Original Title: การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือร่วมกับทักษะปฏิบัติและการจัดการเรียนรู้แบบปกติ
Source: www.researchgate.net
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រៀបធៀបសមិទ្ធផលសិក្សា និងការគិតដោះស្រាយបញ្ហាប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត របស់សិស្សថ្នាក់មធ្យមសិក្សាឆ្នាំទី១ រវាងការរៀបចំការរៀនសូត្របែបសហការរួមបញ្ចូលបំណិនអនុវត្ត និងការរៀបចំការរៀនសូត្របែបធម្មតា

ចំណងជើងដើម៖ การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือร่วมกับทักษะปฏิบัติและการจัดการเรียนรู้แบบปกติ

អ្នកនិពន្ធ៖ Roongnapa Klinklang (Faculty of Education, Mahasarakham University), Ajin Phairiron (Faculty of Science, Mahasarakham University), Prasart Nuangchalerm (Faculty of Education, Mahasarakham University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015 Journal of Education, Mahasarakham University

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាសមិទ្ធផលសិក្សាទាប និងការខ្វះខាតបំណិនក្នុងការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត ក្នុងចំណោមសិស្សថ្នាក់មធ្យមសិក្សាឆ្នាំទី១ តាមរយៈការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រសាកល្បងដោយបែងចែកសិស្សជាពីរក្រុម ដើម្បីប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្របង្រៀនពីរផ្សេងគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Cooperative Learning with Performance Skill
ការរៀបចំការរៀនសូត្របែបសហការរួមបញ្ចូលបំណិនអនុវត្ត
លើកកម្ពស់ការធ្វើការងារជាក្រុម បង្កើនទំនួលខុសត្រូវរួម និងជំរុញការគិតដោះស្រាយបញ្ហាច្នៃប្រឌិតបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនសម្រាប់គ្រូក្នុងការរៀបចំផែនការមេរៀន និងសម្របសម្រួលសកម្មភាពក្រុមនៅក្នុងថ្នាក់។ សន្ទស្សន៍ប្រសិទ្ធភាព (EI) ០.៧២០៧ ពិន្ទុសមិទ្ធផលក្រោយរៀន ៨០.០៨% និងពិន្ទុការគិតច្នៃប្រឌិត ៧៨.៤៧%។
Conventional Learning Approach
ការរៀបចំការរៀនសូត្របែបធម្មតា (ប្រពៃណី)
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់គ្រូបង្រៀន និងចំណាយពេលរៀបចំតិច។ សិស្សមិនសូវមានឱកាសអនុវត្តជាក់ស្តែង និងខ្វះការអភិវឌ្ឍបំណិនទន់ ដូចជាការគិតដោះស្រាយបញ្ហា។ សន្ទស្សន៍ប្រសិទ្ធភាព (EI) ០.៦៥១៩ ពិន្ទុសមិទ្ធផលក្រោយរៀន ៧៥.០៨% និងពិន្ទុការគិតច្នៃប្រឌិតត្រឹមតែ ៥៦.៥៧%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយជាថវិកាជាក់លាក់ទេ ប៉ុន្តែទាមទារការវិនិយោគពេលវេលា និងការខិតខំប្រឹងប្រែងខ្ពស់ក្នុងការរៀបចំសម្ភារៈឧបទេស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាលា Huayjingwittaya ខេត្ត Surin ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ២០១៣ ដោយផ្តោតលើសិស្សថ្នាក់ទី៧ ចំនួន ៦៥នាក់។ ដោយសារខេត្តសូរិនមានព្រំប្រទល់ជាប់កម្ពុជា និងមានបរិបទសង្គម ព្រមទាំងប្រព័ន្ធអប់រំនៅតាមខេត្តស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះអាចយកមកប្រៀបធៀប និងអនុវត្តនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងស័ក្តិសម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្របង្រៀននេះពិតជាមានប្រយោជន៍ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំកម្ពុជា ពិសេសដើម្បីផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់រៀនសូត្រពីការទន្ទេញចាំមាត់មកជាការអនុវត្ត។

ការជំរុញឱ្យគ្រូបង្រៀននៅកម្ពុជាប្តូរមកប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រសហការរួមបញ្ចូលនឹងការអនុវត្តជាក់ស្តែង នឹងជួយពង្រឹងសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហារបស់សិស្ស ដែលជាតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់ទីផ្សារការងារសតវត្សទី២១។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាទ្រឹស្តី និងទម្រង់នៃការបង្រៀន: ស្វែងយល់ពីទ្រឹស្តី Cooperative Learning ដូចជាទម្រង់ STADJigsaw និងវិធីសាស្ត្របញ្ចូលការអនុវត្តបំណិនជាក់ស្តែង (Performance Skills) ទៅក្នុងមុខវិជ្ជាគោល។
  2. រៀបចំផែនការបង្រៀន (Lesson Plans): បង្កើតផែនការបង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សធ្វើការជាក្រុម ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង ឧទាហរណ៍ ការប្រើប្រាស់ Microsoft Excel ដើម្បីគណនានិងចងក្រងទិន្នន័យ។
  3. បង្កើតឧបករណ៍វាយតម្លៃ (Assessment Tools): រៀបចំតេស្តវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពសិស្ស ទាំងទម្រង់ពហុជម្រើស (Multiple Choices) និងការប្រើប្រាស់ Rubrics ដើម្បីវាយតម្លៃជំហាននៃការគិតដោះស្រាយបញ្ហាច្នៃប្រឌិតទាំង ៦ កម្រិត។
  4. អនុវត្តសាកល្បង (Pilot Implementation): សាកល្បងអនុវត្តផែនការបង្រៀននេះនៅក្នុងថ្នាក់រៀនជាក់លាក់ណាមួយសិន (ឧ. សិស្សថ្នាក់ទី៧ នៃអនុវិទ្យាល័យមួយ) រួចកត់ត្រាពីបញ្ហាប្រឈម និងប្រតិកម្មរបស់សិស្ស។
  5. វាស់ស្ទង់ និងកែសម្រួល (Evaluate & Refine): ប្រៀបធៀបលទ្ធផលតេស្ត Pre-test និង Post-test ដើម្បីរកមើលសន្ទស្សន៍ប្រសិទ្ធភាព រួចធ្វើការកែសម្រួលផែនការមេរៀនមុននឹងពង្រីកការអនុវត្តទៅកាន់ថ្នាក់ផ្សេងៗទៀត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Cooperative Learning វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សធ្វើការជាក្រុមតូចៗ ដោយសមាជិកម្នាក់ៗមានសមត្ថភាពខុសៗគ្នា ហើយត្រូវជួយគ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីសម្រេចគោលដៅរួមនៃការសិក្សា។ ដូចជាការលេងកីឡាជាក្រុម ដែលកីឡាករម្នាក់ៗត្រូវចេះសហការនិងជួយគ្នាទើបអាចយកឈ្នះការប្រកួតបាន។
Performance Skill សមត្ថភាពក្នុងការអនុវត្តផ្ទាល់ ឬធ្វើសកម្មភាពជាក់ស្តែងណាមួយ ជាជាងការគ្រាន់តែរៀនទ្រឹស្តី ឬទន្ទេញមេរៀន។ ដូចជាការចេះជិះកង់ដោយផ្ទាល់ ជាជាងគ្រាន់តែអានសៀវភៅណែនាំពីរបៀបជិះកង់។
Creative Problem Solving ដំណើរការនៃការស្វែងរកដំណោះស្រាយថ្មីៗ ប្លែកៗ និងមានប្រសិទ្ធភាពចំពោះបញ្ហាណាមួយ ដោយប្រើប្រាស់ការគិតបែបស្រមៃនិងវិភាគរួមបញ្ចូលគ្នា។ ដូចជាការច្នៃយកដបទឹកបរិសុទ្ធដែលប្រើរួច មកធ្វើជាផើងដាំផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាត ជំនួសឱ្យការបោះចោល។
Effectiveness Index រង្វាស់ស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីវាយតម្លៃថាតើវិធីសាស្ត្របង្រៀន ឬផែនការមេរៀនមួយពិតជាបានជួយឱ្យសិស្សមានការរីកចម្រើនចំណេះដឹងកម្រិតណា ធៀបនឹងចំណេះដឹងមុនពេលរៀន។ ដូចជាជញ្ជីងថ្លឹងទម្ងន់ដែលប្រាប់យើងថា តើយើងស្រកបានប៉ុន្មានគីឡូបន្ទាប់ពីហាត់ប្រាណតាមកម្មវិធីថ្មីមួយ។
Cluster Random Sampling វិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសគំរូសាកល្បងក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយជ្រើសរើសជាក្រុមធំៗ (ឧទាហរណ៍ ជ្រើសរើសមួយថ្នាក់ទាំងមូល) ជាជាងការចាប់ឆ្នោតជ្រើសរើសសិស្សម្តងម្នាក់ៗ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតរើសយកកន្ត្រកផ្លែឈើទាំងមូល ជាជាងការរើសយកផ្លែឈើម្តងមួយផ្លែៗចេញពីកន្ត្រកផ្សេងៗគ្នា។
Hotelling's T2 វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃអថេរច្រើនជាងមួយ (Multivariate) រវាងក្រុមពីរផ្សេងគ្នា ក្នុងពេលតែមួយ (ក្នុងទីនេះគឺប្រៀបធៀបទាំងពិន្ទុសមិទ្ធផល និងពិន្ទុដោះស្រាយបញ្ហាព្រមគ្នា)។ ដូចជាការប្រៀបធៀបសិស្សពីរក្រុមដោយមើលទាំងលើពិន្ទុគណិតវិទ្យា និងពិន្ទុគំនូរព្រមគ្នាក្នុងពេលតែមួយ មិនមែនប្រៀបធៀបម្តងមួយមុខវិជ្ជានោះទេ។
STAD បច្ចេកទេសបង្រៀនសហការមួយប្រភេទ (Student Teams-Achievement Divisions) ដែលគ្រូបង្រៀនផ្តល់មេរៀន រួចសិស្សសិក្សាជាក្រុមចម្រុះសមត្ថភាព ហើយបន្ទាប់មកសិស្សប្រឡងឯកត្តជន ដោយពិន្ទុរបស់ពួកគេត្រូវបានបូកបញ្ចូលជាពិន្ទុក្រុម ដើម្បីទទួលបានការសរសើរ។ ដូចជាការហ្វឹកហាត់រួមគ្នាជាក្រុម ប៉ុន្តែពេលប្រឡងគឺធ្វើរៀងៗខ្លួន រួចយកពិន្ទុម្នាក់ៗមកបូកបញ្ចូលគ្នាដើម្បីរកក្រុមដែលឈ្នះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖