គំរូនៃការគ្រប់គ្រងសម្រាប់ការថែទាំសុខភាពរបស់ព្រះសង្ឃ

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមរបស់ព្រះសង្ឃ និងសាមណេរនៅប្រទេសថៃ ក្នុងការទទួលបានសេវាថែទាំសុខភាពសាធារណៈ ក៏ដូចជាបញ្ហាទាក់ទងនឹងការគ្រប់គ្រងការចំណាយលើការព្យាបាលដែលនៅក្រៅប្រព័ន្ធរ៉ាប់រងរបស់រដ្ឋាភិបាល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ (Mixed methods) ដោយរួមបញ្ចូលការស្រាវជ្រាវបរិមាណវិស័យ (Quantitative research) និងគុណវិស័យ (Qualitative research)។

• ការស្រាវជ្រាវបរិមាណវិស័យ (Quantitative Research): ការស្ទង់មតិដោយប្រើកម្រងសំណួរទៅលើព្រះសង្ឃចំនួន ៦៣០ អង្គនៅទូទាំងប្រទេសថៃ។
• ការស្រាវជ្រាវគុណវិស័យ (Qualitative Research): ការពិភាក្សាជាក្រុម (Focus Group) ជាមួយអ្នកជំនាញ និងតំណាងស្ថាប័នចំនួន ១០ រូបដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការផ្តល់សេវាវេជ្ជសាស្ត្រ និងការគ្រប់គ្រងថវិកា។
• ការវិភាគខ្សែច្រវាក់តម្លៃ (Value Chain Analysis): ប្រើប្រាស់ម៉ូដែលរបស់ Porter ដើម្បីវិភាគបញ្ហានៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធ ធនធានមនុស្ស ការលទ្ធកម្ម និងប្រតិបត្តិការរបស់មន្ទីរពេទ្យ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

• ការវិភាគខ្សែច្រវាក់តម្លៃបានបង្ហាញពីបញ្ហាធំៗចំនួន ៤ គឺ៖ កង្វះខាតរចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត/ប្រព័ន្ធមិនអំណោយផល កង្វះការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស កង្វះខាតសម្ភារៈបរិក្ខារពេទ្យ និងកង្វះការផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ (Public relations) ដល់ព្រះសង្ឃ។
• ចំពោះបញ្ហាថ្លៃព្យាបាល គេរកឃើញថា ព្រះសង្ឃភាគច្រើនមិនបានដឹងពីរបៀបទទួលបានសិទ្ធិថែទាំសុខភាពដែលខ្លួនគួរមាន និងត្រូវរ៉ាប់រងការចំណាយបន្ថែមផ្សេងៗ ដូចជាថ្លៃធ្វើដំណើរ និងកន្លែងស្នាក់នៅមុនពេលព្យាបាល។
• ការសិក្សាបានស្នើគោលនយោបាយចំនួន ៣ និងគម្រោងចំនួន ៧ រួមទាំងការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមន្ទីរពេទ្យ ការបណ្តុះបណ្តាលបុគ្គលិក ការលើកកម្ពស់សុខភាពសហគមន៍នៅតាមវត្តអារាម និងការបង្កើតមូលនិធិគាំទ្រការព្យាបាលវេជ្ជសាស្ត្រសម្រាប់ព្រះសង្ឃ។