Original Title: CƠ HỘI LỒNG GHÉP KINH TẾ TUẦN HOÀN VÀO QUY HOẠCH TỈNH TẠI VIỆT NAM
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ឱកាសក្នុងការបញ្ចូលសេដ្ឋកិច្ចចរន្តទៅក្នុងផែនការខេត្តនៅប្រទេសវៀតណាម

ចំណងជើងដើម៖ CƠ HỘI LỒNG GHÉP KINH TẾ TUẦN HOÀN VÀO QUY HOẠCH TỈNH TẠI VIỆT NAM

អ្នកនិពន្ធ៖ Richard McClellan (ICED), Lê Bá Nhật Minh (ICED), Nguyễn Minh Tú (ICED), Nguyễn Hồng Quân (ICED)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022, Viện Nghiên cứu Phát triển Kinh tế tuần hoàn (ICED) & Hanns Seidel Foundation

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Economics & Regional Planning

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះដោះស្រាយពីបញ្ហាប្រឈមនិងឱកាសក្នុងការបញ្ចូលគោលការណ៍សេដ្ឋកិច្ចចរន្ត (Circular Economy) ទៅក្នុងប្រព័ន្ធផែនការអភិវឌ្ឍន៍ខេត្តរបស់ប្រទេសវៀតណាម ដើម្បីធានាបាននូវការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព និងសម្រេចបាននូវការប្តេជ្ញាចិត្តកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នសូន្យនៅឆ្នាំ២០៥០។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ របាយការណ៍នេះប្រើប្រាស់ការស្រាវជ្រាវឯកសារ ការពិគ្រោះយោបល់ជាមួយភាគីពាក់ព័ន្ធ និងការវិភាគករណីសិក្សា ដើម្បីកំណត់ពីសក្តានុពល និងបញ្ហាប្រឈមក្នុងការអនុវត្ត។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីសក្តានុពលដ៏ធំធេងនៃការបញ្ចូលសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត (Circular Economy) ទៅក្នុងផែនការថ្នាក់ខេត្ត ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចប្រកបដោយចីរភាព។ ការសិក្សានេះក៏បានគូសបញ្ជាក់ពីបញ្ហាប្រឈមធំៗក្នុងការអនុវត្ត ដូចជា កង្វះខាតបច្ចេកវិទ្យា ហិរញ្ញវត្ថុ និងក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ដែលមិនទាន់ស៊ីសង្វាក់គ្នា។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ឱកាសក្នុងការកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័ន (Emission Reduction Opportunities) សេដ្ឋកិច្ចចរន្តមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការកាត់បន្ថយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ជាពិសេសតាមរយៈការកែច្នៃឡើងវិញ និងការប្រើប្រាស់ថាមពលកកើតឡើងវិញ និងការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន។ យោងតាមមូលនិធិ Ellen MacArthur ការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចចរន្តក្នុងប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនអាចកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នរហូតដល់ ៧០% នៅឆ្នាំ២០៥០ ដែលស្មើនឹងប្រមាណ ២៨៥លានតោន CO2។
បញ្ហាប្រឈមក្នុងសហប្រតិបត្តិការឧស្សាហកម្ម (Industrial Symbiosis Challenges) ទោះបីជាសួនឧស្សាហកម្មមានការកើនឡើង ក៏ការអនុវត្តសួនឧស្សាហកម្មអេកូឡូស៊ី (Eco-industrial parks) នៅមានកម្រិតទាបខ្លាំងនៅឡើយ ដែលបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាបំពុលបរិស្ថានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ទិន្នន័យបង្ហាញថា ក្នុងចំណោមសួនឧស្សាហកម្មទាំង ៣៣៥ នៅវៀតណាម មានតែ ៦ ប៉ុណ្ណោះដែលជាសួនឧស្សាហកម្មអេកូឡូស៊ី។ ទឹកស្អុយប្រមាណ ៧០% ត្រូវបានបញ្ចេញចោលដោយមិនបានចម្រោះ ហើយអត្រាប្រមូលសំរាមរឹងសម្រេចបានត្រឹមតែ ៣១% ប៉ុណ្ណោះ។
សក្តានុពលនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល (Digital Technology Potential) បច្ចេកវិទ្យានៃបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្មទី៤ (IoT, AI, Big Data) គឺជាកាតាលីករដ៏សំខាន់សម្រាប់ការជំរុញសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត ដោយវាជួយតាមដានលំហូរនៃវត្ថុធាតុដើម និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធាន។ រដ្ឋាភិបាលបានដាក់ចេញនូវកម្មវិធីបរិវត្តកម្មឌីជីថលជាតិ ដោយរំពឹងថាសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថលនឹងចូលរួមចំណែក ៣០% នៃផ.ស.ស (GDP) សរុបនៅឆ្នាំ២០៣០ ដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះគាំទ្រដល់ការតាមដានសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត។
កសិកម្មនិងការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ស្បៀង (Agriculture & Food Waste Management) អត្រានៃការបាត់បង់ស្បៀងអាហារ និងកាកសំណល់កសិកម្មខ្ពស់ បង្កើតឱ្យមានឱកាសដ៏ធំសម្រាប់ការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត តាមរយៈការកែច្នៃកាកសំណល់ទៅជាថាមពលជីវម៉ាស (Biomass) និងផលិតផលដែលមានតម្លៃបន្ថែម។ កាកសំណល់ស្បៀងអាហារសកលមានប្រមាណ ១៧% នៃផលិតផលសរុប (ហើយនៅវៀតណាមមានអត្រាខ្ពស់ជាងនេះ) ដែលទាមទារឱ្យមានគំរូសេដ្ឋកិច្ចចរន្តដូចជា គំរូ VAC ជាដើម ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍អតិបរមា។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយចំនួន ដើម្បីជម្នះឧបសគ្គ និងពន្លឿនការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចចរន្តទាំងនៅកម្រិតថ្នាក់ជាតិ និងថ្នាក់ខេត្ត។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
រាជរដ្ឋាភិបាល (Government) បង្កើតទិន្នន័យមូលដ្ឋាន កំណត់សូចនាករគោលដៅច្បាស់លាស់សម្រាប់ការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត និងរៀបចំយន្តការលើកទឹកចិត្តផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុនិងពន្ធដារដល់អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាននិងវិនិយោគិន។ ខ្ពស់ (High)
អាជ្ញាធរថ្នាក់ខេត្ត/មូលដ្ឋាន (Provincial Authorities) ជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរខេត្ត (Cross-provincial cooperation) ដើម្បីបង្កើតតំបន់សេដ្ឋកិច្ចចរន្តរួមគ្នា ឧទាហរណ៍៖ ការតភ្ជាប់ខេត្តដែលមានសក្តានុពលកសិកម្ម ជាមួយនឹងខេត្តដែលមានសក្តានុពលឧស្សាហកម្ម។ ខ្ពស់ (High)
វិស័យឯកជន (Private Sector) វិនិយោគលើគំរូអាជីវកម្មថ្មីៗ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល ដើម្បីតាមដានវដ្តជីវិតផលិតផល កាត់បន្ថយកាកសំណល់ក្នុងខ្សែច្រវាក់ផលិតកម្ម និងទាញយកប្រយោជន៍ពីអនុផល។ មធ្យម (Medium)
ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ និងសាកលវិទ្យាល័យ (Research Institutions & Universities) រៀបចំកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាល និងកសាងសមត្ថភាពដល់មន្ត្រីរដ្ឋបាលមូលដ្ឋាន និងធុរកិច្ចជន អំពីរបៀបរចនាគម្រោងសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត និងការវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានតម្លៃជាយុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ខណៈដែលកម្ពុជាកំពុងយកចិត្តទុកដាក់លើការអភិវឌ្ឍដោយចីរភាព និងការរៀបចំផែនការអភិវឌ្ឍន៍រាជធានី-ខេត្ត។ បទពិសោធន៍នៃការបញ្ជ្រាបសេដ្ឋកិច្ចចរន្តរបស់ប្រទេសជិតខាង គឺជាមេរៀនដ៏ល្អសម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាន និងការទាក់ទាញហិរញ្ញប្បទានបៃតង។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការបញ្ជ្រាបគោលការណ៍សេដ្ឋកិច្ចចរន្តទៅក្នុងផែនការអភិវឌ្ឍន៍ខេត្ត-ក្រុងរបស់ប្រទេសកម្ពុជា នឹងជួយធានាបាននូវភាពធន់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ក៏ដូចជាជួយបើកច្រកសម្រាប់ការទាក់ទាញការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) ដែលផ្តោតលើនិរន្តរភាពបរិស្ថាន (ESG)។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន និងប្រមូលទិន្នន័យ (Baseline Assessment & Data Collection): ស្ថាប័នថ្នាក់ជាតិ និងរដ្ឋបាលខេត្ត ត្រូវសហការគ្នាសិក្សាពីបរិមាណកាកសំណល់ ការប្រើប្រាស់ធនធាន និងកំណត់សក្តានុពលនៃការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចចរន្តតាមវិស័យនីមួយៗក្នុងខេត្តគោលដៅ។
  2. ការកំណត់គោលដៅ និងបញ្ចូលទៅក្នុងផែនការខេត្ត (Target Setting & Planning Integration): រៀបចំសូចនាករវាស់វែង (KPIs) និងបញ្ចូលគោលដៅសេដ្ឋកិច្ចចរន្តទៅក្នុងផែនការអភិវឌ្ឍន៍ ៥ឆ្នាំ របស់រដ្ឋបាលរាជធានី-ខេត្ត ដោយតម្រឹមឱ្យស្របតាមយុទ្ធសាស្ត្រជាតិស្តីពីកំណើនបៃតង និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។
  3. ការកសាងសមត្ថភាព និងផ្សព្វផ្សាយ (Capacity Building & Awareness): សាកលវិទ្យាល័យ និងអង្គការអន្តរជាតិដៃគូ ត្រូវរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលជូនមន្ត្រីរដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ និងវិស័យឯកជន អំពីការរៀបចំគម្រោង (Project design) និងរបៀបទទួលបានហិរញ្ញប្បទានបៃតង (Green Finance)។
  4. ការអនុវត្តគម្រោងសាកល្បង និងសហប្រតិបត្តិការអន្តរខេត្ត (Pilot Projects & Cooperation): ចាប់ផ្តើមអនុវត្តគម្រោងគំរូនៅកម្រិតមូលដ្ឋាន (ឧទាហរណ៍៖ សហគមន៍កសិកម្មគ្មានកាកសំណល់) ព្រមទាំងបង្កើតការតភ្ជាប់ខ្សែច្រវាក់តម្លៃរវាងខេត្តកសិកម្ម និងខេត្តឧស្សាហកម្ម សម្រាប់ទីផ្សារវត្ថុធាតុដើមកែច្នៃ។
  5. ការត្រួតពិនិត្យ វាយតម្លៃ និងការកែលម្អ (Monitoring, Evaluation & Adjustment): បង្កើតយន្តការតាមដានរង្វាយតម្លៃ (M&E framework) ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល ដើម្បីតាមដានវឌ្ឍនភាពជាក់ស្តែង និងកែសម្រួលគោលនយោបាយឱ្យមានភាពបត់បែនទៅតាមស្ថានភាពនៃការអនុវត្ត។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Kinh tế tuần hoàn (KTTH) ទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចដែលផ្តោតលើការកាត់បន្ថយ ការប្រើប្រាស់ឡើងវិញ និងការកែច្នៃ ដើម្បីរក្សាវត្ថុធាតុដើមឱ្យស្ថិតក្នុងរង្វិលជុំផលិតកម្មឱ្យបានយូរ ដែលទាមទារឱ្យអ្នករៀបចំគោលនយោបាយបង្កើតបទប្បញ្ញត្តិលើកទឹកចិត្តដល់អាជីវកម្មបៃតង ជំនួសឱ្យសេដ្ឋកិច្ចផលិតហើយបោះចោល (Linear Economy)។ ដូចជាការយកដបប្លាស្ទិកចាស់ៗទៅកែច្នៃធ្វើជាសរសៃអំបោះសម្រាប់ត្បាញសម្លៀកបំពាក់ ជាជាងបោះវាចោលក្នុងធុងសម្រាម។
Quy hoạch tỉnh (QHT) ការរៀបចំផែនការមេកម្រិតខេត្តដែលរួមបញ្ចូលការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច សង្គម ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការប្រើប្រាស់ដីធ្លី ដែលជាឧបករណ៍គោលនយោបាយសម្រាប់អាជ្ញាធរខេត្តក្នុងការកំណត់ទិសដៅអភិវឌ្ឍន៍រយៈពេលវែង។ ដូចជាការគូរផ្ទាំងផែនទីគោលដៅជីវិតសម្រាប់គ្រួសារមួយ ដើម្បីដឹងថាត្រូវសាងសង់ផ្ទះត្រង់ណា ដាំដំណាំត្រង់ណា និងសន្សំលុយរបៀបណាសម្រាប់អនាគត។
Cộng sinh công nghiệp (CSCN) កិច្ចសហប្រតិបត្តិការរវាងរោងចក្រឬសហគ្រាសផ្សេងៗគ្នា ក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចតែមួយ ដែលកាកសំណល់ អនុផល ឬថាមពលពីរោងចក្រមួយ ត្រូវបានយកទៅប្រើប្រាស់ជាវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់រោងចក្រមួយទៀត ដើម្បីកាត់បន្ថយការបំពុលនិងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។ ដូចជាអ្នកជិតខាងពីរនាក់ ដែលម្នាក់យកផេះពីចង្ក្រានរបស់ខ្លួនទៅឱ្យម្នាក់ទៀតប្រើជាជីសម្រាប់ដាំបន្លែ។
Khai thác đô thị (urban mining) ដំណើរការទាញយកវត្ថុធាតុដើម ឬលោហៈមានតម្លៃពីសំណល់អេឡិចត្រូនិក អគារចាស់ៗ ឬផលិតផលដែលលែងប្រើប្រាស់នៅក្នុងទីក្រុង ដែលទាមទារឱ្យមានប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសំណល់ក្រុងច្បាស់លាស់ ជំនួសឱ្យការជីកយករ៉ែពីធម្មជាតិ។ ដូចជាការជីកយករ៉ែមាស ប៉ុន្តែជំនួសឱ្យការជីកក្នុងភ្នំធម្មជាតិ គឺយើងទាញយកមាសពីទូរស័ព្ទដៃចាស់ៗដែលគេបោះចោលរាប់លានគ្រឿងក្នុងទីក្រុង។
Phát thải ròng bằng 0 (Net zero emissions) គោលដៅអាកាសធាតុដែលតម្រូវឱ្យបរិមាណឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ដែលបញ្ចេញទៅក្នុងបរិយាកាស មានតុល្យភាពស្មើគ្នាជាមួយនឹងបរិមាណដែលត្រូវបានស្រូបយកមកវិញ (តាមរយៈរុក្ខាប្រមាញ់ ឬបច្ចេកវិទ្យា) ត្រឹមឆ្នាំគោលដៅណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ឆ្នាំ២០៥០)។ ដូចជាការចាក់ទឹកចូលក្នុងធុងបែកធ្លាយ ដែលបរិមាណទឹកចាក់ចូលស្មើនឹងបរិមាណទឹកហូរចេញ ធ្វើឱ្យកម្ពស់ទឹកក្នុងធុងនៅថេរដដែល។
Trao đổi chất đô thị (urban metalbolism) ក្របខ័ណ្ឌសិក្សាពីរបៀបដែលទីក្រុងមួយនាំចូលធនធាន (ទឹក ថាមពល ចំណីអាហារ) ប្រើប្រាស់វា និងបញ្ចេញកាកសំណល់ចេញទៅវិញ ដើម្បីជួយដល់ការធ្វើផែនការហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទីក្រុងឆ្លាតវៃនិងមានចីរភាព។ ដូចជារាងកាយមនុស្សដែលត្រូវការហូបបាយនិងផឹកទឹកដើម្បីមានកម្លាំង ហើយបញ្ចេញចោលកាកសំណល់មកវិញ ទីក្រុងក៏មានដំណើរការរំលាយអាហារបែបនេះដែរ។
Chuỗi cung ứng vòng kín (CLSCM) យុទ្ធសាស្ត្រខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ដែលរចនាឡើងដើម្បីគ្រប់គ្រងផលិតផលតាំងពីដំណាក់កាលផលិត រហូតដល់ការប្រមូលយកមកវិញ (Reverse Logistics) ក្រោយពេលប្រើប្រាស់រួច ដើម្បីជួសជុល កែច្នៃ និងដាក់បញ្ចូលក្នុងផលិតកម្មសាជាថ្មី។ ដូចជាក្រុមហ៊ុនលក់ទឹកសុទ្ធ ដែលដឹកទឹកមកឱ្យយើងផឹក ហើយប្រមូលសំបកដបនោះត្រឡប់ទៅរោងចក្រវិញដើម្បីលាងនិងច្រកទឹកលក់ម្តងទៀត។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖