Original Title: Nutritional evaluation of processed Cowpea (Vigna unguiculata) seeds-Soya bean (Glycine max) seeds- Maize (Zea mays) grains-Crayfish blend of weaning formulae
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1095
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភនៃល្បាយរូបមន្តអាហារបំប៉នផ្សំពីគ្រាប់សណ្តែកខ្មៅ (Vigna unguiculata) គ្រាប់សណ្តែកសៀង (Glycine max) គ្រាប់ពោត (Zea mays) និងបង្គាក្រៀមដែលបានកែច្នៃ

ចំណងជើងដើម៖ Nutritional evaluation of processed Cowpea (Vigna unguiculata) seeds-Soya bean (Glycine max) seeds- Maize (Zea mays) grains-Crayfish blend of weaning formulae

អ្នកនិពន្ធ៖ Obimba, Kelechukwu Clarence (Federal University of Technology, Owerri), Ihedimbu, Chiamaka Perpetua (Federal University of Technology, Owerri), Ozougwu, Jevas Chibuike (Rhema University), Eziuzor, Chukwunyelum Samuel (Rhema University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Nutrition and Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺកង្វះថាមពលប្រូតេអ៊ីន (Protein energy malnutrition) ចំពោះទារក និងកុមារតូចៗនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដោយសារអាហារបំប៉នតាមបែបប្រពៃណីមានផ្ទុកប្រូតេអ៊ីន និងសារធាតុចិញ្ចឹមទាប។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍ដោយចៃដន្យទាំងស្រុង (Completely Randomized Design) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពអាហារូបត្ថម្ភនៃល្បាយអាហារបំប៉នខុសៗគ្នានៅលើសត្វកណ្តុរ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
SCMC-20% (Proposed High-Protein Formula)
រូបមន្តអាហារបំប៉ន SCMC មានប្រូតេអ៊ីន២០% (សណ្តែកសៀង-សណ្តែកខ្មៅ-ពោត-បង្គាក្រៀម)
មានសមត្ថភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការជម្រុញការលូតលាស់ និងការពារបញ្ហាកង្វះថាមពលប្រូតេអ៊ីន (PEM)។ ជួយរក្សាសុខភាពថ្លើមបានល្អ និងមានតម្លៃជីវសាស្ត្រខ្ពស់។ ទាមទារការថ្លឹងថ្លែង និងលាយបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវដើម្បីធានាបាននូវកម្រិតប្រូតេអ៊ីន ២០% ពេញលេញ។ ត្រូវការវត្ថុធាតុដើមច្រើនមុខ។ សត្វកណ្តុរឡើងទម្ងន់ ១០០.២ ក្រាម, តម្លៃជីវសាស្ត្រ (BV) ៩៨.២%, អត្រាប្រើប្រាស់ប្រូតេអ៊ីន (NPU) ៩៧.២%។
SCMC-16% (Proposed Standard-Protein Formula)
រូបមន្តអាហារបំប៉ន SCMC មានប្រូតេអ៊ីន១៦%
មានតម្លៃថោកជាង និងមានប្រសិទ្ធភាពប្រហាក់ប្រហែលទៅនឹងអាហារបំប៉នពាណិជ្ជកម្មដែលមានលក់លើទីផ្សារ។ ការពារភាពស្លេកស្លាំងបានគួរសម។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់ និងការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមមានកម្រិតទាបជាងរូបមន្ត SCMC-20%។ សត្វកណ្តុរឡើងទម្ងន់ ៨៦.២ ក្រាម, តម្លៃជីវសាស្ត្រ (BV) ៩០.២%, អត្រាប្រើប្រាស់ប្រូតេអ៊ីន (NPU) ៨៨.២%។
Nutrend / Rd (Commercial Reference Diet)
អាហារបំប៉នពាណិជ្ជកម្មកម្រិតស្តង់ដារ Nutrend (ប្រូតេអ៊ីន១៦%)
ជារូបមន្តស្តង់ដារដែលមានស្រាប់ និងងាយស្រួលរកទិញសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាចំណុចប្រៀបធៀប។ មានតម្លៃថ្លៃសម្រាប់គ្រួសារដែលមានចំណូលទាប ហើយគុណភាពទូទៅមិនល្អជាងរូបមន្តធម្មជាតិ SCMC-20% នោះទេ។ សត្វកណ្តុរឡើងទម្ងន់ ៨៥.១ ក្រាម, តម្លៃជីវសាស្ត្រ (BV) ៩០.៥%, អត្រាប្រើប្រាស់ប្រូតេអ៊ីន (NPU) ៨៧.១%។
Basal Diet (Hypothetical protein-free)
របបអាហារមូលដ្ឋាន (គ្មានប្រូតេអ៊ីន)
មានប្រយោជន៍សម្រាប់តែការប្រើប្រាស់ជាក្រុមត្រួតពិនិត្យអវិជ្ជមាន (Negative Control) នៅក្នុងការពិសោធន៍ប៉ុណ្ណោះ។ បណ្តាលឱ្យសត្វស្រកទម្ងន់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ធ្វើឱ្យថ្លើមខូច និងមានកម្រិតអង់ស៊ីមថ្លើម (AST) កើនឡើងខុសប្រក្រតី។ សត្វកណ្តុរស្រកទម្ងន់ -២៥.១ ក្រាម, អត្រាប្រសិទ្ធភាពប្រូតេអ៊ីន (PER) អវិជ្ជមាន -១.៣៥។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតមធ្យម ទាំងការរៀបចំកន្លែងចិញ្ចឹមសត្វពិសោធន៍ និងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគជីវគីមីមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយសាកល្បងលើសត្វកណ្តុរ និងប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមកសិកម្មក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិក។ ទោះបីជាមិនមែនជាការសិក្សាលើមនុស្សផ្ទាល់ក៏ដោយ លទ្ធផលនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាក៏មានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភកុមារ (Stunting/Wasting) ខណៈដែលវត្ថុធាតុដើមដូចជា ពោត សណ្តែក និងបង្គាក្រៀម សុទ្ធតែជារបស់ងាយរក និងមានតម្លៃថោកនៅក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការបង្កើតរូបមន្តអាហារបំប៉ននេះ គឺពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម រូបមន្ត SCMC ផ្តល់នូវដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចំណាយតិច ក្នុងការបង្កើតរបបអាហារព្យាបាល និងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺកង្វះថាមពលប្រូតេអ៊ីនសម្រាប់កុមារកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអាហារូបត្ថម្ភទារក: ស្វែងយល់អំពីតម្រូវការប្រូតេអ៊ីន និងវិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់គុណភាពប្រូតេអ៊ីន (PER, NPU, BV) តាមរយៈគោលការណ៍ណែនាំរបស់ FAO/WHO ទាក់ទងនឹងរបបអាហារបំប៉ន (Weaning Foods)។
  2. រៀបចំ និងកែច្នៃវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក: ប្រមូលវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក (សណ្តែកសៀង សណ្តែកបាយ ពោត និងបង្គាក្រៀម) រួចធ្វើការកែច្នៃបឋមដូចជា ការត្រាំទឹក ការស្ងោររហូតដល់ឆ្អិន និងការសម្ងួតដោយប្រើ Oven Drying រួចកិនជាម្សៅឱ្យម៉ត់ល្អ។
  3. កំណត់បរិមាណប្រូតេអ៊ីន និងបង្កើតរូបមន្ត: ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Kjeldahl Method ដើម្បីវិភាគរកបរិមាណអាសូត និងគណនាភាគរយប្រូតេអ៊ីននៃវត្ថុធាតុដើមនីមួយៗ បន្ទាប់មកលាយបញ្ចូលគ្នាដើម្បីទទួលបានរូបមន្តដែលមានកម្រិតប្រូតេអ៊ីន ២០%។
  4. អនុវត្តការសាកល្បងលើសត្វ (In vivo Experiment): រៀបចំការសាកល្បងផ្តល់ចំណីលើសត្វកណ្តុរពិសោធន៍ (Wistar rats) រយៈពេល ២៨ថ្ងៃ នៅក្នុង Metabolic Cages ដោយកត់ត្រាការប្រែប្រួលទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ និងប្រមូលសំណាកលាមក។
  5. វិភាគទិន្នន័យជីវគីមី និងវាយតម្លៃលទ្ធផល: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ SpectrophotometerCommercial Reagent Kits ដើម្បីវិភាគកម្រិត Albumin និង AST ក្នុងសេរ៉ូមឈាម រួចដំណើរការទិន្នន័យស្ថិតិដោយប្រើកម្មវិធី SPSS ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Protein energy malnutrition (PEM) (ជំងឺកង្វះថាមពលប្រូតេអ៊ីន) គឺជាស្ថានភាពជំងឺដែលកើតឡើងនៅពេលដែលរាងកាយទទួលបានប្រូតេអ៊ីន និងកាឡូរី (ថាមពល) មិនគ្រប់គ្រាន់ពីរបបអាហារ ដែលបណ្តាលឱ្យទារកមានការលូតលាស់យឺត ស្គមស្គាំង និងងាយរងគ្រោះដោយសារជំងឺផ្សេងៗ (ដូចជាជំងឺខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ Kwashiorkor)។ វាប្រៀបដូចជាការសាងសង់ផ្ទះដោយខ្វះទាំងឥដ្ឋ (ប្រូតេអ៊ីន) និងស៊ីម៉ងត៍ (ថាមពល) ដែលធ្វើឱ្យផ្ទះនោះមិនរឹងមាំ និងមិនអាចសាងសង់រួចរាល់បាន។
Net Protein Utilization [NPU (%)] (អត្រាប្រើប្រាស់ប្រូតេអ៊ីនសុទ្ធ) គឺជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីភាគរយនៃប្រូតេអ៊ីនដែលរាងកាយអាចរក្សាទុកបានពិតប្រាកដសម្រាប់ការលូតលាស់ និងជួសជុលកោសិកា ធៀបនឹងបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសរុបដែលបានបរិភោគចូល។ វាប្រៀបដូចជាការចាក់ទឹកចូលក្នុងធុងលេចមួយ អត្រានេះវាស់ស្ទង់តែបរិមាណទឹកដែលនៅសល់ក្នុងធុងដែលអាចយកទៅប្រើប្រាស់បានប៉ុណ្ណោះ មិនមែនទឹកសរុបដែលបានចាក់ចូលនោះទេ។
Biological Value (BV) (តម្លៃជីវសាស្ត្រនៃប្រូតេអ៊ីន) គឺជារង្វាស់វាយតម្លៃគុណភាពប្រូតេអ៊ីន ដោយវាស់ពីរបៀបដែលរាងកាយអាចស្រូបយក និងប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូពីអាហារនោះ ដើម្បីបង្កើតជាប្រូតេអ៊ីនផ្ទាល់របស់រាងកាយ។ អាហារដែលមាន BV ខ្ពស់គឺងាយស្រួលប្រែក្លាយជាសាច់ដុំ និងកោសិកា។ វាប្រៀបដូចជាការតំណុំរូបភាព (Puzzle) ប្រសិនបើបំណែកប្រូតេអ៊ីននៃអាហារស៊ីសង្វាក់គ្នាឥតខ្ចោះជាមួយតម្រូវការរាងកាយ នោះវាមានតម្លៃជីវសាស្ត្រខ្ពស់។
Protein Efficiency Ratio (PER) (អត្រាប្រសិទ្ធភាពប្រូតេអ៊ីន) គឺជាសូចនាករសម្រាប់វាស់គុណភាពប្រូតេអ៊ីន ដោយធ្វើការគណនាតាមរយៈការប្រៀបធៀបរវាង "ទម្ងន់រាងកាយដែលកើនឡើង" និង "បរិមាណប្រូតេអ៊ីនដែលបានបរិភោគ" ក្នុងកំឡុងពេលធ្វើតេស្តសាកល្បង។ វាប្រៀបដូចជាការគណនាប្រសិទ្ធភាពសាំងរថយន្ត ដោយវាស់ថាតើរថយន្តអាចរត់បានចម្ងាយប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រ (ការកើនទម្ងន់) ក្នុងមួយលីត្រសាំង (ប្រូតេអ៊ីន) ដែលបានចាក់។
Aspartate amino transferase (AST) (អង់ស៊ីមថ្លើម AST) គឺជាប្រភេទអង់ស៊ីមដែលមានវត្តមានយ៉ាងច្រើននៅក្នុងកោសិកាថ្លើម។ នៅពេលដែលកោសិកាថ្លើមរងការខូចខាត (ឧទាហរណ៍ដោយសារកង្វះអាហារូបត្ថម្ភធ្ងន់ធ្ងរ) កម្រិតអង់ស៊ីម AST នេះនឹងលេចធ្លាយចូលទៅក្នុងចរន្តឈាមក្នុងកម្រិតខ្ពស់ខុសប្រក្រតី។ វាប្រៀបដូចជាសំឡេងរោទ៍ប្រកាសអាសន្ននៅក្នុងអគារ នៅពេលដែលមានការខូចខាត (ភ្លើងឆេះ) នៅក្នុងថ្លើម សំឡេងរោទ៍នេះ (កម្រិត AST ក្នុងឈាម) នឹងបន្លឺឡើងដើម្បីប្រាប់យើង។
Packed Cell Volume (PCV%) (បរិមាណកោសិកាឈាមក្រហម / ហេម៉ាតូគ្រីត) គឺជារង្វាស់ភាគរយនៃបរិមាណកោសិកាឈាមក្រហមសរុបដែលមាននៅក្នុងឈាមទាំងមូល។ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាទូទៅដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺស្លេកស្លាំង (Anemia) ដែលជារឿយៗកើតមានលើកុមារខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ។ វាប្រៀបដូចជាការវាស់ថាតើមានគ្រាប់គុជប៉ុន្មានភាគរយនៅក្នុងកែវតែគុជរបស់អ្នក បើមានគ្រាប់គុជតិចពេក វាមានន័យថាវាខ្វះជាតិ (ស្លេកស្លាំង)។
Histopathology (ការពិនិត្យរោគវិទ្យាលើជាលិកា) គឺជាការសិក្សា និងពិនិត្យមើលកោសិកា ឬជាលិការបស់សរីរាង្គ (ដូចជាថ្លើម) តាមរយៈមីក្រូទស្សន៍ ដើម្បីស្វែងរកសញ្ញានៃការខូចខាត ភាពខុសប្រក្រតី ឬជំងឺផ្សេងៗកម្រិតកោសិកា។ វាប្រៀបដូចជាការប្រើកែវពង្រីកដើម្បីពិនិត្យមើលសរសៃអំបោះនីមួយៗនៃអាវ ដើម្បីរកមើលឱ្យច្បាស់ថាតើវាដាច់រហែកនៅត្រង់ណា និងដោយសារមូលហេតុអ្វី។
True digestibility (TD%) (អត្រារំលាយអាហារពិតប្រាកដ) គឺជាភាគរយនៃសារធាតុចិញ្ចឹម (ដូចជាប្រូតេអ៊ីន) ដែលត្រូវបានពោះវៀនស្រូបយកពិតប្រាកដ ដោយបានដកចេញនូវកាកសំណល់ប្រូតេអ៊ីនរបស់រាងកាយដែលមាននៅក្នុងលាមកចេញរួចរាល់។ វាប្រៀបដូចជាការប្រើអេប៉ុងជូតទឹកដោះគោដែលកំពប់ វាវាស់ស្ទង់បរិមាណទឹកដោះគោពិតប្រាកដដែលអេប៉ុងបឺតយកបាន ធៀបនឹងទឹកដោះគោដែលនៅសេសសល់មិនបានបឺត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖