Original Title: Enhancing lecturer awareness of technology integration within the TPACK framework: A mixed methods study
Source: doi.org/10.3934/steme.2025018
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងរបស់សាស្ត្រាចារ្យអំពីការធ្វើសមាហរណកម្មបច្ចេកវិទ្យាក្នុងក្របខ័ណ្ឌ TPACK៖ ការសិក្សាដោយប្រើវិធីសាស្ត្រចម្រុះ

ចំណងជើងដើម៖ Enhancing lecturer awareness of technology integration within the TPACK framework: A mixed methods study

អ្នកនិពន្ធ៖ Erkan Çer (Department of Turkish Education, Amasya University, Amasya, Türkiye)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, STEM Education

វិស័យសិក្សា៖ Educational Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ សាស្ត្រាចារ្យនៅឧត្តមសិក្សាភាគច្រើនខ្វះខាតជំនាញចាំបាច់ក្នុងការបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យាទៅក្នុងការបង្រៀនរបស់ពួកគេឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព ដែលទាមទារឱ្យមានកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលជាក់លាក់និងមានលក្ខណៈអនុវត្ត។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ (Mixed-methods approach) ដើម្បីបង្កើត អនុវត្ត និងវាយតម្លៃកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលផ្អែកលើ TPACK សម្រាប់សាស្ត្រាចារ្យសាកលវិទ្យាល័យ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Pre-training Teaching (Traditional Tech Use)
ការបង្រៀនបែបប្រពៃណី (មុនការបណ្តុះបណ្តាល TPACK)
សាស្ត្រាចារ្យមានភាពស៊ាំជាមួយនឹងវិធីសាស្ត្រនេះ និងមិនទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំឧបករណ៍ថ្មីៗ។ មានការភាន់ច្រឡំរវាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាធម្មតា និងការធ្វើសមាហរណកម្មបច្ចេកវិទ្យាទៅក្នុងគរុកោសល្យ។ ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទាក់ទាញនិស្សិត។ ពិន្ទុមធ្យមនៃការយល់ដឹងពីសមាហរណកម្មបច្ចេកវិទ្យាទទួលបានត្រឹមតែ ១៣.៧៥ ប៉ុណ្ណោះ។
TPACK-based In-service Training
ការបង្រៀនដោយប្រើក្របខ័ណ្ឌ TPACK (ក្រោយការបណ្តុះបណ្តាល)
ជួយសាស្ត្រាចារ្យឱ្យចេះជ្រើសរើសឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាសមស្របទៅនឹងខ្លឹមសារមេរៀន និងវិធីសាស្ត្របង្រៀន (Pedagogy) ព្រមទាំងបង្កើនទំនុកចិត្តតាមរយៈការអនុវត្តផ្ទាល់។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនសម្រាប់ការរៀបចំមេរៀន ការរៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធីថ្មីៗ និងត្រូវការការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសជាប្រចាំពីស្ថាប័ន។ ពិន្ទុមធ្យមនៃការយល់ដឹងកើនឡើងដល់ ១៧.២៥ ហើយអ្នកចូលរួមមានទំនុកចិត្តខ្ពស់ក្នុងការប្រើប្រាស់ថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាអប់រំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលនេះទាមទារចំណាយធនធានលើថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាអប់រំ ពេលវេលារបស់សាស្ត្រាចារ្យ និងអ្នកសម្របសម្រួលដែលមានជំនាញផ្នែក TPACK។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសទួរគី ដោយមានអ្នកចូលរួមត្រឹមតែ ៤នាក់ប៉ុណ្ណោះពីមហាវិទ្យាល័យអប់រំនៃសាកលវិទ្យាល័យ Amasya ដែលជាទំហំសំណាកតូចបំផុត (n=4) និងមិនមានក្រុមត្រួតពិនិត្យ (Control Group)។ សម្រាប់បរិបទប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះប្រហែលជាមិនអាចតំណាងឱ្យសាស្ត្រាចារ្យទាំងអស់បានទេ ដោយសារកម្រិតអក្ខរកម្មឌីជីថល ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងបន្ទុកការងារបង្រៀននៅកម្ពុជាមានភាពខុសប្លែកគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី វិធីសាស្ត្រនៃការបណ្តុះបណ្តាលនេះនៅតែមានតម្លៃអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាការសិក្សាមានទំហំតូចក្ដី គំរូ TPACK នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការជំរុញការអប់រំឌីជីថលនៅកម្ពុជាឱ្យដើរលើសពីការគ្រាន់តែប្រើប្រាស់ Projector ឬ Slide ធម្មតា។

ការបង្រួបបង្រួមទ្រឹស្តី TPACK ជាមួយនឹងការអនុវត្តផ្ទាល់ នឹងជួយផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់សាស្ត្រាចារ្យកម្ពុជាឱ្យប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាជាកាតាលីករ (Catalyst) សម្រាប់ការរៀនសូត្រសកម្ម មិនមែនត្រឹមតែជាឧបករណ៍បង្ហាញឯកសារនោះទេ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃតម្រូវការ និងចំណេះដឹងមូលដ្ឋានរបស់សាស្ត្រាចារ្យ: មុនពេលចាប់ផ្តើមវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ត្រូវធ្វើការស្ទង់មតិសាស្ត្រាចារ្យអំពីកម្រិតនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាបច្ចុប្បន្ន និងបញ្ហាប្រឈមរបស់ពួកគេ ដោយប្រើប្រាស់ Google Forms ដើម្បិរៀបចំខ្លឹមសារឱ្យត្រូវនឹងតម្រូវការ។
  2. ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Flipped Classroom សម្រាប់ការយល់ដឹងទ្រឹស្តី: បង្កើតក្រុមទំនាក់ទំនងតាម TelegramWhatsApp និងផ្ញើវីដេអូពន្យល់អំពីទ្រឹស្តី TPACK ឱ្យសាស្ត្រាចារ្យសិក្សាជាមុន ដើម្បីចំណេញពេលសម្រាប់វគ្គអនុវត្តផ្ទាល់។
  3. រៀបចំសិក្ខាសាលាអនុវត្តផ្ទាល់ជាមួយឧបករណ៍ឌីជីថលអន្តរកម្ម: បណ្តុះបណ្តាលជាក្រុមតូចៗ (៣ ទៅ ៥នាក់) ដោយណែនាំសាស្ត្រាចារ្យឱ្យបង្កើតលំហាត់ ឬហ្គេមអប់រំជាក់ស្តែងដោយផ្ទាល់ដៃតាមរយៈ QuizizzLearningApps ដោយផ្សារភ្ជាប់នឹងមុខវិជ្ជាដែលពួកគេបង្រៀន។
  4. ការបង្រៀនសាកល្បង និងការវាយតម្លៃដោយមិត្តភក្តិ (Micro-teaching & Peer Review): តម្រូវឱ្យសាស្ត្រាចារ្យធ្វើបទបង្ហាញមេរៀនខ្នាតតូចរបស់ខ្លួន (Micro-teaching) ដោយប្រើប្រាស់ EdmodoPrezi ហើយឱ្យសាស្ត្រាចារ្យដទៃផ្តល់មតិកែលម្អទៅវិញទៅមកតាមទម្រង់វាយតម្លៃ (Rubric)។
  5. ការគាំទ្រជាប្រចាំ និងការវាយតម្លៃរយៈពេលវែង: បង្កើតបណ្តាញសហគមន៍នៃការអនុវត្ត (Community of Practice) ដើម្បីឱ្យសាស្ត្រាចារ្យអាចចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងស្នើសុំជំនួយបច្ចេកទេសជាបន្តបន្ទាប់ ព្រមទាំងធ្វើតេស្តក្រោយការបណ្តុះបណ្តាល (Post-test) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ការវិវឌ្ឍ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
TPACK ក្របខ័ណ្ឌទ្រឹស្តីដែលតម្រូវឱ្យគ្រូបង្រៀនមានចំណេះដឹងរួមបញ្ចូលគ្នារវាងបច្ចេកវិទ្យា (Technology) គរុកោសល្យឬវិធីសាស្ត្របង្រៀន (Pedagogy) និងខ្លឹមសារមេរៀន (Content) ដើម្បីបង្រៀនឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការធ្វើម្ហូបដែលត្រូវការការផ្សំគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវរវាងគ្រឿងទេស (បច្ចេកវិទ្យា) វិធីចម្អិន (គរុកោសល្យ) និងសាច់ឬបន្លែ (ខ្លឹមសារមេរៀន)។
Mixed-methods approach វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលប្រើប្រាស់ទាំងទិន្នន័យបរិមាណវិស័យ (តួលេខ/ពិន្ទុតេស្ត) និងគុណវិស័យ (ការសម្ភាសន៍/មតិយោបល់) ក្នុងការសិក្សាតែមួយដើម្បីទទួលបានលទ្ធផល និងការវិភាគគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។ ដូចជាការពិនិត្យសុខភាពដែលគ្រូពេទ្យមើលទាំងលទ្ធផលឈាមជាតួលេខ (បរិមាណ) និងសួរពីអាការៈឈឺចាប់របស់អ្នកជំងឺ (គុណភាព) ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។
In-service training កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈសម្រាប់បុគ្គលិក ឬសាស្ត្រាចារ្យដែលកំពុងបម្រើការងារ ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាព និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពចំណេះដឹងឬបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។ ដូចជាការយកកាំបិតដែលកំពុងប្រើរាល់ថ្ងៃ ទៅសំលៀងបន្ថែមឱ្យកាន់តែមុត ដើម្បីអាចហាន់វត្ថុថ្មីៗបានល្អជាងមុន។
Flipped classroom ម៉ូដែលនៃការបង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សអានឯកសារ ឬមើលវីដេអូពន្យល់នៅផ្ទះជាមុន ហើយប្រើប្រាស់ម៉ោងជួបគ្នាក្នុងថ្នាក់ដើម្បីធ្វើការពិភាក្សា អនុវត្ត ឬដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែងវិញ។ ដូចជាការហាត់សមលេងកីឡា ដោយកីឡាកររៀនពីក្បួនច្បាប់នៅផ្ទះ ហើយពេលមកដល់ទីលានគឺអនុវត្តលេងនិងកែតម្រូវបច្ចេកទេសតែម្តង។
Technology integration ការបញ្ចូលឧបករណ៍ ឬកម្មវិធីបច្ចេកវិទ្យាទៅក្នុងដំណើរការនៃការបង្រៀននិងរៀនយ៉ាងស៊ីជម្រៅ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការយល់ដឹងរបស់សិស្ស មិនមែនគ្រាន់តែប្រើវាជាឧបករណ៍បង្ហាញជំនួសក្តារខៀននោះទេ។ ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនគិតលេខដើម្បីដោះស្រាយសមកាស្មុគស្មាញដែលខួរក្បាលគិតមិនដល់ មិនមែនប្រើវាត្រឹមតែបូកលេខ ១ បូក ១ នោះទេ។
Micro-teaching វិធីសាស្ត្រហ្វឹកហាត់បង្រៀនខ្នាតតូច ដែលសាស្ត្រាចារ្យត្រូវបង្រៀនមេរៀនខ្លីមួយទៅកាន់ក្រុមតូច (ច្រើនជាមិត្តភក្តិ ឬសហការី) ដើម្បីទទួលបានមតិកែលម្អភ្លាមៗពីការអនុវត្តរបស់ខ្លួន។ ដូចជាការច្រៀងសាកល្បងត្រឹមមួយវគ្គខ្លីនៅក្នុងបន្ទប់ ឱ្យមិត្តភក្តិស្តាប់និងជួយកែតម្រូវ មុនពេលឡើងសម្តែងពេញលេញនៅលើឆាកធំ។
Needs assessment ដំណើរការនៃការប្រមូលទិន្នន័យដើម្បីស្វែងយល់ពីតម្រូវការ កង្វះខាត និងគម្លាតរវាងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន និងគោលដៅដែលចង់បាន ដើម្បីរៀបចំកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលឱ្យចំគោលដៅ។ ដូចជាការសួរជាងកាត់ដេរពីទំហំខ្លួន និងចំណូលចិត្តរបស់យើង មុនពេលគាត់ចាប់ផ្តើមកាត់ខោអាវឱ្យយើងពាក់។
Rubric តារាងវាយតម្លៃដែលកំណត់ពីលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ និងកម្រិតពិន្ទុច្បាស់លាស់សម្រាប់វាស់ស្ទង់គុណភាពនៃកិច្ចការ គម្រោង ឬការអនុវត្តរបស់សិក្ខាកាម។ ដូចជាបញ្ជីពិនិត្យគុណភាព (Checklist) ដែលគណៈកម្មការប្រើដើម្បីដាក់ពិន្ទុមុខម្ហូប ដោយផ្អែកលើ រសជាតិ ពណ៌សម្បុរ និងការតុបតែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖