Original Title: การประเมินศักยภาพและออกแบบโครงข่ายการท่องเที่ยวเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากในต าบลนาหมื่นศรี อ าเภอนาโยง จังหวัดตรัง
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃសក្តានុពល និងការរចនាបណ្តាញទេសចរណ៍សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាននៅឃុំណាម្ហឺនស៊ី ស្រុកណាយ៉ុង ខេត្តត្រាំង

ចំណងជើងដើម៖ การประเมินศักยภาพและออกแบบโครงข่ายการท่องเที่ยวเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากในต าบลนาหมื่นศรี อ าเภอนาโยง จังหวัดตรัง

អ្នកនិពន្ធ៖ Dusitporn Hokta, Jutima Boonmee, Thanin Sangkhaduang

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Rajamangala University of Technology Srivijaya

វិស័យសិក្សា៖ Tourism Development

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការវាយតម្លៃសក្តានុពល និងការរចនាបណ្តាញទេសចរណ៍ ដើម្បីជួយជំរុញការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន (Grassroot Economic Development) នៅក្នុងឃុំណាម្ហឺនស៊ី ខេត្តត្រាំង ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវចម្រុះ ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការស្រាវជ្រាវគុណវិស័យ និងបរិមាណវិស័យ ដើម្បីវាយតម្លៃសក្តានុពលតំបន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Qualitative Assessment (In-depth Interviews & Observation)
ការវាយតម្លៃគុណវិស័យ (ការសម្ភាសន៍ស៊ីជម្រៅ និងការសង្កេត)
ទទួលបានព័ត៌មានលម្អិតស៊ីជម្រៅអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រ វប្បធម៌ និងបញ្ហាប្រឈមរបស់សហគមន៍។ ជំរុញឱ្យមានការចូលរួមពីអ្នកពាក់ព័ន្ធចម្រុះ។ ចំណាយពេលច្រើនក្នុងការប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យ។ លទ្ធផលអាចរងឥទ្ធិពលពីភាពលម្អៀងរបស់អ្នកផ្តល់ព័ត៌មាន។ កំណត់បានតំបន់សក្តានុពល និងរចនាបានផ្លូវទេសចរណ៍ 'ល្អាង-ក្រណាត់-វាលស្រែ-វត្ត' ដែលស័ក្តិសមនឹងបរិបទសហគមន៍។
Quantitative Assessment (Questionnaire Survey)
ការវាយតម្លៃបរិមាណវិស័យ (ការស្ទង់មតិដោយកម្រងសំណួរ)
អាចវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់ភ្ញៀវទេសចរបានយ៉ាងច្បាស់លាស់តាមរយៈតួលេខស្ថិតិ។ ងាយស្រួលក្នុងការធ្វើបទបង្ហាញ និងសន្និដ្ឋាន។ ទំហំគំរូ (Sample size) ចំនួន ៥០ នាក់គឺនៅមានកម្រិត ដែលអាចមិនទាន់តំណាងឱ្យមតិយោបល់របស់ភ្ញៀវទេសចរទូទៅទាំងស្រុង។ ស្ទាបស្ទង់ដឹងថា ៣៨% នៃភ្ញៀវទេសចរសាកល្បងចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងលើតំបន់ទេសចរណ៍ ហើយ ១០០% ចង់ត្រឡប់មកវិញ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តទេ ប៉ុន្តែទាមទារការចំណាយពេលវេលា និងកិច្ចសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយសហគមន៍មូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះធ្វើឡើងតែនៅក្នុងឃុំណាម្ហឺនស៊ី ខេត្តត្រាំង ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើសក្តានុពលជាក់លាក់របស់តំបន់នោះ (ដូចជាការតម្បាញក្រណាត់ និងល្អាងភ្នំ) និងប្រើប្រាស់ទំហំគំរូភ្ញៀវទេសចរសាកល្បងត្រឹមតែ ៥០នាក់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះការចម្លងគំរូនេះមកអនុវត្តទាមទារឱ្យមានការកែច្នៃស្របតាមបរិបទវប្បធម៌ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងកម្រិតត្រៀមខ្លួនរបស់សហគមន៍ជនបទនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃសក្តានុពល និងការរចនាបណ្តាញទេសចរណ៍នេះ មានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ពិសេសក្នុងការជំរុញសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានតាមរយៈទេសចរណ៍។

ការអនុវត្តគំរូរចនាបណ្តាញទេសចរណ៍នេះ អាចជួយកម្ពុជាពង្រីកសក្តានុពលទេសចរណ៍ទៅកាន់តំបន់ជនបទ បង្កើតប្រាក់ចំណូលផ្ទាល់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ និងអភិរក្សវប្បធម៌មូលដ្ឋានប្រកបដោយចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ វាយតម្លៃសក្តានុពលសហគមន៍ (Potential Assessment): ចុះសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងធ្វើបទសម្ភាសន៍ស៊ីជម្រៅជាមួយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ និងសិប្បករ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណតំបន់ទាក់ទាញ (Attractions) សកម្មភាព (Activities) និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ (Amenities)។
  2. ជំហានទី២៖ រចនាបណ្តាញទេសចរណ៍ (Tourism Network Design): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ QGISGoogle My Maps ដើម្បីគូសផែនទី និងភ្ជាប់គោលដៅទេសចរណ៍ដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ឱ្យក្លាយជាខ្សែបណ្តាញទេសចរណ៍វិលជុំ (Convergent Cycle) ដោយគិតគូរពីចម្ងាយ និងពេលវេលាធ្វើដំណើរ។
  3. ជំហានទី៣៖ រៀបចំកញ្ចប់សេវាកម្ម (Service Packaging): សហការជាមួយអ្នកភូមិដើម្បីរៀបចំកម្មវិធីទេសចរណ៍ (ឧទាហរណ៍៖ កម្មវិធី ១ថ្ងៃ ឬ ២ថ្ងៃ១យប់) ដោយបញ្ចូលសកម្មភាពជាក់ស្តែងដូចជា ការធ្វើម្ហូបក្នុងស្រុក ការតម្បាញ ឬការទស្សនាធម្មជាតិ ដែលជួយរក្សារយៈពេលស្នាក់នៅរបស់ភ្ញៀវ។
  4. ជំហានទី៤៖ សាកល្បង និងប្រមូលមតិកែលម្អ (Test and Evaluate): រៀបចំដំណើរកម្សាន្តសាកល្បង (FAM Trip) សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរគំរូ រួចប្រមូលទិន្នន័យស្ទង់មតិអំពីការពេញចិត្តដោយប្រើ Google FormsKoboToolbox និងប្រើប្រាស់ SPSS ដើម្បីវិភាគលទ្ធផល។
  5. ជំហានទី៥៖ កែលម្អ និងផ្សព្វផ្សាយ (Iterate and Promote): យកទិន្នន័យពីការស្ទង់មតិមកកែលម្អចំណុចខ្វះខាត បន្ទាប់មកសហការជាមួយទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ (Travel Agencies) និងប្រើប្រាស់ Social Media Marketing ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយកញ្ចប់ទេសចរណ៍នេះទៅកាន់ទីផ្សារគោលដៅ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Potentiality Assessment ដំណើរការនៃការវាយតម្លៃកម្រិតសមត្ថភាព ភាពទាក់ទាញ និងភាពរួចរាល់របស់តំបន់ណាមួយ ថាតើមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ និងស័ក្តិសមអាចអភិវឌ្ឍទៅជាតំបន់ទេសចរណ៍បានកម្រិតណា។ ដូចជាការពិនិត្យមើលដីមួយកន្លែងថាតើមានជីជាតិគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ដាំដំណាំអ្វីខ្លះ មុននឹងសម្រេចចិត្តដាំវា។
Tourism Network ការចងក្រង និងតភ្ជាប់រវាងគោលដៅទេសចរណ៍ សកម្មភាព និងសេវាកម្មផ្សេងៗក្នុងតំបន់មួយ ឱ្យក្លាយជាខ្សែបណ្តាញតែមួយ ដើម្បីសម្រួលដល់ការធ្វើដំណើរ និងបង្កើនបទពិសោធន៍ដល់ភ្ញៀវទេសចរ។ ដូចជាការគូសខ្សែបន្ទាត់ភ្ជាប់ចំនុចនៅលើផែនទី ដើម្បីបង្កើតជាកញ្ចប់ដំណើរកម្សាន្តមួយខ្សែដែលមិនមានការដាច់កណ្តាលទី។
Grassroot Economy ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលផ្តោតលើការលើកស្ទួយជីវភាពប្រជាជននៅថ្នាក់មូលដ្ឋានដោយផ្ទាល់ តាមរយៈការបង្កើតមុខរបរ បង្កើនប្រាក់ចំណូល និងការប្រើប្រាស់ធនធានក្នុងសហគមន៍ខ្លួនឯង។ ដូចជាការបង្រៀនអ្នកភូមិឱ្យចេះត្បាញកញ្ច្រែងលក់ខ្លួនឯង ជាជាងរង់ចាំជំនួយពីខាងក្រៅ ដើម្បីឱ្យពួកគាត់អាចឈរជើងដោយខ្លួនឯងបាន។
Convergent Cycle ការរចនាផ្លូវធ្វើដំណើរទេសចរណ៍ជារង្វិលជុំ ដែលភ្ញៀវទេសចរអាចចេញដំណើរពីចំណុចមួយ ហើយត្រលប់មកវិញតាមផ្លូវមួយទៀតដោយមិនបាច់ជាន់ដានចាស់ តែនៅតែអាចមកជួបគ្នានៅចំណុចកណ្តាល ឬចំណុចចាប់ផ្តើមដដែល។ ដូចជាការដើរទិញអីវ៉ាន់ក្នុងផ្សារទំនើបជារង្វង់ ដោយមិនបាច់ដើរត្រលប់ក្រោយតាមផ្លូវដដែល តែក៏អាចមកដល់ច្រកចេញវិញបាន។
Community-Based Tourism ទម្រង់នៃទេសចរណ៍ដែលគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំដោយសហគមន៍មូលដ្ឋានផ្ទាល់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកភូមិជាអ្នកទទួលបានផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចពីទេសចរណ៍ផ្ទាល់ និងរួមគ្នាការពារវប្បធម៌ បរិស្ថាន។ ដូចជាការដែលអ្នកភូមិរួមគ្នាធ្លាយផ្ទះរបស់ខ្លួនជាកន្លែងស្នាក់នៅ និងធ្វើម្ហូបទទួលភ្ញៀវ រួចយកលុយចំណេញមកចែកគ្នា និងអភិវឌ្ឍភូមិ។
Descriptive Statistics វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើប្រាស់សម្រាប់សង្ខេប និងរៀបរាប់ពីលក្ខណៈទូទៅនៃទិន្នន័យដែលប្រមូលបាន (ដូចជាការរកមធ្យមភាគ ភាគរយ ប្រេកង់) ដើម្បីឱ្យងាយស្រួលយល់ពីទិន្នន័យ។ ដូចជាការរាប់ពិន្ទុសិស្សក្នុងថ្នាក់ ហើយប្រកាសថាសិស្សប៉ុន្មាននាក់ជាប់ ប៉ុន្មាននាក់ធ្លាក់ និងមធ្យមភាគពិន្ទុប្រចាំថ្នាក់ ដើម្បីឱ្យដឹងស្ថានភាពរួម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖