បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស៊ើបអង្កេតពីប្រវត្តិ ជំនឿ និងពិធីសាសនារបស់ចលនា Hare Krishna នៅក្នុងទីក្រុងប៉ាតាយ៉ា ដើម្បីស្វែងយល់ពីតួនាទី និងឥទ្ធិពលរបស់វាទៅលើសិស្សគណ និងសង្គមក្នុងស្រុក។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ (Qualitative research) ដោយផ្អែកលើទ្រឹស្តីសញ្ញាវិទ្យា (Semiology) និងមុខងារនិយម (Functionalism)។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Participant Observation ការសង្កេតដោយមានការចូលរួម |
អនុញ្ញាតឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវទទួលបានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ និងយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីអារម្មណ៍ ក៏ដូចជាអត្ថន័យពិតនៃពិធីសាសនា (ឧ. ការច្រៀងរាំ)។ | អាចធ្វើឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវបាត់បង់ភាពសត្យានុម័ត (Objectivity) ដោយសារការផ្ចង់អារម្មណ៍ទៅនឹងសកម្មភាពក្រុមច្រើនពេក។ | បានរកឃើញថាពិធីសូត្រមន្តច្រៀងរាំមិនត្រឹមតែជាការគោរពសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ តែជាការបន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹងផ្លូវចិត្ត។ |
| Semi-structured & Unstructured Interviews ការសម្ភាសន៍បែបមាន និងគ្មានរចនាសម្ព័ន្ធ |
ផ្តល់ភាពបត់បែនក្នុងការសាកសួរ និងអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកផ្តល់ព័ត៌មានរៀបរាប់ពីប្រវត្តិ ការតស៊ូ និងជំនឿផ្ទាល់ខ្លួនបានទូលំទូលាយ។ | ទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យ ព្រមទាំងអាចជួបប្រទះបញ្ហារនាំងភាសាក្នុងការសម្ភាសន៍ជនបរទេស។ | ប្រមូលបានទិន្នន័យពីប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការកកើតមជ្ឈមណ្ឌលប៉ាតាយ៉ា និងមូលហេតុដែលពលករចំណាកស្រុកពឹងផ្អែកលើចលនានេះ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យនេះមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ ឬកម្មវិធីកុំព្យូទ័រស្មុគស្មាញទេ ប៉ុន្តែទាមទារពេលវេលា ចំណេះដឹងទ្រឹស្តី និងជំនាញទំនាក់ទំនង។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងទីក្រុងទេសចរណ៍ប៉ាតាយ៉ា ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើសិស្សគណដែលភាគច្រើនជាជនបរទេស និងពលករចំណាកស្រុក។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលម្អៀងទៅនឹងបរិបទសង្គមនៃទីក្រុងទេសចរណ៍។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការសិក្សានេះមានសារៈសំខាន់ក្នុងការស្វែងយល់ពីរបៀបដែលសាសនា ឬជំនឿថ្មីៗជួយទ្រទ្រង់ផ្លូវចិត្តដល់ជនបរទេស ឬពលករចំណាកស្រុកដែលមករស់នៅតំបន់សេដ្ឋកិច្ចនានា។
ទ្រឹស្តី និងវិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវផ្នែកសង្គមវិទ្យា និងនរវិទ្យានៅកម្ពុជា ជាពិសេសលើប្រធានបទសមាហរណកម្មវប្បធម៌។
ជារួម ការយល់ដឹងពីមុខងារសង្គមនៃពិធីសាសនាជួយដល់ការបង្កើតគោលនយោបាយគ្រប់គ្រងភាពចម្រុះនៃវប្បធម៌ និងលើកកម្ពស់ការយោគយល់គ្នាក្នុងសង្គមពហុជាតិសាសន៍។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Bhakti Yoga | គឺជាមាគ៌ានៃការរំដោះខ្លួនក្នុងសាសនាហិណ្ឌូដែលផ្ដោតលើការលះបង់ ការបម្រើ និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ស្មោះស្ម័គ្រចំពោះព្រះជាម្ចាស់ (ព្រះក្រឹស្នា) តាមរយៈការសូត្រធម៌ ច្រៀងរាំ និងធ្វើសកម្មភាពផ្សេងៗដោយមិនគិតពីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ | ដូចជាការធ្វើការងារស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជួយអ្នកដទៃដោយក្ដីស្រឡាញ់សុទ្ធសាធ ដោយមិនទាមទារប្រាក់ឈ្នួល ឬការតបស្នងអ្វីទាំងអស់។ |
| Kirtan | គឺជាការប្រមូលផ្ដុំគ្នាសូត្រមន្ត ឬច្រៀងសរសើរព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ជាក្រុម ដោយមានការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍តន្ត្រី និងការរាំលេងកម្សាន្ត ដែលជាវិធីសាស្ត្រធ្វើសមាធិ និងបន្ធូរភាពតានតឹងក្នុងចលនា Hare Krishna។ | ដូចជាការច្រៀងចម្រៀងរួមគ្នាជុំវិញភ្លើងគំនរពេលបោះជំរុំ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកចូលរួមទាំងអស់មានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ និងបំភ្លេចក្តីកង្វល់។ |
| ISKCON | គឺជាស្ថាប័នអន្តរជាតិ (International Society for Krishna Consciousness) ដែលបង្កើតឡើងនៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ១៩៦៦ មានតួនាទីគ្រប់គ្រង ដឹកនាំ និងផ្សព្វផ្សាយជំនឿតាមមាគ៌ា Bhakti Yoga របស់ចលនា Hare Krishna ទៅកាន់ពិភពលោក។ | ដូចជាទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃអង្គការកាកបាទក្រហមអន្តរជាតិ ដែលមានសាខានៅតាមប្រទេសនានា ដើម្បីជួយសង្គ្រោះមនុស្ស គ្រាន់តែស្ថាប័ននេះជួយសង្គ្រោះមនុស្សខាងផ្លូវចិត្តតាមរយៈសាសនា។ |
| Arati | គឺជាពិធីបូជាព្រះជាម្ចាស់ក្នុងសាសនាហិណ្ឌូ ដោយប្រើប្រាស់ភ្លើង (ចង្កៀង) រួមជាមួយវត្ថុដទៃទៀតដូចជា ទឹក ផ្កា និងគ្រឿងក្រអូប ដើម្បីបង្ហាញពីការគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងទទួលយកពរជ័យពីព្រះជាម្ចាស់ត្រលប់មកវិញ។ | ដូចជាការអុជធូបទាន និងថ្វាយផ្កាឈូកនៅមុខស្តូបព្រះពុទ្ធរូបដើម្បីសុំសេចក្ដីសុខសប្បាយក្នុងប្រពៃណីខ្មែរយើងដែរ។ |
| Semiology | គឺជាទ្រឹស្តីសម្រាប់សិក្សាពីអត្ថន័យនៃនិមិត្តសញ្ញា (Sign) ផ្សេងៗនៅក្នុងសង្គម ដូចជាកាយវិការ ការតែងកាយ ឬវត្ថុប្រើប្រាស់ក្នុងពិធីសាសនា ដើម្បីស្វែងយល់ពីអត្ថន័យលាក់កំបាំង ឬការតំណាងដែលសង្គមបានកំណត់។ | ដូចជាការពាក់អាវខ្មៅក្នុងពិធីបុណ្យសព ដែលអាវខ្មៅគ្រាន់តែជាក្រណាត់ ប៉ុន្តែសង្គមបានផ្ដល់អត្ថន័យថាវាជានិមិត្តសញ្ញានៃការកាន់ទុក្ខ និងភាពសោកសៅ។ |
| Functionalism | គឺជាទ្រឹស្តីសង្គមវិទ្យាដែលចាត់ទុកសង្គមជារាងកាយមួយ ដែលគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់ (ដូចជា សាសនា គ្រួសារ សេដ្ឋកិច្ច ពិធីសាសនា) សុទ្ធតែមានតួនាទី និងមុខងាររៀងៗខ្លួនដើម្បីជួយឱ្យសង្គមទាំងមូលអាចរស់រាន មានស្ថិរភាព និងភាពសុខដុមរមនា។ | ដូចជារថយន្តមួយគ្រឿង ដែលត្រូវការទាំងម៉ាស៊ីន កង់ និងចង្កូតបំពេញតួនាទីរៀងៗខ្លួន ទើបរថយន្តអាចរត់ទៅមុខបានយ៉ាងរលូន។ |
| Tilak | គឺជាសញ្ញាសម្គាល់ដែលអ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូ (ជាពិសេសនិកាយ Vaishnavism) គូរនៅលើថ្ងាស ឬផ្នែកផ្សេងៗនៃរាងកាយដោយប្រើដីឥដ្ឋលាយទឹក ដើម្បីបង្ហាញពីការឧទ្ទិសខ្លួនចំពោះព្រះ និងជាសញ្ញានៃភាពបរិសុទ្ធ។ | ដូចជាការពាក់ឯកសណ្ឋានសិស្សសាលា ដើម្បីបញ្ជាក់ប្រាប់អ្នកដទៃថាខ្លួនជាសិស្ស និងជាការក្រើនរំលឹកខ្លួនឯងឱ្យប្រកាន់ខ្ជាប់នូវវិន័យសាលា។ |
| Samsara | គឺជាដំណើរវដ្តនៃការកើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ និងការចាប់ជាតិជាថ្មីម្តងហើយម្តងទៀតនៅក្នុងលោក ដែលអ្នកជឿសាសនាហិណ្ឌូចាត់ទុកថាជាប្រភពនៃសេចក្តីទុក្ខ ហើយពួកគេព្យាយាមស្វែងរកការរំដោះខ្លួន (Moksha) ចេញពីវដ្តនេះ។ | ដូចជាការជាប់គាំងនៅក្នុងរង្វង់មូលនៃម៉ាស៊ីនបោកខោអាវដែលវិលជុំវិញមិនឈប់ រហូតទាល់តែយើងរកឃើញប៊ូតុងបិទ ទើបអាចចេញមកក្រៅបានដោយសេរីភាព។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
