចរពីសារៈសំខាន់នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការចូលទស្សនាសារមន្ទីរដែលធម្មជាតិជាកន្លែងតាំងបង្ហាញ ហើយយើងត្រូវដើរមើលដោយប្រុងប្រយ័ត្នបំផុតមិនឱ្យខូចខាតវត្ថុទាំងនោះឡើយ។
Mass Tourism ជាទម្រង់ទេសចរណ៍ដែលមានចំនួនភ្ញៀវទេសចរច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់សម្រុកទៅកាន់គោលដៅតែមួយក្នុងពេលតែមួយ ដែលជារឿយៗបង្កផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់បរិស្ថាន និងសង្គមរស់នៅរបស់ប្រជាជនមូលដ្ឋាន។ ដូចជាការសម្រុកទៅទិញទំនិញបញ្ចុះតម្លៃនៅផ្សារក្នុងថ្ងៃតែមួយ ដែលធ្វើឱ្យស្ទះចរាចរណ៍ ពេញហាង និងបន្សល់ទុកសម្រាមរាយប៉ាយ។
Focus Group ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ ដែលប្រមូលផ្តុំមនុស្សមួយក្រុមតូចមានលក្ខណៈសម្បត្តិស្រដៀងគ្នា ដើម្បីពិភាក្សា ផ្លាស់ប្តូរមតិយោបល់ និងស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅពីបញ្ហា ឬតម្រូវការជាក់លាក់ណាមួយនៅក្នុងគម្រោង។ ដូចជាការហៅចាស់ទុំក្នុងភូមិពីរបីនាក់មកអង្គុយជុំគ្នាផឹកតែ ដើម្បីជជែករកដំណោះស្រាយរឿងជួសជុលផ្លូវក្នុងភូមិ។
Genuine Participation ជាកម្រិតនៃការចូលរួមយ៉ាងពិតប្រាកដដែលប្រជាជនមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការគិត សម្រេចចិត្ត អនុវត្ត និងវាយតម្លៃគម្រោងតាំងពីចំណុចចាប់ផ្តើមរហូតដល់បញ្ចប់ មិនមែនគ្រាន់តែជាការចូលរួមជាទម្រង់គំរូឡើយ។ ដូចជាការអនុញ្ញាតឱ្យកូនៗជួយរៀបចំមុខម្ហូប និងទិញគ្រឿងទេសសម្រាប់ជប់លៀងគ្រួសារ មិនមែនគ្រាន់តែហៅពួកគេមកញ៉ាំពេលមុខម្ហូបឆ្អិនរួចរាល់នោះទេ។
Rating Scales ជាឧបករណ៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់កម្រិតមតិយោបល់ ភាពយល់ស្រប ឬការពេញចិត្តរបស់អ្នកចូលរួមឆ្លើយកម្រងសំណួរ តាមរយៈជម្រើសចម្លើយជាលេខ (ឧទាហរណ៍៖ ពីលេខ ១ ដល់ ៥) ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការវិភាគទិន្នន័យជាបរិមាណវិស័យ។ ដូចជាការឱ្យពិន្ទុផ្កាយលើសេវាកម្មកុម្ម៉ង់ម្ហូប ដែលផ្កាយ ១ គឺអន់បំផុត ហើយផ្កាយ ៥ គឺល្អឥតខ្ចោះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖