Original Title: Enhancing quality assurance through teachers’ effectiveness
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលើកកម្ពស់ការធានាគុណភាពតាមរយៈប្រសិទ្ធភាពរបស់គ្រូបង្រៀន

ចំណងជើងដើម៖ Enhancing quality assurance through teachers’ effectiveness

អ្នកនិពន្ធ៖ Adegbile J. A (Institute of Education, University of Ibadan, Nigeria), Adeyemi B. A (Institute of Education, Faculty of Education, Obafemi Awolowo University, Ile-Ife, Nigeria)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលទៅលើការធ្លាក់ចុះនៃការគោរពចំពោះវិជ្ជាជីវៈគ្រូបង្រៀន និងកង្វះខាតយន្តការត្រួតពិនិត្យគុណភាពអប់រំដ៏រឹងមាំ ដោយផ្តោតលើតម្រូវការក្នុងការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសសង្កេតផ្ទាល់ ដើម្បីវាយតម្លៃអាកប្បកិរិយា និងប្រសិទ្ធភាពរបស់គ្រូបង្រៀននៅក្នុងថ្នាក់រៀនពិតប្រាកដ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Observational Assessment via Classroom Interaction Sheet (CIS)
ការវាយតម្លៃតាមការសង្កេតតាមរយៈសន្លឹកអន្តរកម្មក្នុងថ្នាក់រៀន (CIS)
ផ្តល់ទិន្នន័យជាក់ស្តែងពីសកម្មភាពបង្រៀន និងអន្តរកម្មរវាងគ្រូនិងសិស្សដោយផ្ទាល់។ ជៀសវាងភាពលម្អៀងដែលជារឿយៗកើតមានពីការវាយតម្លៃដោយខ្លួនឯង ឬដោយសិស្ស។ ចំណាយពេលច្រើន (៣០ នាទីក្នុងមួយថ្នាក់) និងត្រូវការកម្លាំងអ្នកសង្កេតផ្ទាល់។ អាចមានការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់គ្រូជាបណ្តោះអាសន្ននៅពេលដឹងថាមានគេកំពុងសង្កេត។ បង្ហាញថាគ្មានភាពខុសគ្នាគួរឱ្យកត់សម្គាល់រវាងយេនឌ័រ ឬបទពិសោធន៍របស់គ្រូទៅលើប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀន ដោយផ្អែកលើការវិភាគ t-test និង ANOVA។
Questionnaire / Self-Evaluation
ការវាយតម្លៃដោយកម្រងសំណួរ ឬការវាយតម្លៃដោយខ្លួនឯង
ងាយស្រួលប្រមូលទិន្នន័យ ចំណាយពេលនិងធនធានតិចក្នុងការអនុវត្តក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ។ មិនឆ្លុះបញ្ចាំងពីការពិតជាក់ស្តែង ដោយសារគ្រូអាចវាយតម្លៃខ្លួនឯងល្អពេក (ដើម្បីចំណេញ) ហើយសិស្សអាចវាយតម្លៃតាមចំណង់ចំណូលចិត្តបុគ្គលលើមុខវិជ្ជាឬគ្រូបង្រៀន។ ឯកសារបញ្ជាក់ថាវាមិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការសិក្សាពីទម្រង់នៃការបង្រៀនជាក់ស្តែងនោះទេ បើធៀបនឹងការសង្កេតផ្ទាល់ក្នុងថ្នាក់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយថវិកាជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារការវិនិយោគពេលវេលា និងកម្លាំងមនុស្សច្រើនក្នុងការចុះសង្កេតផ្ទាល់នៅតាមសាលារៀននីមួយៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា (តំបន់ Ife East និង Ife Central) ដោយផ្តោតលើគំរូគ្រូបង្រៀនបឋមសិក្សាចំនួនត្រឹមតែ ១០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលម្អៀងទៅនឹងបរិបទវប្បធម៌ កម្រិតជីវភាព និងប្រព័ន្ធអប់រំជាក់លាក់នៅទីនោះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការទាញយកលទ្ធផលនេះមកប្រើប្រាស់ទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងនិងកែសម្រួលឧបករណ៍ CIS ដើម្បីឱ្យស្របនឹងបរិបទសាលារៀនរដ្ឋកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការវាយតម្លៃតាមការសង្កេតផ្ទាល់នេះ ពិតជាមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការពង្រឹងគុណភាពអប់រំនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះជាប្រចាំ នឹងជួយផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការវាយតម្លៃលើក្រដាសស្នាម ទៅជាការវាយតម្លៃផ្អែកលើលទ្ធផលបង្រៀនជាក់ស្តែងក្នុងថ្នាក់ ដែលធានាបាននូវគុណភាពអប់រំពិតប្រាកដ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងកែសម្រួលឧបករណ៍វាយតម្លៃ (Adaptation of CIS): ដកស្រង់ឧបករណ៍ Classroom Interaction Sheet (CIS) មកសិក្សា និងកែសម្រួលសូចនាករអាកប្បកិរិយាទាំង ៧ ឱ្យស្របតាមស្តង់ដារវិជ្ជាជីវៈគ្រូបង្រៀន និងកម្មវិធីសិក្សារបស់កម្ពុជា។
  2. បណ្តុះបណ្តាលអ្នកវាយតម្លៃ (Training Observers): រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលសម្រាប់នាយកសាលា និងអធិការអប់រំស្រុក អំពីរបៀបប្រើប្រាស់ Observation Tool និងការកត់ត្រាទិន្នន័យរៀងរាល់ ១៥ វិនាទីម្តង ដើម្បីធានាបាននូវភាពត្រឹមត្រូវនៃការវាយតម្លៃ (Inter-rater reliability)។
  3. អនុវត្តការសាកល្បងនៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន (Pilot Testing): ជ្រើសរើសសាលាបឋមសិក្សាគោលដៅមួយចំនួន (ឧទាហរណ៍ ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ឬខេត្តកណ្តាល) ដើម្បីចុះសង្កេតផ្ទាល់រយៈពេល ៣០ នាទីក្នុងមួយថ្នាក់ និងប្រមូលទិន្នន័យបឋម។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃលទ្ធផល (Data Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យដូចជា SPSSExcel ដោយអនុវត្តការវិភាគ t-test និង ANOVA ដើម្បីស្វែងយល់ពីកម្រិតប្រសិទ្ធភាពរបស់គ្រូ និងកត្តាពាក់ព័ន្ធផ្សេងៗ។
  5. ផ្តល់ការឆ្លើយតបដើម្បីកែលម្អ (Constructive Feedback): រៀបចំកិច្ចប្រជុំ ឬសិក្ខាសាលាឆ្លុះបញ្ចាំង ដើម្បីផ្តល់មតិស្ថាបនាដល់គ្រូបង្រៀនផ្ទាល់ដោយផ្អែកលើលទ្ធផលនៃការសង្កេត ក្នុងគោលបំណងលើកកម្ពស់គរុកោសល្យ និងគុណភាពបង្រៀន (Quality Assurance)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Quality assurance (ការធានាគុណភាព) ដំណើរការនៃការវាយតម្លៃ តាមដាន និងរក្សាស្តង់ដារនៃការអប់រំ ដើម្បីធានាថាសិស្សទទួលបានការបង្រៀនដែលមានប្រសិទ្ធភាព និងស្របតាមគោលការណ៍កម្រិតគុណភាពដែលបានកំណត់ដោយស្ថាប័ន។ ដូចជាប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យរោងចក្រផលិតទឹកបរិសុទ្ធ ដែលត្រូវឆែកមើលគ្រប់ដបថាតើមានអនាម័យនិងគុណភាពល្អដែរឬទេ មុននឹងបញ្ចេញលក់ទៅឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់។
Observational techniques (បច្ចេកទេសសង្កេត) វិធីសាស្ត្រប្រមូលទិន្នន័យស្រាវជ្រាវដោយការចុះទៅមើលផ្ទាល់នូវសកម្មភាព ឬអាកប្បកិរិយារបស់ប្រធានបទ (ឧទាហរណ៍៖ ការបង្រៀនរបស់គ្រូក្នុងថ្នាក់) ដើម្បីទទួលបានទិន្នន័យជាក់ស្តែង ជាជាងការអានរបាយការណ៍ ឬពឹងផ្អែកលើការឆ្លើយកម្រងសំណួរ។ ដូចជាគ្រូបង្វឹកបាល់ទាត់អង្គុយមើលកីឡាករលេងផ្ទាល់នៅលើទីលាន ដើម្បីដឹងពីចំណុចខ្សោយនិងចំណុចខ្លាំង ជាជាងគ្រាន់តែស្តាប់កីឡាកររៀបរាប់ពីការលេងរបស់ខ្លួន។
Classroom Interaction Sheet (សន្លឹកអន្តរកម្មក្នុងថ្នាក់រៀន) ឧបករណ៍ឬទម្រង់ឯកសារសម្រាប់កត់ត្រា និងវាយតម្លៃជាប្រព័ន្ធនូវសកម្មភាពទាក់ទងគ្នារវាងគ្រូ និងសិស្ស កំឡុងពេលបង្រៀនក្នុងថ្នាក់ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើគ្រូមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបង្រៀនកម្រិតណា។ ដូចជាតារាងពិន្ទុរបស់គណៈកម្មការប្រកួតចម្រៀង ដែលមានបែងចែកលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យច្បាស់លាស់ (ទឹកដមសំឡេង ចង្វាក់ កាយវិការ) ដើម្បីផ្តល់ពិន្ទុដល់អ្នកចម្រៀងម្នាក់ៗ។
Essentialism (ទ្រឹស្តីសារវន្តនិយម) ទស្សនវិជ្ជាអប់រំមួយដែលជឿថា សាលារៀនគួរតែបង្រៀនមុខវិជ្ជាស្នូល និងចំណេះដឹងជាមូលដ្ឋាន (ដូចជា អំណាន គណិតវិទ្យា ប្រវត្តិវិទ្យា) ព្រមទាំងសីលធម៌ ដើម្បីរៀបចំសិស្សសម្រាប់សង្គម ក្រោមការដឹកនាំយ៉ាងតឹងរ៉ឹងរបស់គ្រូ។ ដូចជាការសាងសង់ផ្ទះមួយ ដែលគេត្រូវចាក់គ្រឹះ និងសង់សសរតម្លើងគ្រោងឆ្អឹង (ចំណេះដឹងមូលដ្ឋាន) ឱ្យបានរឹងមាំសិន មុននឹងចាប់ផ្តើមតុបតែងលម្អ។
ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបមធ្យមភាគ (Mean) នៃក្រុមទិន្នន័យចាប់ពី ៣ ឡើងទៅ ដើម្បីរកមើលថាតើពួកវាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យ (ឧទាហរណ៍៖ ប្រៀបធៀបលទ្ធផលគ្រូដែលមានបទពិសោធន៍តិច មធ្យម និងច្រើន)។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែស្វាយ៣កន្ត្រកពីចម្ការផ្សេងគ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថា តើស្វាយពីចម្ការទាំង៣នេះមានទម្ងន់ខុសគ្នាជាមធ្យមពិតប្រាកដ ឬមួយគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យដែលរើសចំផ្លែធំតូច។
t-test (តេស្ត t) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមភាគរវាងក្រុមទិន្នន័យតែ ២ ប៉ុណ្ណោះ (ឧទាហរណ៍៖ ប្រៀបធៀបពិន្ទុប្រសិទ្ធភាពរវាងក្រុមគ្រូបង្រៀនជាបុរស និងក្រុមគ្រូបង្រៀនជាស្ត្រី) ដើម្បីកំណត់ថាការខុសគ្នានោះមានអត្ថន័យខាងស្ថិតិដែរឬទេ។ ដូចជាការប្រកួតអូសព្រ័ត្ររវាងក្រុម២ ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានថា តើកម្លាំងរបស់ក្រុមទាំង២ខុសគ្នាដាច់អហង្ការពិតមែន ឬមួយក៏មានកម្លាំងប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។
Cognitive and affective properties (លក្ខណៈសម្បត្តិផ្នែកយល់ដឹង និងផ្នែកមនោសញ្ចេតនា) ជាការបែងចែកលក្ខណៈរបស់មនុស្សជាពីរផ្នែក ដោយ 'ផ្នែកយល់ដឹង' ទាក់ទងនឹងការគិត ការវិភាគ និងការចងចាំចំណេះដឹង ចំណែកឯ 'ផ្នែកមនោសញ្ចេតនា' ទាក់ទងនឹងអារម្មណ៍ អាកប្បកិរិយា តម្លៃ និងការលើកទឹកចិត្ត។ ផ្នែកយល់ដឹងប្រៀបដូចជា 'ខួរក្បាល' ដែលពូកែគិតលេខនិងដោះស្រាយបញ្ហា រីឯផ្នែកមនោសញ្ចេតនាប្រៀបដូចជា 'បេះដូង' ដែលចេះអាណិតនិងយល់ចិត្តអ្នកដទៃ។
Purposive random sampling (ការជ្រើសរើសគំរូដោយចៃដន្យមានគោលដៅ) ជាវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយកំណត់លក្ខខណ្ឌជាក់លាក់ណាមួយជាមុនសិន (គោលដៅ) រួចទើបធ្វើការចាប់ឆ្នោត ឬជ្រើសរើសដោយចៃដន្យនូវអ្នកដែលស្ថិតក្នុងលក្ខខណ្ឌនោះ។ ដូចជាការរើសកីឡាករចូលក្រុមបាល់ទាត់ ដោយតម្រូវឱ្យអ្នកមកដាក់ពាក្យត្រូវមានកម្ពស់លើស ១.៧០ម៉ែត្រសិន រួចទើបចាប់ឆ្នោតរើសយកចំនួនអ្នកដែលត្រូវការពីក្នុងចំណោមអ្នកដែលគ្រប់លក្ខខណ្ឌនោះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖